Αθήνα, 28°C
Αθήνα
Αίθριος καιρός
28°C
31.3° 25.2°
2 BF
46%
Θεσσαλονίκη
Ελαφρές νεφώσεις
26°C
27.5° 23.0°
4 BF
53%
Πάτρα
Αραιές νεφώσεις
30°C
35.4° 27.1°
4 BF
44%
Ιωάννινα
Αίθριος καιρός
29°C
28.9° 28.9°
3 BF
37%
Αλεξανδρούπολη
Αίθριος καιρός
26°C
25.9° 25.2°
3 BF
29%
Βέροια
Αραιές νεφώσεις
25°C
26.0° 22.3°
2 BF
58%
Κοζάνη
Ελαφρές νεφώσεις
22°C
22.4° 21.8°
3 BF
53%
Αγρίνιο
Αυξημένες νεφώσεις
31°C
30.7° 30.7°
3 BF
29%
Ηράκλειο
Αίθριος καιρός
25°C
27.1° 24.8°
2 BF
62%
Μυτιλήνη
Αίθριος καιρός
25°C
25.9° 24.4°
2 BF
57%
Ερμούπολη
Αίθριος καιρός
25°C
25.4° 22.8°
2 BF
53%
Σκόπελος
Αίθριος καιρός
21°C
20.7° 20.7°
3 BF
73%
Κεφαλονιά
Αυξημένες νεφώσεις
29°C
28.9° 28.9°
4 BF
37%
Λάρισα
Ελαφρές νεφώσεις
26°C
25.9° 25.9°
3 BF
44%
Λαμία
Αυξημένες νεφώσεις
27°C
27.2° 23.5°
3 BF
52%
Ρόδος
Αίθριος καιρός
26°C
30.5° 26.0°
4 BF
56%
Χαλκίδα
Αίθριος καιρός
28°C
30.8° 25.4°
2 BF
27%
Καβάλα
Ελαφρές νεφώσεις
21°C
23.3° 21.0°
3 BF
70%
Κατερίνη
Σποραδικές νεφώσεις
23°C
26.1° 23.1°
3 BF
61%
Καστοριά
Αυξημένες νεφώσεις
20°C
19.8° 19.8°
2 BF
79%
ΜΕΝΟΥ
torsikas-konstantinou
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
ΦΩΤ.: ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

«Πρέπει να γυρίσουμε πίσω στην αγάπη, στην ενσυναίσθηση»

Συναντηθήκαμε στη σκηνή του θεάτρου «Αργώ», λίγο πριν από την παράστασή τους. «Το κέρδος μου εδώ είναι ότι είδα δύο ταλαντούχα άτομα και αυτό για μένα είναι ευφορία μεγάλη», ομολογεί ο Γιώργος Κωνσταντίνου. «Το κέρδος ήταν για μένα πάντα οι συνεργασίες», καταθέτει ο Αποστόλης Τότσικας.

Γιώργος Κωνσταντίνου. Είναι ένα θαυμάσιο δώρο στον καλλιτεχνικό κόσμο. Εξήντα πέντε χρόνια προσφοράς στην τέχνη. Οι ρόλοι του μας σημάδεψαν. «Χτυποκάρδια στο θρανίο», «Ξύπνα Βασίλη», «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης» κ.ά. Ηταν η ωραιότερη εποχή του ελληνικού κινηματογράφου. Διακριτικός, σεμνός, λιτός, αφήνει ανεξίτηλα γραμμένα τα όνειρα που αγαπάει και τη γοητεία που τον χαρακτηρίζει.

Αποστόλης Τότσικας. Ανακάλυψα έναν άνθρωπο που είναι σε αρμονία με τον εαυτό του και τη ζωή. Φροντίζει τον Αποστόλη όπως και τον κ. Γκριν στο έργο. Ενας ηθοποιός που βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη. Αξιοπρόσεκτος ο ρόλος του ως καθηγητής στο σίριαλ «Ηλέκτρα». Σου δίνει ομορφιά, ηρεμία και νιώθεις χτύπους αγάπης στην καρδιά του.

Η συνεργασία τους στο θεατρικό έργο «Κάθε Πέμπτη κ. Γκριν» είναι μοναδική. Δύο γενιές, ο μεσήλικας κ. Γκριν συναντά τον νεαρό Ρος μέσα από ένα επιπόλαιο ατύχημα. Ανέπτυξαν μια φιλία κι έτσι γεφυρώθηκε το χάσμα μεταξύ τους. Οσο γερνάμε, δεν αλλάζει ο κόσμος, αλλά η σχέση μας με τους ανθρώπους. Κάθε λεπτό της παράστασης αντανακλά στη σχέση τους, στις αλήθειες της ζωής τους. Η μία μέρα ήταν καθαρή και διάφανη, η επόμενη θολή και άγρια.

● Είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεστε;

Γιώργος Κωνσταντίνου: Οσο μεγαλώνει ο άνθρωπος –λένε– ότι σβήνουν τα όνειρά του γιατί δεν έχει μέλλον. Εγώ, αντίθετα, είχα πάντα όνειρα τα οποία έλεγα ότι θα εκπληρωθούν ή θα τύχουν στον δρόμο. Μου έτυχε το καλύτερο, το πρώτο λαχείο που λένε. Μου έκαναν την πρόταση. Ασφαλώς, είχα παρακολουθήσει το έργο και στο παρελθόν. Οταν βρεθήκαμε οι τρεις μας, με τον Αποστόλη και τον σκηνοθέτη Κώστα Γάκη, βρέθηκα ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που είχαν μια νοοτροπία πολύ προχωρημένη, υποτίθεται, για την εποχή. Δεν ήξεραν, όμως, ότι εγώ τους ακολουθούσα παρά την ηλικία μου. Ημουν πολύ μπροστά, κοντά τους.

Απόστολος Τότσικας: Θαύμαζα από πολύ μικρός τον Γιώργο. Βρεθήκαμε και είδα ένα παιδί. Εναν νέο άνθρωπο, με μυαλό ξυράφι, ακόμα πιο μπροστά κι απ’ το δικό μου. Οταν ξεκινήσαμε τις πρόβες με συνεπήρε. Ενας ηθοποιός έχει σκοπό του να αγγίξει την αλήθεια. Υπάρχουν άπειρες πτυχές της αλήθειας και του ρεαλισμού. Από μικρός αυτό ήθελα να υπηρετήσω. Κάνοντας την πρώτη ανάγνωση μας βγήκε πολύ ανώδυνα όλο αυτό. Υπήρχε πολλή αγάπη απ’ την αρχή, σαν να γνωριζόμασταν από πάντα. Στις πρόβες ήταν ένα πολύ ωραίο παιχνίδι. Για μένα δεν υπάρχει επώδυνο στην τέχνη. Το μοναδικό επώδυνο, που λέω μεταξύ αστείου και σοβαρού, είναι να μάθουμε τα λόγια μας. Από κει και πέρα, ακούγοντας ο ένας τον άλλον στην πρόβα καταλήξαμε σε αυτό το αποτέλεσμα και μαζί με τη σκηνοθετική μπαγκέτα, όπως λέει ο Γιώργος, του Κώστα Γάκη, απέκτησε αυτή τη μορφή αυτό το έργο.

● Η μπαγκέτα του Κώστα, ήταν αυστηρή, καθοδηγητική;

Γ.Κ.: Ηταν συναινετική. Πολλά πράγματα τα βάλαμε κάτω και οι τρεις και τα συζητήσαμε. Μία σκηνοθεσία που δεν την έχω ξανασυναντήσει. Συνήθως ο σκηνοθέτης έχει τις απόψεις του και δεν δέχεται καμία άλλη. Ερχόμενος έλεγα αυτοί τώρα θα νομίζουν ότι σαν μεγάλος άνθρωπος θα είμαι λίγο γκρινιάρης, υπερόπτης, ξερόλας και γέλαγα μέσα στο αυτοκίνητο μόνος μου. Δεν ήξεραν ότι εγώ είμαι χύμα όπως αυτοί. Στις πρόβες, σχεδόν παίζαμε μεταξύ μας και μετά σοβαρευόμασταν για να γίνουν. Είναι αυτό που λέμε πέτυχε η χημεία μεταξύ μας.

● Τα πιο σοβαρά πράγματα μπορούμε να τα πούμε με αστείο τρόπο. Παίζοντας.

Α.Τ.: Βέβαια, κι είναι και το πιο ωραίο όπλο να αντιμετωπίζεις τα πράγματα. Μόνο που εδώ δεν το χρησιμοποιήσαμε ως όπλο αλλά ως παιχνίδι.

● Υπάρχει το χάσμα των γενεών. Ποιο είναι το κέρδος των σχέσεων με αυτή τη γενιά;

Γ.Κ.: Κατ’ αρχάς ότι καταλήγουν σε μια μεγάλη επιτυχία. Αγαπούσα πάρα πολύ τους νέους ανθρώπους, ειδικά αυτούς που έχουν ταλέντο. Καθόμουν στην κουίντα και τους παρακολουθούσα σαν χαζός. Και στα σίριαλ που έκανα στην τηλεόραση, σενάρια, σκηνοθεσίες, προσπαθούσα να έχω ρόλους για τους νέους. Το κέρδος μου εδώ είναι ότι είδα δύο ταλαντούχα άτομα και αυτό για μένα είναι ευφορία μεγάλη. Παρακολουθώ συχνά τον Απόστολο και ίσως δεν έχει καταλάβει απόλυτα πώς τον χαζεύω όταν παίζει. Παίζει τόσο πολύ όμορφα, τόσο φυσικά, που ο κόσμος από κάτω μας βλέπει και ανατριχιάζει ολόκληρος.

● Πόσο σας επηρέασε, κ. Κωνσταντίνου, η μητέρα σας στην επιλογή σας;

Γ.Κ.: Τον καιρό εκείνο δεν υπήρχαν σχολές. Η μητέρα μου ήταν αυτοδίδακτη στην οπερέτα. Διδάχτηκαν να τραγουδάνε κι από κει κι έπειτα έπαιζαν.

● Μεγαλώσατε, όμως, σε ένα καλλιτεχνικό περιβάλλον.

Γ.Κ.: Μπορεί να ήταν, αλλά εμένα δεν με επηρέαζε. Εσένα, όμως, Απόστολε σε επηρέασε.

Α.Τ.: Δεν με επηρέασε ακριβώς, αλλά λειτουργούσε υποσυνείδητα. Στα 17 μου είπα ότι αυτό θέλω να κάνω τελικά.

Γ.Κ.: Είναι ένα περίεργο πράγμα, αναρωτιέμαι κι εγώ ο ίδιος. Πώς κατάφερα να έχω την αισθητική του φυσικού παιξίματος όταν ήμουν 20 χρόνων. Οταν έδωσα εξετάσεις στο Εθνικό, έπαιξα με έναν σύγχρονο τρόπο, όπως θα έπαιζα τώρα. Με έδιωξαν κακήν κακώς, γιατί ήταν άλλα τα πρότυπα εκείνον τον καιρό. Παραστατική, να τονίσουμε την τραγωδία και την κωμωδία. Ολα αυτά εγώ δεν τα είχα διδαχθεί καθόλου, ούτε από τους γονείς μου.

● Πού το αποδίδετε;

Γ.Κ.: Δεν μπορώ να το αποδώσω πουθενά ακόμα μέχρι τώρα. Είχα το αισθητήριο να πω ότι αυτό είναι το φυσικό παίξιμο, αυτό που κάνετε είναι καραγκιοζιλίκι. Και γι’ αυτό ο Κουν το κατάλαβε, γιατί ήταν ο προχωρημένος της εποχής εκείνης. Ετσι με πήρε στη σχολή.

● Νομίζω ότι είναι έμφυτο.

Γ.Κ.: Ετσι νομίζω, κι αυτό πιστεύω και για τον Αποστόλη. Εχω παίξει με πάρα πολλούς ηθοποιούς. Εδώ βλέπω, όμως, έναν άνθρωπο που αποδίδει και το ζει όπως κι εγώ. Αρα ξεκίνησε κι αυτός από μόνος, από το αισθητήριό του.

Α.Τ.: Το κέρδος ήταν για μένα πάντα οι συνεργασίες. Δεν ήμουν ποτέ ηθοποιός που θα έλεγα «θέλω να παίξω τον Αμλετ». Πήγαινα όπου με πήγαινε το ένστικτό μου. Ευτυχώς, είχα ένα πολύ δυνατό ένστικτο που με βοήθησε να καταφέρω να φτιάξω κάτι «δικό μου». Οπότε, ήμουν πολύ χαλαρός και πολύ ελεύθερος να ψάξω διάφορες οδούς για να καταλήξω. Χαίρομαι που καταφέρνω να ζω και να αναπνέω μαζί με αυτόν τον άνθρωπο πάνω στο σανίδι, όπου δεν υπάρχει κάποιος ανταγωνισμός. Ούτε εμένα με ενδιαφέρει να αποδείξω κάτι. Εχουμε μεγάλη ανάγκη να πούμε μια ιστορία και να την καταλάβει ο κόσμος χωρίς να πηγαίνουμε διά της πλαγίας. Η επιτυχία είναι η χημεία που έχουμε και δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να την προδώσουμε.

Γ.Κ.: Σιγά – σιγά κατάλαβα ότι πρέπει να ερμηνεύσεις το κείμενο βάζοντάς του τα αισθήματα που έγραψε ο συγγραφέας και τα οποία αντιπροσωπεύει ο ρόλος που κάνεις. Βγαίνοντας στη σκηνή ξαφνικά γίνεται μια μετενσάρκωση. Εγώ γίνομαι Γκριν, αυτός γίνεται Ρος.

● Ζούμε την κακοποίηση στην οικογένεια, την παιδοφιλία, ο κόσμος είναι τρομαγμένος.

Γ.Κ.: Ξέρω όλες τις εποχές. Μετά την κατοχή ήταν μια εποχή αγάπης. Υστερα από το μίσος του πολέμου, βλέπανε τον άνθρωπο ως άνθρωπο. Αυτό λιγόστεψε οπωσδήποτε τη βία. Πέρασαν χρόνια, ο κόσμος άρχισε να έχει στερήσεις κι αυτό τον έκανε ξανά σαν το θηρίο που πεινάει και δεν έχει να φάει. Βρισκόμαστε σε μια τέτοια εποχή. Η στέρηση όλων εκείνων που η κοινωνία προσφέρει σ’ έναν άνθρωπο έχει φτάσει σε αυτή την εγκληματικότητα. Ενα κοινωνικό φαινόμενο που δεν υπήρχε μετά τον πόλεμο. Δεν το έζησα εγώ τουλάχιστον. Γινόταν ένα έγκλημα και γινόταν μεγάλη ιστορία. Πολλά άλλα πράγματα τότε δεν μπορούσες να τα μάθεις.

Α.Τ.: Νομίζω είναι και η διάδοση του γεγονότος τώρα.

Γ.Κ.: Τότε έπρεπε να το διαβάσεις στην εφημερίδα, αλλά τα εξαφάνιζαν.

Α.Τ.: Δεν υπάρχει ένας υγιής και σωστός έλεγχος στα πράγματα. Στις σχέσεις μας, στο περιβάλλον της δουλειάς μας. Δεν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί και αν υπάρχουν, θα έχουν πάρει κάτι κάτω από το τραπέζι για να κάνουν τα στραβά μάτια. Το είδαμε πολύ πρόσφατα και με τα Τέμπη. Είναι ίσως από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα που έχουν συμβεί στην Ελλάδα. Λέω ίσως γιατί δεν ξέρουμε τι άλλα μπορεί να έχουν κρυφτεί κάτω από το χαλί. Αλλά αυτό δεν θα μπορούσε να κρυφτεί. Και ακόμα μιλάμε για το αν θα γίνει δίκη. Επίσης, η δικαιοσύνη είναι πολύ σχετικό πράγμα. Οταν δικηγορείς με τρόπο που προσπαθείς να βρεις ελαφρυντικά στοιχεία με το ζόρι σε κάποιον που είναι σαφώς ένοχος, να υποβαθμίζεις τον άλλον που πραγματικά υπέφερε και να κερδίζεις μια δίκη με περίεργα μέσα, εκεί τίθεται ένα ερώτημα για το πόσο θέλουμε πραγματικά να γίνεται το σωστό και το δίκαιο. Θεωρώ ότι ειδικά από τον Covid και μετά ήμασταν κάτι θηρία μέσα σε ένα κλουβί. Είδαμε πόσο δεν αντέχουμε να είμαστε μεταξύ μας. Νομίζω πρέπει να γυρίσουμε πίσω στην αγάπη, στις σχέσεις και στην κατανόηση. Στην ενσυναίσθηση. Είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό πράγμα.

● Υπάρχουν άνθρωποι που είναι παντρεμένοι πολλά χρόνια και δεν έχουν συναντηθεί ποτέ.

Α.Τ.: Οταν μείναμε στα σπίτια μας, με τον Covid, αυτό έγινε. Ετσι χώρισαν ή τσακώθηκαν πολλοί. Επειδή ζούμε σε μια κοινωνία με ταχύτατους ρυθμούς δεν μπορεί ο ένας να κατανοήσει τον άλλο. Πηγαίνει από τη μία δουλειά στην άλλη, τρέχει να βγάλει λεφτά, να πληρώσει τους φόρους. Αυτό είναι τεράστιο.

● Οταν το μυαλό είναι ακμαίο, δεν παίζει ρόλο καμία ηλικία.

Α.Τ.: Εμείς παρουσιάζουμε εδώ πέρα ένα χάσμα γενεών, προτύπων κι επιρροών. Οταν είμαστε πίσω στα παρασκήνια, στη ζωή μας, είμαστε δυο φίλοι που συζητάμε επί παντός επιστητού.

Γ.Κ.: Εχω να πω στους ανθρώπους να μη φοβούνται τα όνειρά τους, γιατί καμιά φορά πραγματοποιούνται. Εχω παράδειγμα τον εαυτό μου. Να ελπίζουν. Ανθρωποι που μένουν με τις παντόφλες μέσα στο σπίτι, εκεί κάθονται και πεθαίνουν.

Α.Τ.: Οταν παύουν τα όνειρα μένεις πίσω σε όλα τα επίπεδα.

Γ.Κ.: Είναι δύσκολο να έχεις όνειρα όταν σε απασχολούν πολλά πράγματα. Ο μόνος που μπορεί να έχει όνειρα είναι ο ηθοποιός. Ο οποίος, δυστυχώς ή ευτυχώς, έχει όνειρο να γίνει «κάτι» κάποια στιγμή.

♦ Οι παραστάσεις θα συνεχιστούν στο Radio City της Θεσσαλονίκης από 19 Απριλίου

«Κάθε Πέμπτη κ. Γκριν»
Θέατρο «Αργώ»
Εώς 14.4.2024
Συγγραφέας: Τζεφ Μπάρον
Σκηνοθεσία: Κώστας Γάκης
Πρωταγωνιστούν: Γιώργος Κωνσταντίνου, Αποστόλης Τότσικας
Μετάφραση: Τζεφ Μπάρον, Κώστας Γάκης
Μουσική σύνθεση: Κώστας Γάκης
Σκηνογραφία: Αντώνη Χαλκιάς
Ενδυματολογία: Μάριος Ράμμος
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφιδάς

Google News ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS
«Πρέπει να γυρίσουμε πίσω στην αγάπη, στην ενσυναίσθηση»

ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας