Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το τηλεοπτικό τουρλού της νοσταλγίας
Dreamstime
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το τηλεοπτικό τουρλού της νοσταλγίας

  • A-
  • A+

Τα όνειρά μου κόλαση, γαμώ την τηλεόραση

Σύνθημα σε τοίχο και αφορμή για να γραφτεί το παρακάτω άρθρο

Καλοκαίρι σημαίνει διακοπή. Και μαζί καλοκαίρι σημαίνει επανάληψη. Ειδικά όταν πρόκειται για τον ξεχασμένο τόπο της τηλεόρασης. Ανοιχτή στις μεταειδησεογραφικές ώρες. Αυτό το τίποτα του άδειου χρόνου που δεν τον γεμίζει αλλά τον σκεπάζει ώστε να περπατήσεις ανώδυνα από πάνω του. Κάπου στο βάθος να παίζει σαν θερινό τζάκι με εξαντλημένες φλόγες, συνοδεύοντας την κούραση των στιγμών, τις μηχανικές κινήσεις, τη σιωπή ανάμεσά μας.

Ειδικά φέτος, ως αποτέλεσμα της κρίσης των καναλιών, λίγες είναι οι νέες σειρές, ενώ οι επαναλήψεις αποτελούν μάλλον κανόνα. Σε όλη αυτή τη συνθήκη πρωταγωνιστεί το Mega, το οποίο προβάλλει αποκλειστικά επαναλήψεις.

Ισως το φαινόμενο αυτό να μοιάζει αδιάφορο. Η τηλεόραση ξεθώριασε εδώ και καιρό, ο καθημερινός της πολλαπλός ρόλος εξασθένισε και οποιαδήποτε κοινό με ελάχιστες απαιτήσεις στράφηκε μαζικά στις ξένες σειρές, το διαδίκτυο κτλ. Η τηλεόραση σήμερα αποτελεί κατά κύριο λόγο συντροφιά των γηραιότερων, μια φωνή που παραμιλά κάπου στο βάθος ξορκίζοντας ενδεχόμενες μοναξιές, ένα μέσο γερασμένο που δεν παράγει απολύτως τίποτα και αυτό το τίποτα που παράγει ελάχιστη σημασία έχει.

Και όμως αυτή η αποσπασματική επανάληψη που σε παραπέμπει σε σειρές τις οποίες μπορεί να είδες σε παλαιότερες ηλικίες, σειρές που κάποτε υπήρχαν ως μαζική θέαση και συζήτηση και τώρα πωλούνται μεταχειρισμένες σε άγνωστες ώρες με τυχαίους αποδέκτες έχει κάποιο ενδιαφέρον.

Γιατί η ιδιωτική τηλεόραση δεν υπήρξε απλώς παιδί μιας δεκαετίας αλλά και ένας από τους σημαντικότερους διαμορφωτές της. Οχι μόνο από την εμπλοκή της στη διαμόρφωση της πολιτικής σφαίρας αλλά ταυτόχρονα στο πώς κατάφερε να σφυρηλατήσει μια μαζική θέαση των πραγμάτων.

Σήμερα που όσοι ξέρουν να χειριστούν το ποντίκι του υπολογιστή τους έρχονται σε επαφή με έναν ωκεανό ξένων τηλεοπτικών παραδειγμάτων από τις ΗΠΑ, την Αγγλία, τη Σκανδιναβία και οπουδήποτε αλλού, η θέαση των σειρών αυτών σε κάνει να νιώθεις πολύ άβολα. Σε κάθε αστοχία βλέπεις την ευκαιρία του μέσου που χαραμίστηκε πρόχειρα.

Και εννοώ το σύνολο σχεδόν των εκφάνσεων. Από τη σκηνοθεσία και τον ρυθμό μέχρι τους διαλόγους και την -συχνά ανύπαρκτη- βασική ιστορία τους. Με τον ίδιο τρόπο που συνέβη και στα σκυλαδοπόπ τραγούδια της δεκαετίας (και μέχρι και σήμερα) τα σίριαλ ήταν μονοθεματικά, πάντοτε γύρω από τον έρωτα και τις παραλλαγές του με μια γενναία δόση καψούρας, μίρλας και σεξοκωμωδίας.

Παραλλαγές δηλαδή στο ίδιο ανάθεμα. Σχεδόν πάντα χωρίς ίχνος προβληματισμού, στοιχειωδών κανόνων δραματουργίας ή κωμικού χρόνου.

related-articles]

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Θερινό ηλιοστάσιο
Παραμονή της μεγαλύτερης μέρας. Να περιφέρεσαι στο καλοκαίρι και να ξεφυλλίζεις σελίδες παλαιών καταστροφών. Οχι τα γεγονότα, αλλά το χθεσινό αποτύπωμα που φαγώνεται αργά από τον χρόνο, τον απόηχο. Την...
Θερινό ηλιοστάσιο
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ο ήρωας και ο εαυτός του*
Λογοτεχνικός ήρωας είναι ο άνθρωπος αυτός που είναι διαρκώς απών. Ακόμα και μέσα στην παρουσία του. Και ίσως τελικά όλοι αυτοί που φεύγουν να γίνονται λογοτεχνικοί ήρωες. Να αποχωρούν συνταξιοδοτημένοι από την...
Ο ήρωας και ο εαυτός του*
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ο αριθμός του πλήθους
Δεν είμαι σίγουρος πότε αντιλαμβανόμαστε για πρώτη φορά το πλήθος. Ειδικά εμείς οι κάτοικοι των βιαστικών μητροπόλεων. Και αυτό γιατί το πλήθος ορίζεται από μια εγωιστική ιδιότητα. Είτε σε περικλείει είτε σου...
Ο αριθμός του πλήθους
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Η προσωπολατρία της οικειότητας
Στις μαζικές δημοκρατίες είναι η προσωπολατρία της οικειότητας, αυτή που περιγράφει τον ηγέτη όχι ως ένα υπερφυσικό ον, αλλά ως έναν από εμάς. Ας πάρουμε ένα παράδειγμα: ο Μητσοτάκης στην παραλία. Ο Μητσοτάκης...
Η προσωπολατρία της οικειότητας
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Μυθολογία
Κανείς δεν θυμάται πότε φύτρωσε, πότε ή πώς. Ολα έγιναν ξαφνικά, στον χρόνο που το μάτι ανοίγει και κλείνει. Χωρίς ήχους, χωρίς θόρυβο να σε τρομάξει, χωρίς ψιθύρους να σε ξαφνιάσουν. Στέκει εκεί έξω,...
Μυθολογία
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
«Το αμαρτωλό σειριακό τρίο: Συνέχεια, Μυθιστορία, Βίβλος»
Αν και δεν συνηθίζουμε να δημοσιεύουμε απαντήσεις, σήμερα δημοσιεύουμε το άρθρο του Κώστα Δεληγιάννη, γραμμένο ως απάντηση στα δύο προηγούμενα άρθρα της στήλης σε σχέση με τις τηλεοπτικές σειρές, τη νέα...
«Το αμαρτωλό σειριακό τρίο: Συνέχεια, Μυθιστορία, Βίβλος»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας