Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η πόλη του διαβόλου
AP Photo/Andrew Medichini
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η πόλη του διαβόλου

  • A-
  • A+

Κάθε νέα πόλη στήνει μπροστά σου αυτά που ήδη κουβαλάς μέσα σου γι’ αυτήν. Τη μυθολογία των συνειρμών, τη γεωγραφία της φαντασίας, την προσδοκία της επιβεβαίωσης των προσδοκιών.

Υπάρχουν πόλεις που καταφάσκουν και πόλεις που πολλαπλασιάζουν τα όσα κουβάλαγες μέσα σου γι’ αυτές, υπάρχουν πόλεις που απογοητεύουν και πόλεις που συνηγορούν στο τίποτα που σου χαρίζουν. Και ύστερα υπάρχει το Τορίνο.

Πόλη που δεν μπορεί να καταταχτεί, πόλη που δεν σου επιτρέπει να την προσεταιριστείς με ευκολίες. Αν και μία από τις σημαντικότερες πόλεις της Ιταλίας, το Τορίνο μένει απρόσιτο.

Εδώ δεν υπάρχει τουρισμός, αν ψάξεις στα ράφια, δύσκολα θα βρεις τουριστικό οδηγό, στους δρόμους της δεν θα συναντήσεις αφιονισμένα πλήθη τουριστών να ψάχνουν ντεκόρ για τις φωτογραφίες τους.

Παρ’ όλα αυτά, η πόλη επιμένει να είναι εξαιρετικά όμορφη, με τις στοές και τις πλατείες, την κουλτούρα του καφέ και τα αχανή πλακόστρωτα.

Αγνωστη παγκόσμια πρωτεύουσα της σοκολάτας, γέννησε άπειρες γεύσεις κοινές σε όλους μέσα στους αιώνες (nutella, ferrero, Gianduiotto) αλλά ξέχασε να διαφημίσει την καταγωγή τους.

Πρωτεύουσα του κρασιού της Ιταλίας, με το Barolo και το Barbaresco να αποτελούν δύο από τα πιο έξοχα κρασιά του κόσμου.

Παλιά πρωτεύουσα της ιταλικής λογοτεχνίας πριν το κέντρο βάρους να μεταφερθεί στο Μιλάνο. Πρώτη πρωτεύουσα της ίδιας της Ιταλίας μέχρι το 1865 και «λίκνο της ιταλικής ανεξαρτησίας».

Πατρίδα του Καβούρ και σπίτι του Γκράμσι. Εδώ έζησε ο Καλβίνο και εδώ αυτοκτόνησε ο Παβέζε. Εδώ επίσης αυτοκτόνησε ο Πρίμο Λέβι και κατέρρευσε ο Νίτσε.

Πόλη της Fiat και του ιταλικού βιομηχανικού θαύματος. Σήμερα το εργοστάσιο στο Lingotto (κάποτε το μεγαλύτερο εργοστάσιο στην Ευρώπη) έχει μετατραπεί σε χώρο πολιτιστικών εκδηλώσεων και θεαμάτων.

Και όμως η ισχυρή βιομηχανία απλώνει ακόμα τη σκιά της πάνω από την πόλη. Αυτή έφερε εργάτες από όλη την Ιταλία και από τον υπόλοιπο κόσμο διαμορφώνοντας έτσι την ταυτότητα της πόλης μέχρι και σήμερα.

Η οικογένεια Agnelli παραμένει μέχρι και σήμερα ιδιοκτήτρια και ενός άλλου συμβόλου της πόλης, της Γιουβέντους. Στο Derby della Mole, η Γιουβέντους αντιμετώπιζε την άλλη μεγάλη ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης, την Τορίνο.

Για δεκαετίες το ντέρμπι είχε ταξικό χαρακτήρα. Η Γιουβέντους ήταν η ομάδα των πλουσίων ιδιοκτητών και της αριστοκρατίας, ενώ η Τορίνο η ομάδα της εργατικής τάξης και των εργοστασίων.

Κάτι περίεργο υπάρχει στο Τορίνο. Παρ’ όλο που η ιταλικότητά της είναι εμφανής σε κάθε πτυχή της, η πόλη θυμίζει περισσότερο τις αντίστοιχες γαλλικές πόλεις.

Η πόλη σε έλκει και σε κρατά σε απόσταση ακριβώς την ίδια στιγμή. Δεν σε εντυπωσιάζει όπως οι περισσότερες ιταλικές πόλεις αλλά εισχωρεί μέσα σου σταδιακά χωρίς απαραίτητα να το καταλαβαίνεις.

Ο Τζιόρτζιο Ντε Κίρικο είχε περιγράψει την πόλη ως: «η πιο περίεργη, η πιο αινιγματική, η πιο ανησυχητική πόλη, όχι μονάχα στην Ιταλία αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο».

Ισως από αυτή την περίεργη αίσθηση να ξεκινά το λαϊκό προσωνύμιο που κουβαλά η πόλη.

Το Τορίνο είναι γνωστό και ως η «Πόλη του Διαβόλου». Βέβαια κανείς από όσους θα σε ενημερώσουν για αυτή την αξιαγάπητη ονομασία δεν είναι σε θέση να σου εξηγήσει για ποιον λόγο ονομάζεται έτσι.

Αλλοι λένε πως τη νύχτα άμα πετάξεις πάνω από την πόλη βλέπεις να σχηματίζεται το πρόσωπο του σατανά, άλλοι σου απαριθμούν μια σειρά από τοπόσημα, αγάλματα, επιγραφές και σημάδια σε όλη την πόλη που παραπέμπουν στον αποκρυφισμό.

Αλλοι σου αναφέρουν τους έξι επίσημους εξορκιστές που έχει η πόλη, τον παράλογο υψηλό αριθμό από μάγους, μέντιουμ, χαρτορίχτρες κ.λπ., τον φημολογούμενο αριθμό των 40.000 οπαδών του σατανά και τους φημολογούμενους υπόγειους ναούς τους.

Ισως όλα αυτά να μην περιγράφουν τίποτα περισσότερο από το περίεργο αποτύπωμα που αφήνει η πόλη στους επισκέπτες της.

Τίποτα άλλο από την περιγραφή μιας βαθιάς γοητείας που δεν μπορεί να αποκωδικοποιηθεί, να αναλυθεί σε όμορφα κτίρια, αγάλματα, σιντριβάνια και λοιπές τουριστικές ατραξιόν.

Από αυτό το αδιόρατο τσίμπημα που σε κάνει να θες να επιστρέψεις στο Τορίνο.

tsalapatis.blogspot.gr

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ακονίζοντας αγκυλωτούς ανθρώπους
Η βαθιά μισανθρωπία. Που ξαφνικά δείχνει περήφανη για τον εαυτό της και δεν ντρέπεται να τσιρίξει υστερικά μπροστά σε ένα λεωφορείο με πρόσφυγες, που δεν διστάζει να μαχαιρώσει έναν μαθητή Γυμνασίου γιατί...
Ακονίζοντας αγκυλωτούς ανθρώπους
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ποίηση και φασίστες
Οι ποιητές επιβιώνουν μετά θάνατον με πολλούς τρόπους. Το μίσος είναι ένας από αυτούς. Πριν από λίγες μέρες άγνωστοι βεβήλωσαν την αναθηματική πλάκα στο σπίτι όπου γεννήθηκε ο Μανώλης Αναγνωστάκης. Οι άγνωστοι...
Ποίηση και φασίστες
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Οι φασίστες και οι πυρκαγιές
Δεν ξέρω γιατί με σόκαρε η αντίδραση των ακροδεξιών στην παράσταση «Πυρκαγιές» στο ΚΘΒΕ πριν από μερικές μέρες. Θα ήταν καλύτερο να σοκαριζόμαστε λιγότερο, να θυμώνουμε περισσότερο.
Οι φασίστες και οι πυρκαγιές
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ποιητής... εκ του προχείρου
Επαθα σοκ, τ’ ομολογώ, και δεν έχω καλμάρει απ’ την εικόνα τη φριχτή που είδα του Μπουτάρη να κείτεται στο έδαφος, κι αυτοί να τον χτυπάνε μπουνιές, σπρωξίδι και κλοτσιές σαν σκύλοι που λυσσάνε! Οποιος και αν...
Ποιητής... εκ του προχείρου
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
«Οι Αρχές να μη φτάσουν μόνο στα στρατιωτάκια... Ξέρουμε πού οδηγεί ο φασισμός»
«Να ονοματίσουμε τους οργανωτές και εμπνευστές των φασιστικών σχεδίων και να τους απομονώσουμε...» Σχεδόν μία εβδομάδα από την άγρια επίθεση που δέχτηκε, ο Γ. Μπουτάρης, με δήλωσή του στο ΑΠΕ, μιλά για την...
«Οι Αρχές να μη φτάσουν μόνο στα στρατιωτάκια... Ξέρουμε πού οδηγεί ο φασισμός»
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Θεσσαλονίκη: δύο κόσμοι... χωριστά
Τι ήταν η -δολοφονική- επίθεση στον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη; Ηταν αυτό που φαίνεται και είδαν όλοι. Αυτό που έλεγε το παρ’ ολίγον θύμα: «Ενα οργανωμένο σχέδιο». Μια πλήρης περιγραφή επίθεσης από...
Θεσσαλονίκη: δύο κόσμοι... χωριστά

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας