• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    12°C 9.8°C / 13.5°C
    2 BF
    81%
  • Θεσσαλονίκη
    Αραιές νεφώσεις
    10°C 8.7°C / 12.8°C
    2 BF
    86%
  • Πάτρα
    Αυξημένες νεφώσεις
    13°C 13.3°C / 15.0°C
    3 BF
    75%
  • Ιωάννινα
    Αυξημένες νεφώσεις
    9°C 7.9°C / 8.8°C
    0 BF
    99%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αραιές νεφώσεις
    8°C 7.9°C / 9.1°C
    3 BF
    87%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    9°C 8.8°C / 11.0°C
    1 BF
    97%
  • Κοζάνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    7°C 5.6°C / 7.4°C
    1 BF
    94%
  • Αγρίνιο
    Αυξημένες νεφώσεις
    12°C 11.8°C / 11.8°C
    2 BF
    83%
  • Ηράκλειο
    Αραιές νεφώσεις
    15°C 13.8°C / 14.8°C
    2 BF
    82%
  • Μυτιλήνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    10°C 9.9°C / 11.2°C
    2 BF
    93%
  • Ερμούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    14°C 14.4°C / 14.8°C
    4 BF
    72%
  • Σκόπελος
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 11.2°C / 11.2°C
    3 BF
    69%
  • Κεφαλονιά
    Σποραδικές νεφώσεις
    16°C 15.9°C / 15.9°C
    3 BF
    88%
  • Λάρισα
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 10.9°C / 12.3°C
    0 BF
    100%
  • Λαμία
    Αυξημένες νεφώσεις
    12°C 10.5°C / 12.3°C
    0 BF
    88%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    17°C 15.8°C / 17.1°C
    3 BF
    75%
  • Χαλκίδα
    Αραιές νεφώσεις
    11°C 9.7°C / 12.7°C
    0 BF
    86%
  • Καβάλα
    Αραιές νεφώσεις
    9°C 8.3°C / 9.4°C
    2 BF
    78%
  • Κατερίνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    10°C 9.7°C / 12.8°C
    2 BF
    100%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    8°C 7.6°C / 7.6°C
    1 BF
    91%
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Λαός και Κολωνάκι»

  • A-
  • A+
Οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες έφεραν ευρωπαϊκό αέρα στην Αθήνα, ενώ οι μεροκαματιάρηδες ψώνιζαν για τα Χριστούγεννα από το «μπαγιατοπάζαρο».

Χριστούγεννα του 1895. Η Αθήνα προετοιμάζεται να υποδεχτεί σε τρεις μήνες τις ξένες αποστολές που θα πάρουν μέρος στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Στις στήλες των εφημερίδων παράλληλα με τις ειδήσεις για τη χριστουγεννιάτικη αγορά διαβάζουμε για την πρόοδο των εργασιών της κατασκευής του Παναθηναϊκού Σταδίου και του ποδηλατοδρομίου στο Νέο Φάληρο, τις ευκαιρίες για να αναδειχθεί η Αθήνα σε τουριστικό προορισμό (από τότε «κυνηγάμε» αυτό το… όνειρο), αλλά και για τις προετοιμασίες ενόψει των αφίξεων των ξένων αποστολών.

Στην άλλη «πλευρά» της Αθήνας, όμως, υπάρχουν οι χαμηλόμισθοι εργάτες, που θα κάνουν γιορτές ψωνίζοντας από το… μπαγιατοπάζαρο, και πάμφτωχοι πολίτες, ανάπηροι και χήρες με ορφανά, που περιμένουν, δακρυσμένοι, μερικά ψίχουλα… φιλανθρωπίας από τον βασιλικό οίκο και τους πλούσιους συμπολίτες τους.

Πάντως, χάριν των επικείμενων Αγώνων οι κεντρικοί δρόμοι της πρωτεύουσας θα έχουν για πρώτη φορά αυτές τις εορταστικές ημέρες έναν πλούσιο, φαντασμαγορικό στολισμό, που θα παραμείνει μέχρι και τις ημέρες των Αγώνων.

Επίκεντρο του στολισμού ήταν η πλατεία Ομονοίας, όπου σχεδιαζόταν να καταλήγουν οι ξένες αποστολές μετά την άφιξή τους, είτε έρχονταν με πλοίο από τον Πειραιά και από εκεί με το τρένο, τον μετέπειτα γνωστό «ηλεκτρικό», είτε με σιδηρόδρομο στον σταθμό Πελοποννήσου.

Παράλληλα με τον στολισμό της πλατεία Ομονοίας, ιδιαίτερος στολισμός γινόταν και στις οδούς Σταδίου και Φιλελλήνων μέχρι το Παναθηναϊκό Στάδιο.

«Το σχέδιον της διακοσμήσεως είναι κομψότατον», έγραφε στις 22 Δεκεμβρίου 1895 η εφημερίδα «Ακρόπολις» του Βλάση Γαβριηλίδη, σημειώνοντας ότι το κόστος ανέρχεται σε 68.000 δραχμές, ποσό ιδιαίτερα μεγάλο για την εποχή, ενώ άλλες 28.000 δραχμές απαιτούνταν για να επισκευαστούν οι στήλες ηλεκτροφωτισμού και να φωτιστούν με ηλεκτρικό οι παραπάνω δρόμοι, καθώς ακόμα τότε το μεγαλύτερο μέρος του δημόσιου φωτισμού γινόταν με υγραέριο.

Βέβαια, δεν λείπουν και τα…. παρατράγουδα. Ετσι, λίγο πιο μακριά από το κέντρο, στο Θησείο, η οδός Ασωμάτων βρίσκεται σε κακή κατάσταση «με λάκκους, σίδερα, πέτρες και λάσπες ανακατωμένα».

Η αιτία ήταν ότι η εταιρεία του ιπποσιδηρόδρομου, βασικού συγκοινωνιακού μέσου της εποχής, ξεκίνησε να σκάβει τον δρόμο για να τοποθετηθούν ράγες για μια νέα γραμμή. Ομως τα έργα προκάλεσαν έντονες διαμαρτυρίες από τους επιτρόπους του ναού των Αγίων Ασωμάτων, ο οποίος χρονολογείται από τον 11ο αιώνα π.Χ., και την ισχυρότατη συντεχνία των αμαξάδων, με αποτέλεσμα να διακοπούν οι εργασίες και ο δρόμος να μείνει, ημέρες Χριστουγέννων, σε άθλια κατάσταση.

Και δεν είναι η μοναδική «αδυναμία» της πόλης αυτός ο δρόμος. Οπως έγραφε σε μια επιφυλλίδα της η «Ακρόπολις», «η Αθήνα μας είναι πόλις: Χωρίς υπονόμους, […] χωρίς δρόμους, χωρίς πεζοδρόμια, χωρίς υγειονόμους, […] χωρίς επίβλεψιν τροφίμων […]».

Παρ’ όλα αυτά η χριστουγεννιάτικη αγορά απέπνεε άρωμα Ευρώπης. Κάτι οι επικείμενοι Ολυμπιακοί Αγώνες, κάτι οι προσδοκίες που καλλιεργούσε η κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη (πριν από τη χρεοκοπία της χώρας), κάτι η ξενομανία, το… κλίμα είχε «απογειωθεί».

Σε διαφημιστικές καταχωρίσεις των εφημερίδων διαβάζουμε για κατάστημα ενδυμάτων (τότε τα ρούχα ράβονταν στον πελάτη, τα καταστήματα ήταν εμποροραφεία. Τα «ετοιματζίδικα», όπως τα έλεγαν, εμφανίστηκαν πολύ αργότερα) το οποίο «μετέφερεν εις τας Αθήνας όλην την Παρισινήν κομψότητα».

Αντίθετα, σε άλλο μαγαζί με ανδρικά είδη, φανέλες, πουκάμισα κ.λπ., στην οδό Σταδίου, διαβάζουμε ότι το εμπόρευμά του απευθύνεται σε όσους θέλουν «αγγλικά πράγματα, αιώνια». Οπότε, δεν είχε ο καταναλωτής παρά να διαλέξει Παρίσι ή Λονδίνο και να μπει στο ανάλογο κατάστημα.

Για άλλο μαγαζί, κοντά στη Βουλή (στην οδό Σταδίου ήταν τότε) με είδη γραφείου, ταξιδιού κ.ά., διαβάζουμε ότι «τα πάντα εκεί μυρίζουν αρχοντιάν, όπως την εννοούν οι Αγγλοι» και δίνεται η διαβεβαίωση ότι όλα τα είδη στη βιτρίνα είναι γνήσια και όχι «προϊόντα της ευτελούς γερμανικής βιομηχανίας».

Πάντως, σε άλλη καταχώριση διαβάζουμε και για τα «κινέζικα είδη», όπως τιτλοφορούνταν, και πληροφορούμαστε πως υπήρχαν «ιαπωνέζικα και κινέζικα κομψοτεχνήματα» σε κατάστημα όπου πωλούνταν αιγυπτιακά τσιγάρα, πούρα Αβάνας, ουγγρικά καπνά και άλλα είδη καπνιστού.

Ενας κομμωτής, όμως, με κομμωτήριο «καθ’ όλα ευρωπαϊκόν» στην οδό Πανεπιστημίου, κινούνταν εξυπνότερα και για «πιάσει» τόσο τις θαυμάστριες της γαλλικής κομψότητας όσο και εκείνες που λάτρευαν την αγγλική αρχοντιά δήλωνε ότι «διέμεινε επί πενταετίαν εν Παρισίοις και Λονδίνω όπου εσπούδασε την κομμωτικήν».

«Εν Παρισίοις έλαβε πέντε βραβεία εις διαγωνισμούς του είδους τούτου […]. Ωσαύτως δε εν Λονδίνω», διαλαλούσε ο πονηρός κομμωτής, που εμφανιζόταν σε 5 χρόνια διαμονής στο εξωτερικό να έχει αποσπάσει σχεδόν 10 βραβεία σε ισάριθμους διαγωνισμούς…

Ξεχωριστές ήταν πάντα οι διαφημιστικές καταχωρίσεις στην έμμετρη, σατιρική εφημερίδα «Ο Ρωμηός» του Γ. Σουρή. Σε μία από αυτές διαβάζουμε:

«Στου γνωστού Κανελλοπούλου το βαρβάτο μαγαζί,
εις το Λούβρον δηλονότι στέκουν όλοι σαν χαζοί,
και κυττάζουν και κυττάζουν με δυο μάτια σαν γαρίδα
τόσα λούσα, τόσα δώρα, που σαλεύουν κάθε βίδα».

Η χριστουγεννιάτικη αγορά και το… μπαγιατοπάζαρο

Εκτός, όμως, από τις διαφημιστικές υπερβολές, υπήρχε, λόγω των εορτών, σημαντική αύξηση των εισαγωγών διαφόρων καταναλωτικών ειδών.

Τότε οι εισαγωγές γίνονταν από τους εμπόρους και τα διάφορα είδη κατέφταναν με πλοία στον Πειραιά, όπου εκτελωνίζονταν.

Ετσι, τις παραμονές των Χριστουγέννων στο τελωνείο του Πειραιά γινόταν το αδιαχώρητο από εμπόρους που ήθελαν να εκτελωνίσουν τα εμπορεύματά τους, με αποτέλεσμα «πολλοί έμποροι [να] αναγκάζονται επί δυο και τρεις ημέρας να πηγαινοέρχονται εις το τελωνείον άνευ αποτελέσματος», όπως έγραφαν εφημερίδες της εποχής.

Οι μεγάλες όμως προετοιμασίες γίνονταν στην κεντρική αγορά της Αθήνας καθώς την παραμονή των Χριστουγέννων οι Αθηναίοι έσπευδαν να ψωνίσουν, ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός, για το παραδοσιακό, οικογενειακό τραπέζι.

Υπολογίζεται ότι την παραμονή των Χριστουγέννων περνούσαν κάθε ώρα περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι από τα στολισμένα καταστήματα της αγοράς.

«Μερικοί σφαγμένοι πετεινοί με τα πτερά των είχον τέτοιες πόζες, ώστε και ο καλλίτερος καλλιτέχνης θα τους εθαύμαζε», έγραφαν εφημερίδες της εποχής.

«Μεγάλοι νεοκοπέντες κλάδοι πυκνοφύλλων δένδρων, πράσινοι και δροσεροί, σχηματίζουσι χλοεράς στοάς υπό τας οποίας απλούνται χνουδωτοί καλλίχρωμοι καρποί και βαθυπράσινα δροσερά χόρτα», περιέγραφε ο συντάκτης στην εφημερίδα «Το Αστυ» του Θ. Αννινου. Και πρόσθετε:

«Και η Αγορά όλη […] ταπετσαρισμένη από ποικιλίαν ειδών και χρωμάτων, κοσμημένη με ποικιλία παραστάσεων και εικόνων, βομβά υπό το διαφανές στέγασμά της, από τον θόρυβο των πωλητών […]».

Για τους πιο εύπορους υπήρχαν τα πιο εκλεκτά αγαθά, ενώ οι χαμηλόμισθοι εργάτες αρκούνταν να κάνουν να ψώνια τους από το… μπαγιατοπάζαρο!

«Η αγορά των Χριστουγέννων όπως εις όλα τα μέρη του κόσμου και εις τας Αθήνας δεν ηδύνατο παρά να είναι έκτακτος τας ημέρας αυτάς. Ιδίως χθες ήτο μεγαλοπρεπεστάτη», έγραφε την παραμονή των Χριστουγέννων η «Ακρόπολις».

Από τις λεπτομέρειες του ρεπορτάζ φαίνεται ότι κάθε μαγαζί έκανε τις δικές του προμήθειες. «Δύο μεγάλα αλλαντοπωλεία έσφαξαν 58 χοίρους. Αλλα έσφαξαν από 8, 10 και 15 έκαστον».

Αξιοσημείωτο είναι ότι μερίδιο από την αγορά διεκδικούσε και ο βασιλικός οίκος. Ναι, ο βασιλικός οίκος, διότι όπως διαβάζουμε ιδιαίτερα εγκώμια γίνονταν για τους «αμνούς του Τατοΐου, εκ των κτημάτων του βασιλέως. Εκτάκτου παχύτητος και ευσαρκίας, 7-10 οκάδες (περίπου 9-12,8 κιλά) και 3 δραχμές την οκάν».

Σε παντοπωλεία έβρισκε κανένας κότες οι οποίες σφάζονταν επιτόπου. Η περιγραφή των εφημερίδων είναι εντυπωσιακή:

«Εκτός αυτών (σ.σ. εννοεί έξω από αυτά τα καταστήματα) ορθούνται πανύψηλοι πυραμίδες εκ κλωβών με πουλιά. 75 άνθρωποι δεν έκαμναν τίποτα άλλο ή να σφάζουν και να μαδούν μέχρι βαθείας νυκτός. Είναι θαυμαστή η τέχνη των. Το μάδημά των είναι το θαυμαστότερον. Εν ριπή οφθαλμού, ενώ ακόμη ασπαίρει το νεοσφαγέν πτηνόν, εμαδήθη.

Φορούν κάτι μεγάλες ποδιές οι δήμιοι ούτοι (σ.σ. ο Βλ. Γαβριηλίδης, ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας αυτής, υπήρξε φανατικός χορτοφάγος) μέχρι του λαιμού, περιτριγυρίζουν ένα θεόρατο καλάθι για τα πούπουλα, και εκεί επάνω αστειευόμενοι και γλυκοκουβεντιάζοντες μαδούν αδιακόπως».

Μια «καλή καλή κότα», όπως πληροφορούμαστε κόστιζε 8 δραχμές, αλλά υπήρχαν και με 3 δραχμές, ενώ όσο περνούσαν οι ώρες οι τιμές μειώνονταν.

Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης θα πρέπει να αναφέρουμε ότι το μεροκάματο για τον εργάτη κυμαινόταν μεταξύ 50 και 70 λεπτών της δραχμής (άρα για την αγορά μιας κότας χρειαζόταν εργασία τουλάχιστον 5 ημερών) και για τον καλό τεχνίτη από μία έως δύο δραχμές. Αντίστοιχα, ένας «μεσαίος» μηνιαίος μισθός, π.χ. των υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού, ήταν 60-70 δραχμές.

Στην αγορά έβρισκε κανείς ακόμα και κυνήγια, όπως λαγούς και πέρδικες. Ομως οι φασιανοί ήταν δυσεύρετοι διότι αγοράζονταν από καταστηματάρχες οι οποίοι τους μεταπωλούσαν στα μεγάλα ξενοδοχεία για τις ανάγκες των εορταστικών τραπεζιών που γινόταν σ’ αυτά.

Στον αντίποδα της ευμάρειας ο ανθρώπινος πόνος

Φτωχές γυναίκες πωλούσαν στους δρόμους της αγοράς αυγά, ενώ μικρά παιδάκια κρατούσαν αγκαλιά ζωντανές κότες για να τις πωλήσουν και να πάρουν μερικά βασικά είδη.

Για τους πιο φτωχούς, τους μεροκαματιάρηδες, υπήρχε το λεγόμενο «μπαγιατοπάζαρο», απ’ όπου «αγοράζουν οι εργατικοί από τα μπαγιάτικα ψωμιά, ενώ ο απέναντι φούρνος ξεφουρνίζει αδιακόπως μοσχοβολούντα Χριστόψωμα. Και οι πτωχοί αγοράζουν τα μπαγιάτικα για να κάμουν τα Χριστούγεννα!».

Οι ακόμα πιο φτωχοί, ανάπηροι, ηλικιωμένοι, χήρες μητέρες με τα μικρά παιδιά τους, συγκεντρώνονταν από το μεσημέρι μέχρι το απόγευμα σε μια μάντρα, απέναντι από τη Μητρόπολη, για να πάρουν ένα πενιχρό βοήθημα της μιας δραχμής (!), το οποίο διέθετε ο βασιλιάς και άλλοι πλούσιοι.

Οι σκηνές, που περιγράφονται ήταν τραγικές.

«Τυφλοί, χωλοί, άχειρες, άλλοι με δεκανίκια, άλλοι με οδηγούς, άλλοι γέροι, μικρά παιδιά, μητέρες, άλλαι με μαύρα και άλλαι με κάτι μπαλωμένα παλήρουχα, φέρουσαι βρέφη εις τας αγκάλας ή σύρουσαι τα παιδιά των, όλοι και όλαι κακοπρόσωποι, κακοντυμένοι, σκελετώδεις (…)», περιέγραφε η «Ακρόπολις».

Το χειρότερο, δε, ήταν ότι τα βοηθήματα από τις… φιλανθρωπίες των πλουσίων δεν έφταναν για όλους. Ετσι, όπως έγραφε η εφημερίδα «Το Αστυ», «δεν ικανοποιήθησαν οι ατυχείς όλοι και έφευγον πολλοί με δάκρυα εις τους οφθαλμούς και απελπισίαν εις την ψυχήν, διότι οι πλούσιοί μας εφέτος εφάνησαν ολίγον επιλήσμονες».

Εικόνες εντελώς αντίθετες από το… ευρωπαϊκό κλίμα των επικείμενων Ολυμπιακών Αγώνων και των εμπορικών καταστημάτων λίγους δρόμους πιο μακριά…

Το χαρτοπαίγνιο

Πιένες… γνώριζε, όμως, και το χαρτοπαίγνιο στην παλιά Αθήνα. Ολες τις ημέρες του έτους η χαρτοπαιξία σε οργανωμένες λέσχες, σε καφενεία και σε σπίτια καλά κρατούσε. Ομως ειδικά τις εορταστικές ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς ήταν το κάτι άλλο.

Εκείνη τη χρονιά, πάντως, ο αστυνομικός διευθυντής Αθηνών, ο Δημ. Μπαϊρακτάρης, που έμεινε στην ιστορία για το «κυνήγι» του ενάντια στα «κουτσαβάκια», τους νταήδες, οι οποίοι αποτελούσαν τους οργανωμένους στρατούς διαφόρων πολιτικάντηδων (βλ. «Εφημερίδα των Συντακτών», «Νησίδες» φ. 18-19.7.2020), είχε αποφασίσει να «κυνηγήσει» το χαρτοπαίγνιο.

Ετσι, εξέδωσε αστυνομική διάταξη με την οποία απαγόρευε τη χαρτοπαιξία τόσο την παραμονή όσο και ανήμερα της Πρωτοχρονιάς ακόμα και εάν αυτή γινόταν «χάριν παιδιάς», για να μην ισχυρίζονταν οι χαρτοπαίκτες ότι έπαιζαν για… γούστο.

Ακόμα, σύμφωνα με τις εφημερίδες, είχε λάβει μέτρα «και διά τινας οικίας όπου υπάρχει το πρόσχημα οικογενειακών συναναστροφών [αλλά] λειτουργεί συστηματικότατα το χαρτοπαίγνιον».

Αυτό το μέτρο ήταν αναγκαίο διότι όταν απαγορευόταν η χαρτοπαιξία σε λέσχες και καφενεία μεταφερόταν σε σπίτια, στις λεγόμενες «τράτες».

Σε αυτά τα σπίτια οι ιδιοκτήτες διέθεταν στους χαρτοπαίκτες το σαλόνι τους, με ενοίκιο, που έφτανε και 100 δραχμές τη βραδιά, δηλαδή περισσότερο από ένα μεσαίο μηνιάτικο!

Τελικά, φαίνεται ότι η διάταξη του Μπαϊρακτάρη δεν έφερε και σπουδαία αποτελέσματα. Οπως διαβάζουμε σε εφημερίδες, δεν έγινε «παιγνίδι» σε λέσχες και ξενοδοχεία «αλλά τα σπίτια είχαν μεταβληθή εις αληθινά χαρτοπαίγνια», όπου φαίνεται ότι παίχτηκαν και πολύ μεγάλα ποσά…

«Δεν υπήρξε μέγαρον, σπιτάκι και καλυβάκι που να μην έγινε τζόγος. Και ενώ η Αστυνομία επολιόρκει τα καφενεία και τας Λέσχας, εις τα σπίτια έκοπτον την πίτα και τα χαρτιά».

Ετσι, «η συνήθεια και το έθιμον απεδείχθησαν διά μυριοστήν φοράν ισχυρότερα παντός νόμου».

Ο «Ρωμηός» του Σουρή για το Παλάτι

Η έμμετρη σατιρική εφημερίδα «Ο Ρωμηός», που εξέδιδε ο Γιώργος Σουρής, είχε τις ημέρες των Χριστουγέννων εορταστικό χρώμα αλλά από τη σάτιρά του δεν ξέφευγε ούτε το Παλάτι.

Ετσι, στο φύλλο με ημερομηνία «Τριάντα Δεκεμβρίου, μηνός στριφνού και κρύου» διαβάζουμε τους μποναμάδες και τις ευχές του Σουρή σε βασιλείς και πολιτικούς της εποχής, ξεκινώντας από τη βασιλική οικογένεια:

«Ενα σταυρό στον Βασιληά, που σ’ όλα φιγουράρισε,
καλλίτερον απ’ τον παληό, που της Θοδώρας χάρισε.
Σταυρό και στον Διάδοχο, σπαλέταις [= επωμίδες] και χρυσά,
κι’ ένα αλογάκι ξύλινο σαν του Σακήρ-Πασσά.
Ζαχαρωτά στους Πρίγκηπας και γλυκοζαχαρώματα
και πάντα γλέντια και χορούς έως στα ξημερώματα […]»

Στο επόμενο φύλλο, με ημερομηνία «Εξη του μηνός Γενάρη, πάνε κι’ οι Καλικαντζάροι» η σάτιρα του Σουρή απομυθοποιεί τον δαπανηρό χορό του Παλατιού, που γινόταν το βράδυ της Πρωτοχρονιάς:

«[…] κι’ αν μερικοί νηστεύετε σε τούτους τους καιρούς
Τουλάχιστον χορταίνετε με Παλατιού χορούς.
Ω συ Παλάτι λατρευτό
κι’ αν είμαστε χωρίς λεφτό,
συ στάλαξε παρηγοριά,
στην τόση μας κακομοιριά.
(…)
Και στου μπάλου τους ποικίλους
και τους ζωηρούς στροβίλους
ας πεισθώ κι’ εγώ το βόδι
προς τιμήν του Βασιληά
πως χορεύει και το πόδι
κι’ όχι μόνον η κοιλιά.

Ακολουθήστε μας στο Google news
Google News
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η ίδρυση της ΓΣΣΕ και η πρώτη διάσπαση
Η καθοριστική προσπάθεια ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1918 από τα Εργατικά Κέντρα Αθήνας, Πειραιά και Θεσσαλονίκης και το αθηναϊκό συνδικάτο «Πρόοδος».
Η ίδρυση της ΓΣΣΕ και η πρώτη διάσπαση
ΝΗΣΙΔΕΣ
Σχεδιάστηκε να γίνει ένα «διαμάντι», χάθηκε στην ελληνική πραγματικότητα
Η ιστορία του Δημοτικού Θεάτρου Αθηνών ξεκινάει από το 1857, όταν γίνεται η πρώτη προσπάθεια κατασκευής του από τον Δήμο στην «πλατεία Λουδοβίκου».
Σχεδιάστηκε να γίνει ένα «διαμάντι», χάθηκε στην ελληνική πραγματικότητα
ΝΗΣΙΔΕΣ
3η Σεπτεμβρίου
Η μέρα συνδέθηκε με το Σύνταγμα αρχικά, όταν τα ξημερώματα της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843 εκδηλώθηκε στη μεγάλη πλατεία Ανακτόρων στο κέντρο της Αθήνας κίνημα εναντίον του καθεστώτος του βασιλιά Οθωνα.
3η Σεπτεμβρίου
ΝΗΣΙΔΕΣ
90 χρόνια από την ίδρυση του ΙΚΑ
Η εργατική πίεση αλλά και η παρέμβαση του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας οδήγησαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο να εξαγγείλει τον Μάρτιο του 1930, από τη Θεσσαλονίκη, τη δημιουργία συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.
90 χρόνια από την ίδρυση του ΙΚΑ
ΝΗΣΙΔΕΣ
Για ένα «Κοινωνικό Πιάτο» φαγητό που δεν «Μπορούμε» ν' αφήσουμε να πάει χαμένο
Το «Social Plate» εντάσσεται στο ολοκληρωμένο σύστημα πρόληψης παραγωγής αποβλήτων τροφίμων διάρκειας έξι χρόνων και το οποίο θα είναι βιώσιμο και μετά την ολοκλήρωση του LIFE-IPCEI Greece.
Για ένα «Κοινωνικό Πιάτο» φαγητό που δεν «Μπορούμε» ν' αφήσουμε να πάει χαμένο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας