Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αθληση και αθλιότητα
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αθληση και αθλιότητα

  • A-
  • A+
Η επιλογή της κυβέρνησης εν μέσω πανδημίας είναι η αθλιότητα και όχι η δική μας άθληση παρά τα νούμερα που μας παραχωρεί.

Τις προάλλες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας δήλωσε πως «αυτό που δεν θέλουμε είναι καταστρατήγηση των μέτρων, όπως χθες που εστάλησαν πάνω από 1 εκατ. μηνύματα μετά τις 21.00 για άθληση».

Μάλλον ο υφυπουργός θα εννοούσε «άσκηση», η οποία γίνεται «άθληση» όταν έχει ανταγωνιστικό χαρακτήρα. Μ’ άλλα λόγια, εάν στέλνω «6» και βγαίνω να περπατήσω ή να τρέξω στο πάρκο ασκούμαι, αλλά εάν παραβγαίνω με κάποιον άλλο, ή ακόμα και αν ανταγωνίζομαι τον ίδιο μου τον εαυτό με το χρονόμετρο, πηγαίνοντας για ατομικό ρεκόρ, τότε αθλούμαι.

Οπως και να ’χει, η πιο ευχάριστη από τις έξι επιλογές για κατ’ εξαίρεση μετακινήσεις από το σπίτι μας και στις δύο καραντίνες παραμένει η έκτη. Η άθληση ή/και η βόλτα με το κατοικίδιο αποτελούν ασφαλώς μια αναψυχή για τους εγκλείστους, μια ανακούφιση για το σώμα και το πνεύμα τους που χειμάζονται από τον κατ’ οίκο περιορισμό.

Τι είναι η άθληση; Ο Καρλ Ντίεμ, ο άνθρωπος ο οποίος επινόησε την Ολυμπιακή Φλόγα που άναψε για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 στο Βερολίνο της ναζιστικής Γερμανίας, των οποίων ήταν ο αρχιδιοργανωτής, είχε πει πως όλες οι αθλητικές ασκήσεις έχουν λατρευτικές ρίζες. Ο επίσης Γερμανός ζωολόγος και ηθολόγος Κόνραντ Λόρεντς υποστήριζε πως η άσκηση είναι μια εκδήλωση ενστικτωδών κινήσεων ή παρορμήσεων, ενώ η μαρξιστική άποψη επ’ αυτού είναι πως οι σωματικές ασκήσεις είναι φυσική συνέπεια των διαδικασιών της εργασίας και της παραγωγής.

Εν πάση περιπτώσει, όποιες κι αν είναι οι ρίζες της, η άθληση (και η άσκηση) είναι κάτι θετικό, κάτι καλό, είναι μια εκδήλωση ανθρωπισμού και πολιτισμού, που προωθεί κάποιες σημαντικές αξίες, όπως είναι η συνεργασία, η αυτοβελτίωση ή ακόμα και η εκεχειρία, η ειρήνη.

Εάν αθλείσαι, δεν πολεμάς, καθώς ο ίδιος ο αθλητισμός είναι, εκτός των άλλων, μια προσομοίωση μάχης που εκτονώνει ειρηνικά την εχθρότητα, μεταβάλλοντάς τη σε αναίμακτο συναγωνισμό: ρίχνεις το ακόντιο ή τη σφαίρα, τρέχεις, πυγμαχείς και παλεύεις, ιππεύεις και ξιφασκείς, αλλά όχι εναντίον κάποιου εχθρού, κάνοντάς το σαν παιχνίδι με θεατές να σε ζητωκραυγάζουν στα στάδια και όχι στα ματωμένα θέατρα των πολεμικών επιχειρήσεων.

Είναι δυνατόν λοιπόν κάτι τόσο ευγενές όσο η άθληση, που σημαίνει τον αγώνα, την άμιλλα, αλλά και την επίπονη προσπάθεια, να έχει την οποιαδήποτε ετυμολογική και εννοιολογική σχέση με την αθλιότητα; Ο άθλος με τον άθλιο;

Για να δούμε: το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας αναφέρει πως η ομηρική λέξη άθλος, που σημαίνει «μεγάλο, επίπονο και σπάνιο κατόρθωμα», είναι ομόρριζη με τον άθλιο, δηλαδή τον εξαθλιωμένο, τον μίζερο, τον αξιοθρήνητο, τον κακορίζικο, ακόμα και τον φαύλο. Το Λεξικό λέει πως «η δυσάρεστη, από την ένταση και την κόπωση, κατάσταση του αθλητή στους άθλους, στα αγωνίσματα για την απόκτηση του άθλου, του επάθλου, οδήγησε στη σημασία "δυστυχής, αξιολύπητος”»…

Ρεαλιστικά όμως, κοινωνικά, ποιος είναι ο άθλιος, δηλαδή αξιολύπητος ή ακόμα και φαύλος; Ο αγχωμένος, ανήσυχος και πιεσμένος πολίτης που αθλείται τρέχοντας στο πάρκο το βράδυ για να ελέγξει κάπως το πελώριο στρες που του δημιουργεί όχι μόνο η ίδια η καραντίνα, αλλά και η αβέβαιη επόμενη ημέρα που θα ξημερώσει μετά τη λήξη της στο σπίτι του και στην κοινωνία, αυτός που τρέμει για την υγεία και τη ζωή των αγαπημένων του και τη δική του, αυτός που αντιμετωπίζει το φάσμα της ανεργίας και της συνακόλουθης φτώχειας, της διά νόμου πτώχευσης που θα ισχύσει με τον καινούργιο χρόνο, όταν θα πληρώνει νοίκι στο ίδιο του το σπίτι, αυτός που έχει ήδη στερηθεί την παρέα του, τα αγκαλιάσματα και τα φιλιά και τις κρασοκατανύξεις με τους φίλους του, αυτός που ζει σε μια άδεια, ημιθανή, άξενη πόλη, όπου ο καθένας από τους λιγοστούς μασκοφόρους που κυκλοφορούν κοιτάει ύποπτα τον άλλο, λες και βλέπει πάνω του να έρπουν σαν σκουλήκια τα στελέχη του κορονοϊού, ποιος λοιπόν είναι ο άθλιος, αυτός που βγαίνει μια βόλτα να ξεσκάσει, να πάρει λίγο αέρα, ή το κυβερνητικό στέλεχος που τολμά, με θράσος χιλίων πιθήκων, να ψέγει τους πολίτες επειδή κάνουν «κατάχρηση» της έκτης επιλογής, βγάζοντας βόλτα τον σκύλο τους, κάνοντας επ’ ευκαιρία κι έναν περίπατο;

Κατάχρηση; Τολμά να κουνάει το δάχτυλο επιτιμητικά σε εμάς, τους μπαφιασμένους, πηγμένους, στριμωγμένους πολίτες το στέλεχος μιας κυβέρνησης η οποία κατασπατάλησε τον χρόνο που της δώσαμε υπευθύνως όλοι μας με την πρώτη καραντίνα για να ενισχύσει ως όφειλε, και όχι βέβαια για να αποσαθρώσει όπως έκανε, το Εθνικό Σύστημα Υγείας;

Τολμά να υψώνει το φρύδι σε έναν συνταξιούχο που βγάζει τον σκύλο του να κατουρήσει το βράδυ, και να μιλά για κατάχρηση ένας κυβερνητικός εσμός που διασπάθισε το δημόσιο χρήμα φτιάχνοντας αχρείαστους Μεγαλομανείς Περιπάτους ή ταΐζοντας με ζεστά εκατομμύρια σμήνη από φιλικά μιντιακά παπαγαλάκια ή ελεώντας πλουσιοπάροχα τους κομματικούς ημετέρους με παγουρίνο και σκόιλ ελικικού (ό,τι κι αν είν’ αυτό), αντί να φτιάξει καινούργιες ΜΕΘ, αντί να προσλάβει γιατρούς και νοσηλευτές για να τις στελεχώσουν, αντί να αγοράσει καινούργια λεωφορεία για να αποφευχθεί ο μολυσματικός συνωστισμός, αντί να φτιάξει κι άλλες αίθουσες ώστε να αποσυμφορηθούν τα σχολεία;

Τολμά το φερέφωνο της κυβέρνησης να μας επικρίνει και να μας τραβάει το αυτί που πάμε για τζόγκινγκ ακούγοντας μουσική, όταν ο θίασος ανικάνων, στον οποίο ανήκει, ανάγκασε με την πολιτική του τους ηρωικά αγωνιζόμενους γιατρούς στα δημόσια νοσοκομεία να κάνουν το αδιανόητο: να επιλέγουν ασθενείς, να λένε δηλαδή ότι αυτόν τον άρρωστο θα τον περιθάλψουμε πρώτον, ίσως γιατί έχει περισσότερες ελπίδες να γίνει καλά, ίσως γιατί είναι νεότερος και αξίζει περισσότερο η ζωή του, και μετά αυτόν τον ασθενή, τον πιο αδύναμο και ηλικιωμένο, γιατί δεν μπορούμε, δεν έχουμε τις κλίνες, τα μέσα και το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό να τους φροντίσουμε αμέσως και πλήρως όλους...

Αυτή είναι η μόνιμη επιλογή της κυβέρνησης, η αθλιότητα, και όχι η προσωρινή δική μας, η νούμερο έξι, η άθληση των πολιτών.

ΝΗΣΙΔΕΣ
Η επιστήμη αρωγός της δημοκρατίας
Το περιοδικό τεχνολογίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «Cordis» αναφέρεται σε μια σειρά καινοτόμων προσπαθειών με βάση τις κοινωνικές επιστήμες που μας βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα τα μείζονα πολιτικά ζητήματα.
Η επιστήμη αρωγός της δημοκρατίας
ΝΗΣΙΔΕΣ
Κρούσμα και κοινωνικό στίγμα
Η επιλογή του συγκεκριμένου, αρνητικά φορτισμένου γλωσσικού όρου από τις αρχές δημόσιας υγείας όχι μόνο δεν εξυπηρετεί τους στόχους της ενημέρωσης, αλλά αντίθετα επιτείνει την αβεβαιότητα, τον φόβο και τον...
Κρούσμα και κοινωνικό στίγμα
ΝΗΣΙΔΕΣ
Φέρνω τη φύση σπίτι μου
Τελευταίες έρευνες απέδειξαν ότι και μόνο η παρατήρηση για 10 λεπτά της ώρας φυτών ή δέντρων, του φυσικού περιβάλλοντος, φέρνει χαλάρωση και ηρεμία και λειτουργεί θεραπευτικά στα συστήματα του οργανισμού.
Φέρνω τη φύση σπίτι μου
ΝΗΣΙΔΕΣ
Covid-19: Q&A για εφήβους
Συγκεντρώσαμε 6 ερωτήσεις εφήβων σχετικά με τον κορονοϊό και επιχειρούμε να τις απαντήσουμε με τη βοήθεια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Covid-19: Q&A για εφήβους

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας