• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    32°C 31.2°C / 34.0°C
    4 BF
    40%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    31°C 28.6°C / 34.2°C
    2 BF
    51%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    34°C 32.0°C / 35.4°C
    2 BF
    43%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    28°C 27.9°C / 28.6°C
    1 BF
    42%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    29°C 28.9°C / 31.9°C
    3 BF
    51%
  • Βέροια
    Ελαφρές νεφώσεις
    31°C 29.0°C / 34.4°C
    2 BF
    50%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    25°C 25.4°C / 27.3°C
    1 BF
    50%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    36°C 35.6°C / 35.6°C
    1 BF
    26%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 28.8°C / 32.7°C
    4 BF
    50%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    28°C 27.9°C / 29.6°C
    4 BF
    54%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 28.8°C / 29.4°C
    5 BF
    48%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    29°C 28.7°C / 29.6°C
    2 BF
    61%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    29°C 28.9°C / 28.9°C
    2 BF
    65%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    29°C 28.9°C / 29.0°C
    0 BF
    45%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    32°C 28.9°C / 32.2°C
    2 BF
    39%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    29°C 28.8°C / 29.8°C
    3 BF
    49%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    32°C 31.4°C / 33.1°C
    3 BF
    31%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    28°C 28.3°C / 28.3°C
    3 BF
    69%
  • Κατερίνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    32°C 28.7°C / 31.7°C
    3 BF
    36%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    27°C 26.9°C / 26.9°C
    1 BF
    57%
ΦΩΤ.: ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Αυλές εξακολουθούν να υπάρχουν»

  • A-
  • A+
Γνωρίζουμε τον Θάνο Παπακωνσταντίνου ως σκηνοθέτη με προσωπική ματιά και αισθητική, από τις χαρακτηριστικές θεατρικές φωνές της γενιάς του. Αυτό το διάστημα, ως ηθοποιός αυτή τη φορά, ερμηνεύει τον Αλσέστ, τον κεντρικό ήρωα στον «Μισάνθρωπο» του Μολιέρου, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες της Αντζελας Μπρούσκου, ηγερίας του πρωτοποριακού θεάτρου στην Ελλάδα που πολλοί ηθοποιοί και σκηνοθέτες τη θεωρούν δασκάλα τους.

Ευτυχής που επέστρεψε στην ενεργό δράση μετά τον εγκλεισμό, μας μιλά για τον ήρωα που ενσαρκώνει, την εμπειρία του στην Επίδαυρο το καλοκαίρι πριν από την πανδημία, αλλά και για την αγάπη του για την τραγωδία και την όπερα.

● Αυτή τη φορά σε ρόλο ηθοποιού και όχι σκηνοθέτη! Το έχεις ξανακάνει.

Ναι, με την Αντζελα είναι η τρίτη φορά μετά την «Εντα Γκάμπλερ» και τη «Μάγκντα Γκέμπελς» του Βέλτσου στο Εθνικό.

● Οταν συνήθως σκηνοθετείς, είναι εύκολο να σκηνοθετείσαι;

Είναι μεγάλη χαρά μου. Το να είμαι ηθοποιός είναι σαν να κάνω διακοπές σε σχέση με το βάρος που έχει η σκηνοθεσία. Το βλέπω και σαν task προσωπικό, να έχω όλη την ώρα κατά νου να είμαι βοηθητικός και χρήσιμος. Επειδή σκηνοθετώ, δεν έχω καμιά πρεμούρα να περάσω κάτι στην παράσταση του άλλου. Οσο περισσότερο κατανοήσω την οπτική του και επικοινωνήσω με αυτήν, τόσο το καλύτερο. Είναι πολύ απελευθερωτικό.

● Η οπτική σας πάνω στον «Μισάνθρωπο» ποια είναι;

Η συνθήκη που δημιούργησε η Αντζελα είναι ότι βρισκόμαστε μέσα στο μπουντουάρ της Σελιμέν. Το τοπίο είναι κάτι σαν decadence disco! Μια πιο ροζ «Rebound» - να ζήσουμε να τη θυμόμαστε παρεμπιπτόντως. Εκεί βρίσκεται η Αυλή, που υπάρχει έντονα και σε αυτό το έργο του Μολιέρου. Από τη μία είναι όλα τα πρόσωπα και από την άλλη ο Αλσέστ, ο οποίος δεν μπορεί να το αντέξει καθόλου.

Το μόνο που τον κρατάει σε αυτό το περιβάλλον του ανελέητου κυνηγητού της εικόνας και της προβολής, είναι ο έρωτάς του για τη Σελιμέν. Είναι ο τελευταίος κρίκος που τον συνδέει με τον κόσμο, τον οποίο εν τέλει τον σπάει, τον σπάνε. Είναι ανοιχτό το τέλος: λέει ότι θα φύγει, δεν ξέρουμε τι γίνεται ύστερα. Μετά από απανωτές απόπειρες να την πάρει με το μέρος του, αποτυγχάνει και μάλλον φεύγει μόνος.

● Η απορία που είχα πάντα βλέποντας το έργο ήταν: Γιατί Μισάνθρωπος; Μια χαρά τα λέει!

Ελα, ντε! Πραγματικά. Δεν θα διαφωνήσω! Αν σκεφτούμε το ιστορικό πλαίσιο, ήταν πολύ πιο ακραίο πρόσωπο για εκείνη την εποχή. Τώρα είμαστε περισσότερο συμφιλιωμένοι με εκρηκτικές προσωπικότητες και επαναστατημένους ανθρώπους, οι οποίοι σε έναν μικρό κύκλο, στην κοινότητα ή την κοινωνία, θα σταθούν απέναντι και θα κατηγορήσουν ευθέως συμπεριφορές και πρακτικές, ήθη και νοοτροπίες.

Για τότε είναι σχεδόν αδιανόητο. Μάλλον ο Μολιέρος αναφέρεται κιόλας σε πρόσωπα που ζούσαν στην Αυλή, πιθανόν να ήταν και οι ίδιοι στο κοινό! Μια τέτοια σκληρή κριτική εναντίον του θεσμού που τον χρηματοδοτούσε, δεν ήταν καθόλου εκ του ασφαλούς. Πάντως είναι εξαιρετικό το ότι συλλαμβάνει ένα πρόσωπο το οποίο θα επιστρέψει στη Γαλλία ενάντια στους αριστοκράτες μετά από 100 χρόνια με τις γκιλοτίνες. Προφανώς και τώρα, με άλλα ονόματα και άλλου τύπου εξουσία, Αυλές εξακολουθούν να υπάρχουν. Γι’ αυτό και ασκεί εξαιρετική γοητεία. Η Σελιμέν είναι η ενσάρκωση της Αυλής. Είναι ένα ντροπιαστικά οξύμωρο σχήμα, προφανώς καταδικασμένο να αποτύχει: ένας απελπισμένος, αδιέξοδος εντέλει έρωτας με όσα σιχαίνεται σε κοινωνικό, πολιτικό και προσωπικό επίπεδο.

Αν και δεν φαίνεται να έχει κάποια δράση απέναντι στη σαπίλα της κοινωνίας, μιλάει ευθέως και δημιουργεί προβλήματα και στον εαυτό του και στους άλλους - υφίσταται συνέπειες, χάνει την περιουσία του και το σπίτι του. Σαν να είναι 200 χρόνια μπροστά από την εποχή του, ένας ρομαντικός ήρωας του πρώιμου Γκέτε, του Σίλερ, του Κλάιστ, παθιασμένα και απόλυτα ερωτευμένος με αυτό το οποίο τον καταστρέφει.

● Γι’ αυτό είναι πάντα με ένα λουλούδι στα χέρια;

Ναι. Είναι ο ερωτευμένος με το δώρο προς την αγαπημένη του. Αυτή τη μορφή ήθελε να πλάσει η Αντζελα για το πρόσωπο. Οπτικά είναι λίγο Nick Cave, Robert Smith ή Morrisey. Περισσότερο Cave λόγω μαλλιού και λουλουδιού. Είναι ο καταθλιπτικός, απελπισμένα ερωτευμένος ρομαντικός πρίγκιπας.

Είναι πολύ σωστή προσέγγιση. Δεν γίνεται να αφαιρέσεις από την εξίσωση τον έρωτά του - ούτως ή άλλως ο υπότιτλος του έργου είναι «Ο χολερικός ερωτευμένος». Το ότι είναι ερωτευμένος είναι αυτό που τον κινεί. Ετσι εξηγείται και φωτίζεται όλο αυτό το μένος: μόνο απέναντι σε έναν εραστή μπορεί κανείς να το έχει.

ΦΩΤ.: ΑΝΤΖΕΛΑ ΜΠΡΟΥΣΚΟΥ

● Η επιστροφή στο θέατρο πώς είναι;

Τι να σου πω… Είναι περίεργο. Ολο αυτό το διάστημα, εκτός από μια όπερα στην Κύπρο, όλα αυτά με τα οποία ασχολήθηκα έγιναν με live streaming - κάποια πολύ ωραία πρότζεκτ. Αν δεν υπάρχει το κοινό με φυσική παρουσία, γίνεται απλά και μόνο για να σώσεις την ψυχή σου.

Δεν λέω ότι είναι λίγο. Αλλά σου λείπει ο αποδέκτης, το έτερο ήμισυ του θεάτρου και της ζωντανής τέχνης. Τώρα δουλεύουμε και έχει μια ησυχία, ξεφεύγεις από αυτό το ζοφερό κλίμα που ζούμε, και αυτό είναι τεράστια ευλογία. Από την άλλη αποκτάς σκέψεις που δεν τις είχες: θα έχουμε παραστάσεις την άλλη εβδομάδα ή θα κολλήσει κάποιος και θα σταματήσουμε; Συνέβη και σε μας, όπως σε όλους: κατά τη διάρκεια των προβών σταματήσαμε γιατί κάποιοι κόλλησαν Covid.

Πέρα από αυτό, δεν ξέρω. Δεν μπορώ να μπω στην νοοτροπία του κοινού. Τώρα σκέφτομαι: μη βγεις πολύ, μην πας σε κλαμπ να χορέψεις –που το θέλω τόσο πολύ– γιατί θα είσαι σε κλειστό χώρο… Δεν ξέρω αν κάνει αντίστοιχες σκέψεις κάποιος που πήγαινε στο θέατρο: άσε, ας μην πάω να κλειστώ. Αν και εννοείται ότι είναι πιο ασφαλές από άλλα, γιατί κάθεσαι, έχει συγκεκριμένη διάρκεια και είσαι με τη μάσκα όλη την ώρα. Δεν είναι μέσο μαζικής μεταφοράς όπου μπαινοβγαίνει πάρα πολύς κόσμος και είναι πολύ κοντά ο ένας στον άλλον, ούτε χώρος διασκέδασης όπου ο άλλος είναι χωρίς μάσκα – δεν συγκρίνεται.

● Εχω δει μια συντηρητική στροφή στο θέατρο σοκαριστική. Ενα όπισθεν ολοταχώς σε φόρμες πολύ δοκιμασμένες. Είναι ανάκη των ανθρώπων που κάνουν θέατρο ή είναι ο τρόπος που εκτιμούν την ανάγκη του θεατή;

Το τοπίο είναι έτσι λόγω των συνθηκών, για λόγους κοινωνικούς. Είναι εντελώς διαλυμένο και πρακτικά: δεν ξέρεις αν μια παράσταση θα ολοκληρώσει φυσιολογικά τον κύκλο των προβών της, πότε θα ανέβει, αν θα ανέβει, αν θα συνεχίσει να τρέχει κανονικά…

Ομως πολλά υπήρχαν ήδη τα τελευταία χρόνια, μην τρελαθούμε και τα ρίξουμε όλα στον Covid. Ηδη όλα στρέφονταν στο πούλημα ονομάτων και στους νόμους της αγοράς χωρίς να υπάρχουν ικανά αντίβαρα που ενδεχομένως να υπήρχαν άλλες εποχές, όταν υπήρχε κάποια προσδοκία επιχορηγήσεων, ήταν και ο κόσμος τελείως αλλιώς και υπήρχε χώρος για έρευνα. Τώρα που όλα είναι όλο και πιο μετέωρα από όλες τις απόψεις, όχι μόνο καλλιτεχνικές, εννοείται ότι όλα κινούνται ακόμα περισσότερο γύρω από το τι όνομα έχεις και πόσα εισιτήρια θα φέρει.

Αυτή δεν είναι συνθήκη για να δημιουργήσει κανείς. Δεν θέλω ούτε να κλαίγομαι ούτε να ακούγομαι μόνο απαισιόδοξος. Γιατί ό,τι έχω κάνει ήταν πράγματα τα οποία ήθελα να κάνω. Και σίγουρα δεν μπορώ να πω ότι ανήκω στους ανθρώπους οι οποίοι κάνουν τα τρελά μπλοκμπάστερ. Από την άλλη, είναι κάτι που το βλέπεις γύρω σου. Θα μου πεις, πάντα έτσι δεν ήταν; Ναι. Δεν μπορώ να πω ότι υπήρχαν εποχές που όλοι έψαχναν πώς θα βρούμε μια νέα και ανατρεπτική φόρμα!

● Μεγάλο κεφάλαιο στη δουλειά σου είναι η τραγωδία. Με απόσταση χρόνου, πώς αποτιμάς την απόπειρά σου στην «Ηλέκτρα»; Πώς εισέπραξες την αντιμετώπιση που είχε; Συνήθως στην Επίδαυρο σε περιμένουν όλοι με το τουφέκι. Συνέβη αυτό;

Οχι, δεν το είχα καθόλου. Ηταν αξέχαστη εμπειρία, και οι πρόβες και η παραμονή μας εκεί και η περιοδεία και το αποτέλεσμα και οι συνεργασίες. Αισθάνομαι πολύ τυχερός και ευλογημένος, γιατί καταλαβαίνω ότι είναι θέμα συγκυριών αλλά και θέμα τύχης, χημείας και συντονισμού ανθρώπων. Ηταν από τις περιπτώσεις που συντονιστήκαμε όλοι.

ΦΩΤ: ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Τώρα, ότι υπάρχει και κόσμος που δεν θα του αρέσει και θα κράξει, προφανώς, αλίμονο κιόλας αν δεν υπήρχε. Αλλά σκέψου πόσο μεγάλο είναι αυτό το θέατρο –πραγματικά τη μια μέρα μπορεί να ήταν περισσότεροι θεατές από όσους έχουν δει όλες τις προηγούμενες παραστάσεις μου!

Οπότε, δεδομένων των αναλογιών, τίποτα κακό δεν ακούσαμε! Λόγω καταγωγής δεν πήγαινα συχνά στην Επίδαυρο, ό,τι θέατρο έβλεπα ήταν από Λάρισα και πάνω, Δίον και συνήθως Θεσσαλονίκη. Και παραδόξως ο χώρος δεν είναι καθόλου αφιλόξενος, δεν έχει νύχια να σε κατασπαράξει. Ούτε εισέπραξα κάτι τέτοιο από την πρόσληψη της παράστασης από τον κόσμο. Μόνο θετικές αναμνήσεις έχω. Ελπίζω σύντομα να ξαναπάω.

● Το εύχομαι. Τα τελευταία χρόνια έχει μπει στη ζωή σου το μουσικό θέατρο, το οποίο σου πάει πάρα πολύ.

Η πρώτη επαφή ήταν την ίδια χρονιά με την «Ηλέκτρα», με τον «Ορφέα» του Μοντεβέρντι που κάναμε με τον Μάρκελλο Χρυσικόπουλο στο Μέγαρο. Την όπερα την αγαπώ πολύ. Πιστεύω ότι όπερα και τραγωδία συγγενεύουν πολύ ως είδη.

Πέρυσι έκανα στη Λυρική την «Ιουδίθ» του Βιβάλντι και μια σύγχρονη όπερα στην Κύπρο, το «Αργός Σίδηρος» του συνθέτη Αντη Σκορδή, βασισμένη στο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του Σωφρόνη Σωφρονίου. Θυμίζει λίγο Μπάροους ή Μπάλαρντ. Και μετά το «Ελπίς Πατρίδος» του Κουρουπού. Θα ήθελα να κάνω όσο πιο πολύ γίνεται, αλλά εδώ δύο όπερες υπάρχουν, συν το «Ολύμπια».

● Αν σου έλεγαν: Διάλεξε, ποια όπερα θες να σκηνοθετήσεις;

Βάγκνερ! Οτιδήποτε! Θέλω πολύ «Το δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν» ολόκληρο, αλλά ας ξεκινήσουμε με μία!

*Δημοσιογράφος, σκηνοθέτης και μεταφραστής


📌 «Ο Μισάνθρωπος» του Μολιέρου παίζεται στο θέατρο «Σφενδόνη».
Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης.
Σκηνοθεσία - Σκηνικός Χώρος - Κοστούμια: Αντζελα Μπρούσκου.
Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασσόπουλος.
Bοηθός σκηνοθέτη: Θάνος Χατζόπουλος.
Μακιγιάζ: Παναγιώτης Καρακάσης.
Παίζουν: Κωνσταντίνος Γεωργαλής, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Παρθενόπη Μπουζούρη, Μιχάλης Πανάδης, Θάνος Παπακωνσταντίνου, Πηνελόπη Τσίλικα, Χάρης Χαραλάμπους-Καζέπης, Θάνος Χατζόπουλος, Γιλμάζ Χουσμέν.
Πληροφορίες και εισιτήρια: «Μισάνθρωπος» Εισιτήρια online! Viva.gr

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Το υπουργείο Πολιτισμού δεν είναι λίστα λογοκρισίας»
Ο Δ. Καραντζάς σκηνοθετεί τους «Πέρσες» στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών τονίζοντας ότι μέσα από το συγκεκριμένο έργο αντιλαμβανόμαστε αυτό που φοβόμαστε, δηλαδή την ήττα και τη συντριβή ως κοινωνία.
«Το υπουργείο Πολιτισμού δεν είναι λίστα λογοκρισίας»
ΝΗΣΙΔΕΣ
O βιοπορισμός είναι ο μεγάλος μας αντίπαλος
Νικόλας Παπαδομιχελάκης και Βαλέρια Δημητριάδου από την ομάδα «C for Circus» μιλούν για την παρουσία τους στα θεατρικά δρώμενα, την πολυετή συνεργασία τους και τη νέα τους δουλειά στον «Γλάρο» του Τσέχοφ.
O βιοπορισμός είναι ο μεγάλος μας αντίπαλος
ΝΗΣΙΔΕΣ
Γυρίζουμε γύρω από το χρήμα και ξεχνάμε όλα τ’ άλλα
Με τους ήρωες του Δημήτρη Χατζή, ανθρώπους που ζουν στην άκρια της ανάγκης παλεύοντας να αγγίξουν το ανεκπλήρωτο, καταπιάνεται στη νέα παράστασή του, στο θέατρο Rabbithole, ο Ορέστης Τάτσης.
Γυρίζουμε γύρω από το χρήμα και ξεχνάμε όλα τ’ άλλα
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η καθημερινότητα φεύγει συνέχεια και μας διαφεύγει η ύπαρξή μας
Η «Αφροδίτη» του Παύλου Μάτεσι βρήκε τον δρόμο προς τη σκηνή και δίνουμε τον λόγο στη Σοφία Κορώνη για να μας εκθέσει τον συναρπαστικό ιδιοσυγκρασιακό κόσμο της.
Η καθημερινότητα φεύγει συνέχεια και μας διαφεύγει η ύπαρξή μας
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Οι σημερινοί εικοσιπεντάρηδες θα αλλάξουν το θέατρο»
Ο Γιώργος Βαλαής μιλά στην «Εφ.Συν.» για τη νέα θεατρική δουλειά με τίτλοι «Δράκος, performance για μία νοοτροπία» που καταπιάνεται με το θέμα της έμφυλης βίας.
«Οι σημερινοί εικοσιπεντάρηδες θα αλλάξουν το θέατρο»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Μια εξαιρετική μέρα
Η Δημοκρατία του Μπακλαβά είναι ένα σύγχρονο, ελληνικό έργο με αναφορές στα όσα ζούμε, δεν ζούμε και θα θέλαμε να ζήσουμε.
Μια εξαιρετική μέρα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας