• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    26°C 24.8°C / 27.4°C
    3 BF
    53%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    24°C 21.9°C / 26.8°C
    2 BF
    51%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    25°C 25.0°C / 25.4°C
    3 BF
    67%
  • Ιωάννινα
    Σποραδικές νεφώσεις
    22°C 19.9°C / 21.6°C
    2 BF
    61%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 24.9°C / 24.9°C
    3 BF
    73%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    23°C 20.7°C / 24.9°C
    2 BF
    58%
  • Κοζάνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    19°C 18.1°C / 19.4°C
    0 BF
    45%
  • Αγρίνιο
    Ελαφρές νεφώσεις
    24°C 23.5°C / 23.5°C
    3 BF
    71%
  • Ηράκλειο
    Σποραδικές νεφώσεις
    27°C 26.4°C / 28.8°C
    2 BF
    64%
  • Μυτιλήνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    26°C 25.9°C / 26.2°C
    3 BF
    53%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 26.6°C / 27.8°C
    4 BF
    61%
  • Σκόπελος
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 25.1°C / 25.7°C
    1 BF
    57%
  • Κεφαλονιά
    Σποραδικές νεφώσεις
    24°C 23.9°C / 23.9°C
    0 BF
    69%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 25.9°C / 26.2°C
    0 BF
    41%
  • Λαμία
    Σποραδικές νεφώσεις
    27°C 23.4°C / 28.3°C
    2 BF
    45%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 26.8°C / 26.8°C
    3 BF
    78%
  • Χαλκίδα
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 25.0°C / 27.7°C
    3 BF
    38%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    23°C 23.3°C / 24.3°C
    2 BF
    78%
  • Κατερίνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    22°C 21.4°C / 23.9°C
    2 BF
    73%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    19°C 18.5°C / 18.5°C
    0 BF
    67%

Από την παράσταση «Περιμένοντας τον Καραϊσκάκη» η Ελένη Ουζουνίδου, ο Λάκης Λαζόπουλος και ο Σπύρος Γραμμένος.

@DomnikiMitropoulou
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Οπως τα είπε η τηλεόραση» - αυτό είναι η μνήμη μας πλέον!

  • A-
  • A+
Ο Λάκης Λαζόπουλος επιστρέφει με ένα θεατρικό και ένα βιβλίο μοιράζοντας βιώματα και εμπειρίες και γυρίζοντας πίσω στο χρόνο και τη μνήμη.

Για κάποιους είναι ο Λάκης Λαζόπουλος - μία κάπως περίεργη προσωπικότητα. Για άλλους ο Λαζόπουλος - ένας πετυχημένος καλλιτέχνης. Για τους περισσότερους έχω την αίσθηση πως είναι απλώς ο Λάκης, που πάντα κάτι έχει να μας πει. Που θα μας προβληματίσει, θα μας κάνει να γελάσουμε, να ψαχτούμε τέλος πάντων. Ψάξε, ψάξε, να σου και τον βρήκαμε. Οχι όπως τον περιμέναμε - καλύτερο. Πιο γειωμένο ίσως; Πιο κατασταλαγμένο;

Επειτα από δυο σημαντικές απώλειες (της μητέρας και της γυναίκας του), ο Λάκης Λαζόπουλος επιστρέφει με ένα θεατρικό και ένα βιβλίο. Στο δεύτερο, με τίτλο «Αλλες γυναίκες φοράνε τα φουστάνια σου» (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα), ο ίδιος ανοίγει την καρδιά του στον άνθρωπό του. Μιλάει, καταθέτει, εξηγεί, μοιράζεται. Πολλά και βιωματικά. Σχεδόν διαφανοποιείται.

Στο πρώτο, την παράσταση «Περιμένοντας τον Καραϊσκάκη» σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, της οποίας υπογράφει το κείμενο και πρωταγωνιστεί, γυρίζει πάλι πίσω στον χρόνο και τη μνήμη. Μια μνήμη που κατά τον ίδιο «πρέπει να αποκαταστήσουμε» και έναν χρόνο που όσα έφερε έφερε. Από δω και πέρα, το κυριότερο που τον απασχολεί είναι: «Να συνεχίσω να λέω αυτό που σκέφτομαι»...

Σημείωση επί του πιεστηρίου: Λίγα λεπτά πριν σταλεί η συνέντευξη, ελάχιστες μέρες μετά τη συνομιλία μας, μάθαμε πως ο Λάκης Λαζόπουλος νοσηλεύεται στο «Υγεία». Η είδηση μας συγκλόνισε. Ευχόμαστε από καρδιάς να πάνε όλα καλά. Και να συνεχίσει, με όποιον τρόπο ο ίδιος το επιθυμεί, να (μας) λέει αυτά που σκέφτεται... Και επειδή τα λόγια του τα μετράμε ακριβά και τα αξιολογούμε ως τέτοια, παραθέτουμε ό,τι μας είπε εκείνη τη μέρα, περιμένοντας με χαρά και ελπίδα το πότε θα ξανανταμώσουμε.

● Σε λέμε με το μικρό σου όνομα. Λες Λάκης, καταλαβαίνεις Λαζόπουλος.

Απόστολος είναι τ’ όνομά μου. Αλλά όταν ξεκινούσα ως ηθοποιός, έπρεπε να χωρέσει το όνομα στην ταμπέλα του θεάτρου, εκεί, κάτω κάτω. Για να χωρέσει, λοιπόν, το «Απόστολος» έγινε «Λάκης». Ηταν χωροταξικό το ζήτημα αν θες. Το όνομά μου μπήκε στριμωγμένα στην αφίσα του θιάσου. Ωστόσο θεωρώ ότι στο βάθος είμαι Απόστολος.

● Και από εκεί που δεν χωρούσε το όνομά σου, περάσαμε στο να έχεις γίνει πρώτο όνομα, με δικά σου έργα, ακόμα και παραγωγές, τηλεόραση, θέατρο, συγγραφή...

Νομίζω πως όλα αυτά έγιναν καθώς ό,τι ονειρευόμουν, το ονειρευόμουν ολόκληρο. Σαν φανταζόμουν μία παράσταση, ήξερα πως θέλω να ’χει το τάδε φως, το τάδε σενάριο, να στέκονται εκεί οι ηθοποιοί. Το είχα ολόκληρο στο μυαλό μου, οπότε δεν χρειαζόμουν κάποιον άλλο. Ακριβώς όπως κάνει τη δουλειά του ένας χτίστης. Αργότερα βέβαια, όταν άρχισα να κουράζομαι και ήθελα να κάνω κι άλλα πράγματα, άρχισα να συνεργάζομαι με άλλους σκηνοθέτες κ.λπ. Κάθε άνθρωπος, για μένα, μπορεί να έχει μέσα του πολλές ικανότητες – άλλο ποιες δυνατότητες θα του δοθούν ώστε να αναπτύξει κάποιες ή όλες ή και καμία από αυτές τελικά. Πάντως, δεν είμαι υπέρ της εξειδίκευσης για την οποία τόσος λόγος γίνεται.

● Η αλήθεια είναι πως αυτό είναι ίδιον της νεωτερικότητας. Στην Αναγέννηση και τον Διαφωτισμό οι καλλιτέχνες της εποχής ήταν πολλά πράγματα ταυτόχρονα.

Είμαι εντελώς αναγεννησιακός τύπος. Ο Ντα Βίντσι, για παράδειγμα, είναι μία προσωπικότητα που για μένα, από παιδί ακόμη, μου ασκούσε μία απόκοσμη έλξη.

● Διάλεξες και τον σπουδαιότερο. Μία προσωπικότητα σχεδόν μεταφυσική...

Μεταφυσικές ικανότητες νομίζω έχουμε όλοι. Η μεταφυσική εξάλλου δεν είναι τίποτε άλλο παρά η Φυσική του μέλλοντος. Κάτι που δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε, το λέμε «μεταφυσικό». Στη ζωή μου έχω δει και ζήσει πράγματα που πέρασαν χρόνια για να γίνουν αποδεκτά ως λογικά πιθανά ενδεχόμενα.

● Για να γίνει αυτή η μετάβαση από το στριμωγμένο όνομα στην ταμπέλα, στο πρώτο όνομα, είχε κάποιο κόστος;

Εχει πολύ μεγάλο κόστος. Δεν το ξέρεις εκείνη τη στιγμή, το αντιλαμβάνεσαι στη συνέχεια. Αλλά πια δεν μπορείς να πας πίσω. Το κόστος είναι κατά βάση ψυχικό: θυμάμαι πως τα πρώτα χρόνια γράφανε κυρίως καλές κριτικές, μα σαν «ξέφυγα» από τον έλεγχό τους, τότε βάρεσαν οι συναγερμοί, ειδοποιήθηκε ο «στρατός» και άρχισαν οι τουφεκιές: Προσοχή! Δραπέτευσε ένας από το σύστημα!

Tο εξώφυλλο του βιβλίου

● Ετσι ξεκινάς και το βιβλίο σου. Αφηγούμενος ένα περιστατικό στον Alpha, όπου σου έγινε σαφές πως δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί η συνεργασία γιατί «δεν κρατάς κι εσύ το στόμα σου κλειστό, ευλογημένε!», όπως σου είπαν χαρακτηριστικά. Νόμιζα πως αυτή είναι η δουλειά των «ευλογημένων»: να μιλάνε! Να μας ξυπνάνε... Οχι;

Δεν το έκλεινα το ευλογημένο στόμα μου. Να ξέρεις πως αυτοί (και εννοώ οι κυρίαρχοι μηχανισμοί, αυτοί που ενοχλούνται) νομίζουν πως τα αστεία, η σάτιρα, είναι ανώδυνη. Οτι έτσι πρέπει να είναι. Τους αρέσει το ανώδυνο. Οταν έκανα το «Τσαντίρι», θέλαν διαρκώς να το κάνουν πιο... lifestyle. Αντίστοιχα, οι άλλες εκπομπές επέλεγαν να αναπαράγουν κομμάτια που ήταν πιο ανώδυνα. Μετά, στη δεύτερη περίοδο, με το «Τσαντίρι» να συνεχίζει να έχει απήχηση, «εφευρέθηκε» το ΕΣΡ – συνέχεια να με απειλεί με πρόστιμα και να με φωνάζει εκεί κι εγώ να αναγκάζομαι να χάνω πολλή ενέργεια σε όλα αυτά. Και το τρίτο μέρος της επίθεσης ήταν να κλείσουν τα στόματα αυτών από τους οποίους έπαιρνα τα αστεία.

Επαιρνα π.χ. αστεία από τον συχωρεμένο τον Φικιώρη, του έστελναν πρόστιμα και αναγκαζόταν να μη μιλάει. Επιτέθηκαν στις «πηγές» μου δηλαδή... Μετά ξεκίνησε μία ολόκληρη μυθιστορία γύρω από το όνομά μου (περιστατικά τα οποία αναλύω και εξηγώ στο βιβλίο), που σκοπό είχε να με βλάψει. Το μόνο που έκανα βέβαια εγώ ήταν να δουλεύω. Ατελείωτα. Θυμάμαι ένα χρόνο ολόκληρο είχα βγει μόνο μία Πέμπτη. Πού είναι οι δικές μου εμφανίσεις, τα σαλόνια και τα σκάφη; Εχω μία φήμη που δεν αντιστοιχεί όχι μόνο στην αλήθεια αλλά και σε οποιαδήποτε εικόνα. Εν τω μεταξύ, όλα αυτά δεν με ενδιαφέρουν και καθόλου – να ντυθώ, να βγω, να, να, να...

● Οταν ξεκίνησες τους «Μήτσους» ήταν μία άλλη εποχή: σχετικής ευεξίας και ανεμελιάς. Πλέον, οι κοινωνικές πολιτικές και ανάγκες έχουν αλλάξει.

Θεωρώ ότι το Μega εκείνης της εποχής διασώθηκε γιατί είχε πέντε ανθρώπους, με δύναμη και οι πέντε. Αυτό σημαίνει ότι δεν είχε λόγο μόνο ένας. Υπήρχε σχετικός πλουραλισμός, διαφορετικές απόψεις, κάτι γινόταν. Πλέον, μιλάμε για μονοπώλιο.

Το πρόγραμμα της τηλεόρασης πλέον είναι ένα πρόγραμμα-φελλός! Πλήρως ανώδυνο, που σκοπό έχει να μην ενοχλήσει στο ελάχιστο αυτούς που κυβερνάνε. Αυτό είναι προφανές! Και αυτό δεν είναι μόνο απόφαση της κυβέρνησης. Μπορεί να είναι και κάποιον πρεσβειών στην Ελλάδα. Μπορεί να ακούγεται λίγο τρελό αυτό που λέω, αλλά δεν είναι μόνο η κυβέρνηση που ενοχλείται, αλλά και συγκεκριμένες πρεσβείες. Είναι σε συνεννόηση...

@DomnikiMitropoulou

● Μ’ αρέσει που γιορτάζουμε και τα 200 χρόνια της Επανάστασης...

Ναι, καλά... Οι «Μεγάλες δυνάμεις» καλά κρατούν! Προσωπικά, γνώριζα πολύ νωρίτερα ότι θ’ αποκλειστεί η σάτιρα. Ηξερα συζητήσεις που γίνονταν και καταλάβαινα ότι θ’ αποκλειστεί αυτό το είδος από την τηλεόραση. Δεν υπάρχει καθόλου χώρος για μια Μαλβίνα ή για ένα «Τσαντίρι». Καθόλου για σάτιρα. Αυτό θ’ αλλάξει, όταν αλλάξει η κυβέρνηση ή τα συμφέροντα των πρεσβειών... Τα κανάλια (ιδιωτικά και δημόσια) κάνουν μόνο κάποιες σειρές, που είναι επιδοτούμενες, για να χτυπήσουν το Netflix και να μην τους γυρίσει πλήρως την πλάτη ο κόσμος. Γι’ αυτό τις κάνουν. Και ώς εκεί. Αλλά λόγος αντίθετος δεν υπάρχει!

● Οι καναλάρχες δεν φέρουν ευθύνη; Εχουν κι αυτοί μεγάλοι εξουσία.

Από την ώρα που κρατάς ένα Δελτίο Ειδήσεων στα χέρια σου έχεις εξουσία τεράστια! Μπορείς να πεις την είδηση όπως θέλεις, να την αλλάξεις, να δώσεις τον λόγο όπου εσύ θες και να μην τον δώσεις όπου δεν θες. Διαμορφώνεις ατζέντα! Βεβαίως οι καναλάρχες έχουν εξουσία και αυτή τη στιγμή η εξουσία είναι τηλεοπτική. Η αξία σου καθορίζεται από την τηλεόραση! Αν δεν έχεις τηλεοπτική εμφάνιση, δεν μπορείς να την αντιστοιχίσεις και στον κόσμο. Διότι, αργά ή γρήγορα, η μνήμη του κόσμου αλλάζει και γίνεται τηλεοπτική μνήμη! Διάβαζα τις προάλλες πως όταν έγινε το χτύπημα στις 9/11 στη Νέα Υόρκη πήγαν και κάναν ένα ρεπορτάζ από τους ανθρώπους που έμεναν εκεί γύρω – τι είδαν, τι έζησαν. Και επανέλαβαν το ρεπορτάζ στους ίδιους ανθρώπους πέρυσι, 20 χρόνια μετά. Δεν υπήρχε ούτε μία ίδια περιγραφή. Οι άνθρωποι θυμόντουσαν τα γεγονότα όπως τα είχαν περιγράψει τα τηλεοπτικά δίκτυα και όχι όπως τα είχαν ζήσει οι ίδιοι...

Αυτό το «Οπως τα είπε η τηλεόραση» - αυτό είναι η μνήμη μας πλέον! Και αυτό είναι η τηλεόραση: μία συναλλαγή. Παραδίδεις τη μνήμη σου και σου δίνει τη δική της. Και συνεχίζεις με τη δική της μνήμη πλέον. Αυτή είναι όλη η αλήθεια και είναι πολύ βασικό να το καταλάβουμε... Εγώ ενοχλούσα, γιατί σταματούσα αυτή την αγοραπωλησία που γινόταν μπροστά στα μάτια μου. Τη διέκοπτα. Αυτό ναι. Το κατάφερα. Γιατί θεωρώ πως ένας θεατής πρέπει να είναι ενεργός την ώρα που βλέπει τηλεόραση. Να είναι σε ένταση. Σε εγρήγορση. Ο κόσμος πρέπει να σε αμφισβητεί, να σε επικροτεί, να προβληματίζεται, να είναι ενεργός. Αν δεν συμβαίνουν αυτά, τότε του αλλάζεις τη μνήμη.

● Με τη μνήμη καταπιάνεσαι και στο βιβλίο και στο θεατρικό. Ας πιάσουμε το πρώτο: είναι αποχαιρετιστήριο, είναι ξεκαθαριστήριο... τι είναι;

Μ’ αρέσει αυτή η λέξη: ξεκαθαριστήριο. Ωστόσο, δεν νομίζω ότι είναι αυτό. Θα σου εξηγήσω: νομίζω δεν υπάρχει πλέον λόγος κανένας καταρχάς να μη γνωρίσω αυτόν τον άνθρωπο, την Τασούλα, τη γυναίκα μου, που είχε αυτή τη μανία να κρύβει τη ζωή της, κάπως ακόμη και από εμένα. Οτι είχε δωρίσει τα φουστάνια της σε γυναίκες στις φυλακές, για παράδειγμα, το έμαθα αφού «έφυγε»... Γενικά, δεν «κλείνω λογαριασμούς» με αυτό το βιβλίο. Τώρα τους ανοίγω. Και αυτό είναι απελευθερωτικό. Ηθελα να βγουν στο φως. Γι’ αυτό από την αρχή ήξερα πως θα γίνουν βιβλίο. Το κάνω αυτό: πολλές φορές κάνω μια δήλωση για να μην μπορώ να την πάρω πίσω.

● Αυτός ο διπλός θάνατος, πρώτα η μητέρα σου, μετά η γυναίκα σου, που ήσαστε μαζί από φοιτητές, τι έφερε;

Μετά τον θάνατο της μητέρας μου, έπαψα να είμαι παιδί. Δίχως μάνα, παιδί δεν υπάρχει. Με την Τασούλα πάλι, ήμουν εκεί όσο η ίδια αγωνιζόταν. Μόνο εκεί. Τώρα, πάλι, είναι αλλιώς. Πιο πριν ήμουν πραγματικά τρελός με τη δουλειά μου. Ημουν ανισόρροπος, πώς να το πω. Ημουν εκεί από το πρωί έως το βράδυ, συνεχώς! Πλέον δεν θα το κάνω αυτό.

Θα κάνω επιλεκτικά θέατρο, ίσως κάποια τηλεοπτική σειρά και ζωγραφική. Οσα βλέπετε στο βιβλίο είναι δικά μου έργα. Με ευχαριστεί να καταπιάνομαι με τα χρώματα. Και από δω και πέρα θα είμαι εγώ και τα πράγματα που με ευχαριστούν.

● Νομίζω έχουμε μία ωραία αίσθηση από εσένα, αλλά και πολλές απορίες. Σαν να κρύβεις μυστικά...

Καταλαβαίνω. Οι δημοσιογράφοι ωστόσο δημιούργησαν αυτές τις απορίες. Εγώ αυτός που είμαι. Εγινε αυτό που λέγαμε πιο πριν: άλλαξαν τη μνήμη στον κόσμο, στο κομμάτι που δεν ελέγχουν. Εκεί ανήκω εγώ.

● Εσύ πλέον ανήκεις και στον Καραΐσκο σου... Το νέο θεατρικό όπου υπογράφεις το κείμενο και παίζεις, σε σκηνοθεσία Β. Θεοδωρόπουλου.

Με τον Βαγγέλη έχουμε ξανασυνεργαστεί. Εχουμε δυσκολίες τώρα, γιατί εγώ είμαι δύσκολος. Οπότε τον βασανίζω λίγο τον Βαγγέλη. Στο έργο, βρισκόμαστε έξω από τη Γη, σε ένα χώρο («τα ενδιάμεσα») που δεν είναι παράδεισος, αλλά εκεί που πάνε όσοι ήταν γνωστοί εν ζωή αλλά η ζωή τους δεν άντεξε το μίσος - όπως ο Καραϊσκάκης. Οσοι τον γνώριζαν (νεκροί βέβαια) περιμένουν έναν εκπρόσωπο από τη Γη, που δεν ξέρουν ποιος είναι, και συζητούν μεταξύ τους τι θα απαντήσουν στο ερώτημα αν τελικά ο Καραϊσκάκης σκοτώθηκε ή δολοφονήθηκε.

Ο άνθρωπος που έρχεται από τη Γη είναι η Γιάννα Αγγελοπούλου – την οποία (μεταξύ άλλων ρόλων) παίζω εγώ. Πάντως, ο Καραϊσκάκης δολοφονήθηκε. Από Ελληνα. Και μάλιστα, σύμφωνα με τον επίσημο βιογράφο του, τα τελευταία λόγια του ήταν: «Αν ζήσω, θα τους γαμήσω. Αν πεθάνω κλάστε μου τον πούτζον». Ωστόσο, ο βιογράφος του, ο Αινιάν, δεν είναι οπαδός ας πούμε αυτής της γλωσσικής συμπεριφοράς, καθώς δεν ήξερε πώς να περιγράψει μία ηρωική μορφή που μιλούσε συνεχώς έτσι και χειρότερα.

Ο Καραϊσκάκης ήταν πάντως απ’ όλα: νόθος γιος καλόγριας, κλέφτης, αρματολός, μετά ήρωας, παντρεύτηκε, έκανε και παιδί εκτός γάμου, αν και φυματικός πολέμησε ώς το τέλος... Αιρετικός ήρωας.

Δεν θα μπορούσα να ασχοληθώ με άλλον ήρωα του ’21. Ξέρεις ό,τι αγιάζεται έχει κάποια χαρακτηριστικά: καταρχάς σε κοιτάει στα μάτια -δεν υπάρχει άγιος προφίλ πουθενά. Και πρέπει να είναι ακίνητος. Γιατί αν κάνει κάποια κίνηση που δεν σου αρέσει, χαλάει η εικόνα που έχεις στο μυαλό σου.

● Πιάνομαι από αυτή την ακινησία που λες και έρχομαι στο σήμερα: μιλάμε μαζί λίγες μέρες μετά την ψήφιση του αντεργατικού -θα πω εγώ- νομοσχεδίου Χατζηδάκη. Που οδηγεί σε πλήρη, σχεδόν θανατερή, «ακινησία» δικαιωμάτων, διεκδικήσεων κ.λπ.

Αντεργατικού θα πω κι εγώ. Μα δεν νομίζω να ισχύσει. Θα προσπαθήσουν να τον εφαρμόσουν, αλλά στο τέλος δεν νομίζω να τα καταφέρουν. Ωστόσο και μόνο ότι δίνουν τις εξετάσεις τους –γιατί αυτό κάνουν– τούς αρκεί. Θα πουν «Εμείς προσπαθήσαμε». Ας μην τους διακόψουμε. Τώρα δίνουν εξετάσεις στο μάθημα του ΣΕΒ. Ας το περάσουν με άριστα. Αλλά δεν θα εφαρμοστεί – είναι σίγουρο αυτό...

Ταυτόχρονα, προσπαθούν να βάλουν φίμωτρο και στον πολιτισμό. Μα ούτε με μάσκες μπορείς να πας στο θέατρο, ούτε το 50% είναι σωστό. Το κάνουν για να έχουν στο χέρι ένα κομμάτι των ανθρώπων του πολιτισμού. Με φίμωτρο. Μιλάμε για μία επιθετικότητα άνευ λόγου ή για δικούς τους λόγους. Το ίδιο ισχύει και για τα κλειστά βιβλιοπωλεία. Δεν θεώρησαν το βιβλίο είδος πρώτης ανάγκης. Ισως να μην είναι κιόλας για κάποιον που πεινάει. Το θέμα είναι ν’ αγωνιστούμε για να γίνει πρώτης ανάγκης. Η κυβέρνηση μας ρίχνει ένα ξεροκόμματο και νομίζει ότι αρκεί.

● Οπότε;

Ακου. Ο κόσμος φοβήθηκε πάρα πολύ. Η πανδημία έχει παίξει μεγάλο ρόλο. Είναι καταβεβλημένοι οι περισσότεροι και η αύξηση της κατάθλιψης δεν βοηθάει στο να πάρεις σωστές αποφάσεις. Εως τώρα, βλέπαν τηλεόραση όλη μέρα. Ούτε αυτό βοηθάει. Μόλις κάπως αρχίσουμε να βγαίνουμε και να απομακρυνόμαστε από την τηλεόραση, θα αρχίσει κάτι ν’ αλλάζει. Αργά στην αρχή, μέχρι να δυναμώσουν οι «μύες» μας από την προηγούμενη ακινησία που ήμασταν. Και κάποια στιγμή να φτάσει και να αποκαταστήσουμε τη μνήμη μας. Αυτό να κάνουμε. Οχι να τη δίνουμε και να μας τη γυρνάνε αλλαγμένη.


● Καθώς οι γιατροί συνέστησαν οπωσδήποτε ξεκούραση στον Λάκη Λαζόπουλο έως τον Σεπτέμβρη, η περιοδεία της παράστασης «Περιμένοντας τον Καραϊσκάκη» με το Θέατρο του Νέου Κόσμου ακυρώνεται.

Ακολουθήστε μας στο Google news
Google News
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η πολιτιστική ατζέντα της εβδομάδας [6-13.8.2022]
Πρώτο Φεστιβάλ Πολιτισμού στη Σίφνο, ατομική έκθεση του Richard Orlinski, παραστάσεις για τη Σαπφώ και τη Μικρασιατική Καταστροφή και παρουσίαση του νέου βιβλίου του Κώστα Στοφόρου.
Η πολιτιστική ατζέντα της εβδομάδας [6-13.8.2022]
ΝΗΣΙΔΕΣ
Μια Αντιγόνη μετέωρη προσγειώνεται στο Θέατρο Σφενδόνη
Δύο θεατρικές παραστάσεις, παζάρι βιβλίων, συναυλία κλασικής μουσικής από τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Σκάλας του Μιλάνου και το Vamvakou Experience Festival 2022 για μία απόδραση στη φύση.
Μια Αντιγόνη μετέωρη προσγειώνεται στο Θέατρο Σφενδόνη
ΝΗΣΙΔΕΣ
30 χρόνια σε μία συναυλία...
Δύο συναυλίες για τους Tindersticks σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μουσική και χορός από την Καππαδοκία, παράσταση με την «Ιστορία ενός αιχμαλώτου», εικαστική έκθεση και αφιέρωμα στον Μ. Κακογιάννη.
30 χρόνια σε μία συναυλία...
ΝΗΣΙΔΕΣ
Στέλιος Κερασίδης: ένα υπέροχο πλάσμα...
Το πρώτο σόλο ρεσιτάλ του Στέλιου Κερασίδη, αφιέρωμα στον Γιάννη Μαρκόπουλο, παρουσίαση βιβλίου για τον Μαρξ και δύο θεατρικές παραστάσεις αποτελούν τις επιλογές της εβδομάδας.
Στέλιος Κερασίδης: ένα υπέροχο πλάσμα...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας