• Αθήνα
    Αραιές νεφώσεις
    17°C 15.3°C / 17.9°C
    1 BF
    86%
  • Θεσσαλονίκη
    Αραιές νεφώσεις
    13°C 11.9°C / 14.5°C
    1 BF
    86%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    16°C 12.7°C / 16.6°C
    2 BF
    68%
  • Ιωάννινα
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 10.9°C / 11.1°C
    2 BF
    86%
  • Αλεξανδρούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    15°C 13.5°C / 14.9°C
    3 BF
    82%
  • Βέροια
    Ελαφρές νεφώσεις
    10°C 9.0°C / 11.6°C
    1 BF
    87%
  • Κοζάνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    5°C 5.4°C / 6.8°C
    2 BF
    100%
  • Αγρίνιο
    Ελαφρές νεφώσεις
    11°C 11.3°C / 11.3°C
    1 BF
    94%
  • Ηράκλειο
    Αραιές νεφώσεις
    18°C 14.3°C / 18.8°C
    3 BF
    72%
  • Μυτιλήνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    15°C 14.9°C / 15.7°C
    1 BF
    77%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    17°C 15.5°C / 17.4°C
    2 BF
    81%
  • Σκόπελος
    Ελαφρές νεφώσεις
    15°C 14.6°C / 14.6°C
    1 BF
    79%
  • Κεφαλονιά
    Σποραδικές νεφώσεις
    18°C 17.9°C / 17.9°C
    3 BF
    88%
  • Λάρισα
    Σποραδικές νεφώσεις
    11°C 10.9°C / 13.4°C
    0 BF
    100%
  • Λαμία
    Ελαφρές νεφώσεις
    13°C 12.5°C / 15.1°C
    1 BF
    89%
  • Ρόδος
    Σποραδικές νεφώσεις
    19°C 17.8°C / 18.8°C
    2 BF
    74%
  • Χαλκίδα
    Ελαφρές νεφώσεις
    14°C 13.8°C / 17.7°C
    0 BF
    88%
  • Καβάλα
    Σποραδικές νεφώσεις
    14°C 12.3°C / 13.8°C
    1 BF
    88%
  • Κατερίνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    12°C 11.1°C / 13.4°C
    0 BF
    100%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    8°C 8.3°C / 8.3°C
    1 BF
    92%

Το ισχυρό ράμφος του φλώρου, τον βοηθά στην αποκλειστική κατανάλωση σπόρων. Είναι ωδικό πουλί και πολύ συχνά τον βλέπουμε σε δέντρα και κήπους στις γειτονιές των πόλεων, όπως αυτό που φωτογραφήθηκε στο άλσος Συγγρού.

Συνοδοιπόροι της ζωής τα πουλιά στην πόλη

  • A-
  • A+

Πόσες φορές δεν χαμογελάσατε βλέποντας ένα πουλάκι να τσιμπολογάει με αυτό το αστείο χοροπηδηχτό βάδισμά του τα ψίχουλα στο πεζοδρόμιο, σε πόσους δεν είναι παιδική ανάμνηση το τάισμα των περιστεριών στο Σύνταγμα, που ακόμη καλά κρατεί ως τουριστικός προορισμός;

Σε πόσους δεν έχει συμβεί να καθόμαστε κατάκοποι σε ένα παγκάκι στο κέντρο της πόλης μας, να αποζητούμε τον ίσκιο των δέντρων και να χαλαρώνουμε με το τιτίβισμα των πουλιών που έχουν βρει καταφύγιο στις φυλλωσιές τους;

Εχετε παρατηρήσει πως έστω και μια μικρή ανάπαυλα -ακόμη και αν μένουμε αμέτοχοι ή δεν παρατηρούμε τη ζωή όσων έμβιων όντων συγκροτούν δίπλα μας αυτό που ονομάζεται βιοποικιλότητα- μας ξεκουράζει;

Η επαφή με τη φύση είναι πάντοτε προς όφελός μας. Μας βοηθά να μπούμε σε κατάσταση ηρεμίας.

Μπορείτε να φανταστείτε πώς θα ήταν οι μεγαλουπόλεις μας χωρίς πουλιά;

Προσωπικά θα τις θεωρούσα νεκρές πόλεις. Μ’ αρέσει να κοιτώ αυτά τα μικρά φτερωτά πλάσματα, το πώς χαίρονται με μια στάλα νερό, το πώς διεκδικούν την κάθε ημέρα της ζωής τους και εκτιμώ τον αγώνα τους για επιβίωση.

Τα κοιτώ να πετούν στη βροχή κόντρα στον δυνατό αέρα και παίρνω κουράγιο σε δύσκολες στιγμές.

Χρόνια τώρα, έχω συνδέσει τις ημέρες μου με την παρουσία τους στο σπίτι μου.

Εχω συνδέσει το ξεκίνημα της ημέρας με το πρωινό τους κουτσομπολιό, που λαμβάνει χώρα καθ’ εκάστην στα κλαδιά της λεμονιάς έξω από το παράθυρό μου.

Με το φτεροκόπημά τους, όταν παρανόμως τσιμπολογούν τις κροκέτες της γάτας, τα περιστέρια -και οι δεκαοχτούρες- εσχάτως ανακάλυψα ότι δεν έχουν κανένα πρόβλημα να φάνε τα υπολείμματα ή ακόμη και να κλέψουν το φαγητό της.

Και οι γάτες βέβαια, σοφά σκεπτόμενες, τα αφήνουν να πάρουν το δεκατιανό τους για να είναι νοστιμότερα και παχύτερα αργότερα, που θα τα απολαύσουν ως πιτσούνια, αν καταφέρουν να τα πιάσουν στα νύχια τους. Μαθήματα ζωής.

Κάθε χρόνο προσμένω να έρθει το ζευγάρι των κοτσυφιών να στήσει και πάλι το σπιτικό του και να δω τους απογόνους του, όπως και κάθε που καλοκαιριάζει προσμένω να ξαναγεμίσει η φωλιά των χελιδονιών που στέκεται υποδειγματικά στον τοίχο-ταβάνι της βεράντας.

Φέτος που δεν ήρθε η γαλαζοπαπαδίτσα, η παρέα μας των τελευταίων ετών, ήταν στενάχωρα.

Χαμογελώ με ικανοποίηση όταν εμφανίζονται οι κοκκινολαίμηδες ή οι σπίνοι.

Εχω εκτιμήσει δε τις γονικές ευαισθησίες της καρακάξας, όταν μια φορά παρακολούθησα ένα ζευγάρι επί μία ώρα να μάχεται να σώσει το μωρό του από το στόμα μιας γάτας και να μην εγκαταλείπει την προσπάθεια.

Η χαρά που παίρνω όταν όλες τις εποχές το σπίτι ή, σωστότερα, ο μικρός μου κήπος γίνεται σπίτι όλου του ζωικού βασιλείου είναι ιδιαίτερη.

Είναι η ίδια χαρά όπως όταν προσκαλείς για φαγητό φίλους στο σπίτι και αυτοί σε τιμούν με την παρουσία τους.

Γι’ αυτό και κάνω ό,τι μπορώ για να τα προσελκύσω στον κήπο μου.

Πετώ τα ψίχουλα του ψωμιού -για ποιο λόγο να πάνε χαμένα πετώντας τα στα σκουπίδια;

Τινάζω τα κουτιά με τα περισσεύματα τριμμένου τυριού, τις φλούδες από τα μήλα που καθαρίστηκαν κομμένες κομματάκια, μοιράζομαι μαζί τους λίγα καρύδια ή αμύγδαλα.

Και πάντα θυμάμαι τη μαμά μου, που τα φρόντιζε ανελλιπώς, να λέει: «Τι είναι να ρίξεις λίγο ψωμάκι; Ψυχούλες δεν είναι κι αυτά;».

Με τα χρόνια, με την παρατήρηση των συμπεριφορών τους, με έκαναν να θέλω να ψάξω, να μάθω γι’ αυτά.

Τι ανάγκες έχουν, τι μπορώ να κάνω για να τα προστατεύσω, πότε έρχονται και φεύγουν και βέβαια να τα αναγνωρίζω.

Στην πρώτη γνωριμία μας βοήθησε η ιστοσελίδα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας αλλά και μια σειρά βιβλίων των εκδόσεων Λιβάνη, σε κείμενα του βιολόγου, εξειδικευμένου σε θέματα διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών, οικότοπων και ειδών, Κώστα Βασιλάκη.

Και από εκεί έμαθα ότι αρκετά είδη πουλιών, με την παρουσία τους, μας προσφέρουν άριστες υπηρεσίες προστασίας των φυτών του κήπου μας, καθώς τρώνε τα σαλιγκάρια, τα σκουλήκια, τις κάμπιες και τα διάφορα ζωύφια που τρώνε τα φυτά μας.

Ετσι κάπως ξεκίνησε η σχέση μου με τα πουλιά και συνεχίζει να εξελίσσεται.

Να ρίξουμε μια ματιά στις κοινωνίες τους;

Ζουν μαζί μας

Το γοητευτικότερο παράδειγμα ικανότητας προσαρμογής στα δικά μου μάτια είναι το βραχοκιρκίνεζο.

Με μαγεύει το γεγονός ότι έχει κάνει σπίτι του τα μεγάλα κτίρια της Κηφισίας, δίνοντας μαθήματα ζωής.

Είναι το πιο μικρόσωμο από τα υπόλοιπα του είδους του. Το αρσενικό έχει καστανό χρώμα στην επάνω μεριά του σώματός του ενώ στην κάτω είναι μπεζ και φέρει σκούρα στίγματα.

Στη μυθολογία τού αποδίδεται ο ρόλος του μαντατοφόρου του Θεού Απόλλωνα.

Το κελάηδισμα του αρσενικού κοτσυφιού είναι εξαιρετικά μελωδικό και χαίρεσαι να το ακούς.

Ξεχωρίζει από το θηλυκό -που το σώμα του είναι καστανού χρώματος- από το μαύρο στιλπνό χρώμα του και το κίτρινο, σχεδόν κροκί ράμφος του.

Εξίσου μελωδικό είναι το τραγούδι των κοκκινολαίμηδων, αν και λένε ότι είναι πιο μελαγχολικός ο σκοπός του.

Τολμηροί καθώς είναι στον χαρακτήρα, κάνουν την εμφάνισή τους σε πάρκα και κήπους τον χειμώνα.

Το όνομά τους δηλώνει και την εμφάνισή τους. Πορτοκαλοκόκκινο χρώμα στο στήθος και στα μάγουλά τους, είναι το χαρακτηριστικό τους γνώρισμα.

Από πλευράς εμφανίσεως, ο καλόγερος -ένα είδος παπαδίτσας- είναι πολύ εντυπωσιακός και πρόθυμος πάντα να επισκεφθεί μία από τις ταΐστρες του κήπου μας.

Ξεχωρίζει εύκολα από το μαύρο του σκουφί που θυμίζει καλυμμαύχι, τη μαύρη γραμμή στο στήθος και την κοιλιά που μοιάζει με πετραχήλι!

Η γαλαζοπαπαδίτσα είναι πανέμορφη, με το κεφάλι της έτσι όπως είναι βαμμένο γαλάζιο, όπως άλλωστε η ουρά και οι φτερούγες της που κάνουν έντονη αντίθεση με την πράσινη ράχη της.

Τις ταράτσες των σπιτιών και γενικά τους ανοιχτούς χώρους τιμούν μετά συνεπείας τον χειμώνα οι καρβουνιάρηδες, αυτά τα μικρά ωδικά πουλιά με την πορτοκαλιά ουρά, που τρέμει με έναν ιδιαίτερα χαρακτηριστικό τρόπο, να «σπάει» το μαύρο φτέρωμά τους.

Ο γνωστός σπίνος -ωδικό πουλί, σποροφάγο- φτιάχνει τη φωλιά του σε μεγάλα πάρκα, ενώ τον χειμώνα επισκέπτεται και τους πιο μικρούς κήπους.

Είναι απόλυτα διακριτή η διπλή σειρά λευκών «γαλονιών» στις φτερούγες του, με το αρσενικό να ξεχωρίζει από το γκρι χρώμα του κεφαλιού και την καφετιά ράχη του.

Τα χρώματα στο φτέρωμά του είναι ιδιαίτερα έντονα.

Τακτικότατος επισκέπτης κήπων, πάρκων και ελαιώνων είναι ο δενδροφυλλοσκόπος.

Αεικίνητος όπως όλοι οι φυλλοσκόποι, έχει φτέρωμα λαδοπράσινο και, μικρούλης καθώς είναι, τρυπώνει στις φυλλωσιές των θάμνων και των δέντρων.

Θα αναγνωρίσουμε τον μαυροτσιροβάκο από το μαύρο κεφάλι του που μοιάζει σαν να φοράει σκουφί και από τον χαρακτηριστικό κόκκινο δακτύλιο στο κάθε του μάτι.

Το θηλυκό έχει σταχτιού χρώματος σκούφο. Και οι δυο τους κελαηδούν με χαρακτηριστική «γραντζουνιστή» φωνή.

Μεγάλοι κήποι και φράκτες είναι οι αγαπημένες τους κρυψώνες.

Οσο για τη σταχτοσουσουράδα -που στη λαϊκή παράδοση η εμφάνισή της είναι προμήνυμα βροχής- την αναγνωρίζουμε από το γρήγορο περπάτημά της και το ρυθμικό κούνημα, πάνω – κάτω, της μακριάς μαύρης ουράς της με τις λευκές γραμμές στα πλαϊνά.

Το «φεσάκι» είναι αυτό που κάνει τον μαυροσκούφη, ένα είδος τσιβοράκου, να ξεχωρίζει.

Με την παρέα του δίνουν ζωή στους κήπους τον χειμώνα, όπως άλλωστε και ο σπιτοσπουργίτης που είναι μόνιμος θαμώνας στις αυλές μας.

Στην Ελλάδα υπάρχουν πέντε είδη σπουργιτιών, αλλά μονάχα ο αρσενικός έχει γκρι «στέμμα».

Ο θηλυκός είναι πιο ομοιόχρωμος, χωρίς μαύρο χρώμα στον λαιμό.

Το ίδιο μέγεθος με τον κότσυφα, με εξίσου μαυριδερό φτέρωμα που όμως τον χειμώνα αποκτά διάστικτες άσπρες κηλίδες, έχουν τα ψαρόνια που κάθε χρόνο τα παρατηρούμε στον ουρανό της Αττικής κατά σμήνη να πραγματοποιούν εξαιρετικούς ελιγμούς.

Θεωρείται πολύ φλύαρο πουλί αλλά και εξαιρετικός μίμος αφού μπορεί και μιμείται φωνές άλλων πουλιών.

Ο κατάλογος των φτερωτών επισκεπτών περιλαμβάνει ακόμη τον τσαλαπετεινό, τον κομποδεντροβάτη, το σπιτοχελίδονο, τον βαλκανικό δρυοκολάπτη, την κάργια, τον τρυποφράκτη, το κιρκινέζι, τον σταχτομυγοχάφτη, τον κοκκινούρη και πολλά ακόμη είδη.

Βλέπετε στην Ελλάδα απαντούν περί τα 450 είδη πουλιών.

Τι τρώνε μέχρι να ξεχειμωνιάσουν;

Η εύρεση τροφής γίνεται ολοένα δυσκολότερη, καθώς δεν έχουμε επενδύσει ως πολίτες στην κατασκευή και διατήρηση, μικρών έστω, οάσεων πρασίνου σε πολυκατοικίες και κτιριακά συγκροτήματα.

Αν θελήσουμε όμως να βοηθήσουμε στην επιβίωσή τους, θα πρέπει να είμαστε συνεπείς, καθώς τα πουλιά έχουν μνήμη.

Καταγράφουν τα μέρη που υπάρχει τροφή και επανέρχονται. Τίποτε δεν είναι τυχαίο.

Το διατροφικό τους μενού έχει ποικιλία, καθώς περιλαμβάνει: ηλιόσπορους, ξηρούς καρπούς, σιτάρι, κριθάρι, λιναρόσπορο, κανναβούρι, φρούτα και τυρί.

Αλλά για να μη σιχτιρίσουμε την ώρα και τη στιγμή, καλό είναι να πάρουμε τα μέτρα μας. Ητοι:

◼ Ωραίοι οι ηλιόσποροι, υψηλής ενέργειας τροφή, αλλά είναι καλύτερο για την καθαριότητα της αυλής μας να είναι καθαρισμένοι. Και φυσικά πάντα ανάλατοι.

◼ Οι ξηροί καρποί για να καταναλωθούν και να μη μείνουν να σαπίζουν στο χώμα, πρέπει να είναι καθαρισμένοι από τα τσόφλια και θρυμματισμένοι (καρύδια, φιστίκια). Απαραιτήτως άψητοι και ανάλατοι. Στα πουλιά αρέσουν και οι σταφίδες.

◼ Αν δεν θέλετε τις δεκαοχτούρες, αποφύγετε να ρίξετε καρπούς από σιτάρι ή κριθάρι, που είναι το αγαπημένο τους έδεσμα.

◼ Κόβουμε φρούτα, όπως μήλα και αχλάδια, σε μικρά κομματάκια και βάζουμε τόση ποσότητα ώστε να καταναλώνεται σύντομα.

◼ Προτιμάμε όσο το δυνατόν λιγότερο αλμυρά τυριά, τριμμένα ή κομμένα σε μικρά κομμάτια.

Φτιάχνω ταΐστρες με απλά καθημερινά υλικά

Δεν πετάμε το διχτάκι από τα φρούτα ή τις πατάτες, το κάνουμε ταΐστρα.

Η χάρτινη συσκευασία χυμού ή γάλακτος μπορεί να μεταμορφωθεί κι αυτή σε τραπεζαρία, όπως και το πλαστικό μπουκάλι νερού.

Τι άλλο χρειαζόμαστε; Σύμφωνα με τις οδηγίες της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, διά γραφής Παναγιώτη Λατσούδη, θέλουμε ένα σχοινάκι ή καλώδιο, ένα μολύβι κι ένα ψαλίδι. Και ξεκινάμε:

◈ Ανοίγουμε τρύπα στη μία πλευρά του πλαστικού μπουκαλιού -τουλάχιστον 5 εκατοστά- ώστε να μπορεί το πουλί να βάζει μέσα το κεφάλι του.

◈ Λίγο χαμηλότερα από αυτήν, τρυπάμε το μπουκάλι από τη μια πλευρά μέχρι την άλλη και στερεώνουμε εκεί ένα σκληρό ξυλάκι (π.χ. μολύβι) για να μπορεί το πουλί να πατάει.

◈ Κάνουμε μερικές μικρές τρύπες στον πάτο του μπουκαλιού για να φεύγει το νερό και η υγρασία.

◈ Γεμίζουμε το μπουκάλι μέχρι το άνοιγμα με την κατάλληλη τροφή.

◈ Εντοπίζουμε τα σημεία που θα τοποθετήσουμε τις ταΐστρες. Μπορούμε να πειραματιστούμε, τοποθετώντας μία σ’ ένα κλαδί δέντρου, μια άλλη σε κάποιο ήσυχο μέρος, στο μπαλκόνι ή στην αυλή του σχολείου.

◈ Κρεμάμε το μπουκάλι με ένα καλώδιο ή με ένα δυνατό σχοινάκι από κάποιο γερό κλαδί δέντρου ή ακόμα και από σχοινί απλώματος ρούχων.

Ταΐστρα - διχτάκι: Το τοποθετούμε σε σχετικά μεγάλο ύψος στο κλαδί ενός δέντρου, στα κάγκελα του μπαλκονιού μας, αφού το έχουμε γεμίσει με τροφή και κάνουμε δυο ωραίους κόμπους στις δύο άκρες του.

Ταΐστρα - τραπέζι: Κρεμάμε ένα ρηχό ξύλινο κουτί από ένα κλαδί ή το στηρίζουμε σε έναν πάσσαλο, σε απόσταση τουλάχιστον 1,5 μέτρου από το έδαφος, ώστε να μην το φτάνουν γάτες και άλλα ζώα.

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε επιτραπέζιες ταΐστρες για τους κοκκινολαίμηδες και τα κοτσύφια, κρεμαστές για παπαδίτσες, σπίνους κ.ά.

Στις κρεμαστές ταΐστρες, που μπορούμε να κρεμάσουμε ακόμη και από τα κάγκελα της βεράντας, μπορούμε να βάλουμε σπόρους ή και μεγάλους καρπούς (π.χ. φιστίκια).

Δεν είναι τίποτε ούτε σε χρόνο ούτε σε κόπο να κατασκευάσουμε με απλά υλικά ταΐστρες για τα πουλιά που μένουν ή έστω είναι περαστικά από την επικράτεια του κήπου μας.

Γάτες: Σήμερα έχουμε πιτσουνάκι;

Οι νόμοι της φύσης είναι συγκεκριμένοι και όσο κι αν κλείσαμε μαζί μας στα σπίτια γάτες και σκυλιά, το ένστικτό τους παραμένει προσηλωμένο στις επιταγές της.

Ετσι η μόνη εναλλακτική, αν θέλουμε να συνεχίσουμε να έχουμε πουλιά στον κήπο μας, είναι να ξεγελάσουμε τα αιλουροειδή μας ή να τους χαλάσουμε το κυνήγι.

Τα ακόλουθα κόλπα είναι αποτελεσματικά:

■ Περάστε κουδουνάκι στο κολάρο της για να μην είναι αθόρυβη.

■ Εχετέ την χορτασμένη, έτσι ώστε το κυνήγι να της φαίνεται εξαιρετικά βαρετό.

■ Κρατήστε την έγκλειστη νωρίς το πρωί που τα πουλιά είναι ιδιαίτερα τρωτά αλλά και το δειλινό.

■ Τοποθετήστε ταΐστρες και ποτίστρες σε σημεία που μπορεί μονάχα να τις αγναντεύει.

Οι τρεις μέγιστοι εξολοθρευτές

Ο υπέρτατος κυνηγός σαλιγκαριών και γυμνοσάλιαγκων είναι η τσίχλα.

Το κοτσύφι κρατά τον τίτλο του μέγιστου σκουληκοφάγου ενώ την τρίτη θέσουν κατέχουν ο καλόγερος και η γαλαζοπαπαδίτσα.

Το έργο που παρέχουν αυτά τα μικροπούλια είναι εξαιρετικό, καθώς μπορούν να ταΐσουν τα μικρά τους με περισσότερες από 1.000 κάμπιες τη μέρα.

Τα πουλιά είναι οι φυσικοί ρυθμιστές, ή θηρευτές αν θέλετε, των εχθρών των φυτών.

Δεν υπάρχει καλύτερη αντιμετώπιση σαλιγκαριών, σκουληκιών και οποιουδήποτε είδους κάμπιας κρύβεται και κατατρώει τα φύλλα ή τις ρίζες των φυτών μας από την προσέλκυση των πουλιών.

Επιλέγοντας την υποστήριξη της παρουσίας των φυσικών εχθρών, εξοικονομούμε αφ’ ενός χρήματα που θα δίναμε σε φυτοφάρμακα (εντομοκτόνα, παρασιτοκτόνα κ.λπ.) και αφ’ ετέρου, περιορίζοντας τη χρήση τους, αυξάνουμε τη διαθεσιμότητα τροφής για τους νεοσσούς των πουλιών.

Είναι αυτό που έλεγαν παλιά «το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο το πρόσωπο».

Ετσι, τα βοηθάμε να μεγαλώσουν και αργότερα να ξαναγυρίσουν ως ενήλικα πουλιά και πάλι σε εμάς.

Δημιουργούμε με αυτόν τον τρόπο ένα σταθερό φυτοπροστατευτικό περιβάλλον, με μηδαμινά έξοδα.

Εχω μεγάλο κήπο; Φυτεύω θάμνους!

Μπορούμε να προσελκύσουμε αρκετά είδη πουλιών στους κήπους μας, φυτεύοντας θάμνους και φυτά που μπορούν να τους προσφέρουν καταφύγιο αλλά και τροφή.

Μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε πολλά ελληνικά φυτά όπως: άρκευθος (Juniperus sp.), δάφνη (Laurus nobilis), σορβιά (Sorbus sp.), κισσός (Hedera helix), πυράκανθος (Pyracantha coccinea), αρκουδοπούρναρο (Ilex aquifolium), κουφοξυλιά (Sambucus nigra), αγιόκλημα (Lonicera sp.), αγριοτριανταφυλλιά (Rosa sp.), αγριοβατομουριές (Rubus sp.), γλυκαγκαθιά (Berberis vulgaris και Berberis cretica), φραγκοστάφυλα ή λαγοκερασιές (Ribes sp.), κράταιγοι ή τρικουκιές (Crataegus sp.), ίψος (Amelanchier ovalis), μυρτιά (Myrtus communis), σχίνος (Pistacia lentiscus), σουμάκι (Rhus coriaria), ράμνος (Rhamnus sp.), κρανιά (Cornus mas), πουρνάρι (Quercus coccifera), πυξός (Buxus sempervirens), λιγούστρο ή μυρτολιά (Ligustrum vulgare), βιβούρνα (Viburnum sp.), αγριελιά (Olea europaea subsp. oleaster), αβρωνιά (Tamus communis).

Και για νερό, τι γίνεται;

Το πιο ωραίο είναι να ανακυκλώνουμε και να χρησιμοποιούμε αντικείμενα που έχουμε στο σπίτι σε περίσσεια ή θα κατέληγαν στα σκουπίδια.

Δεν χρειάζεται να αγοράσουμε ταΐστρες, ούτε ποτίστρες για τα πουλιά.

Μπορούμε να φτιάξουμε αυτοσχέδιες, χρησιμοποιώντας απλά αντικείμενα, κι αν έχουμε παιδιά καλό είναι να τα βάλουμε στο παιχνίδι.

Ο πήλινος κεσές από το γιαούρτι μπορεί άνετα να αναλάβει ρόλο ποτίστρας.

Αν έχουμε ένα παλιό βαθύ ραγισμένο πιάτο, γιατί να το πετάξουμε;

Αν πληροί τις προϋποθέσεις, δηλαδή έχει βάθος που δεν ξεπερνά τα 7 εκ. και η διάμετρός του είναι τουλάχιστον 15 εκ., είναι ό,τι πρέπει για το καθημερινό μπάνιο των πτερωτών φιλαράκων μας.

 Τι πρέπει να θυμάμαι!

Οι ξηροί καρποί και οι σπόροι χρειάζεται να είναι άψητοι, ανάλατοι, αποφλοιωμένοι και αν είναι μεγάλοι σε μέγεθος, να είναι καλά θρυμματισμένοι.

Αν έχουμε ψωμί -που δεν θεωρείται ιδιαίτερα θρεπτικό- καλό είναι να το μουσκέψουμε πριν το σερβίρουμε.

Προσαρμόζουμε την ποσότητα ανάλογα με τη ζήτηση, για να μη χαλάσουν π.χ. οι σπόροι από την υγρασία, ενώ εποπτεύουμε την καθαριότητα της ταΐστρας και από καιρού εις καιρόν την καθαρίζουμε.

Ευχαριστούμε την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και την κυρία Ρούλα Τρίγκου, συντονίστρια Ενημέρωσης Δράσεων Διατήρησης, για την παραχώρηση του φωτογραφικού υλικού (Γιώργος Αλεξανδρής, Παναγιώτης Λατσούδης).

Για τα παιδιά, το βιβλίο του Κώστα Βασιλάκη «Τα πουλιά που ζουν πλάι μας», εκδόσεις Α. Α. Λιβάνη (2002), είναι μια εξαιρετική επιλογή για μια πρώτη επαφή. Περιέχει και cd με τις φωνές τους (20 είδη).

Ακολουθήστε μας στο Google news
Google News
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Απόφαση που απογοήτευσε
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βέροιας αθώωσε τον δράστη που είχε χτυπήσει δυνατά μ’ ένα τσεκούρι κουτάβι που μπήκε στην αυλή του.
Απόφαση που απογοήτευσε
ΝΗΣΙΔΕΣ
Το βλέμμα της Λάικας
Οι Σοβιετικοί το 1957 υποχρέωσαν τη σκυλίτσα Λάικα να επιβιβαστεί στον Σπούτνικ 2, με σκοπό να είναι το πρώτο ζωντανό πλάσμα που θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Γη.
Το βλέμμα της Λάικας
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Του Ταρζάν*
Ποικιλία υπάρχει στον χαρακτηρισμό των ανθρώπων με βάση τα ζώα και τις ιδιότητες που τους αποδίδουν.
Του Ταρζάν*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Του Ταρζάν*
Το τακτικό χρονογράφημα της σαββατιάτικης σελίδας με σχόλια και παρατηρήσεις αναλαμβάνει πλέον ο Ταρζάν που είναι έτοιμος να καυτηριάζει την επικαιρότητα.
Του Ταρζάν*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Η Αλλοπάρ δεν ζει πια εδώ
Η τελευταία βόλτα με την Αλλοπάρ ήταν την περασμένη Παρασκευή το πρωί, καθώς τα προβλήματα υγείας της την είχαν πλέον εξαντλήσει και δεν μπορούσε να ανταποκριθεί.
Η Αλλοπάρ δεν ζει πια εδώ
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ανθρωποι και γάτες
Μέσα από τη σφαγή ανθρώπων, που έχει προκαλέσει η άδικη εισβολή του Πούτιν, η εικόνα από το Ιζούμ φέρνει ένα μήνυμα ελπίδας και ειρήνης.
Ανθρωποι και γάτες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας