• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    25°C 22.6°C / 26.2°C
    3 BF
    29%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    24°C 21.6°C / 25.9°C
    2 BF
    56%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    25°C 22.7°C / 25.5°C
    1 BF
    37%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    17°C 16.9°C / 19.2°C
    1 BF
    88%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    20°C 19.9°C / 20.7°C
    3 BF
    68%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    23°C 21.0°C / 23.2°C
    2 BF
    59%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    17°C 17.4°C / 19.5°C
    2 BF
    55%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    24°C 24.1°C / 24.1°C
    2 BF
    29%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    24°C 22.7°C / 24.1°C
    4 BF
    61%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    22°C 20.1°C / 21.9°C
    3 BF
    56%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    22°C 21.8°C / 22.4°C
    5 BF
    73%
  • Σκόπελος
    Ελαφρές νεφώσεις
    24°C 21.8°C / 23.7°C
    0 BF
    73%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    26°C 26.4°C / 26.4°C
    2 BF
    46%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    17°C 16.9°C / 19.5°C
    0 BF
    59%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    23°C 17.5°C / 24.5°C
    1 BF
    35%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    25°C 22.8°C / 24.9°C
    3 BF
    64%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    21°C 19.4°C / 26.0°C
    2 BF
    43%
  • Καβάλα
    Αίθριος καιρός
    24°C 18.3°C / 23.8°C
    1 BF
    53%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    24°C 20.7°C / 23.9°C
    2 BF
    47%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    19°C 18.5°C / 18.5°C
    0 BF
    81%
ΦΩΤ.: ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

O βιοπορισμός είναι ο μεγάλος μας αντίπαλος

  • A-
  • A+
Η ομάδα «C for Circus» αποτελεί μάλλον μοναδική περίπτωση στα θεατρικά μας δεδομένα: δέκα παιδιά που γνωρίστηκαν σε μια θεατρική ομάδα ως φοιτητές, πριν καν περάσουν από δραματικές σχολές, παραμένουν μαζί σχεδόν δεκαπέντε χρόνια μετά ως αρραγές σύνολο, φίλοι, συνεργάτες και συνοδοιπόροι στον άγριο κόσμο της αθηναϊκής σκηνής.

Επιχείρησαν την ομαδική σκηνοθεσία, κατέληξαν να σκηνοθετούν όλα τα μέλη εκ περιτροπής. Με καθυστέρηση ενός χρόνου, λόγω κρούσματος Covid την παραμονή της πρεμιέρας, παρουσιάζουν τον «Γλάρο» του Τσέχοφ. Μιλήσαμε με δύο από τα μέλη τους, τον Νικόλα Παπαδομιχελάκη που σκηνοθετεί την παράσταση, και τη Βαλέρια Δημητριάδου, ηθοποιό, μουσικό και ιδρυτικό μέλος της ομάδας.

● Παρουσιάζετε ένα έργο που ανεβαίνει σχεδόν κάθε χρόνο! Προφανώς έχετε κάτι να πείτε πάνω σε αυτό.

Ν. Π.: Ο Τσέχοφ λέει σε μια επιστολή του ότι είναι ένα δικαστήριο: δεν μπορείς να είσαι ούτε οι ένορκοι ούτε ο δικαστής. Ως συγγραφέας πρέπει να καταθέσεις τα γεγονότα. Να μην πάρεις θέση: να αφήσεις τον θεατή να αποφασίσει. Στην πρώτη παράσταση από τον Στανισλάφσκι, ήταν ένα πολύ σκοτεινό έργο με ατμόσφαιρες. Η Νίνα είναι ένα κορίτσι ευαίσθητο. Στο τέλος την έχει διαλύσει η ζωή και εμφανίζεται ως τρελή που λέει: «Είμαι γλάρος». Ο Τσέχοφ διαφωνούσε με αυτή την ανάγνωση. Στα διηγήματά του εμφανίζει πολλές νεαρές ηρωίδες οι οποίες παίρνουν τη ζωή στα χέρια τους: ξεφεύγουν από ένα γάμο που δεν τους αρέσει, φεύγουν από την οικογένειά τους… Αυτή λοιπόν είναι μια συντηρητική, ανδρική ανάγνωση: ο Τριγκόριν κερδίζει, η Νίνα καταστρέφεται. Η μεγάλη μου έκλαμψη ήταν ότι στο τέλος η Νίνα λέει: «Βρήκα τι χρειάζεται να κάνω: να δουλέψω. Δεν έχει σημασία η δόξα, η φήμη, όπως νόμιζα. Σημασία έχει να έχεις μια πίστη, έναν στόχο, και να δουλεύεις».

Η Νίνα ξεφεύγει από αυτή τη λίμνη, η οποία είναι βάλτος για όλους τους υπόλοιπους. Πολλοί λένε ότι «Ο Γλάρος» είναι η μήτρα του σύγχρονου θεάτρου. Την εποχή που γράφτηκε, δεν υπήρχε θίασος που να μπορεί να υποστηρίξει δέκα ρόλους με υπόβαθρο – είχαν δύο πρωταγωνιστές, ένα νεαρότερο ζευγάρι, και όλοι γύρω γύρω ήταν καρικατούρες, δορυφόροι, κωμικοί ρόλοι. Λένε μάλιστα ότι αυτό το έργο ήταν αφορμή για τη δημιουργία της μεθόδου του Στανισλάφσκι, πατέρα της σύγχρονης υποκριτικής. Ηταν το κλειδί που έπρεπε να βρουν για να παιχτεί.

Β. Δ.: Είναι από τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Στη σχολή κάναμε τις «Τρεις αδελφές» και είχα μπει στη διαδικασία να το διαβάσω στα ρώσικα. Ανοιξε ξαφνικά μπροστά μου ένας καινούργιος ορίζοντας, αντιλαμβανόμουν πολύ διαφορετικά το έργο. Ολοι εστιάζουν στις τρεις αδελφές – ακόμα και ο τίτλος. Διαβάζοντάς το στη μητρική μου γλώσσα, για μένα το έργο ήταν ο τέταρτος αδελφός, ο Αντρέι. Αυτός ήταν το κεντρικό τραγικό πρόσωπο. Το έργο έχει γραφτεί γι’ αυτόν! Αντίστοιχα, διάβασα τον «Γλάρο» στα ρωσικά. Η μετάφραση της Ξένιας Καλογεροπούλου είναι πολύ πιστή στο πρωτότυπο. Ταυτίστηκα περισσότερο με τους νέους χαρακτήρες, τη Νίνα και τον Τρέπλιεφ. Γενικότερα η οπτική μας –και ως ανάγκη– ήταν να μιλήσουμε ως νέοι καλλιτέχνες σε αυτή τη χώρα, που παλεύουν με νύχια και με δόντια και διαρκώς βρίσκουν μπροστά τους έναν τοίχο από την παλιά γενιά, μια αμφισβήτηση.

Θα έρθεις στην παράστασή μας και θα πεις: «Είναι δέκα νέοι ηθοποιοί, τι το καινούργιο είχαν να φέρουν;» Ειλικρινά δεν ξέρω. Για εμένα η μάχη είναι να φέρουμε το έργο στη σκηνή και να υποστηρίξουμε τους χαρακτήρες. Εμάς φέρνουμε. Είμαστε εμείς, η δική μας ματιά, με τις δικές μας ευαισθησίες. Και σίγουρα το παραπάνω που έχουμε είναι οι πραγματικές μας σχέσεις. Αυτό το έργο είναι μια οικογένεια. Στο κομμάτι της προσέγγισης των σχέσεων ήμασταν ένα βήμα μπροστά, γιατί έχουμε πολύ οικειότητα μεταξύ μας. Είναι οικογενειακή υπόθεση «Ο Γλάρος» των «C for Circus».

● Είπες «στη μητρική μου γλώσσα».

Β. Δ.: Είναι η μητρική μου γλώσσα! Γεννήθηκα στην Τσάλκα, στη Γεωργία. Αλλά μέχρι τα πέντε μου μέναμε στην Αγία Πετρούπολη και στη Μόσχα. Μετά ήρθα στην Ελλάδα. Βέβαια πλέον δεν έχω την άνεση που είχα. Μιλάω σαν παιδί πέντε χρόνων ακόμα. Εμαθα να διαβάζω, ξέρω να γράφω, κάνω κάποια λάθη, αλλά με τη γιαγιά μου μιλάω μόνο αυτή τη γλώσσα. Με τη μαμά μου μιλάμε μίξη!

● Είστε μαζί σχεδόν 15 χρόνια. Πότε καταλάβατε ότι θέλετε να είστε ομάδα;

Β. Δ.: Δεν πάρθηκε ποτέ η απόφαση. Ηταν τόσο στενοί οι δεσμοί που απλώς συνέβαινε, υπήρχε. Περάσαμε στις σχολές, όπου συνήθως σου μπαίνει το μικρόβιο της καριέρας ατομικά, αλλά συνεχίσαμε να κάνουμε παρέα και περιμέναμε να τελειώσουμε τις σπουδές για να συνεχίσουμε ως ομάδα.

ΦΩΤ.: ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ

● Πού γνωριστήκατε πρώτη φορά;

Ν. Π.: Εγώ είμαι το πιο καινούργιο μέλος. Τους γνώρισα πριν ακόμα γίνουν C for Circus, ως μέλη της θεατρικής ομάδας Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης. Εγώ ήμουνα στην αντίστοιχη ομάδα ΤΕΙ Ηρακλείου, και συναντηθήκαμε σε ένα φεστιβάλ φοιτητικών θεατρικών ομάδων, το οποίο γίνεται στο χωριό Αστρίτσι του Ηρακλείου Κρήτης. Είχαμε κοινές καταβολές. Λίγο αργότερα, όταν δημιουργήθηκε η ομάδα, εγώ πέρασα στο Εθνικό – θέλαμε όλοι να γίνουμε ηθοποιοί. Ενας ένας κατέβαινε για να δώσει εξετάσεις. Με πολλούς έχω υπάρξει συγκάτοικος. Ηταν κλειστοί θεωρητικά, πυρήνας Θεσσαλονίκης! Τους έλεγα από το 2010: «Παιδιά, να μπω στους “C for Circus”;» Και μου λέγανε: «Όχι, δεν μπορείς!»

Β. Δ.: Επέμενε, παρ’ όλα αυτά, σθεναρά. Ο επιμένων νικά! Τον Μάιο του 2008 δημιουργήθηκε η ομάδα από τον τότε σκηνοθέτη της Κώστα Ισαακίδη. Ηταν δική του πρωτοβουλία. Το 2011 μαλώσαμε μαζί του και είπαμε πως θα συνεχίσουμε μόνοι μας. Ημασταν όλοι γύρω στα 22-23. Εκεί αποφασίσαμε ο καθένας ξεχωριστά ότι θέλουμε να γίνουμε ηθοποιοί, και κατεβήκαμε εις τας Αθήνας. Δώσαμε σε σχολές, σπουδάσαμε και μετά συνεχίσαμε από το 2015 μέχρι τώρα ασταμάτητα.

● Δηλαδή οι περισσότεροι από εσάς έχουν πτυχίο Πολυτεχνείου;

Β. Δ.: Πολυτεχνείου έχουν η Ειρήνη Μακρή, ο Δημήτρης Κίτσος, η Χρύσα Κοτταράκου, παραλίγο ο Παύλος Παυλίδης! Εγώ έχω Νομικής. Πολυτεχνείο, Νομική, Φυσικό… Να είναι καλά οι γονείς που μας στέλνουν στα Πολυτεχνεία και τις Νομικές!

Ν. Π.: Το ότι έχουμε πολλούς πολυτεχνίτες, είναι σημαντικό. Γιατί μηχανικός είναι ο πρακτικός άνθρωπος, αυτός που θα σου πει: «Αυτό δουλεύει, αυτό όχι». Υπάρχει μια τέτοια οπτική, δεν είναι όλοι «αέρα πατέρα» καλλιτέχνες!

● Η απόφαση του να σκηνοθετεί άλλος κάθε φορά μπορεί να είναι και μοναδικό φαινόμενο – για τα ελληνικά τουλάχιστον δεδομένα.

Β. Δ.: Ενα πείραμα είναι κι αυτό, όπως όλα όσα κάνουμε. Δεν ξέρουμε για πόσο θα κρατήσει. Δεν λέω ότι θα το αλλάξουμε, αλλά έχουμε περάσει από πολλά στάδια. Ξεκινήσαμε με έναν σκηνοθέτη, τον Σπύρο Χατζηαγγελάκη. Μετά συνεχίσαμε με ομαδικές σκηνοθεσίες. Και μετά εναλλαγές σκηνοθετών, να περνάνε όλοι από αυτό το πόστο και να δοκιμαζόμαστε.

Ν. Π.: Αυτό δημιουργήθηκε και λόγω της δυσκολίας της δημοκρατίας και πολυφωνίας. Στις απόπειρες συν-σκηνοθεσίας, όπου όλοι έχουν λόγο και δεν υπάρχει ένα σταθερό μάτι να αντιμετωπίζει το χάος και τις συγκρούσεις, είναι σαν να τραβάς ένα σκοινί προς πολλές κατευθύνσεις: τελικά προς τα πού πας; Οταν υπάρχει ένας, είναι πιο καθαρό. Αλλά ακόμα και οι ατομικές σκηνοθεσίες είναι προϊόντα πολυφωνίας. Και τώρα που γράφει «Σκηνοθεσία: Νικόλας Παπαδομιχελάκης», είναι παράσταση της ομάδας. Εγώ έδωσα την αφορμή. Δεν είναι δική μου παράσταση.

Β. Δ.: Το κάθε πείραμα είχε τα καλά του και τα κακά του: κάτι χάναμε, κάτι κερδίζαμε. Και η περίοδος της συν-σκηνοθεσίας ήταν πολύ γόνιμη και για το πώς υπάρχουμε ως ηθοποιοί. Γιατί μάθαμε να μην είμαστε απλώς εκτελεστικά όργανα, αλλά δρώντες καλλιτέχνες.

ΦΩΤ.: ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ

● Ολο αυτό που μου περιγράφετε, στα μάτια μου είναι κατ’ αρχάς μια πολιτική απόφαση.

Β. Δ.: Το να είσαι τόσα χρόνια σε μια ομάδα, είναι ο τρόπος που θέλεις να υπάρχεις γενικότερα. Θες να λειτουργείς πολυφωνικά και να παλεύεις γι’ αυτό παρά τις δυσκολίες του. Γιατί είναι πολύ εύκολο ο καθένας να έχει την άποψή του και να θέλει να περάσει το δικό του. Το να καταφέρουμε να λειτουργούμε αμεσοδημοκρατικά μέσα στο θεατρικό πλαίσιο, είναι πολιτική απόφαση από μέρους μας. Θα μπορούσαμε ο καθένας να παλεύει μόνος του με τα τέρατα σε αυτό το χάος, το θεατρικό τοπίο της Αθήνας.

Ν. Π.: Ετσι μάθαμε. Είναι πιο αριστερή θεώρηση. Ξεκινήσαμε από ομάδες που μιλούσαν για πολυφωνία, για δικαιώματα, ότι ο καθένας πρέπει να έχει το θάρρος της γνώμης του και να γίνει μια ζύμωση για οτιδήποτε προκύψει.

● Είναι μια θεώρηση ακριβώς αντίθετη προς το κυρίαρχο αφήγημα αυτή τη στιγμή, το οποίο είναι –θα το πω κατά Χέρτζογκ– «Ο καθένας για τον εαυτό του και ο Θεός εναντίον όλων».

Ν. Π.: Είναι τόσο καθεστώς, που απειλεί και τη δική μας ομάδα. Δέκα άνθρωποι οι οποίοι διανύουμε την τέταρτη δεκαετία της ζωής μας, φτιάχνουμε οικογένειες, πρέπει να πληρώσουμε το ρεύμα… Αναγκαστικά σου επιβάλλουν να κυνηγάς την επιβίωση και να ξεχνάς κάθε έννοια συλλογικότητας. Μας επηρεάζει και εμάς, είναι το αγκάθι της ομάδας η ανάγκη του καθένα να πληρωθεί από τη δουλειά του.

Β. Δ.: Η αλήθεια είναι ότι ο βιοπορισμός είναι ο μεγάλος μας αντίπαλος. Κάναμε πρόσφατα μια κουβέντα: ήταν πολύ ξεκάθαρο ότι εγώ πια δεν θα μπορώ να είμαι σε παράσταση που δεν θα πληρωνόμαστε. Είναι τόσο απλό. Εχω κάνει παιδί. Να λείπω από το σπίτι μου 5-6 ώρες για κάτι για το οποίο δεν θα πληρώνομαι, δεν γίνεται. Παλιά δεν με πείραζε να δουλεύω 12 ώρες τη μέρα. Τώρα πρέπει να επιλέξω την πρόβα που θα με βιοπορίσει. Το κράτος δεν στηρίζει με επιχορηγήσεις τέτοιες ομαδικές προσπάθειες. Κρεμόμαστε από το αν θα μας δώσουν 20 χιλιάρικα, που δεν φτάνουν για 10 ανθρώπους. Ας μη γελιόμαστε, προφανώς είναι αντίπαλός μας το κράτος και η πολιτική του.

*Δημοσιογράφος, σκηνοθέτης και μεταφραστής


📌«Ο Γλάρος» του Αντον Τσέχοφ παρουσιάζεται από την ομάδα «C for Circus» στο Θέατρο Τζένη Καρέζη από την Πέμπτη 19 Μαΐου.

Σκηνοθεσία: Νικόλας Παπαδομιχελάκης.
Μουσική: C for Circus.
Ενορχήστρωση: Βαλέρια Δημητριάδου.
Διανομή: Αρκάντινα: Βαλέρια Δημητριάδου. Τρέπλιεφ: Βαγγέλης Αμπατζής. Σόριν: Νικόλας Παπαδομιχελάκης. Νίνα: Μαρία Μοσχούρη. Σαμράγιεφ: Σπύρος Χατζηαγγελάκης. Πωλίνα: Ειρήνη Μακρή. Μάσα: Χρύσα Κοτταράκου. Μεντβεντένκο: Αλκης Μπακογιάννης. Ντορν: Παύλος Παυλίδης. Τριγκόριν: Γιώργος Κισσανδράκης.
Πληροφορίες και εισιτήρια: «Ο Γλάρος», του Α. Τσέχοφ | Εισιτήρια online! | Viva.gr

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Το υπουργείο Πολιτισμού δεν είναι λίστα λογοκρισίας»
Ο Δ. Καραντζάς σκηνοθετεί τους «Πέρσες» στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών τονίζοντας ότι μέσα από το συγκεκριμένο έργο αντιλαμβανόμαστε αυτό που φοβόμαστε, δηλαδή την ήττα και τη συντριβή ως κοινωνία.
«Το υπουργείο Πολιτισμού δεν είναι λίστα λογοκρισίας»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Γυρίζουμε γύρω από το χρήμα και ξεχνάμε όλα τ’ άλλα
Με τους ήρωες του Δημήτρη Χατζή, ανθρώπους που ζουν στην άκρια της ανάγκης παλεύοντας να αγγίξουν το ανεκπλήρωτο, καταπιάνεται στη νέα παράστασή του, στο θέατρο Rabbithole, ο Ορέστης Τάτσης.
Γυρίζουμε γύρω από το χρήμα και ξεχνάμε όλα τ’ άλλα
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Αυλές εξακολουθούν να υπάρχουν»
Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου ερμηνεύει τον Αλσέστ, τον κεντρικό ήρωα στον «Μισάνθρωπο» του Μολιέρου και μας μιλά για τη νέα αυτή παράσταση.
«Αυλές εξακολουθούν να υπάρχουν»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η καθημερινότητα φεύγει συνέχεια και μας διαφεύγει η ύπαρξή μας
Η «Αφροδίτη» του Παύλου Μάτεσι βρήκε τον δρόμο προς τη σκηνή και δίνουμε τον λόγο στη Σοφία Κορώνη για να μας εκθέσει τον συναρπαστικό ιδιοσυγκρασιακό κόσμο της.
Η καθημερινότητα φεύγει συνέχεια και μας διαφεύγει η ύπαρξή μας
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Οι σημερινοί εικοσιπεντάρηδες θα αλλάξουν το θέατρο»
Ο Γιώργος Βαλαής μιλά στην «Εφ.Συν.» για τη νέα θεατρική δουλειά με τίτλοι «Δράκος, performance για μία νοοτροπία» που καταπιάνεται με το θέμα της έμφυλης βίας.
«Οι σημερινοί εικοσιπεντάρηδες θα αλλάξουν το θέατρο»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Μια εξαιρετική μέρα
Η Δημοκρατία του Μπακλαβά είναι ένα σύγχρονο, ελληνικό έργο με αναφορές στα όσα ζούμε, δεν ζούμε και θα θέλαμε να ζήσουμε.
Μια εξαιρετική μέρα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας