Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η ενδεχόμενη πόλη
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η ενδεχόμενη πόλη

  • A-
  • A+

Η Αθήνα είναι μια δύσκολη πόλη, μια πόλη απαιτητική στην κατανόησή της. Μια αλλεπάλληλη πόλη που μονίμως μας διαφεύγει το κέντρο της, ο πυρήνας αυτός που την ορίζει. Από τη μία η εικόνα της Αθήνας ως πόλης των τουριστών, ένας προθάλαμος πριν από τα μουσεία, μια σύντομη στάση πριν κάποιος ξεχυθεί στα νησιά αναζητώντας το ελληνικό καλοκαίρι, μια φωτογραφία χωρίς ζωή, μόνο εντυπώσεις. Και από την άλλη η πόλη του μόχθου και της απογοήτευσης, εδώ που η ανεργία στύβεται δύσκολα και η ανέχεια συναντιέται στους δρόμους. Η άλλη Αθήνα, αυτή πίσω από τα ψηλά κτίρια, στους μισοφωτισμένους δρόμους και στις στενές διαδρομές. Μαζί της η απλή πόλη, η καθημερινή συνθήκη, η Αθήνα της ρουτίνας και της χωροταξικής ασχήμιας, μια ήπια πόλη της γειτονιάς εκεί που ελάχιστα συμβαίνουν.

Πόλη των αντιθέσεων. Πόλη του μύθου και του σκληρού ρεαλισμού. Οι δύο εξωστρεφείς αφηγήσεις του παρόντος μας, αυτή της αρχαιότητας και αυτή της κρίσης, οι δύο Συμπληγάδες μας. Τροφή για το βλέμμα του άλλου, βιομηχανία στερεοτύπων και ανέξοδων συμπερασμάτων.

Πόλη νέα και γριά ταυτόχρονα, γεννημένη σε κάποια παλιά αρχαιότητα και χτισμένη μετά το 1830. Συχνά ταυτίστηκε με την ίδια τη χώρα. Ακριβώς γιατί ολόκληρη η χώρα αποτέλεσε συστατικό της, σε τέτοιο βαθμό ώστε σε αντίθεση με τις άλλες πόλεις της Ελλάδας δεν απέκτησε ποτέ της ταυτότητα. Απότομα, χωρίς βάθος, υπερσυγκέντρωσε και εξαφάνισε αποχρώσεις. Κατάπιε απότομα και δεν χώνεψε ποτέ.

Σήμερα η Αθήνα είναι μια ενδεχόμενη πόλη. Μια πόλη που αναζητά (ενδεχομένως για πρώτη φορά) την ταυτότητά της. Στους δρόμους της, στις επιχειρήσεις και τα μαγαζιά της, στους ανθρώπους και τις συνήθειές της.

Πρόσφατα η πόλη σήκωσε ένα βάρος που δεν της αναλογούσε. Κουβάλησε για μήνες το βλέμμα ολόκληρου του πλανήτη και έγινε το κέντρο του κόσμου για λόγους που δεν ήθελε.

Τι αφήνει το βάρος αυτό σήμερα που μοιάζει παρελθόν; Τι αφήνει στην πόλη η ρευστοποίηση των βεβαιοτήτων δύο τουλάχιστον γενιών;

Τι μένει από όλη την ιστορία της κρίσης, τις ανόδους και τις πτώσεις, τις απογοητεύσεις, την οργή και τη μελαγχολία; Από το συναίσθημα αυτό πως όλα τα μάτια βουλιάζουν στον δικό σου μικρό ορίζοντα περιμένοντας αποφάσεις.

Και όμως στην πόλη εισάγονται ξαφνικά στοιχεία που δεν υπήρξαν ποτέ, στοιχεία σημαντικά για τη μεταμόρφωσή της.

Η Αθήνα δεν ήταν ποτέ μια πολυεθνική πόλη ανοιχτή σε διαφορετικούς πληθυσμούς με τον τρόπο που ήταν π.χ. η Θεσσαλονίκη. Ηταν μια πόλη που είχε πάντοτε το βλέμμα της στραμμένο στο εσωτερικό συγκεντρώνοντας και απομυζώντας ολόκληρη την υπόλοιπη χώρα από οτιδήποτε ζωντανό και ζωογόνο.

Σήμερα για πρώτη φορά σε τέτοιο βαθμό συναντάς διαφορετικές κουλτούρες και εθνικότητες, στοιχεία διαφορετικά που ακόμα δεν έχουν συνομιλήσει με την καθημερινότητα της πόλης παρά μόνο με την παρουσία τους.

Μια κρίσιμη μάζα που κουβαλά έναν πολιτιστικό πλούτο ικανό να αναγεννήσει τη γερασμένη μας αντίληψη, ικανή να ξεβολέψει τις βεβαιότητές μας και να εμπλουτίσει τους τρόπους μας.

tsalapatis.blogspot.gr

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Το μπαλόνι
Το μπαλόνι ξεκίνησε να μεγαλώνει κάπου στην οδό Πατησίων κατευθύνθηκε στη συνέχεια προς τη μεριά της Ομόνοιας και κατά τη διάρκεια της νύχτας, ενώ όλοι κοιμούνταν, άρχισε να απλώνεται προς κάθε κατεύθυνση....
Το μπαλόνι
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Το εικονογραφημένο δέρμα της πόλης
Υπήρξε κάποια περίοδος -όταν ακόμα η Ελλάδα ήταν στο επίκεντρο των ειδήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο- που τα διεθνή ρεπορτάζ σταμάτησαν να δείχνουν αποκλειστικά εικόνες από την καλπάζουσα ανέχεια και την...
Το εικονογραφημένο δέρμα της πόλης
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ημερολόγια δυστοπίας: Εισαγωγή
Κάθε εποχή έχει την τάση να περιγράφει το εαυτό της ως μεταιχμιακή εποχή, ως στιγμή απόλυτης σημασίας, όπου το παρελθόν και το μέλλον συναντιούνται διαμορφώνοντας όσα θα γίνουν. Κάθε εποχή βιώνεται ως γέφυρα,...
Ημερολόγια δυστοπίας: Εισαγωγή
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ο αριθμός του πλήθους
Δεν είμαι σίγουρος πότε αντιλαμβανόμαστε για πρώτη φορά το πλήθος. Ειδικά εμείς οι κάτοικοι των βιαστικών μητροπόλεων. Και αυτό γιατί το πλήθος ορίζεται από μια εγωιστική ιδιότητα. Είτε σε περικλείει είτε σου...
Ο αριθμός του πλήθους
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Η ηλικία μέσα στην ηλικία
Ισως να μην υπήρξε ποτέ εποχή στην οποία η νεότητα να είναι τόσο υποχρεωτική. Δεν είναι μόνο ότι η ηλικία αυξάνει εντός ενός συστήματος που κωδικοποιεί τις ανάγκες και τις επιθυμίες με βάση τη νεότητα. Την...
Η ηλικία μέσα στην ηλικία
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Η ανθρώπινη φωνή
Να με εδώ για πρώτη φορά, να καταλαβαίνω πως όλες οι στιγμές που είχα ζήσει, όλες οι κουβέντες που είχα ανταλλάξει είχαν γίνει με μια άλλη φωνή. Ποια από τις δύο φωνές ήταν δική μου; Για πρώτη φορά αισθάνθηκα...
Η ανθρώπινη φωνή

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας