• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    30°C 27.6°C / 31.9°C
    3 BF
    42%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    28°C 26.4°C / 29.1°C
    5 BF
    44%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    30°C 30.0°C / 32.0°C
    2 BF
    56%
  • Ιωάννινα
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 25.9°C / 25.9°C
    2 BF
    53%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 26.9°C / 26.9°C
    0 BF
    54%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    28°C 26.0°C / 30.5°C
    2 BF
    44%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    22°C 22.4°C / 25.4°C
    3 BF
    40%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    30°C 30.2°C / 30.2°C
    0 BF
    36%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    29°C 28.8°C / 30.8°C
    3 BF
    42%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    27°C 26.2°C / 26.9°C
    3 BF
    57%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    29°C 27.8°C / 29.4°C
    4 BF
    37%
  • Σκόπελος
    Ελαφρές νεφώσεις
    28°C 26.2°C / 27.7°C
    4 BF
    47%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    29°C 28.9°C / 28.9°C
    0 BF
    79%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 29.0°C / 29.0°C
    0 BF
    34%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    29°C 27.3°C / 29.4°C
    3 BF
    48%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    27°C 27.1°C / 27.8°C
    3 BF
    51%
  • Χαλκίδα
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 27.9°C / 30.4°C
    3 BF
    36%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 26.0°C / 26.3°C
    2 BF
    59%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    28°C 27.7°C / 28.3°C
    4 BF
    47%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    26°C 25.7°C / 25.7°C
    0 BF
    44%

Ο Μάνος Καζαμίας (αριστερά) και ο Γιώργος Σιδέρης (δεξιά)

Φωτ.: Νατάσσα Παπανδρέου
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Διπλή επιτυχία σε έναν χώρο

  • A-
  • A+
Μάνος Καζαμίας και Γιώργος Σιδέρης μιλούν για την τέχνη, τη ζωή, την πολιτική και την κοινωνία.

Και οι δυο πρωταγωνιστούν στις sold out παραστάσεις «Ανθρωποι και ποντίκια» και «Κόκκινα φανάρια» σε σκηνοθεσία Βασίλη Μπισμπίκη, στον τεχνοχώρο Cartel. Και οι δυο ξεχωρίζουν με τις ερμηνείες τους. Ο ένας επαγγελματίας ηθοποιός, ο άλλος για χρόνια μέλος της «Buffonata», της ερασιτεχνικής, θεατρικής ομάδας της κατάληψης στη Βίλα Αμαλίας. Ο Μάνος Καζαμίας και ο Γιώργος Σιδέρης...

Τους ζητήσαμε να σχολιάσουν κάποιες λέξεις. Οπως ήθελαν. Και όποιες ήθελαν. Δεν σκάλωσαν πουθενά - σιγά μην τους τρόμαζε η όποια λέξη. Ηδη αυτό που κάνουν στις δύο παραστάσεις είναι πέρα απ’ το ατρόμητο: μια διαφορετική ανάγνωση της ίδιας της υποκριτικής τέχνης.

Μάνος Καζαμίας, ένας ηθοποιός-αποκάλυψη

Ισορροπεί. Πάνω σε ψηλά (πολύ ψηλά) τακούνια στα «Κόκκινα φανάρια», ανάμεσα σε έναν γκροτέσκο ρεαλισμό και σε έναν μεταφυσικό παροξυσμό στο «Ανθρωποι και ποντίκια», μεταξύ Cartel και Cartel και στα δύο.

Ο βιομηχανικός χώρος του θεάτρου (που ήταν πράγματι βιομηχανικός χώρος, πριν γίνει τεχνοχώρος) έχει γίνει το δεύτερο σπίτι του: τη μια μέρα υποδύεται έναν εργάτη που προσπαθεί να είναι εκεί και για τους ανθρώπους και για τη δουλειά και την άλλη είναι μια τρανς γυναίκα.

Από τη μια, αναδεικνύει με την ερμηνεία του τη δύναμη της φιλίας, της αλληλεγγύης και του ονείρου της καθημερινότητας σε έναν σκατένιο κόσμο όπου δεν ξεχωρίζεις ποιοι είναι οι άνθρωποι και ποιοι τα ποντίκια και από την άλλη, μεταμορφώνεται σε ένα πλάσμα της νύχτας, αλλιώτικο μα και οικείο, τραγικό και αληθινό.

Ο Μάνος Καζαμίας είναι μια αποκάλυψη (αν είναι του σκηνοθέτη, χίλια μπράβο στον Βασίλη Μπισμπίκη). Το όνομά του προέρχεται από το παρατσούκλι του προπάππου του, που έλεγε τα μερομήνια. Δεν χρειάζεται, ωστόσο, να είσαι μελλοντολόγος για να δεις πως ο συγκεκριμένος Καζαμίας θα μας απασχολήσει και στο μέλλον, θεατρικά. Ισως γιατί τόσο σπουδαίοι ηθοποιοί είναι το θεατρικό μέλλον.

Ο Μάνος Καζαμίας στην παράσταση «Κόκκινα Φανάρια»

Θέατρο: Cartel. Και φως στα σκοτάδια των καιρών, όπως κάθε μορφή τέχνης. Και επειδή πολλά περίεργα κάνει και λέει η κ. Μενδώνη, το μόνο που έχω να πω είναι πως η τέχνη μάς ενώνει. Δεν χωρίζει - ενώνει. Σε κάθε επίπεδο, ανάμεσα σε όποιους ανθρώπους.

Κοινωνία:... Ωρα μηδέν! Πολλά άκρα, μεγάλος διχασμός. Λες και δεν υπάρχει πλέον ως κοινωνικό ον ο άνθρωπος. Εχουμε χάσει τον ίδιο τον άνθρωπο - μας έφαγε το χρήμα. Η ύλη. Ολα γύρω από αυτήν και την απόκτησή της κινούνται. Μόνο η κατανάλωση υπάρχει - ο άνθρωπος, ή καλύτερα ο συνάνθρωπος, δεν μετράει, δεν υπάρχει καν στο κάδρο, πόσο μάλλον στο επίκεντρο. Εχουμε χάσει ξεκάθαρα τον στόχο μας ως κοινωνία. Το βλέπω καθημερινά: ο άνθρωπος έχει χάσει την αξία του. Είναι απλά ένα νούμερο: στη σειρά της τράπεζας έως στον αριθμό των νεκρών από κορονοϊό. Ολο αυτό προσομοιάζει άλλες, πολύ σκοτεινές εποχές της ανθρωπότητας... Αλλά δεν βλέπω να ενοχλούνται και πολλοί (ούτε πολύ).

Πολιτική: Μεγάλο κόλπο για εμάς, χωρίς εμάς.

Πόλεμος: Είμαστε πολίτες του κόσμου. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα. Οσο για τον συγκεκριμένο, πρέπει να σταματήσει αμέσως.

Πολιτική ορθότητα: Δεν ξέρω... αυτά τα πλαίσια αυτής της κυρίας, της «πολιτικής ορθότητας», πού ξεκινάνε; Πού σταματάνε; Από ποιους έχουν οριστεί; Νομίζω, κάπου έχουμε χάσει την ουσία και χάθηκε και το πλαίσιο. Κάπως νιώθω λες και ζούμε στη γυάλα κάποιες φορές...

Διαφορετικότητα: Η μοναδικότητα της ομορφιάς. Και στις δύο παραστάσεις στο Cartel ασχολούμαστε με τη διαφορετικότητα, όλων των ειδών. Την υπερασπιζόμαστε, ασχολούμαστε μαζί της, μας εμπνέει και προσπαθούμε να την αναδείξουμε και να μην την κρύψουμε, όπως συνήθως συμβαίνει.

Ανθρωποι: Πόλεμος καταρχάς - και όχι μόνο εξαιτίας των τελευταίων γεγονότων. Από κει και πέρα, είμαστε το σύνολο των ανθρώπων που έχουν περάσει από τη ζωή μας. Και εκεί πάει και η άλλη λέξη: αγάπη. Στον καθρέφτη μας δηλαδή, να βλέπουμε και τους άλλους ανθρώπους, όχι μόνο τον εαυτό μας.

Ποντίκια: Αυτή η λέξη μού φέρνει στο μυαλό όλους αυτούς τους ανθρώπους που τρέχουν να κρυφτούν μέσα στα καταφύγια, σαν τα ποντίκια μες στα λαγούμια. Που είναι ο ένας πάνω στον άλλο, με ελάχιστες προμήθειες, κάποιοι άρρωστοι, μικρά παιδιά, και προσπαθούν να επιβιώσουν. Επιβίωση - αυτή είναι η λέξη. Αναγκαζόμαστε να γίνουμε ποντίκια για να επιβιώσουμε... Η αλήθεια είναι πως καθόλου δεν το αντέχω αυτό που γίνεται τώρα στην Ουκρανία. Και δεν μας βλέπω να τελειώνουμε σύντομα. Προβλέπω τζέρτζελα μεγάλα...

Κόκκινα: Πάθη, σκοτάδια, επιθυμίες, σεξ... στα κόκκινα!

Φανάρια: Η πυξίδα που μας δείχνει τον δρόμο μας. Το φως που μας έλκει, για να αποφύγουμε τα σκοτάδια μας. Οι ιδέες. Το ήθος μας - όλα όσα θέλουμε να κρατήσουμε ψηλά, σαν έναν φανοστάτη!

Δημοκρατία: Καλές θεωρίες, αρκεί να εφαρμόζονται, σε όλα τα επίπεδα... Εχουμε χάσει (ή ξε-χάσει) την ίδια την έννοια. Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν δεν μπορείς να πας πουθενά αν δεν έχεις κάνει το εμβόλιο, για παράδειγμα; Απ’ την άλλη, σου λέει ότι δεν είναι και υποχρεωτικό - μας κοροϊδεύουν δηλαδή. Μιλάμε για μια τιμωρητική δημοκρατία... Ή στα δικαιώματα - για ποια δικαιώματα μιλάμε; Υπάρχουν δικαιώματα; Για ποιους; Αν είσαι τρανς ή γκέι, δεν μπορείς να υιοθετήσεις, ούτε να βρεις εύκολα δουλειά, ούτε να ασφαλιστείς, ούτε τίποτα.

Εγώ είμαι από μονογονεϊκή οικογένεια και αν με ρωτάς, θα προτιμούσα να έχω δύο μαμάδες και να με μεγαλώσουν, καθώς η μητέρα μου, επειδή ήταν μόνη της, έπρεπε να δουλεύει πολύ και μου έλειπε πολύ... Αλλο αυτό με τις μονογονεϊκές οικογένειες και την παντελή έλλειψη οποιασδήποτε κρατικής μέριμνας! Και μετά μιλάμε για δικαιώματα, όταν ούτε μια στρέιτ ούτε μια γκέι γυναίκα μπορεί να μεγαλώσει το παιδί της ως άνθρωπος αλλά μόνο ως δουλοπάροικος;

Νέα Δημοκρατία: Μακριά από μας! Αλλο κακό να μη μας βρει!


Γιώργος Σιδέρης, ένας εργάτης της τέχνης

Εχει περάσει από πολλά επαγγέλματα. Ως μη επάγγελμα (υπό την έννοια της πληρωμής γι’ αυτό) συμμετείχε ενεργά και για πολλά χρόνια στην ιστορική θεατρική ομάδα «Buffonata» από την κατάληψη στη «Βίλα Αμαλίας».

Φωτ.: Νατάσσα Παπανδρέου

Εχει περάσει και από θεατρική σχολή (το εργαστήριο του Γρηγόρη Αναστασιάδη, μαθητή του Κουν), συνέχισε στον Πειραϊκό Σύνδεσμο, έκανε σεμινάρια υποκριτικής με διάφορους δασκάλους. Ωστόσο ποτέ δεν σκέφτηκε πως θα μπορούσε να γίνει επαγγελματίας ηθοποιός.

Από την «Μπουφονάτα» είχε περάσει και ο Βασίλης Μπισμπίκης και αργότερα (σαν έγινε πιο γνωστός και δημοφιλής) συνέχιζε να πηγαίνει ως θεατής στις παραστάσεις τους. Κάπως έτσι προέκυψε και η συνεργασία των δύο πλέον. Και πάλι καλά, γιατί ο Γιώργος Σιδέρης δεν ερμηνεύει απλώς τους ρόλους στις δύο αυτές παραστάσεις.

Γίνεται ο ρόλος, επανακαθορίζοντας τα όρια μεταξύ «ερασιτέχνη» και «επαγγελματία» ηθοποιού. Ισως η πρότερη εμπειρία του σε μια ομάδα χωρίς εμπορευματικές λογικές και μακριά από αναγνώριση ειδικών και αυθεντιών, τόσο στο θέατρο όσο και στην κοινωνία και την πολιτική, να του έδωσε όλα τα εφόδια που χρειάστηκαν.

Ο Γιώργος Σιδέρης στα «Κόκκινα Φανάρια» συνυπάρχει με ένα πολύχρωμο πλήθος ετερόκλητων χαρακτήρων και ξεχωρίζει με την ερμηνεία του

Θέατρο: Χάρη σε αυτό, καταπολέμησα την αγοραφοβία. Ψυχικό «ξεβράκωμα» κανονικό.

Πολιτική: Θα έπρεπε να ασχολούνται οι πάντες και έτσι να αποφεύγονται τα πολιτικά «ατυχήματα».

Πολιτική ορθότητα: Η πολιτική σκέψη δεν έχει όρια - ποιος ορίζει την ορθότητα;

Πόλεμος: Δεν έχω τίποτα να χωρίσω με τον αδερφό στρατιώτη απέναντι. Πίσω μας είναι το πρόβλημα.

Κοινωνία: Πρόβλημα. Ελλειψη ενσυναίσθησης που βολεύει πολλούς.

Διαφορετικότητα: Θα την υπερασπιζόμουν μέχρι τέλους.

Ανθρωποι και Ποντίκια: Κατάδυση σε έναν άλλο υποκριτικό κώδικα.

Κόκκινα φανάρια: Ολα επιτρέπονται κι όποιος γουστάρει.

Δημοκρατία: Ξεπερασμένη. Αναρχία και αυτοδιάθεση!

Νέα Δημοκρατία: Σε αυτές τις... λέξεις, απαξιώ να απαντήσω. Με φασισταριά δεν συνομιλώ.


 

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΝΗΣΙΔΕΣ
Μια εξαιρετική μέρα
Η Δημοκρατία του Μπακλαβά είναι ένα σύγχρονο, ελληνικό έργο με αναφορές στα όσα ζούμε, δεν ζούμε και θα θέλαμε να ζήσουμε.
Μια εξαιρετική μέρα
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ο Κάφκα τώρα και στα Γιάννενα!
H παράσταση «Αναφορά για μια Ακαδημία», βασισμένη στο έργο του Φραντς Κάφκα και σε σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου ταξιδεύει σε Καβάλα, Θεσσαλονίκη και Ιωάννινα.
Ο Κάφκα τώρα και στα Γιάννενα!
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Το υπουργείο Πολιτισμού δεν είναι λίστα λογοκρισίας»
Ο Δ. Καραντζάς σκηνοθετεί τους «Πέρσες» στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών τονίζοντας ότι μέσα από το συγκεκριμένο έργο αντιλαμβανόμαστε αυτό που φοβόμαστε, δηλαδή την ήττα και τη συντριβή ως κοινωνία.
«Το υπουργείο Πολιτισμού δεν είναι λίστα λογοκρισίας»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Μια άγρια σάτιρα για την απατηλή λάμψη του καπιταλισμού
Στον «Αμερικανικό βούβαλο» μέσω της σάτιρας, αλλά και σοβαρών διαλόγων, ο Μάμετ κατορθώνει να ξεμπροστιάζει το καπιταλιστικό, πλήρως αφύσικο, κοινωνικοοικονομικό μοντέλο.
Μια άγρια σάτιρα για την απατηλή λάμψη του καπιταλισμού

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας