Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το σύμβολο
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το σύμβολο

  • A-
  • A+
Είναι το σύμβολο του νέου κορονοϊού: η χειρουργική μάσκα που όλοι είδαμε αρχικά στις οθόνες μας να τη φοράει η ηπειρωτική Κίνα –μέχρι και ο πρόεδρός της– και στη συνέχεια να την αναζητούν σε απόγνωση οι πολίτες της για να προστατευτούν από τη μόλυνση της ασθένειας, δημιουργώντας ουρές χιλιομέτρων έξω από τα φαρμακεία. Εικόνα που στη συνέχεια αναπαρήχθη τουλάχιστον από κάθε χώρα που κατέγραψε μεγάλη διασπορά του νέου κορονοϊού στο εσωτερικό της.

Είναι το σύμβολο του νέου κορονοϊού: η χειρουργική μάσκα που όλοι είδαμε αρχικά στις οθόνες μας να τη φοράει η ηπειρωτική Κίνα –μέχρι και ο πρόεδρός της– και στη συνέχεια να την αναζητούν σε απόγνωση οι πολίτες της για να προστατευτούν από τη μόλυνση της ασθένειας, δημιουργώντας ουρές χιλιομέτρων έξω από τα φαρμακεία. Εικόνα που στη συνέχεια αναπαρήχθη τουλάχιστον από κάθε χώρα που κατέγραψε μεγάλη διασπορά του νέου κορονοϊού στο εσωτερικό της.

Η μάσκα, που μονοπώλησε αρκετές ενημερώσεις του δικού μας υπουργείου Υγείας, μέχρι ένα σημείο ήταν «αναποτελεσματικό μέτρο», σύμφωνα με την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων, αλλά στη συνέχεια, με το κλείσιμο της πρώτης φάσης του νέου κορονοϊού στη χώρα μας και το σταδιακό άνοιγμα της κοινωνίας, όχι μόνο η μη χρήση της σε κάποιες περιπτώσεις (π.χ. μέσα μαζικής μεταφοράς) επιφέρει υψηλό πρόστιμο (150 ευρώ!), αλλά η ίδια Επιτροπή συνέστησε τη γενικότερη χρήση της. Εκεί λοιπόν που οι μάσκες είχαν υπερεκτιμηθεί, σύμφωνα με την Επιτροπή, η νέα πραγματικότητα επέβαλε μια μασκαρεμένη κανονικότητα.

Μια μάσκα, μα ποια μάσκα;

Σε αυτό το πλαίσιο, προέκυψαν ορισμένες πρωτοβουλίες για να βοηθηθούν οι άνθρωποι να ράψουν ή να κατασκευάσουν στο σπίτι τους μάσκες. «Οταν λέμε μάσκα εννοούμε τη χρήση ενός προστατευτικού καλύμματος του στόματος και της μύτης το οποίο θα μπορούσε να είναι ακόμα και αυτοσχέδιο», εξήγησε ο αντικαταστάτης του εκπροσώπου του υπουργείου Υγείας για τον νέο κορονοϊό, Δ. Χατζηγεωργίου, στις 2 Μαΐου, και αναφέρθηκε στις λεπτομερείς οδηγίες που ενέκρινε η Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων για το πώς μπορεί κάποιος να φτιάξει μια τέτοια αυτοσχέδια μάσκα, αλλά και οδηγίες για την επιλογή του είδους του υφάσματος που πρέπει να χρησιμοποιηθεί, το οποίο κατά προτίμηση πρέπει να είναι βαμβακερό 100% (π.χ. ύφασμα καπιτονέ, βαμβακερά σεντόνια/μαξιλαροθήκες, βαμβακερές πετσέτες κουζίνας, βαμβακερά T-shirts), το είδος της ύφανσης, η οποία πρέπει να είναι πυκνή, και σε πόσες στρώσεις (δύο).

Γιατί όμως; Μαζί με τις ίδιες τις μάσκες, η έλλειψή τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 έγινε σύμβολο της ευαλωτότητας της σύγχρονης ιατρικής και της δημόσιας υγείας, επισημαίνει δημοσίευση του διεθνούς κύρους επιστημονικού περιοδικού «Τhe Lancet». «Η μετεγκατάσταση της παραγωγής λόγω φτηνών εργατικών χεριών σε τρίτες χώρες, η διατάραξη του παγκόσμιου εμπορίου από την πανδημία, το πανικόβλητο κοινό από άκρη σε άκρη του πλανήτη, που αγόραζε μάσκες σωρηδόν δημιουργώντας απόθεμα στο σπίτι του, είναι μερικές από τις εξηγήσεις που προωθήθηκαν για την ερμηνεία των μεγάλων ελλείψεων μασκών προσώπου», επισημαίνει ο Bruno J Strasser, ερευνητής στον τομέα της Ιστορίας των Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Η ιστορία της ιατρικής ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, αναδεικνύει έναν άλλο παράγοντα: την προοδευτική αντικατάσταση των επαναχρησιμοποιούμενων μασκών προσώπου από τις μιας χρήσης τη δεκαετία του 1960, φωτίζοντας πώς δημιουργήθηκε αυτή η ευαλωτότητα.

Οι επαναχρησιμοποιήσιμες μάσκες ήταν κάποτε ουσιαστικό μέρος του ιατρικού οπλοστασίου. Ωστόσο, η βιομηχανική παραγωγή και η περαιτέρω έρευνα και ανάπτυξη επαναχρησιμοποιήσιμων μασκών σταμάτησε σε μεγάλο βαθμό με τη μετάβαση προς τις μάσκες μιας χρήσης στη δεκαετία του 1960, τονίζει ο Strasser. Οι ιατρικές μάσκες, εξηγεί ο Ελβετός ερευνητής, άρχισαν να αντικαθίστανται από χάρτινες μάσκες μιας χρήσης κατά τη δεκαετία του 1930, ενώ τη δεκαετία του 1960 κατασκευάζονταν όλο και περισσότερο από συνθετικά υλικά για μία χρήση. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, υπήρχαν διαφημίσεις για μάσκες με φίλτρα μιας χρήσης.

«Η αντικατάσταση των επαναχρησιμοποιούμενων μασκών ήταν μέρος ενός ευρύτερου μετασχηματισμού στη νοσοκομειακή φροντίδα, το οποίο επικεφαλής νοσοκομειακής μονάδας το 1969 αποκάλεσε “σύστημα μιας χρήσης” που περειλάμβανε, σύριγγες, βελόνες, δίσκους, χειρουργικά εργαλεία», σημειώνει. Εν μέρει, η μία χρήση υποτίθεται ότι μείωνε τον κίνδυνο του επισφαλούς διακυβεύματος της στειρότητας.

Ωστόσο, ένας άλλος λόγος για τη μετάβαση σε μάσκες μιας χρήσης ήταν η επιθυμία να μειωθεί το κόστος εργασίας, να διευκολυνθεί η διαχείριση των προμηθειών και να ανταποκριθεί στην αυξημένη ζήτηση των προϊόντων μιας χρήσης που οι επιθετικές εκστρατείες μάρκετινγκ είχαν δημιουργήσει στους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας. «Τα αναλώσιμα ήταν βολικά, ένα πλεονέκτημα προφανές σε οποιονδήποτε που έχει δει το προσωπικό να αποσυνδέει τις ταινίες και να επανασυναρμολογεί τις λινές μάσκες», όπως το έθεσε ένας Βρετανός ιατρός ερευνητής το 1980», προσθέτει.

Οι μάσκες μιας χρήσης θα παραμείνουν σίγουρα ένα ουσιαστικό κομμάτι του προστατευτικού εξοπλισμού του ιατρικού προσωπικού στο μέλλον, καθώς ορισμένες διαθέτουν συγκεκριμένες ιδιότητες φιλτραρίσματος σχεδιασμένες για το νοσοκομειακό περιβάλλον. Για να αποφευχθεί όμως η έλλειψη μασκών κατά την επόμενη πανδημία, προειδοποιεί ο Strasser, «θα πρέπει να κοιτάξουμε πέρα από τη δημιουργία μεγάλων αποθεμάτων μασκών μιας χρήσης και να εξετάσουμε τους κινδύνους της απορριπτικής καταναλωτικής κουλτούρας που εφαρμόζεται σε συσκευές που σώζουν ζωές» και καταλήγει: «Ισως μια μέρα θα ήταν και πάλι δυνατό να πούμε για προστατευτικές μάσκες προσώπου τι έγραψαν οι ιατροί ερευνητές το 1918: Μια μάσκα μπορεί να πλυθεί επανειλημμένα και να χρησιμοποιηθεί επ' αόριστον».


 

 


 

ΥΓΕΙΑ
Η διασπορά στην κόκκινη γραμμή
Στο μεταίχμιο βρίσκεται η χώρα μας αφού είναι εξίσου πιθανόν να φθίνει ή να ξεφύγει προς τα πάνω η διασπορά του ιού της πανδημίας ● «Τελευταία» προειδοποίηση στην... γκεστ εμφάνιση από τον Σ. Τσιόδρα.
Η διασπορά στην κόκκινη γραμμή
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Με δύο μέτρα και δύο σταθμά
Η κυβέρνηση κάνει πίσω στην επιβολή της υποχρεωτικής χρήσης μάσκας στην Εκκλησία και περιορίζεται σε... συστάσεις
Με δύο μέτρα και δύο σταθμά
ΝΗΣΙΔΕΣ
Covid-19: Μύθοι και επιστήμη
Οσο δελεαστικό κι αν είναι να χρησιμοποιήσετε ένα αμφισβητήσιμο προϊόν ή μέθοδο για να παραμείνετε υγιείς στη διάρκεια της πανδημίας, είναι ωστόσο εξαιρετικά απίθανο να φέρει αποτέλεσμα ενώ μπορεί να...
Covid-19: Μύθοι και επιστήμη
ΝΗΣΙΔΕΣ
Στα ψιλά για τον COVID-19
Μια μελέτη για το πώς οι κορονοϊοί μολύνουν τις νυχτερίδες και προϊόντα από εταιρείες τεχνολογίας που προωθούν το σχολαστικό πλύσιμο των χεριών είναι στα άλλα νέα της εβδομάδας για τον COVID-19 που πέρασαν στα...
Στα ψιλά για τον COVID-19
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η αφή παράπλευρη απώλεια της πανδημίας;
Το σενάριο αρχίζει με τις πρώτες προειδοποιήσεις για τον κορονοϊό, αρχές Μαρτίου: Δυο άνθρωποι συναντιούνται στον δρόμο και, καθώς ο ένας επιχειρεί να πλησιάσει τον άλλον για ένα φιλί, μια αγκαλιά ή έστω μια...
Η αφή παράπλευρη απώλεια της πανδημίας;
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΝΕΑ
Τα γάντια αυξάνουν τον κίνδυνο λοίμωξης από τον κορονοϊό
Aπό την αρχή της πανδημίας μέχρι σήμερα, η χρήση μάσκας και πλαστικών γαντιών υπήρξε αντικείμενο σοβαρών διενέξεων μεταξύ των γιατρών.
Τα γάντια αυξάνουν τον κίνδυνο λοίμωξης από τον κορονοϊό

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας