• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    28°C 24.2°C / 29.0°C
    2 BF
    21%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    26°C 24.1°C / 27.4°C
    0 BF
    68%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    27°C 24.0°C / 28.7°C
    2 BF
    50%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    26°C 25.9°C / 27.5°C
    1 BF
    50%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    24°C 23.9°C / 23.9°C
    1 BF
    73%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.6°C / 26.8°C
    1 BF
    54%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    22°C 21.7°C / 22.4°C
    1 BF
    60%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.1°C / 27.6°C
    1 BF
    45%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    24°C 23.2°C / 24.8°C
    3 BF
    73%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    26°C 25.9°C / 25.9°C
    3 BF
    69%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    26°C 24.6°C / 27.2°C
    4 BF
    65%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    25°C 25.1°C / 25.1°C
    3 BF
    55%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    28°C 27.9°C / 27.9°C
    2 BF
    47%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    26°C 24.5°C / 25.9°C
    3 BF
    50%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    27°C 23.9°C / 27.7°C
    1 BF
    41%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    28°C 26.8°C / 28.8°C
    3 BF
    54%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    26°C 23.8°C / 29.2°C
    1 BF
    24%
  • Καβάλα
    Αίθριος καιρός
    27°C 23.8°C / 27.1°C
    2 BF
    50%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    26°C 25.3°C / 27.5°C
    1 BF
    75%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    23°C 22.8°C / 22.8°C
    1 BF
    39%
Η αλληλεγγύη, το πιο σημαντικό όπλο

Ο αγώνας των χαλυβουργών

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η αλληλεγγύη, το πιο σημαντικό όπλο

  • A-
  • A+
«Αυτοί που κτίζουν το ψωμί» ξεσηκώθηκαν στη Χαλυβουργία. Στάθηκαν απέναντι στη θεωρία των κρίσεων που στο καπιταλιστικό σύστημα ενεργεί σαν τυφλή αναγκαιότητα. Ενα σύστημα που αποζητά την αποδόμηση της εργατικής τάξης.
Ακολουθήστε μας στο Google news

«Δεν έχω ουρανό, σύννεφα τον κρύβουν, τα βουνά
χαμένα στον ορίζοντα. Μόνα τα σμιχτά φρύδια του
μου δείχνουν πως το αύριο δεν θα ’ναι όπως το
σήμερα. Κύλησαν οι μήνες στους δρόμους, σε ωραία
δυνατά συνθήματα, στήριξα εμάς και του κόσμου
η αλληλεγγύη δεν είχε σύνορα»

Σταύρος Δικαίος Φονικάκος,
χαλυβουργός

Οι εξεγέρσεις των μεταλλουργών στη Λιόν το 1831 και το 1834, το κίνημα των Χαρτιστών στην Αγγλία από το 1830 έως το 1840, η εξέγερση των υφαντουργών της Σιλεσίας στη Γερμανία το 1844, στη Γαλλία με τους οπαδούς του Φουριέ, με τον Καμπέ και την «Ικαρία» του, στην Αγγλία με τον Οουεν και τις αμερικανικές «αρμονίες» του, στη Γερμανία με τον Βάιτλινγκ... όλα είχαν στοιχεία ρεαλισμού και ενίοτε ουτοπίας.

Ηταν οι σπόροι για την ενεργοποίηση της εργατικής τάξης. Από τότε μέχρι σήμερα έχει τρέξει αρκετό νερό, με αίμα, αγωνίες, θύματα, προοπτικές για την εργατική τάξη…

Αυτός ο πύρινος χείμαρρος (Feuerbach) έγινε το καθαρτήριο πυρ της Ιστορίας των λαϊκών αγώνων. Εχουν ολοφάνερα τη σφραγίδα μιας ανόδου μέσα στην παγκόσμια θύελλα της εργατικής τάξης, είτε με φόρμα είτε χωρίς. Η χειρότερη μορφή της ελευθερίας είναι η αδιαφορία, αφού σε κάθε ήττα των εργατών προκαλεί τα «όργια του Κεφαλαίου». Αλλά οι άνθρωποι δημιουργούν την Ιστορία.

Το βιβλίο «273+ ημέρες», των Παναγιώτη Κατσαρού, Νάσου Παυλάκη, Σοφίας Ροδίτη και Βασίλη Σταυρόπουλου, γεννήθηκε από την απαίτηση να καταγραφεί η απεργία από εργάτες που έζησαν τα γεγονότα στο πετσί τους.

Η επί εννιά μήνες απεργία στη Χαλυβουργία Ελλάδος (2011-2012), στον Ασπρόπυργο, ήταν η καμπή του Εργατικού Κινήματος. Η προσπάθεια της εργατικής τάξης στην Ελλάδα να προστατεύσει τη ζωή της από τη διευρυνόμενη προϊστορική βαρβαρότητα του Κεφαλαίου. Κάτι που ακολούθησε μετά, από το 2010 έως το 2019. Με έναν καταιγισμό περικοπών των μισθών, των συνθηκών εργασίας, των συνδικαλιστικών και των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Οι συγγραφείς με διαύγεια μοιράζονται τις ημέρες και τον ιστορικό αγώνα των χαλυβουργών! Σε έναν αγώνα που τα ΜΜΕ, πλην του «Ριζοσπάστη» και της «Εφημερίδας των Συντακτών», δεν αφιέρωσαν ούτε μία λέξη. Σε αυτόν τον αγώνα συμπαραστάθηκε ο αείμνηστος Γιάννης Παπαοικονόμου, ο Γιάννης Μαντάς (έγραψε κι ένα ποίημα για τους απεργούς), μαζί με άλλους της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Και μέσα στους εργάτες απεργούς ένας ποιητής.

Ο Σταύρος Δικαίος Φονικάκος γράφει το «Αυτοί που έκτιζαν το ψωμί»: «Και πόσοι χαθήκαν; μα είναι εκεί! / Ορθιοι, στις επάλξεις μαζί μας / τους έχει δικαιώσει η ζωή / σημαίες και λάβαρα μύρια / πήραν τη σκυτάλη οι άλλοι / αυτοί που κτίζουν το ψωμί / είπαν ώς εδώ: και δεν πάει πιο κάτω η χαμοζωή / Πάνω τους ακούμπησε η ελπίδα / στις πλάτες τους, οι Λαοί της Γης / πολέμησαν μες στην καταιγίδα / για το χαμόγελο που είχε χαθεί. / Αν έγραφα και ήμουν ποιητής / τα λόγια μου θα ήταν λίγα / Αυτός που τολμά θα μένει πάντα εκεί! / Ορθιος σε ανεξίτηλη Ιστορία».

Ο Φονικάκος γνωρίζει με βεβαιότητα ότι ένας άλλος κόσμος είναι δυνατός, όπου η ζούγκλα του καπιταλισμού και της απληστίας του δεν θα είναι περισσότερο από μια κακή ανάμνηση. Και αυτή η προοπτική φώτιζε και εμψύχωνε κάθε μέρα τις σκέψεις και τις δράσεις των απεργών της Χαλυβουργίας. Γνωρίζουν ότι αυτή η πραγματικότητα υπάρχει, όπως έλεγε ο Γκόργκι με νόημα, για πρώτη φορά στην Ιστορία, η αληθινή αγάπη του ανθρώπου οργανώνεται σαν δύναμη δημιουργική και βάζει για σκοπό τη χειραφέτηση των εργαζομένων (Μάης 1934).

Αλλά η θεωρία των κρίσεων στο καπιταλιστικό σύστημα και εντός της Ε.Ε. ενεργεί σαν τυφλή αναγκαιότητα. Κάθε τόσο η κρίση ταράζει συθέμελα τον καπιταλιστικό κόσμο με σφοδρότητα ενός καταστροφικού κατακλυσμού κι ένα τσουνάμι καταστρέφει όλες τις ελευθερίες.

Η ανεργία, οι χρεοκοπίες, οι καταστροφές, τα πένθη, οι αυτοκτονίες είναι όσα αφήνει πίσω του. Το ίδιο συναίσθημα που προκαλεί μια φυσική δύναμη, ένας σεισμός ή μια πανδημία, όπως συμβαίνει σε όλο τον πλανήτη με τον Covid-19. Οι κρίσεις στο οικονομικό επίπεδο και οι πόλεμοι στο πεδίο της πολιτικής και των γεωστρατηγικών συμφερόντων είναι αυτόματοι και τυφλοί ρυθμιστές της καπιταλιστικής παραγωγής και συσσώρευσης.

Ετσι καταγράφεται στις αναλυτικές συνεντεύξεις των συντελεστών του βιβλίου και στο χρονολόγιο του απεργιακού αγώνα μέχρι και τον Ιούνιο του 2020. Αλλά η νομιμοποίηση της αποδόμησης της εργατικής τάξης φαίνεται με ένα σωρό διατάξεις. Ετσι οδηγούμαστε σε ομοιομορφία. Αλλά η ελευθερία, έλεγε ο Χέγκελ, είναι η κατάφαση του εαυτού μου, και η κατάφαση έχει νόημα στο μέτρο που γεννιέται σαν ένα λουλούδι από τον μίσχο του, από την πάλη της εργατικής τάξης και τη γνώση της ιστορικής κίνησης.

Στο βιβλίο «273+ ημέρες» φανερώνεται ότι ο αγώνας συνεχίζεται, κόντρα στον φόβο για το δικό σου ψωμί που αλυσοδένει τον εργάτη στο άρμα του καπιταλιστή τόσο αδυσώπητα όσο δεν κάρφωσε τον Προμηθέα το σφυρί του Ηφαίστου στους βράχους του Καυκάσου…

Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ο καπιταλισμός έχει ανάγκη από ισχυρή εκτελεστική εξουσία, για να διατηρήσει την ολιγαρχική παρουσία του. Με κοινό παρονομαστή την «Ελευθερία» μεταμφιέζεται μόνο με τις σχέσεις κυριαρχίας και εκμετάλλευσης ανάμεσα στους ανθρώπους σε σχέση με τη σύγχρονη «θρησκεία» της ανταγωνιστικότητας.

Αυτό δημιουργεί χάσματα κοινωνικά, πολιτικά, πολιτιστικά, ολιγαρχικά. Αλλά η αλληλεγγύη των εργαζομένων απεργών της Χαλυβουργίας έφτασε μέχρι την Ευρώπη, στα Κανάρια νησιά, στην Αυστραλία, την Κορέα, τη Βραζιλία. Αυτή η κίνηση δεν έχει σχέση με κινηματογραφικά έργα της ανερχόμενης βίας του Χόλιγουντ, «τον άνθρωπο με το ρεβόλβερ», «τα περίστροφα που τραγουδούν»... και τις προθέσεις της διαμόρφωσης των συνειδήσεων του καπιταλισμού, αλλά με τα διαχρονικά συνθήματα που ηχούν «Ελευθερία - Ισότητα - Δικαιοσύνη».

Οπου υπάρχει άνθρωπος να λέει τον άλλον αδελφό. Αυτό είναι και το μήνυμα του Σταύρου Δικαίου Φονικάκου, γραμμένο στην πύλη του Ασπρόπυργου, της Χαλυβουργίας, στις 30/4/2012, από έναν εργάτη. Ηταν η φωνή όλων των εργατών της Χαλυβουργίας - 273+ ημέρες, με την «αλληλεγγύη να είναι το πιο σημαντικό όπλο. Ενωμένοι οι εργαζόμενοι, με τον ίδιο σκοπό, δεν μπορούν να μας νικήσουν εύκολα» (Παναγιώτης Κατσαρός). Αφού το κόκκινο ποτάμι των αγώνων μάς οδηγεί, το υπογράφει ο ποιητής εργάτης - χαλυβουργός - απεργός Φονικάκος: «Κόκκινο Ποτάμι σε πύλη φωτιάς / ετούτος ο Μάης μας φέρνει / ρέει σε κονβόι της λευτεριάς / μες στις φλέβες μας και παρασέρνει. / Υψωσαν τα χέρια και κοιτάζουν μπροστά / με φωνή στεντόρεια διαδηλώνουν / στου Λαού το πλάι δυναμικά / μη χαθεί η ελπίδα που ζυγώνει. / Οι άλλοι μεθοδικά χωρίς ίχνος ντροπής / τη ζωή μας την ανατρέπουν / σπέρνουν το φόβο με υποταγή / στα άθλια σχέδιά τους προτρέπουν. / Τώρα σ’ ένα βήμα το δικό σου παντιέρα / των Χαλυβουργών μια καλημέρα / Βίρα να σαλπάρουμε μαζί / δεν θέλει η ζωή υποταγή».

Ζωγράφος, ποιητής, εργάτης, απεργός, ο Φονικάκος ξέρει πως η δομή του ποιήματος έχει κεφάλι, σώμα και πόδια, όπως έλεγε ο Ελύτης. Η εσωτερική ανάγκη είναι η πιο υψηλή μορφή ελευθερίας. Σ’ αυτό το στάδιο κατά την έκφραση του Μαρξ, συμφωνεί: «Το μέτρο του πλούτου δεν θα είναι πια ο χρόνος εργασίας, μα ο ελεύθερος χρόνος!». Το μήνυμα των χαλυβουργών είναι το «Αντισταθείτε!». Είναι η διαρκής προτροπή για τη μη απώλεια της εν εγρηγόρσει καταστάσεως του Ανθρώπου!

*Ποιητής και αναλυτής Συστημάτων Πληροφορικής


Τη σελίδα αυτήν δεν τη φτιάχνουν επαγγελματίες κριτικοί βιβλίου. Οι παρουσιάσεις είναι των ίδιων των αναγνωστών, εκείνων ακριβώς για τους οποίους γράφτηκε το βιβλίο. Είναι γραμμένες από αναγνώστες και απευθύνονται σε αναγνώστες. Και αυτό τις κάνει πιο προσωπικές, πιο προσιτές και πιο ανθρώπινες. Αν θέλετε να μοιραστείτε όσα νιώσατε διαβάζοντας ένα βιβλίο, στείλτε το κείμενό σας στο [email protected]

ΝΗΣΙΔΕΣ
H πρώτη απεργία γυναικών
Οι δραματικές απώλειες των λαϊκών εισοδημάτων προκάλεσαν «έκρηξη» εργατικών κινητοποιήσεων και τις πρώτες απεργίες γυναικών στην Ελλάδα.
H πρώτη απεργία γυναικών
ΝΗΣΙΔΕΣ
Οι πρωτεργάτες των εργατικών αγώνων
Η αρχή της βιομηχανικής ανάπτυξης ήταν ταυτόχρονα αφετηρία των πρώτων εργατικών αγώνων. Αυτό αποτυπώνεται στην ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος, που αρχίζει από τη Σύρο, το πρώτο μεγάλο εμπορικό και...
Οι πρωτεργάτες των εργατικών αγώνων
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Οι χαλυβουργοί παρουσιάζουν το αποτύπωμα του αγώνα τους
Την Κυριακή 11 Ιουλίου στον εξωτερικό χώρο του Δήμου Ελευσίνας «Λ. Κανελλόπουλος» θα πραγματοποιηθεί η παρουσίαση του βιβλίου «273+ ημέρες: Ο ιστορικός αγώνας των χαλυβουργών».
Οι χαλυβουργοί παρουσιάζουν το αποτύπωμα του αγώνα τους
ΝΗΣΙΔΕΣ
Eνας άγνωστος ήρωας
Ο Λούης Τίκας κατάφερε σε μια δύσκολη εποχή να ενώσει ανθρακωρύχους από 26 εθνικότητες που δεν γνώριζαν ούτε την αγγλική γλώσσα.
Eνας άγνωστος ήρωας
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ταξισυνειδησία
Ενα ντοκιμαντέρ για τον ελληνοαμερικανικό ριζοσπαστισμό και τον όρο που δημιουργήθηκε από τους Ελληνοαμερικανούς κομμουνιστές.
Ταξισυνειδησία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας