Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
  • Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    17°C 16.1°C / 18.0°C
    1 BF
    39%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    16°C 14.0°C / 16.7°C
    2 BF
    72%
  • Πάτρα
    Αραιές νεφώσεις
    13°C 10.6°C / 16.1°C
    3 BF
    82%
  • Ιωάννινα
    Ελαφρές νεφώσεις
    11°C 8.9°C / 12.0°C
    1 BF
    62%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    15°C 15.0°C / 15.0°C
    2 BF
    67%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    15°C 14.4°C / 15.6°C
    0 BF
    52%
  • Κοζάνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    12°C 12.0°C / 12.0°C
    2 BF
    43%
  • Αγρίνιο
    Αραιές νεφώσεις
    13°C 10.6°C / 16.1°C
    3 BF
    82%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    18°C 16.7°C / 19.4°C
    5 BF
    63%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    16°C 16.0°C / 16.0°C
    3 BF
    72%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    18°C 17.8°C / 19.0°C
    2 BF
    59%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    16°C 14.4°C / 18.0°C
    3 BF
    45%
  • Κεφαλονιά
    Σποραδικές νεφώσεις
    16°C 16.0°C / 16.0°C
    2 BF
    77%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    17°C 16.1°C / 17.0°C
    2 BF
    42%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    18°C 16.7°C / 18.3°C
    3 BF
    27%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    18°C 17.8°C / 19.0°C
    4 BF
    52%
  • Χαλκίδα
    Ελαφρές νεφώσεις
    16°C 15.0°C / 17.0°C
    2 BF
    36%
  • Καβάλα
    Σποραδικές νεφώσεις
    12°C 8.9°C / 14.0°C
    1 BF
    72%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    15°C 14.4°C / 15.6°C
    2 BF
    65%
  • Καστοριά
    Ελαφρές νεφώσεις
    12°C 12.0°C / 12.0°C
    2 BF
    43%
Η μάχη των Δαρδανελίων

Η ναυμαχία της Λήμνου. Πίνακας του Λ. Γεραλή που απεικονίζει τη στροφή των ελληνικών παλαιών θωρηκτών που ετοιμάζονται ν’ ακολουθήσουν το «Αβέρωφ» στην καταδίωξη του τουρκικού στόλου. Ο πίνακας βρίσκεται στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας. Η φωτογραφία είναι από την «Ιστορία του Ελληνικού Εθνους», τόμος ΙΔ (εκδόσεις Εκδοτική Αθηνών 1977)

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η μάχη των Δαρδανελίων

  • A-
  • A+
Μια νικηφόρα ναυμαχία, με πρωταγωνιστή το θρυλικό θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ», έγραψε, με τον καλύτερο τρόπο για την Ελλάδα, το τέλος του Α’ Βαλκανικού Πολέμου.
Ακολουθήστε μας στο Google news

Η ιστορική ναυμαχία έγινε πριν από 108 χρόνια, στις 5 Ιανουαρίου 1913, μεταξύ Λήμνου και Τενέδου, 30 ναυτικά μίλια νότια από την είσοδο των στενών των Δαρδανελίων.

Η πρώτη βολή ρίχτηκε στις 11.34 το πρωί από την τουρκική ναυαρχίδα, το θωρηκτό «Τουργούτ Ρέις», και ακολούθησαν τα άλλα τουρκικά πλοία. Το επόμενο λεπτό άρχισαν βολές τα πλοία του ελληνικού στόλου.

Σε λιγότερο από μισή ώρα τα τουρκικά πολεμικά άρχισαν να οπισθοχωρούν, με σημαντικές ζημιές και ανθρώπινες απώλειες, προς τα Δαρδανέλια. Η ελληνική ναυαρχίδα, το νεότευκτο «Γ. Αβέρωφ», ξεκινούσε, στις 12.12, ολοταχώς την καταδίωξή τους ρίχνοντας πυρά εναντίον τους.

Η ξέφρενη καταδίωξη συνεχίστηκε μέχρι τις 2.30 το μεσημέρι, οπότε τα τουρκικά πλοία μπήκαν στα στενά χωρίς να ξαναβγούν, μέχρι το τέλος του πολέμου, στο Αιγαίο. Στις 3.10 ο αρχηγός του ελληνικού στόλου, ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης, έστελνε το παρακάτω τηλεγράφημα:

«Εξ "Αβέρωφ" 3.10 μ.μ. Υπουργείον Ναυτικών
Εχθρικόν στόλον διευθυνθέντα εις Λήμνον κατεναυμαχήσαμεν και κατεδιώξαμεν μέχρι στενών εν οις και κατέφυγεν εν αταξία. Διάρκεια ναυμαχίας τρίωρος. Εσχομεν μόνον τραυματίαν ελαφρώς δίοπον σαλπιγκτήν Αγγελήν. Ζημίαι "Αβέρωφ" επουσιωδέσταται. Μαχητική δύναμις πλοίου ανέπαφος. Κουντουριώτης» (1).

Σύμφωνα με ιστορικούς, καθοριστικό ρόλο για την έκβαση της ναυμαχίας έπαιξαν δύο γεγονότα: α) η απόφαση του Κουντουριώτη να κρατήσει όλο τον στόλο στον Μούδρο της Λήμνου αιφνιδιάζοντας τους Τούρκους, που περίμεναν να έχουν φύγει πλοία προς καταδίωξη ενός τουρκικού καταδρομικού και β) η αστοχία του τουρκικού πυροβολικού σε αντίθεση με την ευστοχία των Ελλήνων ναυτών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ οι δύο στόλοι έριξαν από περίπου 800 βολές ο καθένας, τα ελληνικά πλοία δεν είχαν ανθρώπινες απώλειες ούτε υπέστησαν ζημιές. Αντίθετα, οι Τούρκοι μετρούσαν τουλάχιστον 262 νεκρούς και τραυματίες και τα μεγαλύτερα θωρηκτά τους, το «Τουργούτ Ρέις» (Torgut Reis), το «Χαϊρεδίν Μπαρμπαρόσα» (H. Barbarossa) και το «Μεσουδιέ» (Messoudieh), είχαν τεθεί εκτός μάχης με σοβαρότατες ζημιές (2).

Με αυτή τη ναυμαχία έκλεισε, ουσιαστικά, το κεφάλαιο του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, που τυπικά ξεκίνησε στις 25 Σεπτεμβρίου 1912, με την κήρυξη του πολέμου από το Μαυροβούνιο κατά της παραπαίουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ολοκληρώθηκε στις 17 Μαΐου 1913, με τη Συνθήκη του Λονδίνου.

Η Ελλάδα εισήλθε στον πόλεμο στις 5 Οκτωβρίου 1912, με επιθετικές ενέργειες προς τη Μακεδονία και την Ηπειρο, ενώ την ίδια ημέρα, ο βουλγαρικός στρατός κινήθηκε προς την Ανατολική Θράκη και ο σερβικός προς τα Σκόπια και το Μοναστήρι.

Ο ελληνικός στρατός απελευθέρωσε, σταδιακά, τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις της Μακεδονίας και της Ηπείρου και το Ναυτικό μια σειρά από νησιά ξεκινώντας από τη Λήμνο.

Η δύναμη του ελληνικού στόλου

Η απελευθέρωση της Λήμνου έγινε στις 7 Οκτωβρίου, αφού είχε καταπλεύσει ο στόλος και ταυτόχρονα μεταφέρθηκε από τη Σκιάθο, με το επίτακτο επιβατηγό «Πηνειός», μια διλοχία πεζικού, με επικεφαλής τον λοχαγό Ιουλιανό Κονταράτο.

Επειτα από μια σύντομη μάχη με τους περίπου 50 άνδρες της τουρκικής φρουράς υψώθηκε η ελληνική σημαία στη Λήμνο και ο στόλος αγκυροβόλησε στον κόλπο του Μούδρου, τον οποίο χρησιμοποιούσε ως ορμητήριο.

Τις επόμενες μέρες καταλήφθηκαν, διαδοχικά και τις περισσότερες φορές αναίμακτα, τα νησιά Ιμβρος, Θάσος, Αγιος Ευστράτιος, Σαμοθράκη, Ψαρά, Τένεδος, Ικαρία, Χίος και Λέσβος.

Το «βαρύ όπλο» του ελληνικού στόλου ήταν το νεότευκτο θωρακισμένο καταδρομικό «Αβέρωφ», που έφτασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα την 1η Σεπτεμβρίου 1911. Κόστισε 22.300.000 χρυσές δραχμές και το ένα πέμπτο καλύφθηκε από κληροδότημα του Ελληνα Αιγυπτιώτη, Γεωργίου Αβέρωφ.

Η παραγγελία του είχε γίνει σε ιταλικά ναυπηγεία, προκαλώντας τη δυσαρέσκεια της Γερμανίας, που επεδίωκε να έχει τον πρώτο λόγο στην πώληση ναυτικών μονάδων στη χώρα μας. Πιθανόν γι’ αυτόν τον λόγο η Γερμανία έβαλε, αργότερα, πολλά εμπόδια για την έγκαιρη παραλαβή δύο νεότευκτων αντιτορπιλικών, που έπρεπε να παραδοθούν λίγο πριν από την έναρξη του πολέμου.

Τελικά, ύστερα από πολλές περιπέτειες τα αντιτορπιλικά «Νέα Γενεά» και «Κεραυνός» εντάχθηκαν στον στόλο και πήραν μέρος στις 8 Νοεμβρίου στις επιχειρήσεις για την απελευθέρωση της Χίου και της Μυτιλήνης.

Η δύναμη του ελληνικού στόλου αυξανόταν καθώς χρησιμοποιούνταν επιταγμένα επιβατηγά πλοία, είτε ως πλωτά νοσοκομεία είτε για μεταφορά στρατού, επιβεβαιώνοντας τον χαρακτηρισμό του στόλου των επιβατηγών πλοίων ως «τέταρτου όπλου».

Από την άλλη πλευρά, οι Τούρκοι είχαν επενδύσει σε σύγχρονα σκάφη μόνο για τον στόλο των «ελαφρών» πολεμικών τους. Αντίθετα, τα «βαριά» πλοία τους ήταν όλα μεγάλης ηλικίας και πολύ πιο αργά από το «Αβέρωφ».

Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν η Ελλάδα παρήγγειλε (1909) το «Αβέρωφ», η Τουρκία «απάντησε» με την αγορά από το γερμανικό ναυτικό δύο θωρηκτών ναυπήγησης 1891. Ηταν τα «Χαϊρεδίν Μπαρμπαρόσα» (πρώην «Φρειδερίκος-Γουλιέλμος») και «Τουργούτ Ρέις» (πρώην «Βάισεμπουργκ»). Και στα δύο έγινε το 1904 αντικατάσταση των λεβήτων τους, αλλά έχοντας μέγιστη ταχύτητα 17 μιλίων υστερούσαν κατά πολύ της ελληνικής ναυαρχίδας (3). Γενικά, πάντως, ο τουρκικός στόλος θεωρείται ότι υπερτερούσε στη δύναμη πυρός. Ομως, όπως αποδείχτηκε σε δύο κρίσιμες ναυμαχίες, η αστοχία των βολών του ήταν μεγάλη.

Οι κρίσιμες ναυμαχίες

Η πρώτη ναυμαχία έγινε στις 3 Δεκεμβρίου 1912, ανοιχτά από το ακρωτήριο Ελλης.

Η πρωινή χειμερινή ομίχλη κάλυπτε ακόμα τη στεριά που βρισκόταν απέναντι από τον ελληνικό στόλο. Ετσι, δυσκολευόταν η στόχευση για τα ελληνικά πληρώματα, αλλά οι Τούρκοι δεν μπόρεσαν να το εκμεταλλευτούν.

Η ναυμαχία διήρκεσε μόλις μισή ώρα και στις 10.25 το πρωί «τα τούρκικα θωρηκτά εν αταξία εισέρχοντο στον Ελλήσποντο» (4).

Το «Αβέρωφ», που είχε ρίξει 127 βολές (τα άλλα τρία ελληνικά θωρηκτά είχαν ρίξει συνολικά 215 βολές), καταδίωξε τα τουρκικά πλοία μπαίνοντας, παρακινδυνευμένα, στα στενά εντός της ακτίνας βολής των παράκτιων φρουρίων, τα οποία, ευτυχώς, δεν του επέφεραν κάποιο σοβαρό πλήγμα. Αρκετά χρόνια αργότερα (1930) ο Κουντουριώτης σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ακρόπολις» σημείωνε ότι αδιαφορούσε για τα συνδυασμένα τουρκικά πυρά διότι ήταν άστοχα.

«Ημουν βέβαιος ότι, αν και τα τρία άλλα θωρηκτά μας εξακολουθούσαν να κρατούν τη γραμμή που υπελόγιζα, η σωτηρία του τουρκικού στόλου θα ήτο πολύ δύσκολη», έλεγε ο ίδιος. Ομως, σύμφωνα με τον ναύαρχο, τα ελληνικά θωρηκτά άλλαξαν κατεύθυνση, διότι βλέποντας το «Αβέρωφ» να χάνεται σε ένα σύννεφο καπνού από οβίδες που έσκαγαν τριγύρω του, πίστεψαν πως βυθιζόταν.

«Αν είχα τον ασύρματό μου τα πράγματα δεν θα συνέβαιναν έτσι», συμπλήρωνε ο Κουντουριώτης, διευκρινίζοντας ότι ο ασύρματος του πλοίου είχε καταστραφεί από μια οβίδα και δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με τα άλλα θωρηκτά. Πριν από τη δεύτερη ναυμαχία, έγινε μια στρατηγική κίνηση από τους Τούρκους.

Το βράδυ της Πρωτοχρονιάς του 1913 το θωρακισμένο καταδρομικό «Χαμιδιέ» εκμεταλλευόμενο την κακοκαιρία και τη χαμηλή ορατότητα ξέφυγε από την προσοχή των περιπολούντων ελληνικών αντιτορπιλικών και βγήκε στο Αιγαίο. Το μεσημέρι της 2ας Ιανουαρίου το τουρκικό πλοίο βρισκόταν ανοιχτά της Σύρου και έπειτα από προειδοποιήσεις έριξε 52 βολές εναντίον του ελλιμενισμένου επίτακτου επιβατηγού «Μακεδονία». Από αυτές οι 46 βρήκαν τον στόχο τους και ξέσπασε πυρκαγιά σε 9 σημεία του πλοίου. Οι υπόλοιπες αστόχησαν και οι οβίδες εξερράγησαν στην πόλη προκαλώντας ζημιές σε σπίτια και στο εργοστάσιο του ηλεκτρικού, με αποτέλεσμα να μείνει για πολλές ώρες το νησί στο σκοτάδι.

Δεν έχει αποσαφηνιστεί εάν η έξοδος του «Χαμιδιέ» έγινε βάσει σχεδίου του τουρκικού ναυαρχείου ή ήταν αυτενέργεια του κυβερνήτη. Δύο στοιχεία, όμως, συνηγορούν για τη δεύτερη εκδοχή: α) το πλοίο δεν επιχείρησε νέα επίθεση εναντίον ελληνικών πλοίων σε άλλα νησιά και β) μετά την επίθεση δεν πήγε σε τουρκικό λιμάνι αλλά κατευθύνθηκε στη Βηρυτό και αργότερα εμφανίστηκε στη Μάλτα (5).

Το βέβαιο είναι ότι οι Τούρκοι περίμεναν ύστερα απ’ αυτή την ενέργεια -που ο ευρωπαϊκός φιλοτουρκικός Τύπος είχε υπερεκτιμήσει- να διασπαστεί ο ελληνικός στόλος και κάποια πλοία να φύγουν από τον Μούδρο προς καταδίωξη του «Χαμιδιέ».

Λέγεται ότι η Αθήνα είχε δώσει σχετική εντολή στον Κουντουριώτη, αλλά εκείνος αρνήθηκε να αποδυναμώσει τη δύναμή του στη Λήμνο και προβάλλοντας πειστικά επιχειρήματα κατάφερε ν' ανακληθεί η διαταγή.

Ετσι, στις 5 Ιανουαρίου, όταν ο τουρκικός στόλος ξεκίνησε την έξοδό του από τα Δαρδανέλια διαπίστωσε, με έκπληξη, ότι είχε ν’ αντιμετωπίσει ολόκληρο τον ελληνικό στόλο, πράγμα καθοριστικό για το αποτέλεσμα.

Πηγές:
1) Εφημερίδα «Ακρόπολις», φ.6.1.1913.
2) Συλλογικό έργο, «Ιστορία του Ελληνικού Εθνους», τ. ΙΔ’, Εκδοτική Αθηνών 1977, σελ. 320-322.
3) Εφ. «ΣΚΡΙΠ», φ. 17.18.19/5/1914.
4) Εφ. «ΣΚΡΙΠ», φ. 29/5/1914.
5) Εφ. «ΣΚΡΙΠ», φ. 22/6/1914.
 

Οι τρεις κινήσεις του Π. Κουντουριώτη για το «ματ» στον αντίπαλο

Τρεις κινήσεις του ναύαρχου Παύλου Κουντουριώτη έγειραν την πλάστιγγα της νίκης στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Ο αντιναύαρχος ε.α Π.Ν. Ιωάννης Παλούμπης, σε άρθρο το, στο περιοδικό «Ναυτική Επιθεώρηση» (τ. 576, σελ. 35), σημειώνει ότι τα συγκεκριμένα τρία σημεία «χαρακτηρίζουν την ιδιοσυγκρασία του ναυάρχου και περιγράφουν μόνα τους πολύ εύγλωττα τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά του».

Αναλυτικά οι τρεις κινήσεις για το «ματ» ήταν οι εξής:

1. Η επιλογή του ορμητηρίου του στόλου.

Ο σχεδιασμός του Επιτελείου προέβλεπε ότι ο στόλος του Αιγαίου θα ναυλοχούσε στο ορμητήριο των Ωρεών της Μαγνησίας. Εναλλακτικά, εξεταζόταν ο όρμος της Αγίας Μαρίνας στον νότιο Ευβοϊκό.

Ωστόσο, ο Κουντουριώτης είχε άλλη άποψη και το κατέστησε γρήγορα σαφές, δείχνοντας παράλληλα στον αντίπαλο τις επιθετικές διαθέσεις του.

Ο ίδιος σε μεταγενέστερη συνέντευξη στην εφημερίδα «Ακρόπολις» εξηγούσε: «(…) είχα διαταγή να κατευθυνθώ στους Ωρεούς, όπου ετοιμαζόταν ήδη η εγκατάστασις βάσεως. Μα εγώ δεν ημπορούσα να καταλάβω πώς ήταν δυνατό να νικήσουμε τον Τούρκο μένοντας στους Ωρεούς, κι’ ως ξεκινήσαμε από το Φάληρο έβαλα ρότα για τα Δαρδανέλια».

«Περιμένοντας στους Ωρεούς να βγει ο Τούρκος από τα στενά», συνέχισε ο Κουντουριώτης, «το μόνο που θα κατορθώναμε θα ήταν να κλονίσουμε το ηθικό των ναυτών, ενώ, αντιθέτως, με την δράση, όχι μόνο το διατηρούσαμε ανέπαφο, αλλά και το ενισχύαμε. Κι’ αυτό απεδείχθη αργότερα».

«Αντί λοιπόν να τραβήξω για τους Ωρεούς, ετράβηξα για τα Δαρδανέλια, τα απέκλεισα και την βάση που δεν εγκατέστησα στους Ωρεούς, την εγκατέστησα στην Λήμνο, που κατέλαβα στις 7 Οκτωβρίου», για να προσθέσει ότι αυτή η κίνηση, σε συνδυασμό με τις καταλήψεις και άλλων νησιών, εξέπληξε τους Τούρκους, που κράτησαν, αδικαιολόγητα, για δύο μήνες τον στόλο τους κλεισμένο στα Δαρδανέλια.

2. Οι κινήσεις του ελληνικού στόλου στις ναυμαχίες της Ελλης και της Λήμνου

Ο Κουντουριώτης με τις κινήσεις του ελληνικού στόλου, ουσιαστικά δηλαδή του «Αβέρωφ» και της μοίρας των θωρηκτών «Υδρα», «Σπέτσαι» και «Ψαρά», στις ναυμαχίες της Ελλης και της Λήμνου, φανέρωσε το επιθετικό πνεύμα του. Αυτό προκάλεσε πανικό στους Τούρκους, που μέσα σε λίγη ώρα, και στις δύο περιπτώσεις, «ανέκρουσαν πρύμναν» και χώθηκαν στα στενά των Δαρδανελίων, με πολύ μεγάλες απώλειες, ιδιαίτερα μετά τη δεύτερη ναυμαχία.

Και στις δύο περιπτώσεις ο Κουντουριώτης αξιοποίησε στο έπακρο τις δυνατότητες της νεότευκτης ελληνικής ναυαρχίδας καταδιώκοντας τα πεπαλαιωμένα τουρκικά πλοία.

3. Απέφυγε το τουρκικό τέχνασμα

Η έξοδος του θωρακισμένου καταδρομικού «Χαμιδιέ» στο Αιγαίο το βράδυ της 1ης προς 2α Ιανουαρίου 1913 κατέτεινε στη διάσπαση του ελληνικού στόλου.

Ο Κουντουριώτης αντιλήφθηκε την επιδίωξη των Τούρκων και έπεισε ν’ ανακληθεί η διαταγή που του δόθηκε για καταδίωξη του «Χαμιδιέ». Σύμφωνα με τον κ. Παλούμπη, ο Κουντουριώτης εφάρμοσε με σταθερότητα την αρχή του πολέμου «εμμονή στον σκοπό». Τις επόμενες τρεις μέρες ο ναύαρχος είχε δικαιωθεί.

ΝΗΣΙΔΕΣ
Απαλλοτρίωσαν ένα κανόνι για την Κρητική Επανάσταση
Η σύγκρουση συμφερόντων των Μεγάλων Δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο και η ενδοτικότητα του Παλατιού και των κυβερνήσεων «έσπρωξαν» τελικώς την Ελλάδα στον λεγόμενο «ατυχή πόλεμο» με την Τουρκία του 1897. Στο...
Απαλλοτρίωσαν ένα κανόνι για την Κρητική Επανάσταση
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ο λήσταρχος που έσπασε το ηθικό Γάλλων και Βρετανών
Ο Χρήστος Νταβέλης έγινε, με τις πράξεις του, σύμβολο αντίστασης των Ελλήνων απέναντι στον γαλλο-αγγλικό στρατό κατοχής που έδρευε στον Πειραιά, στη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου (1853-1856).
Ο λήσταρχος που έσπασε το ηθικό Γάλλων και Βρετανών
ΝΗΣΙΔΕΣ
Φιλέλληνες, ένας βασικός κρίκος στην απελευθέρωση
Το Ολοκαύτωμα του Μεσολογγίου, που συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα γεγονότα της παγκόσμιας στρατιωτικής ιστορίας, ήταν ο καταλύτης για να γιγαντωθεί...
Φιλέλληνες, ένας βασικός κρίκος στην απελευθέρωση
ΝΗΣΙΔΕΣ
Τα ξύλινα τείχη έσωσαν τον αγώνα
Καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία του πρώτου χρόνου της Επανάστασης του 1821 είχε η άμεση επέκτασή της στη θάλασσα. Βέβαια, και τα επόμενα χρόνια οι επαναστατημένοι Ελληνες πέτυχαν σημαντικές νίκες στη θάλασσα...
Τα ξύλινα τείχη έσωσαν τον αγώνα
ΝΗΣΙΔΕΣ
Μια θυσία που άνοιξε τον δρόμο για να λυτρωθεί η Κρήτη
Μία από τις κορυφαίες πράξεις του πολυετούς αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία, ήταν το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου, μια πολυάνθρωπη θυσία που έστρεψε την προσοχή στο λεγόμενο «Κρητικό ζήτημα». Μπορεί η...
Μια θυσία που άνοιξε τον δρόμο για να λυτρωθεί η Κρήτη
ΝΗΣΙΔΕΣ
Πόλεμος της Ανεξαρτησίας ή Πόλεμος των Θρησκειών;
Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 ήταν ένα κορυφαίο γεγονός για την εποχή της, που αποτέλεσε την αφετηρία ιστορικών ανατροπών στην Ευρώπη και οδήγησε στη διαμόρφωση νέων γεωπολιτικών δεδομένων. Η τεράστια σημασία...
Πόλεμος της Ανεξαρτησίας ή Πόλεμος των Θρησκειών;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας