Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Σε δρόμους πρωτόγνωρους

Από την πρώτη εκδήλωση του ΜΜΘ στο Κέντρο Υποδοχής Προσφύγων στα Διαβατά Θεσσαλονίκης τον Απρίλιο του 2016

Σε δρόμους πρωτόγνωρους

  • A-
  • A+

«Κι εκεί που ξεκίναγε το γλέντι, ξαφνικά κάποιος νιώθω να μου κρατά το χέρι. Ηταν ένα μικρό παιδί. Τα ασυνόδευτα παιδιά στο Κέντρο Προσφύγων στα Διαβατά θέλουν αγκαλιές και μουσική. Στη συνέχεια το κέφι ανεβαίνει, η ατμόσφαιρα ζεσταίνεται κι άλλο. Πρόσφυγες χορεύουν ποντιακά, Ελληνες τους χορούς των Κούρδων, των Σύρων. Ανδρες και γυναίκες βγάζουν φωτογραφίες με τα κινητά.

»Κάποιοι συγκινούνται παραπάνω, γιατί να, εδώ, σε έναν προσφυγικό καταυλισμό όπου η ζωή είναι... επίπεδη, καταφέραμε να φέρουμε λίγη πατρίδα από εκείνη που τόσο βίαια αποχωρίστηκαν αυτοί οι άνθρωποι», λέει η Μαρία Ροδοκαλάκη, υπεύθυνη οργάνωσης και εκτέλεσης παραγωγής του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Αυτό το καλοκαίρι, το ΜΜΘ ξανασυστήθηκε στο κοινό της πόλης και όχι μόνο. Κι άνοιξε πόρτες, χώρους κι αγκαλιές κάνοντας αρχή από το μεγάλο ζήτημα, το προσφυγικό.

«Η πρώτη μας εμπειρία ήταν τον Απρίλιο, όταν διοργανώσαμε σε συνεργασία με τον Δήμο Θεσσαλονίκης μια εκδήλωση στο Κέντρο Προσφύγων Διαβατών. Ηταν η πρώτη επαφή και υπήρχε... αμηχανία από την πλευρά μας, αμφιβολίες για το πώς θα τα καταφέρναμε, καχυποψία από την πλευρά των προσφύγων.

»Εμείς πήγαμε με κλασικό ρεπερτόριο, με φιλαρμονική και μετά δύο πρόσφυγες μουσικοί ανέβηκαν να πουν τα δικά τους τραγούδια. Και τότε, άλλαξαν όλα γιατί η μουσική μπορεί να απαλύνει έστω για λίγο τον πόνο.

»Η επόμενη εκδήλωση στα Διαβατά αλλά και στο Χέρσο είχε διαφορετικό χαρακτήρα. Δόθηκε βήμα έκφρασης στους ίδιους τους πρόσφυγες. Νεαροί και παιδιά σε ραπ ρυθμούς τραγουδούσαν στη γλώσσα τους ιστορίες αγάπης και προσφυγιάς.

»Αυτοσχέδιοι στοίχοι, ηλεκτρικές νότες, παραδοσιακοί ρυθμοί, χέρια υψωμένα που κατέληγαν σε παλαμάκια. Ο ρόλος του Μεγάρου Μουσικής ήταν περισσότερο υποστηρικτικός σε αυτές τις εκδηλώσεις, αποτέλεσμα δουλειάς που έγινε μέσα στους χώρους όπου ζουν οι πρόσφυγες», διηγείται η Μαρία.

Κάπως έτσι, με τις εκδηλώσεις εκτός και με εκείνη τη συναυλία αλληλεγγύης στις αρχές Ιουνίου μαζί με τον Δήμο Θεσσαλονίκης και τη ΔΕΘ-Helexpo, ο Οργανισμός του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης ξάφνιασε πολλούς δίνοντας ένα τελείως διαφορετικό στίγμα για την πορεία του.

Το Μέγαρο στη μεγάλη βόλτα της παραλίας

Συναυλίες σε... υπνόσακους, αρχιτεκτονήματα στην «πλατεία» του ΜΜΘ, θερινός κινηματογράφος στην ταράτσα!

«Το στοίχημά μας ήταν να μετατρέψουμε, μέσα σε λίγους μήνες, έναν κοινωνικά ουδέτερο και ψυχολογικά απόμακρο για τον πολύ κόσμο Οργανισμό σε έναν σύγχρονο και ανοιχτό θεσμό συμμετοχής των πολιτών στο πολιτιστικό γίγνεσθαι.

»Εναν θεσμό ανοιχτό στην κοινωνία, με διευρυμένο και ενεργό ρόλο τόσο στην τρέχουσα καλλιτεχνική παραγωγή όσο και στη δημιουργική εκπαίδευση των πολιτών. Εναν θεσμό που να μετεξελιχθεί σε πόλο αντίστασης στην πολιτισμική ισοπέδωση και τη βαρβαρότητα.

»Η νέα διαλεκτική σχέση που προτείνουμε ως Μέγαρο Θεσσαλονίκης στην τοπική -και όχι μόνο- κοινωνία ξεκίνησε βάζοντας νέες βάσεις στις συνεργασίες και συμπράξεις του ΟΜΜΘ με τους τοπικούς καλλιτεχνικούς φορείς, αλλά και τους αντίστοιχους πολιτιστικούς οργανισμούς και ιδρύματα της χώρας.

»Συνεχίστηκε με σειρά πρωτοβουλιών που αναλάβαμε για το προσφυγικό. Θέλοντας αυτή η εξωστρέφεια να διατρέξει και το υλικό σώμα του Μεγάρου, ανοίξαμε τους υπαίθριους χώρους του σε μια σειρά ανοιχτών, υψηλής αισθητικής καλλιτεχνικών δράσεων με δωρεάν είσοδο.

»Η ανταπόκριση του κόσμου μέχρι τώρα, πέρα από τη συγκίνηση, μας έδωσε και το στίγμα της δημόσιας ανάγκης για τέχνη, έξω από τα κλισέ της μαζικής κουλτούρας, και χαράσσει μαζί μας τη νέα, δημόσια και εξωστρεφή πολιτική του ΜΜΘ» λέει ο πρόεδρος του Δ.Σ. του ΟΜΜΘ, Νικήτας Μυλόπουλος.

Αντικείμενα αστικής χρήσης από το Εργαστήρι Αρχιτεκτονικής, στημένα στον αύλειο χώρο μεταξύ των δύο κτιρίων του ΜΜΘ και του Μ2, ανοιχτοί χώροι με είσοδο ελεύθερη, Led Zeppelin, Καντίνσκι και ορθοσωμική γυμναστική, θερινά καλλιτεχνικά εργαστήρια και σινεμά στην ταράτσα με ανεμπόδιστη θέα στον Θερμαϊκό Κόλπο, στο λιμάνι της πόλης και στον Ολυμπο.

Το workshop «Σχεδιάζοντας στο Μέγαρο», που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τον Σύλλογο Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης, άφησε... κληρονομιά στον υπαίθριο χώρο του έργα τέχνης που χρησιμοποιούνται από το κοινό σε όλη τη διάρκεια των εκδηλώσεων.

Λίγο μετά, στο θερινό σχολείο MOYSA, μουσικοί επιχειρούν να εξερευνήσουν ιδιότυπους και συχνά αθέατους δρόμους μουσικής πράξης, μέσω εργαστηρίων, αυτοσχεδιασμών, διαλέξεων και προβολών.

Και είναι εκεί προς το τέλος του Ιούνη, στον εορτασμό της Ευρωπαϊκής Ημέρας Μουσικής, που η πλατεία του Μεγάρου θριαμβευτικά σχεδόν υποδέχτηκε το κοινό της πόλης με μια κινητική performance, με την επίσημη παρουσίαση των συνθέσεων και κατασκευών αστικής χρήσης που έγιναν στη διάρκεια εργαστηρίου, με την ομάδα κρουστών του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, που συνδυάζει και συνθέτει ήχους με αρχιτεκτονικά υλικά, λίγο μετά το ηλιοβασίλεμα, με μια μουσική σύμπραξη της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων του ΜΜΘ και της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης... με μουσική και ανθρώπους που πηγαινοέρχονταν μετατρέποντας το τέρμα ενός παραθαλάσσιου περιπάτου σε αρχή μιας καλλιτεχνικής εξερεύνησης.

Κι όλα αυτά να ολοκληρώνονται με μια μοναδική συναυλία στις 11 το βράδυ, που πολλοί παρακολούθησαν σε υπνόσακους και στρώματα, σε ένα υπαίθριο camp, με την υπέροχη μουσική του «Μεγάλου Ερωτικού» του Μάνου Χατζιδάκι που απέδωσαν η Τατιάνα Ζωγράφου και ο Ανδρέας Καρακότας.

Το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης αλλάζει ύφος και ξανασυστήνεται στο κοινό της πόλης. Σ' αυτόν που ανεβαίνει με το διαφανές ασανσέρ μέχρι την ταράτσα του κτιρίου Μ2 για να παρακολουθήσει σινεμά, σ' αυτόν που κάθεται στο γρασίδι του αύλειου χώρου για να ακούσει συνθέσεις του Φίλιπ Γκλας, σονάτες του Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν, του Θεσσαλονικιού Πάρι Παρασχόπουλου, που βγάζει selfie στο «Soundsell» βλέποντας τη θάλασσα να εισχωρεί στα μάτια τους διαπερνώντας το ξύλο*...

*ηχητικό κοχύλι: αντικείμενο αστικής χρήσης που κατασκευάστηκε στο πλαίσιο του εργαστηρίου «WOW. Σχεδιάζοντας στο Μέγαρο»

ΓΙΑ Κ.ΑΛ.Ο
El Sistema: κοινωνική ένταξη μετά μουσικής για τα προσφυγόπουλα
«Kάθε παιδί μπορεί να μάθει να εκφράζεται μέσω της μουσικής και της τέχνης, λαμβάνοντας τα οφέλη που προέρχονται από αυτή την εμπειρία και κάνοντας έτσι διαφορετικές κρίσιμες επιλογές στη ζωή του ως αποτέλεσμα...
El Sistema: κοινωνική ένταξη μετά μουσικής για τα προσφυγόπουλα
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Μια επανασύνδεση που άργησε δύο χρόνια
Ο Ziad περιφερόταν στους δρόμους της Αθήνας, απ΄ όπου, τον Νοέμβριο του 2013, τον «μάζεψε» η αστυνομία, καθώς δεν μιλούσε, δεν επικοινωνούσε, είχε παράξενη συμπεριφορά. Aυτονόητα τον έφερε στο Δαφνί όπου...
Μια επανασύνδεση που άργησε δύο χρόνια
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Ως την Ακρη του Κόσμου» - ειδική βραδιά!
Οι «C. for Circus» όλους αυτούς τους μήνες παρουσιάζουν μία υπέροχη και σημαντική παράσταση: το «Ως την Ακρη του Κόσμου», σε μουσική Θάνου Μικρούτσικου μία ματιά, παιδική εν προκειμένω πάνω στο θέμα του...
«Ως την Ακρη του Κόσμου» - ειδική βραδιά!
ΘΕΑΤΡΟ
Πρεμιέρα για τη «Γιορτή στου Αλ-Νουρί» στην Παιδική Σκηνή του ΚΘΒΕ
Το εμβληματικό και επίκαιρο λόγω προσφυγικού έργο του Φόλκερ Λούντβιχ, «Μια γιορτή στου Αλ-Νουρί», ανεβαίνει στην Παιδική Σκηνή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας και κάνει πρεμιέρα αυτή την Κυριακή 2...
Πρεμιέρα για τη «Γιορτή στου Αλ-Νουρί» στην Παιδική Σκηνή του ΚΘΒΕ
ΝΗΣΙΔΕΣ
Σπαταλημένες ζωές
Μετά από μια ολόκληρη μέρα στον καταυλισμό της Κορίνθου κι έχοντας μιλήσει με πολύ κόσμο, μια αίσθηση κυριαρχεί: η αίσθηση του χαμένου, πεταμένου ανθρώπινου δυναμικού. Παιδιά που διψάνε να μάθουν, νέοι...
Σπαταλημένες ζωές
ΝΗΣΙΔΕΣ
Τόπο στα μικρά δέντρα να ριζώσουν…
Εμείς, ως φεμινίστ@ δηλώνουμε ότι συμμεριζόμαστε τις οικογένειες των παρανομοποιημένων μεταναστ@ών και στεκόμαστε αλληλέγγυ@ πρωτίστως στα παιδιά και τις μητέρες τους.
Τόπο στα μικρά δέντρα να ριζώσουν…

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας