Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
  • Αθήνα
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 11.7°C / 15.0°C
    4 BF
    70%
  • Θεσσαλονίκη
    Ψιχάλες
    10°C 8.3°C / 10.6°C
    2 BF
    81%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    16°C 13.3°C / 18.0°C
    2 BF
    59%
  • Ιωάννινα
    Αραιές νεφώσεις
    10°C 6.7°C / 13.0°C
    2 BF
    62%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    12°C 12.0°C / 12.0°C
    5 BF
    40%
  • Βέροια
    Αραιές νεφώσεις
    14°C 13.9°C / 13.9°C
    0 BF
    48%
  • Κοζάνη
    Αραιές νεφώσεις
    8°C 8.0°C / 8.0°C
    4 BF
    39%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    15°C 10.0°C / 18.0°C
    2 BF
    59%
  • Ηράκλειο
    Σποραδικές νεφώσεις
    18°C 16.7°C / 19.4°C
    4 BF
    72%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    13°C 11.7°C / 14.0°C
    4 BF
    67%
  • Ερμούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    15°C 15.0°C / 15.6°C
    5 BF
    72%
  • Σκόπελος
    Αυξημένες νεφώσεις
    8°C 7.8°C / 7.8°C
    2 BF
    90%
  • Κεφαλονιά
    Σποραδικές νεφώσεις
    16°C 16.0°C / 16.0°C
    2 BF
    82%
  • Λάρισα
    Αυξημένες νεφώσεις
    9°C 9.0°C / 9.0°C
    2 BF
    81%
  • Λαμία
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 10.6°C / 11.7°C
    1 BF
    84%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    18°C 17.2°C / 18.0°C
    3 BF
    68%
  • Χαλκίδα
    Αραιές νεφώσεις
    10°C 7.2°C / 12.0°C
    1 BF
    66%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    12°C 11.7°C / 13.0°C
    5 BF
    33%
  • Κατερίνη
    Ψιχάλες
    11°C 9.0°C / 13.9°C
    1 BF
    81%
  • Καστοριά
    Αραιές νεφώσεις
    8°C 8.0°C / 8.0°C
    4 BF
    39%
«Θέλω αυτό που βλέπω να μου αλλάξει τη ζωή, να με κάνει να σκέφτομαι. Να ερωτευτώ»
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Θέλω αυτό που βλέπω να μου αλλάξει τη ζωή, να με κάνει να σκέφτομαι. Να ερωτευτώ»

  • A-
  • A+
Ο Δάφνις Κόκκινος μιλά στην «Εφ.Συν.» για την Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης της οποίας τη διεύθυνση ανέλαβε εδώ και λίγους μήνες.
Ακολουθήστε μας στο Google news

Με τον Δάφνι Κόκκινο εδώ και πολλά χρόνια έχουμε συνηθίσει να συναντιόμαστε σε μικρά καφέ πόλεων του εξωτερικού ή σε φουαγιέ θεάτρων, πριν ή μετά την παράσταση κάποιου έργου της Πίνα Μπάους – εκείνος είτε με την αγωνία της επικείμενης πρεμιέρας, είτε εξαντλημένος από την παράσταση όπου μόλις είχε χορέψει. Αυτή τη φορά η συνθήκη έχει αλλάξει: με ξεναγεί στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης (ΚΣΟΤ), της οποίας τη διεύθυνση ανέλαβε εδώ και λίγους μήνες. Μοιάζει σαν στο σπίτι του. Εξάλλου, σε αυτούς τους χώρους μαθήτευσε επί χρόνια.

Οι σημερινοί μαθητές και μαθήτριες λόγω της πανδημίας, κάνουν μάθημα μέσω διαδικτύου. Χρησιμοποιούν σαν μπάρα ένα τραπέζι, ένα ράφι, έναν πάγκο – ότι μπορούν να χρησιμοποιήσουν από ότι υπάρχει στα σπίτια τους: παράδοξο αλλά και συγκινητικό θέαμα.

Με τον Δάφνι καθόμαστε σε μια κενή αίθουσα με καθρέφτες, όπου κανονικά θα γινόταν μάθημα τέτοια ώρα. Εξηγεί το όραμά του για την ΚΣΟΤ, τις δυσκολίες, τους παράξενους κύκλους της ζωής του: τον κάλεσαν να αναλάβει τη διεύθυνση την επέτειο του θανάτου της Πίνα, ενώ το συμβόλαιό του λήγει την ημέρα των γενεθλίων της…

● Επιστρέφοντας εδώ που όλα ξεκίνησαν...

Εδώ μέσα έμαθα να χορεύω. Με το που τελείωσα το Λύκειο, προετοιμάστηκα ένα χρόνο και μετά έδωσα εξετάσεις. Ηταν τότε διευθύντρια η Ντόρα Τσάτσου και δίδασκαν οι Ζουζού Νικολούδη, Γιάννης Μέτσης, Λεωνίδας Ερενίδης, Μαρία Γαζή, Σοφία Σπυράτου – όλη αυτή η αφρόκρεμα. Σπούδασα εδώ και μετά πήγα στο Βούπερταλ, στην ομάδα της Πίνα Μπάους. Το περασμένο καλοκαίρι με πήρε τηλέφωνο η Υπουργός Πολιτισμού και μου πρότεινε τη θέση του διευθυντή της ΚΣΟΤ. Ηταν κάτι που δεν είχα σκεφτεί ποτέ στη ζωή μου.

Σκεφτόμουν πάντα μία Ακαδημία στην Κρήτη: ήθελα και θέλω να γίνει κάτι εκεί. Mε εξέπληξε πολύ ευχάριστα η πρότασή της. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να μιλήσω με το Βούπερταλ – έχω ένα συμβόλαιο, δεν μπορώ να πω «γεια σας, φεύγω». Τελικά, το είδα σαν μία ευκαιρία να μεταδώσουμε στις καινούργιες γενιές όλα αυτά που έχουμε μάθει από την Πίνα εγώ και οι συνάδελφοί μου. Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μία υπέροχη εμπειρία. Οπότε δέχτηκα. Πήρα λίγα καλοκαιρινά ρούχα, που με αυτά είμαι ακόμα. Δεν έχω καταφέρει να φύγω από τότε λόγω δουλειάς και εγκλεισμού. Είμαι με δανεικά χειμωνιάτικα ρούχα από συναδέλφους.

● Τι βρήκες εδώ και τι θες να αλλάξεις;

Κατ’ αρχάς δεν ήξερα τίποτα. Για παράδειγμα, το πώς λειτουργεί το ελληνικό Δημόσιο. Δεν είχα δουλέψει ποτέ στην Ελλάδα, καθώς λείπω 32 χρόνια. Στα 55 μου έμαθα τι θα πει Δ.Σ. Σε σχέση με τον χορό, μου ήταν πολύ εύκολο, καταλάβαινα τι πρέπει να κάνει ο καθένας. Εκεί μπορώ να συνεννοηθώ. Για τα υπόλοιπα δεν είχα ιδέα. Αλλά έπρεπε να τα μάθω άμεσα, γιατί έπρεπε να ενεργήσω πολύ γρήγορα. Ευτυχώς έχουμε ένα απίθανο Δ.Σ. που είναι συνέχεια παρόν για να κινεί τις διαδικασίες. Και το υπουργείο βοήθησε πολύ.

Απαιτήθηκε πολλή δουλειά από πολύ κόσμο. Κτιριακά χρειαζόταν μια ριζική ανακαίνιση. Τα πιάνα και τα ηχητικά συστήματα ήταν όλα από τη δεκαετία του 1970. Είχαν γίνει κάποιες εργασίες, αλλά δεν επαρκούσαν. Μετά έπρεπε να οργανωθούν οι εισαγωγικές εξετάσεις μέσα στην Covid πανδημία. Είχαμε 270 υποψήφιους και δημιουργήθηκαν σχεδόν 30 τμήματα για μπαλέτο, μοντέρνο και ρυθμική. Χρειάστηκε εξαιρετική οργάνωση.

Λόγω Covid-19 έπρεπε με κάθε αλλαγή γκρουπ να απολυμαίνεται ο χώρος. Η καθημερινή εργασία ήταν ένα δωδεκάωρο το λιγότερο. Χωρίς ελεύθερες μέρες. Αλλά δεν γινόταν αλλιώς. Μετά τις εισαγωγικές, ακολούθησαν οι επαναληπτικές αυτών που είχαν μείνει μετεξεταστέοι, και η προκήρυξη για την πρόσληψη καθηγητών.

Η σχολή άνοιξε στις 5 Οκτώβρη καθόλα νόμιμα. Με καθηγητές, με ανακαινισμένη σχολή και με ολοκληρωμένες τις εξετάσεις στα τρία έτη. Μετά μας διέκοψε ο covid. Είναι που έχω και μία νοοτροπία γερμανική: τόσα χρόνια μαζί με την Πίνα έμαθα να είμαι πολύ οργανωτικός. Παλαιότερα έλεγα πως εγώ δεν πρόκειται ποτέ να κάνω κάτι τέτοιο – χορευτής είμαι. Μαθαίνεις όμως, γιατί σε κάνει η ανάγκη να μάθεις.

● Πού φιλοδοξείς να πάει αυτή η σχολή;

Το πρωταρχικό είναι η σχολή να γίνει ανώτατη. Ολες οι σχολές στο εξωτερικό που δίνουν πτυχίο καθηγητή είναι τετραετούς ή πενταετούς φοίτησης. Με τριετή φοίτηση δίνεις μόνο πτυχίο χορευτή. Αλλά εδώ είναι έτσι ο νόμος από το 1970: μας υποχρεώνει με τριετή φοίτηση να δίνουμε πτυχίο χορευτή και όλα τα υπόλοιπα. Αυτό πρέπει ν’ αλλάξει. Πρέπει να γίνουμε σαν την Ευρώπη.

Βασικό πρόβλημα είναι ο χώρος. Υπάρχουν 3 αίθουσες για 150 άτομα – δεν χωράμε. Κι αυτό έχει επιδεινωθεί λόγω covid. Οταν ήρθε η υπουργός, της το είπα. Μας απάντησε: «Ψάξτε για κτίριο». Οπότε ψάχνουμε για να επεκταθούμε. Ο χώρος μάς είναι απαραίτητος για να χορεύουμε. Ως κράτος, ως παιδεία, πρέπει να προσφέρουμε τον χώρο σε αυτά τα 150 παιδιά. Και, ει δυνατόν, να τα κάνουμε 300. Γιατί η Εθνική Κρατική Σχολή Χορού της Ελλάδας να μην έχει 300 παιδιά που φοιτούν για να γίνουν καθηγητές, χορευτές, χορογράφοι; Να μαθαίνουν διαφορετικά πράγματα. Στους μαθητές μας δεν κάνει καρδιά να φύγουν από τη Σχολή. Θέλουν να είναι συνέχεια εδώ και να δουλεύουν.

● Σου πέρασε ποτέ από το μυαλό η σκέψη «Ωχ, Ελλάδα! Πού πάω να μπλέξω!»

Καθόλου. Τώρα το σκέφτομαι, επειδή το είπες. Μονάχα τον χορό σκέφτηκα: καινούργιος κόσμος, καινούργια παιδιά. Δίψα για μάθηση. Ο, τι έχω μάθει, μπορώ να τους τα περάσω όλα. Κι όταν πήγα στην Πίνα Μπάους σκέφτηκα μόνο την Πίνα – όχι τη Γερμανία, το Βούπερταλ, το κρύο, τις οικονομικές δυσκολίες. Τίποτα. Σκέφτηκα: Πίνα Μπάους. Κι εδώ σκέφτηκα: σχολή, χορευτές.

● Ποιο είδος χορού αγαπάς;

Θέλω συναίσθημα. Να με αγγίζει, όχι μόνο αισθητικά. Να με κάνει να γελάω, να φοβάμαι, να σκέφτομαι, να κλαίω. Να με δονεί. Να με ταρακουνάει, να με συγκλονίζει. Οπως αυτό που έκανε η Πίνα. Αναγκαστικά σε δονεί. Σε υποχρεώνει να συμμετέχεις. Θέλω να συμμετέχω. Δεν θέλω να παραμένω αμέτοχος ή να σκέφτομαι κάτι άλλο. Θέλω αυτό που βλέπω να με σοκάρει, να βγαίνω έξω και να θέλω να ουρλιάξω. Να μου αλλάξει τη ζωή, να με κάνει να σκέφτομαι. Να ερωτευτώ. Αλλιώς, γιατί να το δω;

Δάφνις Κόκκινος και Τζούλι Ανν Στάνζακ στην παράσταση «Sweet Mambo» της Πίνα Μπάους (2008)

● Αλήθεια, τώρα με την ομάδα της Πίνα Μπάους, τι γίνεται;

Τώρα με τον covid δεν είχαμε παραστάσεις. Οπότε μπόρεσα να είμαι στην Ελλάδα. Δεν είχα το δίλημμα να τρέχω πάνω κάτω. Η ομάδα πήρε καινούργιους χορευτές, και σε έναν δίδαξα ήδη τους ρόλους μου σε δύο έργα για να μπορεί να με αντικαταστήσει αν χρειαστεί. Προς το παρόν δεν γίνεται τίποτα και δεν ξέρω πότε θα γίνει. Για να μπορώ να χορέψω τον ρόλο μου, προσπαθώ να γυμνάζομαι εδώ όσο το δυνατόν περισσότερο. Είχα όμως τόση πολλή δουλειά που το αμέλησα.

Τώρα θα πρέπει να γυμνάζομαι πιο εντατικά, γιατί κάποια στιγμή θα ξαναβγώ στη σκηνή. Είμαι εδώ τέσσερις μήνες με έντονη δουλειά. Τα δεκατετράωρα ήταν συνεχόμενα για πολύ καιρό και καθημερινά, χωρίς διακοπή. Παράλληλα, αυτά τα 150 παιδιά της σχολής θέλω να τα βλέπω. Θέλω να παρακολουθώ τα μαθήματά τους ή να τους δίνω ρεπερτόριο.

● Ποιο θα είναι το μέλλον της ομάδας της Μπάους;

Εξαρτάται από τον καινούργιο διευθυντή που θα έχουμε από το ερχόμενο καλοκαίρι. Οταν είχε φύγει η προηγούμενη διευθύντρια, πέντε χορευτές που ψηφίστηκαν από την ομάδα, ασκούσαμε τη διεύθυνση επί ένα χρόνο. Από πέρυσι την ασκεί η Μπετίνα Βάγκνερ-Μπέργκελτ, που πριν ήταν στην Οπερα του Μονάχου. Το συμβόλαιό της τελειώνει το καλοκαίρι.

Ελπίζουμε τώρα να έρθει κάποιος που θα μείνει. Με τον γιο της Πίνα και πρόεδρο του Foundation Pina Bausch, δουλεύουμε πάρα πολύ. Συνεργαζόμαστε και με άλλες όπερες για να μαθαίνουν κομμάτια μας, καθώς και με πανεπιστήμια σε όλη την Ευρώπη – τώρα και με την Κρατική Σχολή της Ελλάδας. Θα έρχονται χορευτές από εκεί για σεμινάρια, εργαστήρια κ.λπ.

● Οσοι έχουμε παρακολουθήσει τις παραστάσεις της Πίνα και σας έχουμε δει να χορεύετε, είναι σαν να σας ξέρουμε ήδη όλους προσωπικά.

Κι εγώ το ίδιο βλέπω στην ομάδα όταν είμαι θεατής. Είναι προσωπικό αυτό που συμβαίνει. Οταν τους βλέπεις, φαίνεται όλη η δουλειά που έχει κάνει η Πίνα με τον καθένα ξεχωριστά. Αυτό βγαίνει πάνω στη σκηνή, αφού αυτό ήθελε να κάνει: να αναδείξει την ατομικότητα, την ειλικρίνεια και την αυθεντικότητα του καθενός.

Ειδικά στα κομμάτια που έχουμε δημιουργήσει εμείς οι ίδιοι, όπου είμαστε οι εαυτοί μας. Να γιατί οι χορευτές της είναι τόσο παρόντες. Με ακρίβεια χιλιοστού, ακόμα και έπειτα από ώρες ατέλειωτες δουλειάς. Και δεν είναι ότι έγινε η πρεμιέρα και τελείωσες. Χορεύεις 20 χρόνια το κομμάτι και ακόμα είναι εκεί σε κάθε παράσταση για να σε διορθώσει. Κάθε φορά, ώστε να πας παραπέρα.

Δεν έχει φτάσει στο τέρμα καμία παράσταση. Είναι ένας οργανισμός ο οποίος εξελίσσεται. Πολλοί χορογράφοι κάνουν πρεμιέρα και την άλλη μέρα στην παράσταση βρίσκονται δέκα λεπτά πριν, κάνουν λίγο ζέσταμα και τέλειωσε. Η Πίνα, το επόμενο πρωί έπειτα από κάθε παράσταση, δούλευε τέσσερις ώρες να εξελίξει αυτό που έγινε εχθές, κάνοντας διορθώσεις σε κάθε σκηνή. Γι’ αυτό εξελίσσεται το έργο της συνέχεια: γιατί ήταν εκεί, πάντα, κάθε μέρα. Απίθανο; Κι όμως, δεν έλειπε ποτέ. Ούτε άρρωστη ήταν. Οταν αρρώστησε και δεν ήρθε, πέθανε.

● Μίλησέ μας λίγο περισσότερο γι' αυτή τη σπουδαία καλλιτέχνιδα.

Με την Πίνα Μπάους είχαμε αναπτύξει μία πολύ ιδιαίτερη σχέση με τα χρόνια. Ειδικά από τότε που έγινα βοηθός της, εξελίχθηκε η σχέση διαφορετικά. Νιώθαμε οικεία ο ένας με τον άλλον. Δεν ξέρω αν σου έχω πει ποτέ πώς με έλεγε. «Μάτια μου» – στα ελληνικά! Της έλεγα «Guten morgen» (σ.σ.: καλημέρα, στα γερμανικά) κι εκείνη μου έλεγε «Καλημέρα μάτια μου». Κάθε φορά που έπρεπε να βγει με επισκέπτες, ήθελε να είμαι μαζί της στο εστιατόριο. Της έλεγα ότι θέλω να πάω να κοιμηθώ – γιατί πήγαινε 3 το πρωί κι ήμασταν ακόμα εκεί, ενώ εγώ το άλλο πρωί στις 10 είχα μάθημα, και το απόγευμα παράσταση. «Θα πεθάνω, δεν μπορώ άλλο!» της έλεγα.

Τελικά πήγαινα και δεν ήθελα να φύγω, γιατί περνούσα υπέροχα. Με το κρασί σ’ το έχω πει; Κανονικά δεν πίνω αλκοόλ. Στο εστιατόριο, όμως, έπρεπε να πίνω πάντα ένα ποτήρι για να χαιρετάω τον κόσμο. Της λέω μια μέρα: «Πίνα, όταν πίνω ένα ποτήρι κρασί το βράδυ δεν μπορώ να κοιμηθώ μετά». Κι εκείνη μου απάντησε: «Ντάρλινγκ, τότε να πίνεις δύο».

*Δημοσιογράφος, σκηνοθέτης και μεταφραστής

ΝΗΣΙΔΕΣ
«Την ιστορία μας δεν τη γνωρίζουμε, αλλά την ξέρουν τα κύτταρά μας»
Η Ελλη Παπακωνσταντίνου που αποτελεί την πρώτη σκηνοθέτρια που ανέβασε θεατρικό στο Μαουτχάουζεν μιλά στην «Εφ.Συν.» για το θέατρο και την τέχνη.
«Την ιστορία μας δεν τη γνωρίζουμε, αλλά την ξέρουν τα κύτταρά μας»
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Καλή Βρανοχρονιά»
Η γνωστή stand-up comedian Κατερίνα Βρανά αποχαιρετά το 2020 με μία ειδικά αφιερωμένη παράσταση με τίτλο «Καλή Βρανοχρονιά!».
«Καλή Βρανοχρονιά»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ο Γιάννος Περλέγκας κάνει θέατρο σε μια εποχή που είναι πράξη σχεδόν απαγορευμένη
Ο Γιάννος Περλέγκας σκηνοθετεί την παράσταση «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια» του Ιάκωβου Καμπανέλλη που θα παρουσιάστεί σε live streaming.
Ο Γιάννος Περλέγκας κάνει θέατρο σε μια εποχή που είναι πράξη σχεδόν απαγορευμένη
ART - ΝΕΑ
Εξι ηθοποιοί διαφωνούν με Μαρμαρινό και Κουμεντάκη
Εξι ηθοποιοί που συνεργάζονται με τον Μ. Μαρμαρινό και τον Γ. Κουμεντάκη για μία νέα παράσταση με αφορμή την επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης εκφράζουν την αντίθεσή τους για τη στήριξη προς την Λ. Μενδώνη.
Εξι ηθοποιοί διαφωνούν με Μαρμαρινό και Κουμεντάκη
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ταραχοποιοί της τέχνης με νέες οπτικές γλώσσες
Νέα διαδικτυακή έκθεση του Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης με θέμα την πολιτική δέσμευση, τον ατρόμητο και πρωτοποριακό οπτικό πειραματισμό και τις ουτοπικές φιλοδοξίες των καλλιτεχνών στις αρχές του...
Ταραχοποιοί της τέχνης με νέες οπτικές γλώσσες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας