• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    13°C 8.9°C / 14.0°C
    3 BF
    65%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    11°C 9.6°C / 12.0°C
    2 BF
    82%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    13°C 11.0°C / 13.0°C
    2 BF
    75%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    9°C 4.9°C / 8.8°C
    1 BF
    78%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    9°C 9.4°C / 9.4°C
    2 BF
    86%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    10°C 9.0°C / 12.1°C
    1 BF
    78%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    5°C 5.4°C / 6.8°C
    2 BF
    81%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    11°C 10.6°C / 10.6°C
    2 BF
    77%
  • Ηράκλειο
    Αραιές νεφώσεις
    13°C 12.1°C / 13.8°C
    2 BF
    88%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    9°C 9.0°C / 9.0°C
    3 BF
    74%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    14°C 14.4°C / 14.4°C
    4 BF
    77%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    13°C 13.0°C / 13.0°C
    1 BF
    70%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    14°C 14.1°C / 14.1°C
    2 BF
    71%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    6°C 5.9°C / 8.4°C
    2 BF
    100%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    12°C 5.5°C / 12.2°C
    1 BF
    76%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    14°C 13.8°C / 13.8°C
    0 BF
    86%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    9°C 7.7°C / 13.2°C
    2 BF
    78%
  • Καβάλα
    Αραιές νεφώσεις
    12°C 11.6°C / 11.6°C
    0 BF
    83%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    11°C 9.7°C / 11.1°C
    1 BF
    84%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    9°C 9.4°C / 9.4°C
    0 BF
    78%

Γιώργος Παπαγεωργίου, Κάτια Γκουλιώνη

ΦΩΤ.: ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Ταφόπλακα η υποβάθμιση των σχολών μας»

  • A-
  • A+
Κάτια Γκουλιώνη και Γιώργος Παπαγεωργίου μιλούν στην «Εφ.Συν.» για τη συνεργασία τους στο θέατρο την τέχνη σήμερα και τις αποφάσεις του υπουργείου.

Κάτια Γκουλιώνη. Σ’ εντυπωσιάζει η σεμνότητά της. Ενώ ξέρει την αξία της, δεν την επιδεικνύει. Αφήνει να την ανακαλύψεις. Είναι δώρα για το θέατρο ηθοποιοί του μεγέθους της Κάτιας Γκουλιώνη. Βραβεία, διακρίσεις, εγκωμιαστικές κριτικές, που δεν είναι λαχνοί στην κληρωτίδα του θεάτρου αλλά αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς και θυσιών. Ενσωματώνει τον εαυτό της στους ρόλους. Μεταμορφώνεται. Τους σκαλίζει με υπομονή και σιωπή, όπως οι αγιογράφοι ζωγραφίζουν μια εικόνα.

Γιώργος Παπαγεωργίου. Φαίνεται πως είναι ευνοούμενος ενός φτερωτού θεού. Πετάει με το άρμα της τέχνης από πρόβα σε παράσταση, σε τηλεοπτικά γυρίσματα και καταλήγει στο μουσικό του συγκρότημα Polkar. Η μουσική και ο έρωτάς του τον βοηθάνε να πετυχαίνει αρμονία μέσα του. Με το μυστρί του θεάτρου χτίζει μεγαλεπήβολα σχέδια, μεγαλουργεί. Συνοψίζει τις ζωές των ηρώων-ηρωίδων τροφοδοτώντας νέες εκφραστικές φόρμες με τις οποίες οι νεανικές και ζωντανές δυνάμεις του βρίσκουν ιδανικό τρόπο ώστε να εκφραστούν.

Κουβεντιάζοντας μαζί του μπορείς ν’ ανακαλύψεις τις πιο μύχιες σκέψεις του. Εχει το θάρρος της γνώμης του και ομορφιά που δεν τη διδάχτηκε, την κληρονόμησε.

Ενθουσιάστηκαν από τον πάντα φιλόξενο χώρο της συνάντησής μας, την Πινακοθήκη Γκίκα. Εκεί όπου είναι ενωμένη όλη η πνευματική γενιά του ’30, για την οποία νιώθουμε περήφανοι. Οπως και για τον Αγγελο Δεληβορριά που εμπνεύστηκε αυτή τη συνένωση.

● Πώς ξεκίνησε η συνεργασία σας;

Κ.Γκ.: Τον Γιώργο τον ήξερα ως ηθοποιό. Είδα τον «Αρίστο». Με συγκίνησε τόσο πολύ. Δεν πρόκειται να το ξεχάσω, είχε μια τσίγκινη σκάφη, σε ένα πολύ ευαίσθητο σημείο της παράστασης. Με τα ελάχιστα μέσα που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε μια σκηνή, κάτι σκοτεινό και άθλιο έγινε τόσο βαθιά συγκινητικό σαν ένα μαύρο παραμύθι. Τον εκτιμώ πάρα πολύ ως ηθοποιό και ως σκηνοθέτη. Πέρα από το φιλικό κομμάτι. Χαίρομαι τρομερά που συνεργαζόμαστε.

Γ.Π.: Εγώ είχα πρωτοσυναντήσει την Κάτια στη μεγάλη οθόνη βλέποντας την ταινία που κάνανε με τον Αγγελο, την «Ευτυχία», παρότι τη γνώριζα ως ηθοποιό. Ηταν και μια πολύ σημαντική στιγμή της. Από τότε ήθελα να συνεργαστώ μαζί της. Δεν γνωριζόμασταν, τη συναντούσα στη Σύρο σε διάφορα μέρη και πάντα ήθελα να της μιλήσω αλλά κάπως ντρεπόμουν. Νομίζω ντρεπόταν κι η Κάτια.

Κάποια στιγμή με πλησίασε μετά από μια παράσταση του «Αρίστου» στο θέατρο «Πορεία». Εκεί έσπασε η αμηχανία μας. Οταν μου μίλησε και είδα ένα πλάσμα με τόσο λαμπερά μάτια και χαμόγελο, σκέφτηκα «ρε συ, αυτή είναι δικός μας, ζεστός άνθρωπος». Συναποφασίσαμε στη συνέχεια να συνεργαστούμε στο έργο «Σωτηρία με λένε», που υποδύεται τη Σωτηρία Μπέλλου, σε κείμενο της Σοφίας Αδαμίδου.

● Συναντηθήκατε όταν ήρθε η ώρα να συναντηθείτε… Για τον «Αρίστο», πιστεύω ότι ο Γιώργος κουβαλούσε μια πολύτιμη ανησυχία ζωής και βοήθησε περισσότερο η ετοιμότητα της ψυχής και όχι τόσο της μνήμης.

Γ.Π.: Εχεις δίκιο.

● Τελικά, υπερισχύει το συναίσθημα σε μια θεατρική παράσταση;

Γ.Π.: Οχι πάντα. Αλλά όποτε συμβαίνει λειτουργεί σαν κάθαρση για τον δημιουργό. Είναι σαν να εκθέτεις δημόσια ένα κομμάτι ψυχικού φορτίου, το οποίο όταν έρχεται και ακουμπά στον θεατή συμβαίνει μια σύνδεση. Σαν να βγάζει από μέσα του ένα φορτίο που δεν χρειάζεται πια να κουβαλάει. Αλίμονο αν κάθε συνεργασία κουβαλάει τέτοιο βάρος. Υπάρχουν δουλειές που έχουν άλλες ποιότητες, πιο ελαφριές, πιο λαμπερές, σε άλλο ρεπερτόριο.

Κ.Γκ.: Με ενδιαφέρει να νιώθω ασφαλής με τους συνεργάτες και να μου αρέσει η συνεργασία. Να υπάρχει ο ενθουσιασμός γύρω απ’ τη δουλειά. Πολλές φορές ο ενθουσιασμός μπορεί να μην έχει και το ιδανικό κλίμα, αλλά παραμένει. Με ενδιαφέρει, τον θέλω στη δουλειά μου.

● Πρόσεξα, Κάτια, στις ταινίες σου ότι υπάρχει πάντα μια εγκυμοσύνη.

Κ.Γκ.: Εχει να κάνει με την ελπίδα. Μια αισιόδοξη νότα, η αρχή μιας ζωής. Ισως κάτι φεύγει απ’ τη ζεστασιά του και εκτίθεται. Δεν είναι τόσο φιλόξενος ο κόσμος, το βλέπουμε. Οπότε σίγουρα είναι η ελπίδα της συνέχειας αλλά και ότι φεύγουμε από τη μήτρα μας. Σε καθέναν που πειραματίζεται και φεύγει, αξίζει να έχει μια αγκαλιά και κάτι ζεστό. Εύχομαι να είναι έτσι, αν και είμαι αρκετά απογοητευμένη με όλα αυτά που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια. Ενας κόσμος που σε πετάει για πλάκα εκτός συστήματος. Σου ρίχνει μια αγκωνιά και σε ρίχνει στον δρόμο. Πανεύκολα. Θα πρέπει να υιοθετούμε ολοένα και περισσότερο συμπεριφορές που είναι τυποποιημένες για να μπορούμε να επιβιώσουμε.

Βλέπω κι από μένα ότι παλαιότερα είχα περισσότερο σθένος να πω τη θέση μου. Με όλα αυτά που γίνονται, υπάρχει τέτοιος βομβαρδισμός κακών γεγονότων και καταστάσεων που δεν προλαβαίνω να πάρω θέση, να σκεφτώ, να αντιδράσω, να διαμαρτυρηθώ. Ολο αυτό είναι ο σκληρός καπιταλισμός. Δημιουργεί τον αποπροσανατολισμό, που είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να υπάρξει. Δεν μπορούμε να επικεντρωθούμε σε κάτι και να πούμε ότι σήμερα παλεύουμε, σκεφτόμαστε, επεξεργαζόμαστε αυτό.

● Ποιο είναι το έναυσμα για να επηρεαστεί ένας καλλιτέχνης;

Κ.Γκ.: Νομίζω ότι όταν σε κάτι μπαίνει μια σφραγίδα, μπορεί να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα που να μην αφήνει να ξεπηδήσουν διαφορετικές αποχρώσεις. Υπάρχουν αδικημένοι που είναι τρελά ερωτευμένοι κι έχουν απίστευτο χιούμορ. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι πριν από την αυτοκτονία και παρατηρούν με τέτοια οξυδέρκεια, λες και είναι ο Αϊνστάιν. Είναι θέμα διαδικασίας και τι σε ενεργοποιεί κάθε φορά. Μπορεί να διαφέρει.

Γ.Π.: Εμένα μπορεί να μ’ επηρεάσει και μια αδικία.
Κ.Γκ.: Στον «Αρίστο» μέσα στην αδικία είχε και όλη την τρυφερότητα της εποχής και όλο αυτό με τόσο ωραίο τρόπο που η αδικία σίγουρα ήταν το πρώτο ερέθισμα.

ΦΩΤ.: ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

● Πώς θα σχολιάζατε την υποβάθμιση των πτυχίων σας;

Γ.Π.: Είναι τεράστιο λάθος και παράλογο. Υπάρχει αρχικά ένα πρακτικό κομμάτι. Σχετίζεται μελλοντικά με τη διεκδίκηση δημόσιων θέσεων που μπορεί να αφορούν την εκπαίδευση, το θεατρικό παιχνίδι κ.λπ. Είναι προαπαιτούμενο ώστε να διδάξει ένας ηθοποιός υποκριτική να έχει πτυχίο οποιασδήποτε πανεπιστημιακής σχολής. Αυτό είναι σουρεαλιστικό. Δεν επαρκεί το πτυχίο μιας δραματικής για να διδάξεις υποκριτική; Είναι ένα πυρηνικό θέμα το οποίο, στα σοβαρά, υποθέτω για συντεχνιακούς λόγους, έχει θεωρηθεί ως δεδομένο.

Υπάρχει κι ένα ηθικό κομμάτι. Το κράτος που έχει γεννήσει το θέατρο θα έπρεπε να παράγει βαριά βιομηχανία θεάματος. Αυτό το αποδεικνύουν και οι θεατές. Φέτος ακούμε από παντού για παραστάσεις που πηγαίνουν εξαιρετικά καλά. Αυτό σημαίνει -για να μιλάμε και μια γλώσσα που μερικοί πολιτικοί καταλαβαίνουν- ότι υπάρχει μια μεγάλη μερίδα κόσμου που βλέπει θέατρο και ενδιαφέρεται για την τέχνη.

Εχουμε την τύχη να βρίσκεται το ωραιότερο θέατρο του κόσμου στη χώρα μας, το Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου. Αντί να συνειδητοποιήσουμε ότι έχουμε αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των άλλων ευρωπαϊκών χωρών και να οχυρωθεί ο πολιτισμός από μια πολιτειακή προστασία απέναντι στον καλλιτέχνη και τον πολιτισμό γενικότερα, καταλήγουμε να βρισκόμαστε εν έτει 2023 στην ανακοίνωση μιας πολιτείας η οποία απαξιώνει τα πτυχία μας.

Μου φαίνεται άδικο, αδιανόητο. Η απόφαση αυτή είναι προσβλητική για έναν κλάδο και για ανθρώπους που για να πάρουν αυτό το πτυχίο έχουν κοπιάσει πάρα πολύ. Σε σοβαρές δραματικές σχολές, ένας ηθοποιός για να πάρει το πτυχίο του πρέπει να κάτσει 3 χρόνια απόλυτα αφοσιωμένος σε αυτές. Δεν έχει το δικαίωμα λόγω χρόνου να πάει να δουλέψει.

Οταν ήμουν στο Εθνικό δεν μπορούσα πρακτικά να κάνω οποιαδήποτε άλλη εργασία, όχι να δουλέψω σαν ηθοποιός σε μια σειρά, μια παράσταση. Δεν είχα τον χρόνο να δουλέψω σε ένα μπαρ. Αρα με συντηρούσαν οι γονείς μου. Είναι κάποιες σοβαρές σπουδές που δεν μπορείς να τις υποβαθμίζεις με μια τέτοια απόφαση.

Κ.Γκ.: Θεωρώ την υποβάθμιση ταφόπλακα. Αλλά δεν τους ενδιέφερε και ποτέ πραγματικά. Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει ότι δεν υπάρχει κανένα νοιάξιμο για τις τέχνες. Τώρα μπήκε μια σφραγίδα. Τι να πω; Οτι έχουμε ένα πτυχίο με το οποίο είμαστε απόφοιτοι Λυκείου; Εγώ έχω πτυχίο από το υπουργείο Πολιτισμού, που η φοίτηση είναι υποχρεωτική. Πρέπει να δώσεις εισαγωγικές και τη διπλωματική σου στην επιτροπή του υπουργείου που πληρώνεται από τους Ελληνες φορολογούμενους.

Σημαίνει ότι «δεν θέλουμε να υπάρχετε». Ή «θέλουμε ηθοποιούς, μουσικούς, χορευτές που να μην μπορούν να κάνουν ένα μεταπτυχιακό». Θέλουν να μας κατασπαράξουν.

Ακόμη και πέρυσι, που όλα λειτουργούσαν, οι παραστάσεις κατέβαιναν η μία μετά την άλλη. Φέτος αρρώστησα, κλείσαμε για μία εβδομάδα. Εμείς αν δεν δουλέψουμε δεν θα πληρωθούμε. Συλλογικές συμβάσεις δεν υπάρχουν.

● Οι νέοι απαξιώνουν την πολιτική;

Γ.Π.: Τα συνεχή σκάνδαλα που συμβαίνουν εδώ και χρόνια αποδεικνύουν ότι δεν μας επιτρέπεται να δείξουμε εμπιστοσύνη στα πολιτικά πρόσωπα γιατί ο κλάδος τους είναι αρκετά λερωμένος. Ξέρω ότι θα ψήφιζα αυτόν που έχει αποδειχτεί ότι κλέβει λιγότερο. Τόσο απλά, τόσο λαϊκά. Να έχεις απέναντί σου έναν άνθρωπο που είναι όσο το δυνατόν καθαρότερος. Κι ας κάνει λάθη.

● Τηλεόραση, κινηματογράφος, θέατρο;

Κ.Γκ.: Με ενδιαφέρει περισσότερο ο κινηματογράφος αλλά δεν έχουμε σενάρια. Υπάρχει μια τυποποίηση. Δεν μπορώ να λέω κάτι που δεν το πιστεύω. Σίγουρα έχουμε δει και κάποια δείγματα καλά τον τελευταίο καιρό.

Γ.Π.: Θεωρώ τον εαυτό μου παιδί του θεάτρου. Τα τελευταία χρόνια έχει μπει στη ζωή μου η τηλεόραση και είναι κάτι που κάνω με πολλή χαρά. Περιμένω πώς και πώς να μου γίνει μια πρόταση για μια ταινία και πιστεύω ότι μπορεί εκεί να συμβεί μια εκρηκτική αγάπη. Η μουσική βέβαια είναι η «ερωμένη» μου.

Η κορωνίδα μου είναι ο «Αρίστος». Υπαρξιακά με άλλαξε σαν άνθρωπο. Είναι δύσκολο βέβαια να βάλω σε ζύγι όλες τις παραστάσεις που σκηνοθέτησα. Τις θεωρώ όλες παιδιά μου. Ομως ο «Αρίστος» μού αποκάλυψε έναν τρόπο δουλειάς που τον κουβαλάω σε όλα τα εργασιακά μου.

Ακολουθήστε μας στο Google news
Google News
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ενας ύμνος για τον άνθρωπο
Το μοναδικό μυθιστόρημα του εμβληματικού Χιλιανού Πέδρο Λεμεμπέλ προσάρμοσε δραματουργικά και σκηνοθετεί η Αννα Βαγενά στο θέατρο Μεταξουργείο.
Ενας ύμνος για τον άνθρωπο
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Ο,τι κάνουν είναι πρόχειρο, φτηνό και ανήθικο, αν όχι εγκληματικό»
Ο Δημήτρης Αλεξανδρής και η Αντρια Ράπτη μιλούν στην «Εφ.Συν.» για την παράσταση «Επικίνδυνες σχέσεις» σε σκηνοθεσία Βίκυς Βολιώτη.
«Ο,τι κάνουν είναι πρόχειρο, φτηνό και ανήθικο, αν όχι εγκληματικό»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Οταν ο ανθρωπισμός συνάντησε την επανάσταση
Ο Καμί εκθέτει τα διλήμματα και την ευαισθησία των «Δικαίων» που βρίσκονται εγκλωβισμένοι ανάμεσα στον θάνατο, τη θέληση για ζωή και ευτυχία και την απαίτηση για δικαιοσύνη.
Οταν ο ανθρωπισμός συνάντησε την επανάσταση
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Αξιότιμο κοινό... Ας κοιταχτούμε!»
Α. Μπινιάρης, Γ. Χρυστόμου και Γ. Αναστασάκης μιλούν στην «Εφ.Συν.» για την «Ανοδο του Αρτούρο Ούι» του Μπρεχτ που ανεβαίνει στο θέατρο «ARK».
«Αξιότιμο κοινό... Ας κοιταχτούμε!»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας