Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αντιστρέφω το βάρος μου στην καραντίνα
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αντιστρέφω το βάρος μου στην καραντίνα

  • A-
  • A+
Η ανάγκη κατάποσης τροφής γιγαντώνεται αυτομάτως κι αυτή ως μηχανισμός ανεπίλεκτος για να φτάσει κανείς στην ηρεμία και στον καθησυχασμό.

Με την καραντίνα, είναι σαν να χάνει ο άνθρωπος το «κέντρο βάρους» του. Σαν να έχουν χαθεί αρκετά πράγματα. Και έτσι είναι. Μοιάζει σαν να έχει χαθεί το κίνητρο, η ανάγκη να αρέσω, η επιθυμία να πράξω, να βγω από μια κατάσταση τέλματος. Κι όταν μιλάμε για παχυσαρκία, μιλάμε για την αίσθηση «τέλματος».  Μιλάμε για έναν άνθρωπο κρυμμένο ή ίσως για έναν άνθρωπο αλλιώς «παρουσιασμένο».

Συζητάμε για έναν άνθρωπο ο οποίος ασυνείδητα πιθανόν να κρύβει –από τον εαυτό του– την ανάγκη να είναι «καλύτερα», την ανάγκη να αρέσει, να θέλει να πράξει για να βγει από μια κατάσταση που δεν αντέχει (το βάρος του), αλλά να μην μπορεί να κάνει τίποτα και πολλές φορές να σαμποτάρει και αυτό που δύναται να κάνει.

Η καραντίνα όλα αυτά τα βουλιάζει, τα καταστέλλει, δείχνει να πριμοδοτεί το τέλμα. Είναι σαν να βουλιάζει κανείς στο «άσ’ το τώρα, ας χουχουλιάσω, δεν μπορώ, δεν αντέχω τίποτα τώρα, ας επιβιώσω».

Ούτως ή άλλως οι άνθρωποι με διαταραχή βάρους ζούσαν «κάτω» από έναν μεγάλο κόπο, να προσπαθούν διαρκώς να ελέγξουν την επιθυμία γεύσης, την οποία άλλοτε κατάφερναν να ελέγξουν (σε περιόδους αυστηρής δίαιτας) κι άλλοτε τους ξέφευγε αυτός ο έλεγχος και υπερτερούσε η ανεξέλεγκτη πια επιθυμία γεύσης (σε περιόδους έπειτα από στερητικές δίαιτες).

Βέβαια, εκτός από αυτό το δικαιολογημένο «βούλιαγμα», υπάρχει κι ένα άλλο σύμπτωμα της διαταραχής βάρους, που εντείνεται κάτω από αυτές τις συνθήκες.

Ας μην ξεχνάμε ότι η τροφή, εκτός από τους άλλους ρόλους της, χρησιμοποιείται συχνά για «να εξαφανίζω όλα αυτά που αισθάνομαι». Ετσι «καταπίνω» αυτά που νιώθω, επειδή δεν έχω μάθει να τα αντιμετωπίζω, δεν έχω μάθει να τα βιώνω και να τα αντιμετωπίζω. Κι ας μη γελιόμαστε, η καραντίνα δημιουργεί πλείστους φόβους, πέρα από αυτούς που κουβαλάμε εντός μας.

Φόβους και διάφορες αγωνίες για τα οικονομικά και τα χρήματα της επόμενης μέρας. «Θα τα βγάλω πέρα;» Φόβοι για ένα αβέβαιο μέλλον, φόβοι για την κανονικότητα της καθημερινότητας που χάθηκε.

Ομως ο μεγαλύτερος ανθρώπινος φόβος, που αυτή την περίοδο εντείνεται, είναι ο φόβος του θανάτου. Στην προ κορονοϊού κατάσταση πόσες φορές σκεφτόταν κανείς τον θάνατο; Οχι τόσο συχνά όσο τώρα πλέον, που σχεδόν καθημερινά έχει σκέψεις θανάτου, μια κι αυτός ο ιός τον απειλεί.

Αρα η ανάγκη κατάποσης τροφής γιγαντώνεται αυτομάτως κι αυτή ως μηχανισμός ανεπίλεκτος για να φτάσει κανείς στην ηρεμία και στον καθησυχασμό. Εστω και πρόσκαιρα, μέχρι το επόμενο τσιμπολόγημα. Γλυκά, τροφή, ποτό είναι τα μέσα που χρησιμοποιεί κανείς για να κατευνάσει τον αδιόρατο συνεχή εκνευρισμό που βιώνει ώστε να μην πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Πώς θα μπορούσε κανείς να αντιστρέψει την κατάσταση; Και να χρησιμοποιήσει την καραντίνα υπέρ του; Με ποιον τρόπο θα μπορούσε να πράξει έτσι ώστε να βγει κερδισμένος από μια τέτοια κατάσταση εγκλεισμού και να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα προς όφελός του; Η Αθηνά το έκανε, βρήκε τον τρόπο.

Η Αθηνά υπήρξε μια από τις αγαπημένες μου περιπτώσεις. Ηταν για άλλη μια –σπάνια– φορά η απόδειξη της βούλησης του ανθρώπου. Βέβαια, δούλευε αρκετό καιρό με τον διατροφικό εαυτό της.

Ηταν μια γυναίκα που είχε ημικρανίες και ιδιαίτερη τάξη στη ζωή της. Ετρεχε όλη μέρα και τακτοποιούσε τα πάντα. Εμοιαζε να «υπηρετεί» έναν σκοπό! Το σπίτι της, το μεγάλωμα των παιδιών της, τον άρρωστο πατέρα της, όλες τις εξωτερικές δουλειές που της ζητούσαν. Εξαιρετική νοικοκυρά, καθαρή, καλή μαγείρισσα, τελείωνε η μέρα της και όλα ήταν στη «θέση» τους.

Τα παραπάνω κιλά που είχε, για μεγάλο διάστημα, δεν τα έχανε και κατηγορούσε τον εαυτό της «γι’ αυτήν της την ανημπόρια», όπως έλεγε. Αρνιόταν να μπει σε περιορισμούς. Και καλά έκανε, δεν θα μπορούσε να κάνει αλλιώς, αφού ήταν παντού περιορισμένη εσωτερικά. Η Αθηνά, άραγε, μέσω όλων αυτών των τακτοποιήσεων προσπαθούσε να τακτοποιήσει τα συναισθήματα, τις ανάγκες, τις σκέψεις και τις επιθυμίες που είχε;

Είχαμε μιλήσει πολλές φορές για πάρα πολλά πράγματα, είχε καταλάβει, είχε συνειδητοποιήσει πώς λειτουργούσε, είχε προσεγγίσει και από μια άλλη πλευρά την εικόνα της.

Ετσι, η Αθηνά, ήδη από την πρώτη καραντίνα, πήρε την απόφαση να «δράσει». Αποφάσισε να ορίσει συνθήκες για την ίδια. Είχε άπειρο χρόνο. Λόγω εγκλεισμού, οι συνθήκες είχαν αλλάξει και είχε λιγότερες εξωτερικές υποχρεώσεις, οπότε επωφελήθηκε από τη συνεχή ενασχόληση με τον εαυτό της. Μαγείρεψε γεύματα για την ίδια, ανακαλύπτοντας συνταγές νόστιμες για τη γεύση της, άρχισε να περπατά καθημερινά, ξεκουράστηκε, επέτρεψε να διασκεδάζει μέσω διαδικτυακών προγραμμάτων, χαλάρωσε και ανέπτυξε έναν διάλογο με τον εαυτό της. Είδε κατάματα τις ανάγκες της. Κι έτσι τις ικανοποίησε. Προέβη σε πράξη, έθεσε ως κέντρο βάρους της ζωής της τον εαυτό της. Η Αθηνά, με λιγότερες ημικρανίες πια και λιγότερα κιλά, είχε επιτρέψει να φροντίζεται, είχε επιτρέψει να είναι ευχαριστημένη.

Κάτω από αυτές τις περιστάσεις της καραντίνας, το κέντρο βάρους της ασφάλειάς μας χρειάζεται να είναι το πόσο θα προφυλάξουμε τον εαυτό μας – και ειδικά στην Covid-εποχή η φροντίδα εαυτού πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερη.


3 μπαχαρικά που τονώνουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος

Πιπέρι καγιέν

Το βασικό συστατικό του, η καψαϊκίνη, είναι μια ουσία που ρίχνει την υψηλή αρτηριακή πίεση και ενισχύει το μεταβολισμό του οργανισμού. Βοηθά στην υγιή κυκλοφορία του αίματος και ακόμα και βοηθά σε περιπτώσεις ρινικής συμφόρησης.

Σκόρδο

Παρέχει αντισηπτικές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Σε μια έρευνα, το σκόρδο αποδείχτηκε ότι προλαμβάνει από κρυολογήματα ή τουλάχιστον συντομεύει τη διάρκεια των συμπτωμάτων. Η αλλισίνη είναι ισχυρό συστατικό στα σκόρδα και τα κρεμμύδια και είναι υπεύθυνη για αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δραστηριότητα.

Τζίντζερ

Η ρίζα του φυτού μειώνει τις φλεγμονές με τρόπους παρόμοιους που καταφέρνει η ασπιρίνη και είναι αντιμικροβιακή ενάντια σε βακτήρια και μύκητες, καθιστώντας το βασικό μπαχαρικό για το ανοσοποιητικό σύστημα.

● Οι πληροφορίες είναι από την ιστοσελίδα Εναλλακτική Δράση.

ΝΗΣΙΔΕΣ
Το σήμερα και το αύριο
Μακάρι αυτός ο αναγκαστικός εγκλεισμός να μας βοηθήσει να γίνουμε καλύτεροι, όχι μόνο με μια αυστηρή αυτοκριτική αλλά και με μια απόφαση ζωής.
Το σήμερα και το αύριο
ΝΗΣΙΔΕΣ
Covid-19 και παιδιά
Η πανδημία έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τη ζωή και την καθημερινότητα των παιδιών που βρίσκονται αντιμέτωπα με μια σειρά προκλήσεων.
Covid-19 και παιδιά
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Cyberpunk
Ο συνδυασμός τεχνολογίας και περιορισμού είναι το δικό μας cyberpunk σε αυτή την περίοδο της πανδημίας.
Cyberpunk
ΝΗΣΙΔΕΣ
Covid-19: Θλίψη και απώλεια
Η κοινωνική αποστασιοποίηση, οι οδηγίες για «παραμονή στο σπίτι» και τα όρια στο μέγεθος των συνευρέσεων έχουν αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι φίλοι και η οικογένεια μπορούν να συγκεντρωθούν.
Covid-19: Θλίψη και απώλεια
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ευτυχισμένοι, άρα φυσιολογικοί
Το ζήτημα της ευτυχίας απασχολεί διαχρονικά τον άνθρωπο, αλλά επανέρχεται στον δημόσιο διάλογο σε περιόδους κρίσης όπως στην πανδημία που διανύουμε.
Ευτυχισμένοι, άρα φυσιολογικοί

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας