Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Παραίτηση
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Παραίτηση

  • A-
  • A+

Στη ζέστη το φως γίνεται βάρος. Αλλάζει τις ζυγαριές των σωμάτων, πίνει τον ιδρώτα σου μέχρι να σε στεγνώσει. Ενώ πέφτει κάθετα οι δρόμοι στέκονται προσοχή και όλοι τους γίνονται ανηφόρες.

Το υδραργυρικό σου βάδισμα, αυτό που δεν μετριέται αλλά μετράει τη γύρω θερμοκρασία. Η εξάντληση. Που όταν συναντά την αδιαφορία σου ή την αδυναμία σου να την τινάξεις από πάνω σου γίνεται παραίτηση.

Τα σώματα είναι κινούμενες αποτυπώσεις. Κουβαλούν μαζικά συναισθήματα, τάσεις, διαθέσεις.

Τα συναντάς στους δρόμους της Αθήνας, στους δρόμους της Κυψέλης. Δεν προσπαθούν να αποδείξουν, δεν προσπαθούν καν να δείξουν, απλώς υπάρχουν.

Σε αναποδογυρισμένα καφάσια κοντά στα περίπτερα και γύρω από το μπουκάλι, σε πολύκοσμα παγκάκια μέσα στη βουή της στριμωγμένης συναναστροφής, σε ημίγυμνα μπαλκόνια όπου το σώμα έκθετο και εκτεθειμένο φορά τις ατέλειές του, κρέμεται προσπαθώντας να αποφύγει τη ζέστη.

Είναι απόλυτα ορατό αδιαφορώντας για την ίδια την όραση. Είναι η αφή του καύσωνα αυτή στην οποία λογοδοτεί το σχήμα του. Η ύπαρξη στάζει σαν κλιματιστικό που κάποιος ξέχασε ανοιχτό και έφυγε.

Στους δρόμους της Αθήνας η παραίτηση έχει γίνει νόμισμα που δεν ανταλλάσσει ούτε ανταλλάσσεται. Εισχωρεί στα σώματα σαν ένα τέλος που δεν τελειώνει, μόνο μένει εκεί και εκκρεμεί.

Δεν έχει κίνηση, μόνο έναν παλμό μηχανικό. Συνδυάζει την άργητα με τη βιασύνη σε έναν μόνιμο μετεωρισμό πάντα εκτός χρόνου. Κουτσαίνει ενώ πολιορκείται από τρέξιμο και ποτέ δεν προλαβαίνει.

Ολα αυτά τα χρόνια που πέρασαν, όλα αυτά τα χρόνια που πλησιάζουν μουντά υπάρχουν μέσα στο σώμα μας. Και θα παραμείνουν εκεί. Σαν περιττό λίπος της ζωής, σαν ασυμμετρία στο σχήμα του ανθρώπου, σαν το τέλος μιας αναβολής που τελικά αναβλήθηκε.

Οι δρόμοι μοιάζουν να συνομιλούν με την παραίτηση των σωμάτων. Σπασμένα πεζοδρόμια κατά μήκος, σαν να τα ποδοπάτησε ο ίδιος ο χρόνος με τα χοντρά του δευτερόλεπτα, σπασμένα πλακάκια, τρύπιες υδρορροές, ξέχειλοι κάδοι.

Ενα πλήθος βουτάει απόψε το δάχτυλο στη σούπα σου, κατουράει τις γωνίες, καίει τα καχεκτικά σου οπωροφόρα. Ερημωμένα βράδια κατά μήκος των κλειστών μαγαζιών.

Ακόμα κι εσύ που μεγάλωσες εκεί δεν μπορείς τώρα να ανασύρεις από τη μνήμη την τότε βουή του δρόμου. Υποθέτεις, συνεχώς υποθέτεις, ολόκληρη η μνήμη σου μια υπόθεση, σαν να τη δανείστηκες από κάποιον άλλο και τώρα να μαθαίνεις να τη μιλάς.

Ο δήμος της Αθήνας είναι η πιο παρατημένη γωνιά του σύμπαντος. Ισως όχι το κέντρο, αλλά οι γειτονιές που το κέντρο κρύβει κάτω από το χαλί. Τα παράκεντρα είναι μακρινά όσο τα σύνορα της χώρας.

Κανείς δεν θα ενδιαφερθεί για τις περιοχές όπου δεν πατάνε οι τουρίστες. Περιοχές φωταγωγοί της κάθετης πτώσης του φωτός. Εδώ οι πληγές δεν έχουν τίποτα το εκκωφαντικό. Είναι μικρές ιστορίες, μικρές ιδιωτικές συντριβές.

Εδώ δεν βλέπεις τις αιτίες, μόνο τις επιπτώσεις. Τα ήσυχα αποτελέσματα από την πέρα βοή.

Η παραίτηση που νιώθεις μοιάζει με παραδοχή. Οταν η προοπτική στραγγίζεται, μοιάζει όλα να συνηγορούν πως δεν είναι κρίση αυτό γύρω, είναι μια νέα κανονικότητα.

Και ακόμα και η παροδικότητα είναι ένα μόνιμο στοιχείο της. Οσο και να περιμένεις το τέλος της, το σώμα είναι ειλικρινές. Δεν αντέχει. Κλατάρει.

Και στους δρόμους αυτούς οι αισιόδοξοι ακούγονται χαζοχαρούμενοι ή ύποπτοι. Εδώ δεν έχει φάρμακα που θεραπεύουν, έχει μόνο αναλγητικά που ξεχνούν τον πόνο, που προμηθεύουν το μόνιμο παρόν με παύσεις, που τρέχουν τον χρόνο προς το μέλλον.

Και τα σώματα συνεχίζουν την καθημερινή τους ανηφόρα, τη σκυφτή, την καμπουριασμένη, την παραιτημένη.

Κάθε πληγή και κάθε γδάρσιμο, κάθε χτύπημα και κάθε πτώση, κάθε εξάντληση και κάθε παραίτηση. Είναι δικά μας. Με αυτά θα χτίσουμε.

tsalapatis.blogspot.gr

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Η ενδεχόμενη πόλη
Η Αθήνα είναι μια δύσκολη πόλη, μια πόλη απαιτητική στην κατανόησή της. Μια αλλεπάλληλη πόλη που μονίμως μας διαφεύγει το κέντρο της, ο πυρήνας αυτός που την ορίζει. Από τη μία η εικόνα της Αθήνας ως πόλης των...
Η ενδεχόμενη πόλη
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Το εικονογραφημένο δέρμα της πόλης
Υπήρξε κάποια περίοδος -όταν ακόμα η Ελλάδα ήταν στο επίκεντρο των ειδήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο- που τα διεθνή ρεπορτάζ σταμάτησαν να δείχνουν αποκλειστικά εικόνες από την καλπάζουσα ανέχεια και την...
Το εικονογραφημένο δέρμα της πόλης
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ζέστη
Η ζέστη αυτή είναι πηχτή. Η ζέστη αυτή που δεν είναι πια θερμοκρασία. Η ζέστη αυτή που είναι ύλη. Απόλυτη και χωρίς περιστροφές, κάθετη σαν τον ήλιο στην κλιμάκωσή του. Και όλα γύρω σου είναι πηχτά σαν να...
Ζέστη
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Κυψέλη ου μ' εθέσπισεν
Η Κυψέλη έχει αλλάξει εδώ και καιρό. Από τότε που το κέντρο έγινε μεταμεσονύχτιο λούνα παρκ της υποχρεωτικής νεότητας ή τουριστικός διάδρομος απογείωσης του Airbnb.
Κυψέλη ου μ' εθέσπισεν
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ο ήρωας και ο εαυτός του*
Λογοτεχνικός ήρωας είναι ο άνθρωπος αυτός που είναι διαρκώς απών. Ακόμα και μέσα στην παρουσία του. Και ίσως τελικά όλοι αυτοί που φεύγουν να γίνονται λογοτεχνικοί ήρωες. Να αποχωρούν συνταξιοδοτημένοι από την...
Ο ήρωας και ο εαυτός του*
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ο αριθμός του πλήθους
Δεν είμαι σίγουρος πότε αντιλαμβανόμαστε για πρώτη φορά το πλήθος. Ειδικά εμείς οι κάτοικοι των βιαστικών μητροπόλεων. Και αυτό γιατί το πλήθος ορίζεται από μια εγωιστική ιδιότητα. Είτε σε περικλείει είτε σου...
Ο αριθμός του πλήθους

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας