• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    15°C 13.2°C / 16.2°C
    3 BF
    54%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    16°C 14.1°C / 16.6°C
    1 BF
    52%
  • Πάτρα
    Αυξημένες νεφώσεις
    16°C 14.8°C / 18.0°C
    5 BF
    67%
  • Ιωάννινα
    Ελαφρές νεφώσεις
    14°C 10.3°C / 13.9°C
    3 BF
    44%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    14°C 13.9°C / 14.6°C
    4 BF
    44%
  • Βέροια
    Αραιές νεφώσεις
    14°C 13.6°C / 15.4°C
    1 BF
    70%
  • Κοζάνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    10°C 10.0°C / 10.4°C
    2 BF
    54%
  • Αγρίνιο
    Αυξημένες νεφώσεις
    14°C 12.4°C / 16.6°C
    3 BF
    65%
  • Ηράκλειο
    Σποραδικές νεφώσεις
    18°C 16.6°C / 19.8°C
    3 BF
    66%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    17°C 14.9°C / 16.9°C
    4 BF
    59%
  • Ερμούπολη
    Αραιές νεφώσεις
    16°C 16.4°C / 17.9°C
    5 BF
    59%
  • Σκόπελος
    Σποραδικές νεφώσεις
    14°C 12.3°C / 14.7°C
    3 BF
    67%
  • Κεφαλονιά
    Αραιές νεφώσεις
    20°C 18.9°C / 19.9°C
    3 BF
    60%
  • Λάρισα
    Σποραδικές νεφώσεις
    14°C 13.9°C / 14.5°C
    3 BF
    54%
  • Λαμία
    Αυξημένες νεφώσεις
    10°C 10.1°C / 14.5°C
    2 BF
    100%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    21°C 21.0°C / 22.8°C
    2 BF
    57%
  • Χαλκίδα
    Σποραδικές νεφώσεις
    15°C 13.3°C / 16.4°C
    3 BF
    50%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    14°C 13.8°C / 14.4°C
    0 BF
    48%
  • Κατερίνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    15°C 14.2°C / 16.1°C
    2 BF
    63%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 10.8°C / 10.8°C
    2 BF
    82%

Η αντικυβερνητική διαδήλωση στην Αβάνα

AP PHOTO
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μια κραυγή

  • A-
  • A+
Ο ανεξάρτητος, χωρίς καθοδήγηση, χωρίς ανταμοιβή και ιδιοτελές όφελος, αυθόρμητος τρόπος με τον οποίο πλήθος κόσμου διαμαρτυρήθηκε στους δρόμους και τα κοινωνικά δίκτυα, πρέπει να ιδωθεί ως μια προειδοποίηση και αποτελεί, θεωρώ, ένα ανησυχητικό δείγμα του χάσματος ανάμεσα στις αρχές και τους απλούς ανθρώπους (όπως έχουν αναγνωρίσει ακόμα και Κουβανοί αξιωματούχοι).

Είναι πολύ πιθανό τα όσα συνέβησαν στην Κούβα την Κυριακή της 11ης Ιουλίου να ενισχύθηκαν από κάποιο, μικρό ή μεγάλο, αριθμό ατόμων που αντιτίθενται στο πολιτικό σύστημα (πληρωμένοι κάποιοι εξ αυτών), με πρόθεση την αποσταθεροποίηση της χώρας και την πρόκληση μιας κατάστασης χάους και ανασφάλειας. Είναι επίσης αλήθεια ότι, όπως δυστυχώς συμβαίνει συνήθως κατά τη διάρκεια τέτοιων γεγονότων, κάποιοι άδραξαν την ευκαιρία για θλιβερές πράξεις βανδαλισμού. Θεωρώ, όμως, πως ούτε το ένα ούτε το άλλο μειώνουν στο παραμικρό το δίκαιο στην κραυγή που ακούσαμε. Κραυγή που είναι επίσης το αποτέλεσμα της απελπισίας μιας κοινωνίας που βιώνει όχι μόνο την παρατεταμένη στον χρόνο οικονομική −και την τρέχουσα υγειονομική− κρίση, αλλά βιώνει, επιπλέον, κρίση εμπιστοσύνης και απώλεια προσδοκίας.

Σε αυτό το απελπισμένο αίτημα, οι κουβανικές Αρχές δεν θα έπρεπε να αντιδρούν με τα συνηθισμένα, γνωστά συνθήματα που επαναλαμβάνονται χρόνια τώρα και με αυτάρεσκες απαντήσεις. Ούτε καν με εξηγήσεις, όσο πειστικές και δικαιολογημένες και αν είναι. Αυτό που επιβάλλεται τώρα, είναι να δοθούν οι λύσεις που τόσοι πολίτες προσδοκούν και απαιτούν, άλλοι διαδηλώνοντας στους δρόμους, άλλοι εκφράζοντας την απογοήτευση ή τη διαφωνία τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πολλοί από αυτούς μετρώντας τα ελάχιστα, υποτιμημένα πέσος που έχουν απομείνει στις πτωχευμένες τσέπες τους και πολλοί, πολλοί περισσότεροι, περιμένοντας σιωπηλά, παραιτημένοι, κάτω από τον ήλιο και τη βροχή, εν μέσω πανδημίας, σε ατελείωτες ουρές, ουρές για να αγοράσουν τρόφιμα, ουρές για να αγοράσουν φάρμακα, ουρές για «τον άρτο τον επιούσιο», ουρές για τα απαραίτητα και για ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς.

O Leonardo Padura

Θεωρώ πως κανένας που έχει -έστω και ελάχιστο- αίσθημα πατριωτισμού, που αντιλαμβάνεται τη σημαντικότητα της αυτοκυριαρχίας, που έχει πολιτική συνείδηση, δεν μπορεί να προσδοκά (ή να πιστεύει) ότι η λύση σε αυτά τα προβλήματα θα έρθει από κάποιου είδους ξένη παρέμβαση, πόσο μάλλον στρατιωτικής φύσης, όπως κάποιοι έχουν φτάσει στο σημείο να ζητούν −σενάριο το οποίο, δυστυχώς, η αλήθεια είναι πως παραμένει μια πιθανή, υπαρκτή απειλή.

Θεωρώ, επίσης, ότι κάθε Κουβανός, μέσα ή έξω από τη χώρα, γνωρίζει ότι το εμπάργκο, ο εμπορικός και οικονομικός αποκλεισμός, πείτε το όπως θέλετε, είναι μια πραγματικότητα, ότι έχει διεθνείς για την Κούβα επιπτώσεις και ότι έχει οξυνθεί τα τελευταία χρόνια, με βαρύτατες συνέπειες για την κουβανική οικονομία (όπως θα συνέβαινε σε οποιαδήποτε άλλη οικονομία).

Το διαπιστώνουν αυτό έμπρακτα οι απόδημοι που θέλουν να βοηθήσουν τους οικείους τους και ουσιαστικά αδυνατούν −ακόμα και σήμερα, μέσα σε αυτή την κρίσιμη κατάσταση− να στείλουν ένα έμβασμα στην οικογένειά τους, για να αναφέρω μία μόνο από τις πολλές επιπτώσεις του εμπάργκο. Πρόκειται για μια παλιά πολιτική πρακτική που, παρεμπιπτόντως (μερικές φορές κάποιοι το ξεχνούν), καταδίκαζε το σύνολο σχεδόν του κόσμου επί σειρά ετών σε συνεχόμενες συνελεύσεις των Ηνωμένων Εθνών. Και δεν μπορεί κανείς νομίζω να αμφισβητήσει ότι, συν τοις άλλοις, στα μέσα ενημέρωσης έχει εξαπολυθεί, ακόμη και με τον πιο χοντροκομμένο τρόπο, μια εκστρατεία διάδοσης ψευδών πληροφοριών, που το μόνο που τελικά καταφέρνουν είναι να μειώνουν την αξιοπιστία αυτών που τις διασπείρουν.

Πιστεύω όμως, ταυτόχρονα με όλα τα παραπάνω, πως είναι αναγκαίο οι Κουβανοί να ανακτήσουν την ελπίδα και την εικόνα μιας ρεαλιστικής προοπτικής του μέλλοντός τους. Αν χαθεί η ελπίδα, χάνεται το νόημα κάθε ανθρωπιστικού κοινωνικού σχεδίου.

Και η ελπίδα δεν ανακτάται διά της βίας. Διασώζεται και τρέφεται με λύσεις, με αλλαγές, με κοινωνικό διάλογο και το γεγονός ότι αυτό δεν γίνεται πράξη προκαλεί, μεταξύ πολλών άλλων καταστροφικών επιπτώσεων, τη λαχτάρα της μετανάστευσης σε τόσους Κουβανούς και τώρα αυτή την κραυγή απελπισίας των ανθρώπων, που ανάμεσά τους, ναι, σίγουρα υπήρχαν άτομα που πληρώθηκαν για να το κάνουν, καθώς και εκείνοι που βρήκαν την ευκαιρία να διαπράξουν εγκληματικές ενέργειες, όμως αρνούμαι να πιστέψω ότι στη χώρα μου, αυτή τη στιγμή, όλος αυτός ο κόσμος, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν ανάμεσα μας, είναι ξεπουλημένοι ή εγκληματίες. Διότι, αν ήταν έτσι, αυτό δεν θα ήταν άλλο, παρά το αποτέλεσμα μιας κοινωνίας που τους εξέθρεψε.

Φιλοκυβερνητική αντισυγκέντρωση στο μνημείο Maximo Gomez, στην Αβάνα της Κούβας.

AP Photo

Ο ανεξάρτητος, χωρίς καθοδήγηση, χωρίς ανταμοιβή και ιδιοτελές όφελος, αυθόρμητος τρόπος με τον οποίο πλήθος κόσμου διαμαρτυρήθηκε στους δρόμους και τα κοινωνικά δίκτυα, πρέπει να ιδωθεί ως μια προειδοποίηση και αποτελεί, θεωρώ, ένα ανησυχητικό δείγμα του χάσματος ανάμεσα στις Αρχές και τους απλούς ανθρώπους (όπως έχουν αναγνωρίσει ακόμα και Κουβανοί αξιωματούχοι). Μόνον έτσι μπορεί να εξηγηθεί αυτό το αιφνίδιο ξέσπασμα των γεγονότων, πόσο μάλλον σε μια χώρα όπου, όπως όλοι ξέρουμε, καμιά διεργασία δεν μένει κρυφή.

Για να πειστούν και να ηρεμήσουν αυτοί οι απελπισμένοι άνθρωποι, η λύση δεν μπορεί να είναι βίαιες και σκοτεινές μέθοδοι, όπως το διαδικτυακό black out, που διέκοψε μεν την επικοινωνία πολλών για αρκετές μέρες, αλλά, παρ' όλα αυτά, δεν κατάφερε να εμποδίσει να βρουν τελικά τρόπο να συνδεθούν όσοι ήθελαν εκφράσουν κάτι, υπέρ ή κατά. Και πολύ περισσότερο, δεν μπορεί να είναι λύση η χρήση βίας και μάλιστα απέναντι σε ανθρώπους που δεν είναι βίαιοι. Και όλοι ξέρουμε πλέον πως βία δεν είναι μόνο η σωματική βία.

Οπως φαίνεται, τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμα. Ισως, μετά την καταιγίδα, επιστρέψει η ηρεμία. Ισως οι εξτρεμιστές και οι φονταμενταλιστές να μην καταφέρουν να επιβάλουν τις εξτρεμιστικές και φονταμενταλιστές λύσεις τους και το επικίνδυνο κλίμα μίσους που αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια να μην καταφέρει να απλώσει βαθιές ρίζες.

Αλλά, σε κάθε περίπτωση, είναι απαραίτητο να βρεθούν λύσεις, απαντήσεις, όχι μόνο σε υλικό επίπεδο αλλά και σε πολιτικό, για μια Κούβα καλύτερη, που θα τους περιλαμβάνει όλους, που θα μπορεί να αντιμετωπίσει τα αίτια αυτής της ανέλπιδης κραυγής απόγνωσης, που, πριν από την 11η Ιουλίου, ήταν ο βουβός αλλά γεμάτος ένταση λυγμός τόσο πολλών συμπατριωτών μας, λυγμός που δεν βρήκε απόκριση και θέριεψε σε κραυγή.

Ως Κουβανός που ζω, δουλεύω και δημιουργώ στην Κούβα, έχω πιστεύω το δικαίωμα να σκέφτομαι και να εκφράζω τη γνώμη μου για τη χώρα στην οποία ζω, δουλεύω και δημιουργώ. Ξέρω πολύ καλά ότι σε τέτοιους καιρούς, όταν προσπαθεί κάποιος να πει μια άποψη, «είναι πάντα, αντιδραστικός για κάποιους και κομμούνι για κάποιους άλλους», όπως είχε πει ο Claudio Sánchez Albornoz. Αναλαμβάνω αυτό το ρίσκο, ως άνθρωπος που επιδιώκει να είναι ελεύθερος, που ελπίζει να είναι όλο και πιο ελεύθερος.

Mantilla, 15 Ιουλίου 2021

*Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην ιστοσελίδα του περιοδικού Η νέα Κούβα (La Joven Cuba), περιοδικό κουβανικής πολιτικής άποψης, στις 16 Ιουλίου 2021.

Μετάφραση και επιμέλεια: Μαρία Ζαχαριουδάκη

Ενα σχόλιο στο άρθρο «Μια κραυγή» του Leonardo Padura

Της Μαγδαλένα Μαρτί

Ο Λεονάρδο Παδούρα είναι Κουβανός συγγραφέας, πολύ γνωστός διεθνώς. Αρκετά βιβλία του έχουν δημοσιευτεί στην Ελλάδα. Είναι από τους πιο ταλαντούχους σύγχρονους συγγραφείς της Κούβας που ζει στη χώρα, γεγονός που δεν τον εμποδίζει να κρατάει μέσα από το έργο του μια θέση αντικειμενικής κριτικής σχετικά με τη σύγχρονη πραγματικότητα της Κούβας.

Το άρθρο που τώρα δημοσιεύεται στα Ελληνικά έχει γραφτεί από τον Παδούρα μόλις λίγες μέρες μετά τα τελευταία γεγονότα της 11ης Ιουλίου στην Κούβα, όπου ο λαός βγήκε στους δρόμους διαφόρων πόλεων της χώρας διαμαρτυρόμενος για την ακραία οικονομική και υγειονομική κατάσταση που επικρατεί στο νησί, το τελευταίο διάστημα.

Ο Παδούρα χαρακτηρίζεται από τον άμεσο και σαφή λόγο του και από την αντικειμενική και ψύχραιμη πολιτική του τοποθέτηση σχετικά με τα ιστορικά προβλήματα της Κούβας. Η μετάφραση αυτού του άρθρου αποτελεί μια απόπειρα προώθησης, στην Ελλάδα, της κριτικής σκέψης σχετικά με την παρούσα συγκυρία της Κούβας, μιας θεώρησης πιο πολύπλοκης, πιο πλούσιας και συγκρουσιακής από την εικόνα που έχουν για τη χώρα οι περισσότεροι στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Μόνο η κριτική σκέψη θα μας σώσει όλους από την παρακμή και τον κυνισμό της εποχής που ζούμε.

Οι Κουβανοί που επιθυμούμε μια δημιουργική και δίκαια αλλαγή στην Κούβα, μια επανάσταση της ίδιας της επανάστασης, που έχει πάψει εδώ και καιρό να είναι επαναστατική, μια αλλαγή χωρίς ξένη παρέμβαση, που να έχει ως κύριο μέλημα την αξιοπρέπεια κάθε Κουβανού, μένουμε όλο και περισσότερο πιο απομονωμένοι, παγιδευμένοι ανάμεσα, από τη μία, στο άκρο μιας κυβέρνησης που αρνείται τον αναπόφευκτο πλέον εθνικό διάλογο και, από την άλλη, στο άκρο της μερίδας των Κουβανών για τους οποίους η μόνη διέξοδος για την Κούβα βρίσκεται στην οικονομική και πολιτική της εξάρτηση από τις ΗΠΑ. Είναι πραγματικά ανησυχητικό το γεγονός ότι πολλοί απελπισμένοι Κουβανοί καταφεύγουν στην Ακροδεξιά, είτε της τραμπικής κουβανικής διασποράς στην Αμερική είτε της βρόμικης και λαϊκιστικής ρητορικής του ισπανικού Vox. Είναι προφανές ότι η ισπανική Δεξιά δεν νοιάζεται για τον κουβανικό λαό και ότι απλώς χρησιμοποιεί την κατάσταση στην Κούβα σαν ένα όπλο ενάντια στην άνοδο της Αριστεράς στην Ισπανία, τα τελευταία χρόνια. Τους έρχεται γάντι στην προσπάθειά τους να αποδυναμώσουν κάθε σπίθα Αριστεράς που εμφανίζεται στον ορίζοντα. Η σημερινή κατάσταση της Κούβας αποτελεί για εκείνους την τέλεια ευκαιρία, για να καταδείξουν την αποτυχία του σοσιαλιστικού πολιτεύματος.

Είναι επίσης ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός πως πολλοί Κουβανοί νιώθουν απογοητευμένοι από τη διεθνή Αριστερά που επαναλαμβάνει άκριτα τα παλιά συνθήματα, αγνοώντας επί της ουσίας τη σύγχρονη πραγματικότητα της Κούβας. Αυτή η Αριστερά χρησιμοποιεί εξίσου την Κούβα, παρουσιάζοντάς την ως ρομαντικό ιδεώδες, παρακάμπτοντας πως το κύριο μέλημά της όφειλε να είναι ο κουβανικός λαός.

Συνεπώς, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις ακραίες, εξτρεμιστικές τοποθετήσεις όσοι θέλουμε μια δημοκρατική και δομική μετάβαση στην Κούβα, μέσω μιας ειρηνικής διεξόδου και με τη συμβολή της προσπάθειας όλων των Κουβανών.

Θα ήταν, νομίζω, πολύ πιο επωφελές για την Κούβα, αν η Αριστερά ασκούσε μια θαρραλέα και εποικοδομητική κριτική, ώστε να δοθεί μία ακόμη ώθηση για μια κινητοποίηση των κουβανικών Αρχών προς την αλλαγή που ζήτησε ο λαός στα πρόσφατα γεγονότα στη χώρα, ιδιαίτερα τώρα που η κουβανική κυβέρνηση ανησυχεί για την εικόνα της που, μετά την 11η Ιουλίου και λόγω της λανθασμένης διαχείρισης της παρούσας συγκυρίας, έχει αρχίσει να φθείρεται.

30.8.21

 

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΝΗΣΙΔΕΣ
Πέρα από τα στερεότυπα
Ο κουβανικός λαός μοιάζει να είναι κομμένος στα δύο καθώς η Αβάνα είναι αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση εδώ και δεκαετίες.
Πέρα από τα στερεότυπα
ΝΗΣΙΔΕΣ
Το οχυρό της εξουσίας
Ο ήρωας του βιβλίου επιχειρεί να περιγράψει τη ζωή ενός «ρομαντικού» πολιτικού που μπαίνει για έξι μόνο μέρες στα άδυτα της εξουσίας.
Το οχυρό της εξουσίας
ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ - ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ
Πέθανε ο διάσημος διανοούμενος Ρομπέρτο Φερνάντες Ρεταμάρ
Σε ηλικία 89 ετών άφησε την τελευταία του πνοή χθες στην Αβάνα ο διάσημος λογοτέχνης, δημοσιογράφος και διπλωμάτης, Ρομπέρτο Φερνάντες Ρεταμάρ, σπουδαία μορφή των γραμμάτων στην Κούβα, συνεργάτης του Φιντέλ...
Πέθανε ο διάσημος διανοούμενος Ρομπέρτο Φερνάντες Ρεταμάρ
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ο Σαούλ και η Μεγάλη Ιδέα
Οι έρευνες του αφηγητή αναδεικνύουν τους χρόνους που σχετίζονται με τον τόπο μας από την ομηρική περίοδο έως τις βαλκανικές ανατροπές του 20ού αιώνα.
Ο Σαούλ και η Μεγάλη Ιδέα
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η συναισθησία ως συγγραφική ιδιότητα
Οι ευαίσθητες κεραίες του συγγραφέα χάρισαν άλλοτε εύθυμες άλλοτε δύσθυμες ακόμη και οδυνηρές υπογραμμίσεις εσωτερικευμένων, ενίοτε συναισθητικών, αφηγητικών παρατηρήσεων του εξωτερικού κόσμου.
Η συναισθησία ως συγγραφική ιδιότητα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας