• Αθήνα
    Σποραδικές νεφώσεις
    8°C 6.0°C / 10.6°C
    2 BF
    56%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    7°C 5.6°C / 9.3°C
    1 BF
    38%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    12°C 10.5°C / 13.7°C
    3 BF
    43%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    9°C 8.9°C / 8.9°C
    1 BF
    21%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    7°C 6.9°C / 7.4°C
    2 BF
    36%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    8°C 5.0°C / 8.7°C
    2 BF
    38%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    3°C 3.4°C / 5.1°C
    2 BF
    30%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    10°C 9.6°C / 11.6°C
    1 BF
    32%
  • Ηράκλειο
    Σποραδικές νεφώσεις
    10°C 8.3°C / 11.0°C
    5 BF
    58%
  • Μυτιλήνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    7°C 5.9°C / 6.9°C
    3 BF
    42%
  • Ερμούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    8°C 7.2°C / 10.2°C
    5 BF
    46%
  • Σκόπελος
    Σποραδικές νεφώσεις
    9°C 6.8°C / 8.7°C
    3 BF
    46%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    12°C 11.9°C / 11.9°C
    3 BF
    40%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    8°C 7.7°C / 8.5°C
    2 BF
    36%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    7°C 6.7°C / 9.4°C
    1 BF
    48%
  • Ρόδος
    Σποραδικές νεφώσεις
    8°C 7.8°C / 8.8°C
    2 BF
    37%
  • Χαλκίδα
    Αραιές νεφώσεις
    8°C 6.2°C / 10.4°C
    1 BF
    58%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    7°C 7.1°C / 7.7°C
    1 BF
    35%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    7°C 5.7°C / 9.4°C
    2 BF
    51%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    4°C 3.8°C / 3.8°C
    1 BF
    33%
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Υποτιμώντας μέχρι θανάτου τη γυναίκα

  • A-
  • A+
Για να μην εγκλωβίζονται οι γυναίκες μέσα στο ίδιο τους το σώμα ή σε χέρια άλλων θα πρέπει πρώτα να συντελεστούν αλλαγές στο συμβολικό πεδίο -δηλαδή στη γλώσσα- ώστε να αναταραχτούν οι βεβαιότητες γύρω από τις ταυτότητές μας και τις επιλογές μας στη συντροφικότητα και στη γονεϊκότητα.

Αν υπάρχει ένας συνεκτικός ιστός ανάμεσα στη γυναικοκτονία στα Γλυκά Νερά και στην αναχρονιστική ρητορική του Συνεδρίου Γονιμότητας είναι για ακόμα μία φορά η πρόθεση θανάτωσης του Γυναικείου Αλλου τόσο σε πραγματικό όσο και σε συμβολικό επίπεδο.

Ειπώθηκαν και γράφτηκαν πολλά για το πώς γίναμε μάρτυρες ακόμα μιας εγκληματικής ενέργειας εναντίον του γυναικείου και του μητρικού στοιχείου, αλλά ειπώθηκαν και γράφτηκαν ελάχιστα για το πώς θωρακίζονται ψυχικά και κοινωνικά οι άνθρωποι έτσι ώστε να οικοδομήσουν ένα στέρεο σύμπαν μαζί, στο οποίο δεν θα εκτυλίσσονται σχέσεις εξουσίας πάνω στο γυναικείο σώμα και το ζήτημα γονιμότητας δεν θα ενοχοποιεί τη γυναίκα για τις επιλογές της, για το δημογραφικό σε κρίση και την αλλοίωση του πληθυσμού.

Για ποιους λόγους ο κυρίαρχος αντρικός λόγος συνεχίζει να υποτιμά τη θηλυκότητα; Γιατί δεν υπάρχει μάθημα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία, όπου τα παιδιά θα μπορούν να γνωρίζουν το σώμα τους, να διαχωρίζουν το τρυφερό από το νοσηρό άγγιγμα, να μαθαίνουν πως όλες οι γυναίκες γεννιούνται με περιορισμένο αριθμό ωαρίων και πως το αντρικό σπέρμα επηρεάζεται από τον χρόνο με αποτέλεσμα τα ζητήματα υπογονιμότητας να αφορούν 40% τις γυναίκες, 40% τους άντρες και 20% άγνωστες αιτίες βάσει επιστημονικών μελετών;

Για ποιον λόγο η κυβέρνηση δεν έφερε στη Βουλή ένα εργασιακό νομοσχέδιο που θα προστατεύει τους εργαζόμενους και όχι τις επιχειρήσεις, θα αίρει την επισφάλεια στον χώρο εργασίας, θα εγκαθιστά κλίμα εργασιακής ασφάλειας και κατ’ επέκταση θα δίνει κίνητρα σε άντρες και γυναίκες για τη δημιουργία οικογένειας εφόσον το επιθυμούν; Γιατί δεν υπάρχουν κοινοτικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας που θα ανακουφίζουν την οδύνη και θα προλαμβάνουν κάποιες φορές «το κακό» έτσι ώστε να μην πολλαπλασιάζονται τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας και γυναικοκτονίας;

Το 1ο Συνέδριο Γονιμότητας (που ακυρώθηκε) μας υπενθύμισε την «πολιτική σημασία των γεννητικών οργάνων» - όρος δανεικός από την Τζούντιθ Μπάτλερ - καθώς είχε εμφανώς την πρόθεση να παρουσιάσει τη γυναίκα ως ελλειμματική εκδοχή του αντρικού υποκειμένου, με αποτέλεσμα να αξίζει κάποιο είδος «τιμωρίας» όταν παραβιάζει τον πατριαρχικό κανόνα θηλυκής υποτέλειας στην αντρική εξουσία. Και κανένας από τους διοργανωτές ή (επίδοξους) συμμετέχοντες -κατά κύριο λόγο άντρες πολιτικοί και ιερείς- δεν αναρωτήθηκε για τις παθογένειες του κυρίαρχου οικογενειακού μοντέλου και για τις ανεπάρκειες του ελληνικού κράτους πρόνοιας.

Για τη γυναικεία γονιμότητα επιλέχθηκαν να μιλήσουν κυρίως άνθρωποι που δεν ανήκουν στο γυναικείο φύλο, που δεν έχουν περπατήσει ποτέ με τα «παπούτσια μιας γυναίκας» και που εμφανίστηκαν πρόθυμοι να μετακυλήσουν ολοκληρωτικά την ευθύνη αναπαραγωγικότητας στις γυναίκες δίχως να μπουν στον κόπο να κατανοήσουν τη μητρότητα στην κοινωνική εμπειρία των γυναικών. Με στόχο προφανώς μια πολιτική επανασυγκρότηση της Ελληνίδας ως κοινωνικού υποκειμένου μέσα από τον κυρίαρχο λόγο.

Λίγες μέρες μετά η γυναικοκτονία στα Γλυκά Νερά υπενθύμισε πως τα έμφυλα στερεότυπα οικοδομούν σταδιακά ένα σύμπαν σεξισμού μέσα στο οποίο οι γυναίκες καθηλώνονται στη θέση του θύματος. Η Καρολάιν συνδέθηκε στην εφηβεία με έναν ενήλικα που τη χειραγωγούσε και τη θεωρούσε κτήμα του. Εγινε μητέρα του παιδιού του και εκείνος φορέας απόλυτης εξουσίας πάνω της. Οταν εκείνη αποφάσισε να εγκαταλείψει το κακοποιητικό περιβάλλον, θανατώθηκε από τα χέρια του συζύγου της.

Η ρίζα του κακού βρίσκεται στον τρόπο εγγραφής των φύλων στο γλωσσικό σύστημα γύρω από τον άξονα της πατριαρχικής εξουσίας, όπου το αντρικό φύλο καθορίζει το σημαίνον και σημαινόμενο και όπου η γυναικεία αναπαραγωγική λειτουργία γίνεται για ακόμα μία φορά πεδίο βιοπολιτικών αναμετρήσεων.

H ρίζα του κακού βρίσκεται μεταξύ άλλων και σε πρωτοβουλίες όπως το Συνέδριο Γονιμότητας με μια αναχρονιστική ρητορική που θέλουν να ανακατασκευάσουν τη γυναικεία σωματικότητα και υποκειμενικότητα, προτάσσοντας την ανισότιμη αντιμετώπιση των γυναικών στον χώρο των γλωσσικών αναπαραστάσεων και χλευάζοντας τη θηλυκότητα. Κι αυτός ο χλευασμός του θηλυκού μπορεί να γίνει εύκολα προάγγελος της βίας, εφόσον διασταυρωθούν οι πολιτισμικές συγκυρίες με τους αρχαϊκούς φόβους.

Γνωρίζουμε μέσα από τις θεωρίες της Αμερικανίδας στρουκτουραλίστριας φιλοσόφου και σπουδαίας θεωρητικού σπουδών φύλων, Τζούντιθ Μπάτλερ, τους τρόπους με τους οποίους τα έμφυλα υποκείμενα διαμορφώνονται από τον δημόσιο εθνικιστικό λόγο. Και έχουμε δει πως αυτός ο λόγος μπορεί να γίνει επικίνδυνος διά μέσου της εξωτερικής αποτύπωσης μιας εσωτερικευμένης ενοχής. Μέσω της γλώσσας άλλωστε παγιώνονται οι διακρίσεις και κανονικοποιείται η βία.

Για να αλλάξει αυτό και να μην εγκλωβίζονται οι γυναίκες μέσα στο ίδιο τους το σώμα ή σε χέρια άλλων, θα πρέπει πρώτα να συντελεστούν αλλαγές στο συμβολικό πεδίο -δηλαδή στη γλώσσα- ώστε να αναταραχτούν οι βεβαιότητες γύρω από τις ταυτότητές μας και τις επιλογές μας στη συντροφικότητα και στη γονεϊκότητα. Διότι «η μητέρα όπως και ο πατέρας» -γράφει ο ψυχαναλυτής Μάσιμο Ρεκαλκάτι- «είναι φιγούρες που υπερβαίνουν το φύλο, το αίμα, τη φυλή και τη βιολογία. "Μητέρα" είναι το όνομα του Αλλου ο οποίος τείνει τα γυμνά του χέρια στη ζωή που έρχεται στον κόσμο, στη ζωή που, ερχόμενη στον κόσμο, επιζητά το νόημα».

Μια γυναίκα, όπως και ένας άντρας θα πρέπει να είναι ελεύθεροι συνεπώς να διερευνήσουν τις επιλογές τους και να αποφασίσουν πώς θέλουν να ζήσουν τη ζωή τους. Τα παιδιά δεν γεννιούνται ούτε από ενοχή, ούτε από δημογραφική ανάγκη, αλλά από επιθυμία μοιράσματος με τον Αλλο του ονείρου του μεγαλώματος ενός νέου πλάσματος. Είτε είναι βιολογικό, είτε προέρχεται από τεκνοθεσία. Μοναδική προϋπόθεση της γονεϊκότητας (θα πρέπει να) είναι το απόθεμα αγάπης, ικανό να μην αφήσει μια νέα ζωή να πέσει στο κενό.

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΝΗΣΙΔΕΣ
Μια ιστορία από τα παλιά
Tρία στα τέσσερα παιδιά έχουν εκτεθεί σε σωματική βία τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους, ένα στα έξι δήλωσε ότι είχε εμπειρία σεξουαλικής κακοποίησης.
Μια ιστορία από τα παλιά
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η ισότητα των φύλων ξεκινά από το σπίτι
Τα παραδείγματα που δίνουν στο σπίτι οι γονείς, οι φροντιστές και η ευρύτερη οικογένεια διαμορφώνουν τον τρόπο που το παιδί σκέφτεται για τα φύλα και την ισότητα.
Η ισότητα των φύλων ξεκινά από το σπίτι
ΝΗΣΙΔΕΣ
Τόπο στα μικρά δέντρα να ριζώσουν…
Εμείς, ως φεμινίστ@ δηλώνουμε ότι συμμεριζόμαστε τις οικογένειες των παρανομοποιημένων μεταναστ@ών και στεκόμαστε αλληλέγγυ@ πρωτίστως στα παιδιά και τις μητέρες τους.
Τόπο στα μικρά δέντρα να ριζώσουν…
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Μια γνωστή ιστορία, από την ανάποδη!
Η ιστορία που ακολουθεί είναι η συνηθισμένη: Μπαμπάς, μαμά, παιδί και σκύλος. Ερχεται καλοκαίρι, η οικογένεια ετοιμάζεται για διακοπές και ο σκύλος «πρέπει» να πεταχτεί στον δρόμο. Τη δουλειά αναλαμβάνει ο......
Μια γνωστή ιστορία, από την ανάποδη!
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
«Αυτή η φωνή είναι το μόνο που μου έχει απομείνει»
Κραυγή αγωνίας μέσω επιστολής στη Βουλή από γιατρό που ζούσε σε μία κακοποιητική σχέση, στην προσπάθειά της να σώσει τον 9χρονο γιο της και τον εαυτό της από τον σύζυγό της.
«Αυτή η φωνή είναι το μόνο που μου έχει απομείνει»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Εχετε σκεφτεί τι παραμύθια λέτε στα παιδιά σας;
Αν τα παραμύθια είναι πολιτισμικοί μηχανισμοί εσωτερίκευσης κοινωνικών συμπεριφορών, είναι επιτακτική ανάγκη να αναζητήσουμε νέες μυθικές αφηγήσεις για να απαλλαγούμε από έμφυλα στερεότυπα.
Εχετε σκεφτεί τι παραμύθια λέτε στα παιδιά σας;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας