• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    28°C 25.8°C / 30.7°C
    0 BF
    46%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    22°C 19.7°C / 24.9°C
    0 BF
    72%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    24°C 21.0°C / 24.9°C
    1 BF
    66%
  • Ιωάννινα
    Σποραδικές νεφώσεις
    18°C 17.9°C / 20.9°C
    1 BF
    94%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    19°C 18.9°C / 18.9°C
    3 BF
    77%
  • Βέροια
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    22°C 19.1°C / 23.0°C
    1 BF
    55%
  • Κοζάνη
    Αραιές νεφώσεις
    18°C 18.4°C / 18.4°C
    0 BF
    68%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    24°C 22.6°C / 25.8°C
    1 BF
    63%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    28°C 26.8°C / 29.4°C
    3 BF
    56%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    24°C 22.9°C / 23.9°C
    1 BF
    64%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    27°C 24.9°C / 29.1°C
    1 BF
    61%
  • Σκόπελος
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 24.6°C / 26.8°C
    0 BF
    73%
  • Κεφαλονιά
    Σποραδικές νεφώσεις
    24°C 20.9°C / 23.9°C
    2 BF
    94%
  • Λάρισα
    Αραιές νεφώσεις
    20°C 19.9°C / 23.5°C
    0 BF
    77%
  • Λαμία
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 23.5°C / 25.7°C
    2 BF
    42%
  • Ρόδος
    Σποραδικές νεφώσεις
    25°C 23.8°C / 24.9°C
    3 BF
    85%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    28°C 26.6°C / 30.9°C
    2 BF
    49%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    22°C 19.3°C / 22.7°C
    1 BF
    77%
  • Κατερίνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    21°C 19.7°C / 25.0°C
    2 BF
    88%
  • Καστοριά
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    19°C 18.8°C / 18.8°C
    2 BF
    73%

«Wheatfield with Crows», Ιούλιος 1890. Αναφέρεται λανθασμένα ως η τελευταία του δημιουργία

Van Gogh Museum, Amsterdam (Vincent van Gogh Foundation)
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Σύγχυση, απομόνωση, ψευδαισθήσεις, αυτοκτονία

  • A-
  • A+
Στις 27 Ιουλίου 1890, σε ένα χωράφι κοντά στο Auvers-sur-Oise, ο υπέροχος Βίνσεντ αυτοπυροβολήθηκε στο στήθος με ένα περίστροφο. Πέθανε δύο μέρες αργότερα, με τον αδελφό του, Τεό, στο προσκεφάλι του. Γιατί όμως επέλεξε να τερματίσει τη ζωή του; Eνιωσε ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει. Οι τεράστιες απαιτήσεις και η πίεση που ασκούσε στον εαυτό του, η εμμονή του και τα υψηλά πρότυπα που έθετε για τη δουλειά του, η ψυχική του ασθένεια και, κυρίως, η μεταβαλλόμενη σχέση του με τον αγαπημένο αδερφό και προστάτη του, είχαν γίνει αφόρητα για εκείνον, δεν μπορούσε να τα διαχειριστεί. Ο μάστερ Βαν Γκογκ αισθάνθηκε ότι είχε αποτύχει τόσο ως καλλιτέχνης όσο και ως άνθρωπος, και το πανέμορφο μουσείο της ολλανδικής πρωτεύουσας έρχεται να μας θυμίσει μέσα από το έργο του τη θλιβερή επέτειο.
Ακολουθήστε μας στο Google news

Οι άνθρωποι είμαστε κοινωνικά όντα. Εχουμε ανάγκη τη συναναστροφή και την αποδοχή. Θέλουμε την επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο. Προσπαθούμε για την προσοχή των γύρω μας και την αγάπη, τις έντονες συζητήσεις και τις χαλαρές κουβεντούλες, το άγγιγμα και την αγκαλιά, τις χειραψίες, τις διαφωνίες και τις παντός είδους ανθρώπινες συνδιαλλαγές και κοινωνικές συγκεντρώσεις για να αναπτύξουμε την κοινωνικότητα και τον χαρακτήρα μας. Είναι απαραίτητο για όλους μας να εκφραζόμαστε για να αισθανθούμε, να αναλύουμε πράγματα, καταστάσεις, δρώμενα και χαρακτήρες, αληθινά όμως, χωρίς καθόλου προσωπεία και δήθεν συμπεριφορές.

Επιζητούμε την αναγνώριση, από τους γονείς, την οικογένεια, τους φίλους, τους συναδέλφους, τον περίγυρό μας, την έγκριση των πράξεων και του έργου μας, την καταξίωση και εν γένει την κοινωνική αποδοχή.

Η αποδοχή από τους γύρω, όμως, χρειάζεται και το ισχυρό θωράκισμα που είναι η αποδοχή του ίδιου του εαυτού μας που θα μας οδηγήσει στον βασικό δρόμο της αυτοεκτίμησης. Αναγνωρίζουμε τα προτερήματα και τα ελαττώματά μας και αποδεχόμαστε τις ατέλειές μας ώστε να διορθωθούμε, σταματώντας να επικρίνουμε και να «μαστιγώνουμε» τον εαυτό μας. Από όλα αυτά, λοιπόν, επηρεάζεται η συμπεριφορά μας και καθορίζονται όλες οι διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Η αυτοεκτίμηση και οι αγαστές σχέσεις με τον κοινωνικό μας περίγυρο μας οδηγούν ώστε να καλύψουμε τους στόχους μας, να αποφεύγουμε τις αποτυχίες και να παίρνουμε νηφάλιες αποφάσεις για άριστες επιλογές, χωρίς λάθη.

Αν η εσωτερική και η κοινωνική αξιολόγηση διαταραχτεί, μπορεί να μας οδηγήσει σε λανθασμένες αποφάσεις και επιλογές. Το συναίσθημα διογκώνεται και οι σκέψεις μάς πνίγουν.

Η κοινωνική απομόνωση φέρνει μοναξιά, και οι λάθος επιλογές μπορεί να μας οδηγήσουν σε λανθασμένα συμπεράσματα περί απόρριψης από το περιβάλλον μας!

Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου! Οι μέρες και οι καταστάσεις που βιώνουμε στις συνθήκες εγκλεισμού και καραντίνας λόγω της πανδημίας από τον θανατηφόρο ιό Covid-19 και τις μεταλλάξεις του είναι περίεργες και πρωτόγνωρες.

Οι απαισιόδοξες σκέψεις μάς τυλίγουν και προσπαθούμε με ψυχραιμία να καταλαγιάσουμε την τρικυμία της ψυχής και του νου για να αντεπεξέλθουμε και να βγούμε αλώβητοι και αισιόδοξοι βάζοντας νέους στόχους για το μέλλον.

Μπορεί να είναι δύσκολο να παραμείνουμε θετικοί αυτούς τους περίεργους καιρούς, αλλά το μέλλον αχνοφαίνεται πιο ηλιόλουστο όταν κοιτάζουμε από τη φωτεινή πλευρά του. Αναμένουνε να περάσει ο ορυμαγδός, να γίνουν τα εμβόλια για να κάνουμε ολική επανεκκίνηση της ζωής και των κοινωνικών επαφών μας.

Αυτοσυγκράτηση, νηφαλιότητα και ασκήσεις ηρεμίας. Αυτοψυχαναλυόμαστε καθώς οι διά ζώσης επαφές μας ελαχιστοποιήθηκαν με αποτέλεσμα τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας να μην τα μοιραζόμαστε. Και κάτι που δεν το μοιράζεσαι, «φορτώνεται» αποκλειστικά στις πλάτες του ενός, διογκώνεται και πολλές φορές γίνεται αβάσταχτο και μας πνίγει.

Κοντά μας, δίπλα μας, τις περισσότερες φορές υπάρχουν και εκείνοι οι συνάνθρωποί μας που δεν αντέχουν, λυγίζουν κάτω από το βάρος της μοναξιάς. Οι υπερευαίσθητοι που δεν μπορούν χωρίς βοήθεια να διαχειριστούν το συναίσθημα και τον χρόνο, το λογικό παρόν και σταματούν να ονειρεύονται το ουτοπικό μέλλον. Τότε είναι που διαλύονται, σπάνε, γίνονται κομμάτια και η μοναδική σκέψη τους είναι να σταματήσουν να βασανίζονται και να πονούν, να πάψουν να υπάρχουν.

Με αφορμή λοιπόν όλα αυτά που η ανθρωπότητα βιώνει το τελευταίο διάστημα, το υπέροχο Μουσείο Βαν Γκογκ στο Αμστερνταμ, που στέκει θαρρείς σαν πολύτιμο πετράδι στο κέντρο της Μεγάλης Πλατείας των Μουσείων, στην ολλανδική πρωτεύουσα, θέλησε να μας θυμίσει μέσα από το έργο του μετα-ιμπρεσιονιστή Βίνσεντ (1853-1890) τον συναισθηματικό του αγώνα, τις καθημερινές αγωνίες και τις φορτισμένες εποχές στη μικρή ζωή του Ολλανδού δημιουργού.

Τη θλιβερή επέτειο και τη συμπλήρωση 131 χρόνων από τον θάνατο του αυτόχειρα Βίνσεντ, στις 27 Ιούλη, το πρωτοποριακό μουσείο μάς τη θυμίζει ερευνώντας τους τελευταίους μήνες της ζωής του αναζητώντας τις απαντήσεις μέσα από το μοναδικό έργο του και την πολύτιμη αλληλογραφία του.

Ο Βίνσεντ ήταν ο μεγαλύτερος από τα επτά παιδιά της οικογένειάς του –πρωτότοκος γιος του πάστορα Θεόδωρου– και από τα νεανικά του χρόνια παρουσίασε ψυχολογικά προβλήματα κατάθλιψης και μελαγχολίας.

Από τα 16 του χρόνια εργάστηκε κάνοντας αρκετά διαφορετικά επαγγέλματα μέχρι που προσελήφθη στην εταιρεία «Goupilator & Company» ως έμπορος τέχνης. Στην ίδια εταιρεία εργάστηκε έναν χρόνο μετά και ο αγαπημένος μικρότερος αδερφός του, Τεό (1857-1891), ο οποίος τον στήριζε οικονομικά και διατηρούσαν πυκνή και μακρά αλληλογραφία καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Το 1873 η εταιρεία τον μεταθέτει στο Λονδίνο, όπου έζησε τρία χρόνια ασχολούμενος με την εμπορία έργων τέχνης, μέχρι το 1876 που μετατίθεται στο Παρίσι. Απολύεται από την εργασία του το 1876, επιστρέφει στο Αμστερνταμ για να σπουδάσει θεολογία. Το 1880, σε ηλικία 27 ετών, ξεκινά να παρακολουθεί τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής και τον χειμώνα του 1885 παρακολουθεί μαθήματα στην Ακαδημία της Αμβέρσας, τα οποία όμως διακόπτονται πολύ σύντομα.

Την άνοιξη του 1886 επισκέπτεται ξανά το Παρίσι, όπου ζει με τον αδελφό του – επιτυχημένο πλέον έμπορο τέχνης. Οταν έφτασε στο Παρίσι, ο Βαν Γκογκ ανακάλυψε τους Ιμπρεσιονιστές, σε έργα των Ρενουάρ (1841-1919) και Τουλούζ-Λοτρέκ (1864-1901), και συναντήθηκε με τον νεο-ιμπρεσιονιστή Πολ Σινιάκ (1863-1935). Εκεί, στη γαλλική πρωτεύουσα, ο υπέροχος Βίνσεντ ανακάλυψε το φως που το άπλωσε και κατέλαβε τους καμβάδες του. Δυο χρόνια αργότερα, το 1888, ο Βαν Γκογκ εγκαταλείπει τη γαλλική πρωτεύουσα και επισκέπτεται τη νότια Γαλλία και την περιοχή της Προβηγκίας.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αρλ εμπνέεται από το τοπίο. Καταφέρνει να κατακτήσει τον δυναμισμό της φύσης. Τοπιογραφία, χαρακτηριστικά μοτίβα με φωτεινά χρώματα και πειραματισμοί με την προοπτική του χώρου.

Το έργο του αποκτά χαρακτήρα: η ιδιαίτερη χρήση του χρώματος, οι πινελιές που κάνουν τους πίνακες να αποκτούν κίνηση αλλά και η χωροταξική απεικόνιση της όμορφης μεγάλης φύσης δημιουργούν έναν κόσμο θαυμάσιο, πολύχρωμο και αισιόδοξο, μια πανέμορφη ουτοπία. Ονειρεύεται, και σε επιστολές προς τον Τεό περιγράφει τις φιλοδοξίες του να δημιουργήσει μια αποικία καλλιτεχνών στη νότια Γαλλία.

Στην Αρλ, δέχεται και την επίσκεψη του ζωγράφου Πολ Γκογκέν (1848-1903), μετά από λίγους μήνες οι δυο τους καβγαδίζουν έντονα και λόγω της ασταθούς ψυχικής του υγείας ο Βίνσεντ ακρωτηρίασε το αυτί του και χτυπήθηκε από ένα σοβαρό ψυχωσικό επεισόδιο στα μέσα Ιουλίου του 1889.

Ξεκινά ο εγκλεισμός του στο άσυλο Saint-Rémy-de-Provence, αλλά παρ’ όλα αυτά αισθάνθηκε λίγο αργότερα ικανός να ζωγραφίσει ξανά. Με ένα αγωνιώδες γράμμα απευθύνεται στον αδελφό του Τεό ζητώντας του πινέλα, γιατί πιστεύει ότι η καλλιτεχνική δημιουργία μπορεί να τον βοηθήσει να ανακάμψει. Γνωρίζουμε τον συναισθηματικό αγώνα του ψυχωσικού Βίνσεντ, τις περισσότερες φορές μέσα από την καθημερινή αλληλογραφία με τον αγαπημένο μικρότερο αδελφό του, ο οποίος εξακολουθεί πάντα να τον στηρίζει οικονομικά και πάνω από όλα εξακολουθούν να διατηρούν μια σχέση στοργής.

Συνεχίζει να ζωγραφίζει και τον Μάιο του 1890 εγκαταλείπει την ψυχιατρική κλινική ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να ζήσει και να δημιουργεί ανεξάρτητα με την ασθένειά του. Βρήκε την ειρήνη στον χωριό Auvers-sur-Oise κοντά στο Παρίσι, όπου σύντομα άρχισε να ζωγραφίζει για άλλη μια φορά.

Δυστυχώς οι Ερινύες του κατέτρωγαν τον νου και την ψυχή. Δεν μπορεί πλέον να διαχειριστεί τις τεράστιες απαιτήσεις και την πίεση που ασκούσε στον εαυτό του, την εμμονή του και τα υψηλά πρότυπα που έθετε για τη δουλειά του, την ψυχική του ασθένεια και, κυρίως, τη μεταβαλλόμενη σχέση του με τον αγαπημένο αδερφό και προστάτη του, Τεό, ο οποίος είχε πλέον ανοίξει το δικό του πρακτορείο εμπορίας τέχνης.

Εκτός από τη γενική αίσθηση της αποτυχίας του ζωγράφου που βίωνε για τον εαυτό του, ο Βίνσεντ αισθάνθηκε ότι το μέλλον του ήταν πλέον αβέβαιο. Νόμιζε πως ο αδερφός του θα ήταν λιγότερο ικανός να τον προσέχει. Αισθάνθηκε βαθιά απειλούμενος και ότι είχε αποτύχει τόσο ως καλλιτέχνης όσο και ως άνθρωπος. Στο τέλος, δυστυχώς, μπορούσε να δει μόνο μία διέξοδο στα αδιέξοδά του.

Στο Auvers-sur-Oise διέμενε σε ένα πανδοχείο που ανήκε στην οικογένεια Ravoux, η οποία επί δύο μήνες, καθημερινά, είχε συνηθίσει να βλέπει τον Βίνσεντ να φεύγει για να εργαστεί στους αγρούς και τη γύρω εξοχή. Στις 27 Ιουλίου, όμως, δεν επέστρεψε για το βραδινό γεύμα του όπως έπραττε συνήθως. Γνωρίζοντας την ακρίβεια του Βίνσεντ για το δείπνο, ο κύριος, η κυρία Ravoux και η κόρη τους άρχισαν αμέσως να ανησυχούν.

Σε ένα κοντινό χωράφι, όπου εργαζόταν, ο υπέροχος Βίνσεντ αυτοπυροβολήθηκε στο στήθος με ένα περίστροφο. Τραυματισμένος άσχημα εμφανίστηκε στο πανδοχείο και όταν ο κύριος Ravoux τον ρώτησε τι είχε κάνει, απάντησε: «Προσπάθησα να αυτοκτονήσω».

Νωρίς το επόμενο πρωί ο Τεό ενημερώθηκε. Εσπευσε από το Παρίσι στο προσκεφάλι του Βίνσεντ, όπου έμεινε μέχρι που ο αδερφός του πέθανε το επόμενο βράδυ. Η κηδεία του έγινε στο νεκροταφείο του Auvers. Δίπλα στα λείψανά του τοποθετήθηκαν αργότερα, το 1914, και τα λείψανα του αγαπημένου του αδερφού Τεό, ο οποίος μάλιστα πέθανε μόλις έναν χρόνο μετά τον Βίνσεντ.

Οι τάφοι των δύο αδελφών στο νεκροταφείο της Auvers-sur-Oise

Van Gogh Museum, Amsterdam (Vincent van Gogh Foundation)

Η μοναξιά μάς στραγγαλίζει, οι σκέψεις, τα συναισθήματα και η ζωή πρέπει να μοιράζονται με τους δικούς μας ανθρώπους για να μη μας πνίγουν. Η επαφή με τους γύρω, η αποδοχή και η αυτοεκτίμηση έρχονται με καθημερινό αγώνα για να γιατρέψουμε πληγές και να ατενίσουμε ελπιδοφόρα το μέλλον με τους αγαπημένους μας. Οι οικογενειακοί δεσμοί είναι άρρηκτοι και προσφέρονται χωρίς ανταλλάγματα. Οι μαύρες σκέψεις και οι παρεξηγήσεις πρέπει να πετούν μακριά, να λύνονται άμεσα, να μη δηλητηριάζουν το παρόν, για να μπορεί το μέλλον να φαντάζει φωτεινό μέσα στο σκοτάδι καθώς θα ονειρευόμαστε και θα επιδιώκουμε νέους στόχους.

📌 «Van Gogh's Death» στο Μουσείο Βαν Γκογκ, Αμστερνταμ

📌 Μένουμε ασφαλείς! Λόγω της πανδημίας ξεναγούμαστε και απολαμβάνουμε διαδικτυακά συλλογές, εκθέσεις και εκδηλώσεις.

ΝΗΣΙΔΕΣ
Εμπνευση, γαλήνη, παρηγοριά για τον υπέροχο Βίνσεντ
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γης στο τέλος Απρίλη το Μουσείο Βαν Γκογκ του Αμστερνταμ ήρθε να μας θυμίσει μέσα από το έργο του, το ταλέντο τού μετα-ιμπρεσιονιστή μάστερ.
Εμπνευση, γαλήνη, παρηγοριά για τον υπέροχο Βίνσεντ
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ο μελαγχολικός Βίνσεντ μάς γεμίζει ελπίδες
Αφιέρωμα του μουσείου Βαν Γκογκ στο Αμστερνταμ με θέμα τους πέντε σταθμούς στη ζωή του που τον ενέπνευσαν για να διατηρήσει την πίστη του και να συνεχίσει να δημιουργεί.
Ο μελαγχολικός Βίνσεντ μάς γεμίζει ελπίδες
ΝΗΣΙΔΕΣ
Συντηρώντας την τέχνη του στάγδην
Το πρωτοποριακό μουσείο της Πόλης των Αγγέλων ανοίγει στο κοινό τη διαδικασία καθαρισμού των έργων τέχνης που φιλοξενεί στις αίθουσές του. Το υπέροχο έργο «Number 1» (1949) του Τζάκσον Πόλοκ υπόκειται σε...
Συντηρώντας την τέχνη του στάγδην

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας