• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    16°C 14.0°C / 17.8°C
    2 BF
    47%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    14°C 11.0°C / 16.7°C
    2 BF
    82%
  • Πάτρα
    Ελαφρές νεφώσεις
    11°C 9.4°C / 12.0°C
    1 BF
    94%
  • Ιωάννινα
    Σποραδικές νεφώσεις
    10°C 8.3°C / 11.0°C
    1 BF
    93%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    11°C 11.0°C / 11.0°C
    2 BF
    54%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    14°C 12.2°C / 14.4°C
    0 BF
    83%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    10°C 10.0°C / 10.0°C
    1 BF
    93%
  • Αγρίνιο
    Ελαφρές νεφώσεις
    13°C 12.0°C / 15.0°C
    1 BF
    94%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    15°C 13.0°C / 16.1°C
    3 BF
    71%
  • Μυτιλήνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    15°C 15.0°C / 15.0°C
    2 BF
    55%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    16°C 15.0°C / 18.3°C
    3 BF
    67%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    14°C 13.9°C / 13.9°C
    0 BF
    54%
  • Κεφαλονιά
    Ελαφρές νεφώσεις
    15°C 15.0°C / 15.0°C
    1 BF
    77%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    12°C 9.0°C / 13.3°C
    0 BF
    93%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    15°C 12.8°C / 16.1°C
    1 BF
    59%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    18°C 17.2°C / 18.0°C
    3 BF
    88%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    11°C 7.0°C / 14.4°C
    1 BF
    81%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    13°C 11.7°C / 14.4°C
    2 BF
    82%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    14°C 13.3°C / 14.4°C
    1 BF
    100%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    10°C 10.0°C / 10.0°C
    1 BF
    93%
Ολοι θέλαμε να χορεύουμε

Αλμπέρτο Γκαρλίνι

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ολοι θέλαμε να χορεύουμε

  • A-
  • A+
Παρ' όλες τις δυσκολίες μιας γενιάς που προσπαθεί να βρει τον βηματισμό της, η Ιταλία εμφανίζεται σε κάθε γωνία πανέμορφη και μυστηριώδης.
Ακολουθήστε μας στο Google news

«Τη νύχτα σκότωσαν τον Παζολίνι» λέει. «Τον πάτησαν με αυτοκίνητο, του 'λιώσαν την καρδιά. Ενας κόσμος τελειώνει, ο κόσμος μας: να τι συμβαίνει…» Τα τραγούδια της Κολεκτίβας είναι δυνατά, εμπνευσμένα: ο Πάμπλο πέθανε και δεν πέθανε, υπάρχει κι ένα τρένο κι ο σπάγκος απ' τη βαλίτσα κι η χοντρή γυναίκα στο χωριό. Τον σκότωσαν τον Πάμπλο, αλλά ο Πάμπλο ζει. Κάποιον που μισείς μπορεί στο τέλος να τον αγαπήσεις, αγάπη και μίσος είναι ένα πράγμα, γιατί πίσω από την πόρτα του σπιτιού αρχίζει ο κόσμος, χαοτικός και καταγάλανος. «Είμαι απελπισμένος» λέει ο Βίκι, αλλά δεν φαίνεται να του στοιχίζει και πολύ αυτή η απελπισία. «Ξέρετε ποιος ήταν ο Παζολίνι, ε;»

Η δεκαετία του ’80. Χρόνια που καθόρισαν την αλλαγή ανάμεσα στον παλιό και τον νέο κόσμο, χρόνια που μας καθόρισαν. Ολοι θέλαμε να χορεύουμε. Οι ντισκοτέκ γέμιζαν και άδειαζαν δυο και τρεις φορές την ίδια νύχτα.

Το βιβλίο του Ιταλού συγγραφέα Αλμπέρτο Γκαρλίνι «Ολοι θέλουν να χορεύουν», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Εκδόσεις Πόλις, σε μετάφραση και σημειώσεις του Αχιλλέα Κυριακίδη, ανασύρει από τη μνήμη μας εκείνη την περίεργη, μεταβατική, ίσως λίγο ανισόρροπη, αλλά άκρως ενδιαφέρουσα δεκαετία.

Ο Ρομπέρτο και ο Ρικάρντο είναι μόλις οχτώ ετών, συναντιούνται για πρώτη φορά στην Πάρμα το 1975, κατά τη διάρκεια της αρχαίας ιεροτελεστίας της σφαγής του χοίρου. Συνδέονται με το άδικο αίμα του χοίρου, με μια δυνατή απόλυτη φιλία δύο παιδιών που προσπαθούν να καταλάβουν τον κόσμο. Εκεί γνωρίζουν και τον Βίκι, ένα μεγαλύτερο αγόρι που μετά τον θάνατο του Πιερ Πάολο Παζολίνι θα γίνει ο αληθινός εαυτός του και θα ξαναβαφτιστεί Πιερ. Ο χαρακτήρας του βασίζεται σε μια ενδιαφέρουσα λογοτεχνική μορφή της εποχής, τον Πιερ Βιτόριο Τοντέλι.

Το βιβλίο του «Ρίμινι» είναι για τους Ιταλούς κάτι αντίστοιχο με το «Στον δρόμο» του Κέρουακ. Η Ακρα Δεξιά αλωνίζει στη χώρα. Ο Πιερ θα γίνει συγγραφέας και θα γράψει για όσα έχουν συμβεί και κυρίως θα γράψει γι' αυτήν την απίστευτη δεκαετία που έρχεται. Τη δεκαετία του ’80, όπου «όλοι θέλουν να χορεύουν» στους ρυθμούς της ντίσκο μουσικής, του ελεύθερου έρωτα, της ανοιχτής ομοφυλοφιλίας, του πρωτοποριακού κινηματογράφου, των μεγάλων ονείρων.

«Ο Πιερ κατάφερε να μετατρέψει την καταχνιά της εφηβείας του, την κοπριά του γουρουνιού, την αγχωτική ακινησία του απογεύματος και τη μάταιη οργή σε κάτι σαν κρύσταλλο που τα εξιλεώνει…».

Στους ήρωες θα προστεθεί αργότερα και η Κιάρα, που θέλει να γίνει ηθοποιός, που θέλει πια να μη νιώθει μόνη, που αναζητά συνοδοιπόρους.

Ολόκληρος ο κόσμος θέλει να χορέψει, λοιπόν, και ο χρόνος κυλά στο βιβλίο με κάθε μια από τις χρονιές του ’80. Η δεκαετία ξεδιπλώνεται στα κεφάλαια με ημερομηνίες και τόπους, όπως ένα φωτογραφικό άλμπουμ. Επηρεασμένος από τον Τοντέλι και τον Κέρουακ, ο Γκαρλίνι συχνά βάζει τους πρωταγωνιστές μέσα σε μια διαδρομή.

Τα στιγμιότυπα που θα διαβάσετε δεν ανήκουν στην επίσημη ιστορία, εκτός ίσως από κάποια που από καθαρή σύμπτωση συνδέονται μαζί της, αλλά θα δείτε την κοινή «τραγωδία» εκείνων που στα είκοσί τους χρόνια ζουν στην καρδιά της ηδονής να φτάνουν στα υπαρξιακά τους περιθώρια και να γυρνούν τον κόσμο μαζί, στο καρουσέλ μιας ψεύτικης χαράς. Θα φτάσουν συχνά στα άκρα και θα προσπαθήσουν να γλιτώσουν, αλλά η μαύρη τρύπα της ματαιότητας των πραγμάτων θα τους ρουφά μέσα της.

Ο συγγραφέας περιγράφει τα πάντα με έναν οδυνηρό λυρισμό που νιώθεις συχνά πως διαβάζεις ένα υπέροχο δραματικό ποίημα. Μας φέρνει πιο κοντά σε εκείνα τα χρόνια που ζήσαμε κι εμείς. Εκ των υστέρων θα τα χαρακτηρίζαμε χρόνια της αθωότητας.

«Μέσα στον παράδεισο νιώθω εγκαταλειμμένος» θα πει κάποτε ο Πιερ, που προσπαθεί μέσα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα να νιώσει κάποιον πιο κοντά του, πιο δικό του.

Σε μια συνέντευξή του στην εφημερίδα Le Monde ο Αλμπέρτο Γκαρλίνι μιλά για το πώς διείσδυσε η οικονομία στην ηθικότητα εκείνης της εποχής και έγινε χωρίς να το αντιληφθούμε κοινός τόπος της ηθικής. Εύστοχο συμπέρασμα, καθώς είδαμε την πορεία των πραγμάτων, οδηγηθήκαμε στον άκρατο καταναλωτισμό που σάρωσε ιδεολογίες, που σάρωσε τα πάντα.

Στο βιβλίο θα συναντήσετε και αρκετές εμβληματικές προσωπικότητες καλλιτεχνών και διανοουμένων, όπως για παράδειγμα εκείνη τη «σκηνή» όπου ο Πιερ συναντά στον δρόμο τους Γκρέγκορι Κόρσο, Ουίλιαμ Μπάροουζ, Αλεν Γκίνσμπεργκ. Τους λογοτεχνικούς πατέρες του. Απομαγεύεται. «Είστε ο τελευταίος των ρομαντικών» θα του πει ο Μπάροουζ.

Ο λογοτεχνικός χαρακτήρας της Κιάρα ενσαρκώνει πραγματικά το κορίτσι εκείνης της εποχής. Προέρχεται από τη γενιά των λουλουδιών του ’70, μεταλλάσσεται, όχι αναίμακτα, στη γυναίκα της δεκαετίας του ’80. Θέλει να χορέψει μέχρι το ξημέρωμα, να ζήσει τα πάντα, σαρκικά και πνευματικά. «Αν λείψει το ένα λείπουν και τα δυο, και το αόρατο αποδεικνύεται από το ορατό» θα δανειστεί από τον Γουίτμαν.

Ολο το βιβλίο είναι γεμάτο φιλοσοφικούς συμβολισμούς και μουσική. Η μεταφραστική δεινότητα του Αχιλλέα Κυριακίδη απογείωσε το βιβλίο στη γλώσσα μας. Η ωραιότητα των λέξεων και η αφήγηση του συγγραφέα με άφησαν πολλές έκθαμβη κατά την ανάγνωση. Παρ' όλες τις δυσκολίες μιας γενιάς που προσπαθεί να βρει τον βηματισμό της, η Ιταλία εμφανίζεται σε κάθε γωνία πανέμορφη και μυστηριώδης.

Με το αρχαίο αλλά και το σύγχρονο κάλλος της. Με τις αρχαίες τελετουργίες της και με τον σύγχρονο πολιτισμό της. Το «Ολοι θέλουν να χορεύουν», που ήρθε μέσα σε αυτήν τη σκληρή περίοδο του αναγκαστικού εγκλεισμού, είναι εδώ για να μας θυμίζει τι σημαίνει να ζει κανείς ελεύθερος και τη σπουδαιότητα των απλών πραγμάτων που θεωρούσαμε δεδομένα. Οπως το να χορεύεις με τους φίλους σου κάτω από τα άστρα και να ονειρεύεσαι το μέλλον.

ΝΗΣΙΔΕΣ
Η Δοκιμασία της Ερπενμπεκ
Η συγγραφέας Τζέννυ Ερπενμπεκ στο νέο της βιβλίο μένει στη μυστηριώδη αφήγησή της, χωρίς να μας δίνει διαλόγους και εμφανή στοιχεία αλληλεπίδρασης μεταξύ των προσώπων.
Η Δοκιμασία της Ερπενμπεκ
ΝΗΣΙΔΕΣ
Στον καιρό της Αγριας Δύσης
Ο ήρωας του Γουίλιαμς είναι ο αναχωρητής που δηλώνει την παρέμβασή του μέσα στην κοινωνία των ανθρώπων.
Στον καιρό της Αγριας Δύσης
ΝΗΣΙΔΕΣ
Δυο παλιοί φίλοι στο Αμστερνταμ
Ο πολυδιαβασμένος Βρετανός συγγραφέας και δημοσιογράφος Ιαν ΜακΓιούαν αναπτύσσει με εξαιρετικό χιούμορ και μεγάλη μαεστρία τα όρια μιας φιλίας δυο ανδρών.
Δυο παλιοί φίλοι στο Αμστερνταμ
ΝΗΣΙΔΕΣ
Θα υπογράφω «κόκκινος Ροτ»
Ο Γιόζεφ Ροτ στο βιβλίο «Οι εκατό μέρες» επιχειρεί να φωτίσει την «ανθρώπινη» πλευρά του Ναπολέοντα Βοναπάρτη όταν εκείνος δραπέτευσε από τη νήσο Ελβα ώς την οριστική του ήττα στο Βατερλό.
Θα υπογράφω «κόκκινος Ροτ»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η νύχτα, η γυναίκα, το ποίημα
Η Αλεχάντρα Πισαρνίκ παραμένει μία από τις συγγραφείς που επηρέασε την λογοτεχνία με την σπάνια ευαισθησία της δίνοντάς μας αριστουργήματα.
Η νύχτα, η γυναίκα, το ποίημα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας