Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
  • Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    16°C 15.0°C / 17.2°C
    3 BF
    42%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    17°C 16.1°C / 17.8°C
    3 BF
    45%
  • Πάτρα
    Ελαφρές νεφώσεις
    15°C 12.8°C / 17.0°C
    2 BF
    48%
  • Ιωάννινα
    Ελαφρές νεφώσεις
    19°C 19.0°C / 19.0°C
    3 BF
    34%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    14°C 14.0°C / 14.0°C
    3 BF
    41%
  • Βέροια
    Αραιές νεφώσεις
    16°C 15.6°C / 18.0°C
    2 BF
    20%
  • Κοζάνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    18°C 18.0°C / 18.0°C
    2 BF
    20%
  • Αγρίνιο
    Ελαφρές νεφώσεις
    17°C 16.7°C / 17.2°C
    2 BF
    48%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    15°C 13.9°C / 16.1°C
    4 BF
    59%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    16°C 16.0°C / 16.0°C
    4 BF
    36%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    15°C 14.0°C / 16.0°C
    4 BF
    51%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    12°C 12.2°C / 12.2°C
    2 BF
    50%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    16°C 16.0°C / 16.0°C
    3 BF
    59%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    19°C 18.0°C / 18.9°C
    3 BF
    45%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    17°C 12.2°C / 19.4°C
    3 BF
    29%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    17°C 17.0°C / 17.2°C
    5 BF
    82%
  • Χαλκίδα
    Ελαφρές νεφώσεις
    16°C 12.8°C / 17.2°C
    3 BF
    36%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    14°C 13.3°C / 14.0°C
    2 BF
    62%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    16°C 15.6°C / 15.6°C
    2 BF
    59%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    18°C 18.0°C / 18.0°C
    2 BF
    20%
Απεργία πείνας
https://www.bobbysandstrust.com/multimedia/photos/
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Απεργία πείνας

  • A-
  • A+
Το ρεκόρ της πιο παρατεταμένης απεργίας πείνας ανήκει στους Μπαγκάτ Σινγκ και Μπατουκεσβάρ Ντατ, οι οποίοι, τον Οκτώβρη του 1929 άντεξαν 116 μέρες χωρίς φαγητό.
Ακολουθήστε μας στο Google news

«Εσχατο μέσο διαμαρτυρίας, που συνίσταται στην επί μακρόν άρνηση λήψης τροφής, προκειμένου να ασκηθεί ψυχολογική και ηθική πίεση για την ικανοποίηση αιτήματος». Αυτός είναι ο ορισμός που δίνει το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας στον όρο «απεργία πείνας».

Πράγματι, η απεργία πείνας είναι ένα έσχατο μέσο διαμαρτυρίας, αλλά και απόπειρα εξαναγκασμού ενός ισχυρότερου ατόμου, ή θεσμού, από έναν κατά τεκμήριο ασθενέστερο, ώστε να καμφθούν η θέληση και η απόφαση του πρώτου, τις οποίες ο δεύτερος θεωρεί άδικες. Ολα γίνονται για τη δικαιοσύνη τελικά, όπως την εννοεί κανείς.

Οπως όμως και η απεργία, έτσι και η απεργία πείνας είναι κατ’ ουσίαν ένας εκβιασμός. Ο απεργός πείνας, έχοντας εξαντλήσει προφανώς όλα τα άλλα μέσα, καταφεύγει στον ύστατο τρόπο διεκδίκησης: βάζει το κεφάλι του στον ντορβά, μεταβάλλει το ίδιο το σώμα του σε αγωνιστικό όπλο.

Ετσι, αν είναι αποφασισμένος, είτε θα νικήσει, οπότε θα ικανοποιηθούν τα αιτήματά του, είτε θα λιμοκτονήσει και θα πεθάνει, αλλά ως ελεύθερος άνθρωπος, ως μαχόμενος αγωνιστής, πληρώνοντας με τη ζωή του το φωτοστέφανό του, ενώ η άλλη πλευρά, που είναι συνήθως η Εξουσία σε κάποια από τις εκφάνσεις της, θα χρεωθεί με ένα πτώμα.

Κι επειδή κανείς, άνθρωπος ή κρατικός θεσμός, δεν θέλει τη ρετσινιά της πρόκλησης του θανάτου ενός ανθρώπου με τις πράξεις ή την απραξία του, τότε καμιά φορά οι απεργοί πείνας νικούν και σταματούν την απεργία τους πριν οι βλάβες στην υγεία τους γίνουν μη αναστρέψιμες.

Οντως, η απόλυτη νηστεία κυριολεκτικά κατατρώει το σώμα. Τις πρώτες τρεις μέρες, το σώμα του απεργού βρίσκει την ενέργεια που χρειάζεται καταναλώνοντας τη γλυκόζη του οργανισμού.

Μετά, το συκώτι αρχίζει τη λειτουργία της κέτωσης, κατά την οποία το σωματικό λίπος γίνεται το «καύσιμο» του σώματος. Οταν τελειώσουν τα αποθέματα λίπους, το σώμα «καταβροχθίζει» τους μυς και τα εσωτερικά όργανα για να παράξει ενέργεια. Η κατάρρευση του οργανισμού εντείνεται όταν αρχίσει και η απώλεια μυελού των οστών – τότε ο θάνατος δεν είναι μακριά. Φυσικά, αν μιλάμε και για απεργία δίψας, τότε ο θάνατος έρχεται πολύ συντομότερα.

Το ρεκόρ της πιο παρατεταμένης απεργίας πείνας ανήκει στους Μπαγκάτ Σινγκ και Μπατουκεσβάρ Ντατ, οι οποίοι, τον Οκτώβρη του 1929, κατά τη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της Ινδίας από τους Βρετανούς, άντεξαν 116 μέρες χωρίς φαγητό.

Φαίνεται πως η Βρετανική Αυτοκρατορία ευνοεί με την εξωτερική πολιτική της την επίτευξη τέτοιων αρνητικών ρεκόρ... Λίγα χρόνια πριν από τους Ινδούς, Ιρλανδοί μαχητές εναντίον της βρετανικής κατοχής του νησιού, οι Ντόνοβαν, Μπερκ, Ο 'Ρέιλι, Απτον, Πάουερ, Κένι και Χένεσι έκαναν απεργία πείνας για 94 μέρες, από τις 11 Αυγούστου έως τη 12η Νοεμβρίου του 1920.

Να θυμίσουμε πως ο Μπόμπι Σαντς, μέλος του IRA, του απελευθερωτικού στρατού της Βόρειας Ιρλανδίας, πέθανε, μαζί με εννιά συντρόφους του, στη φυλακή, τον Μάη του 1981, σε ηλικία 27 ετών, μετά από 66 ημέρες απεργία πείνας που έκανε για να του αναγνωριστεί η ιδιότητα του πολιτικού κρατούμενου.

Τόσο στην ιρλανδική όσο και στην ινδική κοινωνία, η απεργία πείνας χρησιμοποιούνταν ήδη από την αρχαία εποχή ως μέσο διαμαρτυρίας. Στα αρχαία ιρλανδικά ήταν γνωστή ως «Troscadh» ή «Cealachan» και είχε συγκεκριμένους κανόνες. Ο -κατά τη γνώμη του- αδικημένος έκανε απεργία πείνας μπροστά στο κατώφλι αυτού που τον αδίκησε, εξαναγκάζοντάς τον να αποκαταστήσει την αδικία - σε μια κουλτούρα εξόχως φιλόξενη, θεωρούνταν ηθικό όνειδος να αφήσεις κάποιον να πεθάνει μπροστά στο σπίτι σου.

Το ίδιο περίπου, απεργία πείνας μπροστά στην πόρτα κάποιου, συνέβαινε και στην Ινδία μέχρι το 1861, όταν απαγορεύτηκε διά νόμου. Η διάδοση στην ινδική κοινωνία και η σπουδαιότητα της απεργίας πείνας ως μέσου διαμαρτυρίας και διεκδίκησης αποδεικνύεται από το ότι υπάρχουν αναφορές σ’ αυτήν στο ινδικό έπος «Ραμαγιάνα», το οποίο θεωρείται ότι γράφτηκε περί τον 8ο π.Χ. αιώνα.

Απεργία πείνας έκαναν κι οι σουφραζέτες που μάχονταν για την ισότητα των γυναικών τις πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα. Η Μάριον Ντάνλοπ ήταν η πρώτη, το 1909, που κατέβηκε σε απεργία πείνας σε βρετανικές φυλακές. Κι άλλες συναγωνίστριές της μιμήθηκαν το παράδειγμά της, όπως η Μαίρη Κλαρκ, η οποία υπεβλήθη από τις Αρχές της φυλακής σε καταναγκαστική σίτιση, κάτι που της κόστισε τη ζωή, ενώ η απεργός Κόνστανς Μπάλγουερ-Λίτον πέθανε από καρδιακή προσβολή λίγο αργότερα, ως συνέπεια της καταναγκαστικής σίτισης, η οποία ήδη από τότε θεωρήθηκε ως μία μορφή βασανιστηρίων.

Το άρθρο 8 της Διακήρυξης του Παγκόσμιου Ιατρικού Συνδέσμου απαγορεύει ρητά στους ιατρούς να χορηγούν βιαίως τροφή σε απεργούς πείνας, ενώ ορίζει την καταναγκαστική σίτιση ως μια μορφή «απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης».

Ετσι λοιπόν, στο ύστατο κάστρο του σαρκίου τους έχουν οχυρωθεί πολλοί μέχρι σήμερα που έχουν αντιπαρατεθεί με το Σύστημα, αγωνιζόμενοι για τα ιδανικά τους. Οπως η Ουλρίκε Μάινχοφ, που ανήκε στη RAF (Φράξια Κόκκινος Στρατός), την επαναστατική οργάνωση που δρούσε στη Γερμανία στη δεκαετία του ’70. Η Μάινχοφ, μετά από διαδοχικές απεργίες πείνας για να μεταφερθεί σε άλλο από αυτό που εκρατείτο κελί, τελικά μεταφέρεται στα επονείδιστα, δαντικά κολαστήρια των φυλακών Στανχάιμ, γνωστά και ως «λευκά κελιά», όπου το γερμανικό κράτος συνέτριβε ψυχολογικά αυτούς που το αμφισβητούσαν έμπρακτα.

Η Μάινχοφ θα βρεθεί απαγχονισμένη το 1976, χωρίς να έχει αποδειχθεί εάν αυτοκτόνησε ή όχι. Η πορεία της θα εμπνεύσει τον Ντάριο Φο, ο οποίος θα γράψει τον συνταρακτικό μονόλογο «Εγώ, η Ουλρίκε Μάινχοφ, καταγγέλλω».

Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι από αυτό το έργο, κι ενώ δεν δικαιώνει τη Μάινχοφ για τη συμμετοχή της στις δολοφονίες της RAF, οπωσδήποτε σε κάνει να συλλογιστείς για το πώς εννοεί τη νομιμότητα και τον σωφρονισμό το γερμανικό -και το όποιο- κράτος.

«Λευκό το κελί, οι τοίχοι, λευκά τα κουφώματα, η πόρτα περασμένη με σμάλτο, για να μην πω και το αποχωρητήριο, ο φωτισμός με νέον. Λευκός κι αυτός - κι αναμμένες λάμπες μέρα-νύχτα. Πότε επιτέλους είναι μέρα και πότε νύχτα; Πώς θα το μάθω; Απ’ τη χαραμάδα του παραθύρου περνάει πάντα το ίδιο λευκό φως, ψεύτικο κι αυτό, σαν το παράθυρο που είναι ψεύτικο κι αυτό, ίδια ψεύτικος κι ο δόλιος ο χρόνος που μ’ έχετε φυλακισμένη εδώ σ’ ένα λευκό ατελείωτο».

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα: Ο Κουφοντίνας έδωσε έναν αγώνα αλήθειας
Το Δίκτυο χαιρετίζει την απόφαση του Δ. Κουφοντίνα και υπογραμμίζει ότι «η αντίσταση, η αλληλεγγύη, ο αγώνας για ελευθερία και αξιοπρέπεια, συνεχίζονται».
Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα: Ο Κουφοντίνας έδωσε έναν αγώνα αλήθειας
ΝΗΣΙΔΕΣ
Θεμελιώδη δικαιώματα
Στο βιβλίο του Σπύρου Βλαχόπουλου γίνεται λόγος για την κριτική θεώρηση κάθε περιορισμού που κρίνεται πιο αναγκαία από ποτέ σε περιόδους όπου τα ατομικά διακαιώματα βάλλονται.
Θεμελιώδη δικαιώματα
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Καμπαγιάννης-Παπαδάκης: Το δίκιο κρίθηκε στη συνείδηση της κοινωνίας και νίκησε
Με κοινή δήλωσή τους οι δύο μαχητικοί δικηγόροι σημειώνουν ότι «το να συνέχιζε ο κρατούμενος την απεργία πείνας, θα αποτελούσε ακούσια υλοποίηση από πλευράς του ενός κρατικού σχεδιασμού» και ότι «υπήρξαμε...
Καμπαγιάννης-Παπαδάκης: Το δίκιο κρίθηκε στη συνείδηση της κοινωνίας και νίκησε
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Δίκτυο: Κυβέρνηση που εξοικειώνει την κοινωνία με τη βία πρέπει να φύγει
Κάλεσμα στους πολίτες να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις για τα δημοκρατικά δικαιώματα και απέναντι στον αυταρχισμό κάνει το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, το οποίο με ανακοίνωσή του...
Δίκτυο: Κυβέρνηση που εξοικειώνει την κοινωνία με τη βία πρέπει να φύγει
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Δέκα ημέρες απεργίας πείνας απ' την καθηγήτρια της ΑΣΚΤ για τον Δ. Κουφοντίνα
Η καθηγήτρια της ΑΣΚΤ που προχώρησε σε απεργία πείνας σε ένδειξη συμπαράστασης στον Δ. Κουφοντίνα, προχωρά σε διακοπή και υπόσχεται συνέχιση της δράσης της ενάντια στην κρατική αυθαιρεσία στο δρόμο. 
Δέκα ημέρες απεργίας πείνας απ' την καθηγήτρια της ΑΣΚΤ για τον Δ. Κουφοντίνα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας