Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα κιλά μού δίνουν χώρο
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τα κιλά μού δίνουν χώρο

  • A-
  • A+

Ηρθε η Βέτα στο γραφείο και τη ρώτησα πώς πέρασε στην καραντίνα, πώς τα έβγαλε πέρα όλες αυτές τις ημέρες. «Δεν είχα χώρο» μου απάντησε.

Μου είπε κι άλλα, ότι είχε κατάθλιψη, ότι δεν ένιωθε καλά, ότι δεν το άντεξε «όλο αυτό», κι ενώ στριφογύριζε στην καρέκλα της προσπαθώντας να βάλει σε λέξεις όλα όσα ένιωσε, εγώ κόλλησα στη φράση της «δεν είχα χώρο».

Χωρίς να το καταλαβαίνει, η Βέτα είχε εκφράσει μία μεγάλη αλήθεια∙ παρόλο που εκείνη κυριολεκτούσε όταν μιλούσε για τα τετραγωνικά του σπιτιού της, εμένα ο νους μου πήγε σε ένα κοινό σύμπτωμα που έχουν οι άνθρωποι με διαταραχή στο βάρος τους.

Μοιάζει να βιώνουν ότι δεν έχουν χώρο. Και, φυσικά, μιλώ για τον εσωτερικό τους χώρο. Σαν να μην έχουν μάθει πως δικαιούνται να διαθέτουν δικό τους χώρο∙ έτσι, ακόμα και αν υπάρχει, δεν τον χρησιμοποιούν.
Μοιάζει να μην κατοικούν στο δωμάτιό τους.

Ας το περιγράψω πιο πρακτικά: Ενα δωμάτιο έχει έπιπλα, κάδρα, πιθανόν κουρτίνες, διακοσμητικά αντικείμενα, παράθυρα ή μπαλκονόπορτες, μία προσωπική διακόσμηση, συγκεκριμένο χρώμα στους τοίχους και ίσως περιέχει και φυτά.

Καθένας έχει τη δυνατότητα όταν είναι στο δωμάτιό του να κάνει τη χρήση που θέλει: να μετακινήσει τα έπιπλα και να τους δώσει τη διάταξη που βολεύουν τον ίδιο ή να αλλάξει χρώμα στους τοίχους, να επιλέξει τα αντικείμενα που το κοσμούν ή και, ακόμα ακόμα, να αφαιρέσει οτιδήποτε από τον χώρο που δεν τον ικανοποιεί ή δεν τον βολεύει.

Επίσης μπορεί να λειτουργήσει με τον τρόπο που τον ευχαριστεί ή τον ξεκουράζει, δηλαδή να καθίσει στον καναπέ και να μην κάνει τίποτα ή να ατενίζει έξω από το παράθυρο χαλαρώνοντας, να αποφασίσει να ξεσκονίσει και να σφουγγαρίσει ή να παρατήσει πιάτα και ποτήρια στη μέση, δημιουργώντας ακαταστασία.

Μέχρι και ακραία λειτουργώντας, θα είχε δικαίωμα να ξαπλώσει στο πάτωμα και να τραγουδάει δυνατά. Εχει ο καθένας αυτή τη δυνατότητα ελευθερίας κίνησης και επιλογής. Είναι δεδομένο πως όποιος άνθρωπος κινείται έτσι στο δωμάτιό του έχει μάθει να υπολογίζει τις ανάγκες του, τις επιθυμίες του και να πράττει ανάλογα.

Ο παχύσαρκος δεν κατοικεί στο δωμάτιό του. Απουσιάζει. Κι αν μπαίνει (αυτό συμβαίνει στη διάρκεια της διατροφικής του θεραπείας), μπαίνει για να το συμμαζέψει, να το καθαρίσει, να το τακτοποιήσει. Σαν να εκτελεί μια εντολή, να διεκπεραιώνει αυτό που έχει μάθει ότι οφείλει να φέρει εις πέρας: να κάνει αυστηρά δίαιτα. Σαν να μην του ανήκει το δωμάτιο, σαν να μην έχει δικαίωμα να επιλέξει από το πώς θα είναι διακοσμημένο μέχρι το πώς θα κινηθεί μέσα σε αυτό. Δεν είναι ούτε ελεύθερος ούτε αφημένος.

Συμβολικά, σε χώρο του μετατρέπεται το επιπλέον βάρος του. Είναι μέσα στα κιλά που κουβαλά. Δεν μοιάζει, συμβολικά, ο όγκος που έχει γύρω του σαν δωμάτιο, σαν να κατοικεί εκεί μέσα;

Δεν απουσιάζει ποτέ από εκεί. Είναι πάντα και σταθερά μέσα στο «δωμάτιό του». Εκεί είναι ασφαλής, αυτός είναι ο χώρος του. Δεν είναι ποτέ αφημένος και χαλαρός. Πάντα είναι κρυμμένος και μόνο με έναν τρόπο είναι ελεύθερος και κάνει ό,τι θέλει: με τις πολυφαγίες του.

Οι πολυφαγίες του είναι το «με υπολόγισα», το «επέλεξα», το «στάθηκα ακίνητος, ξεκουράστηκα, ηρέμησα, ευχαριστήθηκα, προτίμησα αυτή τη γεύση».
Οι πολυφαγίες είναι το «έκανα ό,τι ήθελα». «Είμαι όπως μπορώ, αλλά δεν αντέχω να με βλέπω».
Κάνει τη χρήση της τροφής όπως θα έκανε οποιοσδήποτε άλλος τη χρήση του δωματίου.

Γι’ αυτόν τον λόγο είναι πάρα πολύ σημαντικό στη διάρκεια του αδυνατίσματος να του επιτρέπεται να έχει τις υπερφαγίες του (έτσι υπολογίζει τις ανάγκες του) και να μην αφαιρείται απότομα ο όγκος του, γιατί δεν θα έχει δικό του δωμάτιο. Παράλληλα, μέσα από την επίγνωση του εαυτού του θα κατασκευάσει σταδιακά ένα πιο κατάλληλο δωμάτιο (θρεπτική διατροφή, διασκέδαση, μορφή κίνησης) και θα εκπαιδευτεί στη σωστή χρήση του.

Ο Donald Winnicott [1896-1971] περιέγραψε πως το περιβάλλον κράτηµα µιας αρκετά καλής µητέρας θα επιτρέψει στον νου του βρέφους να δηµιουργήσει αναπαραστάσεις εαυτού και άλλου. Στον ενδιάµεσο χώρο µεταξύ βρέφους και µητέρας, το παιδί βρίσκει και δηµιουργεί αυτό που ο τελευταίος ονοµάζει µεταβατικό αντικείµενο (κουβέρτα ασφάλειας), που είναι και δεν είναι η µητέρα.

Αυτός ο ενδιάµεσος ή εν δυνάµει χώρος ανάµεσα στην υποκειμενικά εννοούμενη εσωτερική πραγματικότητα και την αντικειμενικά αντιληπτή εξωτερική πραγματικότητα παραµένει διαθέσιµος σαν εσωτερικός χώρος για τη βίωση της ζωής, τη δημιουργία νέων ιδεών, εικόνων, φαντασιώσεων και τέχνης, και τον σχηµατισµό των πολλών χαρακτηριστικών της κουλτούρας.

Εάν η µητέρα µπορεί να αποκριθεί µε ενσυναίσθηση στις αυθόρµητες χειρονοµίες του βρέφους, το µωρό θα οικοδοµήσει την αναπαράσταση ενός αληθούς εαυτού, ικανού να παίζει και να δηµιουργεί. Αν όµως η µητέρα παρερµηνεύει συνεχώς τις χειρονοµίες του βρέφους, µε γνώµονα τις δικές της ανάγκες, ο αληθής εαυτός του παιδιού θα παραµένει κρυµµένος κάτω από την ασπίδα ενός ψευδούς εαυτού, που φοριέται χάριν επιβίωσης, και αργότερα στην [ενήλικη] ζωή του µπορεί να οδηγήσει στην αίσθηση ότι δεν µπορεί να είναι αληθινός ή αληθινή.)


Αβρωνία: η επιστημονική ονομασία του βοτάνου είναι Tamus vulgaris L. (Τάμος ο κοινός) και στη χώρα μας το συναντούμε με τις ονομασίες αβρωνία, αβρουνία, αδρανία, βρυωνία και οβριά. Ανθίζει από τον Μάιο έως τον Ιούνιο. Οι ράγες περιέχουν μία τοξική ουσία που ονομάζεται διοσγενίνη. Το ρίζωμα του φυτού περικλείει πολλούς κρυστάλλους οξαλικού ασβεστίου και μία ουσία που δρα ως ισταμίνη. Παρά το γεγονός της τοξικότητάς της η αβρωνιά τρώγεται και θεωρείται φάρμακο στην Κρήτη και σε άλλες περιοχές.

Στην αρχαία ιατρική χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία διάφορων γυναικολογικών προβλημάτων. Ο Διοσκουρίδης συνιστούσε τις ράγες του φυτού για τις φακίδες του προσώπου. Στη λαϊκή ιατρική χορηγείται ως φάρμακο για τις νεφρολιθιάσεις και νοσήματα του ουροποιητικού συστήματος. Η αβρωνιά έχει αντιφλογιστικές ιδιότητες και στη λαϊκή ιατρική οι βλαστοί της υπό μορφή σκόνης καταπλάσματος ή αλοιφής χρησιμοποιούνται κατά των εγκαυμάτων.

Επίσης θεωρείται κατάλληλο εναντίον των μωλώπων. Χαρακτηριστική είναι η ονομασία που δίνουν οι Γάλλοι στο φυτό. Το ονομάζουν Herbe aux femmes battues, που σημαίνει «για τις δαρμένες γυναίκες». Στην ομοιοπαθητική το βάμμα της ρίζας χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις εγκαυμάτων από τον ήλιο. Η χρήση της αβρωνιάς για θεραπευτικούς σκοπούς θέλει προσοχή, γιατί δεν είναι ακίνδυνη. Στον τόπο μας θεωρείται άριστο λαχανικό παρά τη χαρακτηριστική του πικράδα.

*Οι πληροφορίες είναι από το: https://www.proionta-tis-fisis.com/avronia-tamus-vulgaris-l-idiotites/

ΝΗΣΙΔΕΣ
Μικρό μανιφέστο της παχυσαρκίας
Απαγορεύεται να κόβεις ή να παραλείπεις γεύματα, φρούτα, σαλάτες, να μειώνεις ποσότητες ή να χρησιμοποιείς λιγότερο λάδι ή μικρότερες μερίδες από αυτές που σου συστήνονται σ’ ένα διαιτολόγιο υγιεινής διατροφής
Μικρό μανιφέστο της παχυσαρκίας
ΝΗΣΙΔΕΣ
Απομακρύνομαι από τα κιλά μου
Η Ανθή έδειχνε μπλοκαρισμένη, σαν να είχε απομονώσει τον εαυτό της από συναισθήματα και οδυνηρές αισθήσεις. Εμοιαζε να έχει αποσυνδεθεί από αυτήν την ίδια, και οι αρνήσεις της βοηθούσαν σε αυτό.
Απομακρύνομαι από τα κιλά μου
ΝΗΣΙΔΕΣ
Αφαίρεση υποχρεώσεων αφαίρεση βάρους
Οταν πρωτοσυναντηθήκαμε με τη Νίνα, και αφού ολοκληρώσαμε τη συνάντησή μας και έφυγε από το γραφείο μου, αυτό που έμεινε από εκείνη ήταν ένα τεράστιο αποτύπωμα «κόπου».
Αφαίρεση υποχρεώσεων αφαίρεση βάρους
ΝΗΣΙΔΕΣ
Με προσωπική τεχνική η υγιεινή διατροφή μου
Μόνο με ήπια μέθοδο θα αυξήσει κανείς τις πιθανότητες να μένει μακριά από τα διατροφικά άκρα στα οποία συνήθως κινείται: αυστηρή δίαιτα από τη μια, ανεξέλεγκτη ή απρόσεκτη ποσότητα από την άλλη.
Με προσωπική τεχνική η υγιεινή διατροφή μου
ΝΗΣΙΔΕΣ
Κάθε μέρα δεν μπορώ να κάνω δίαιτα
Συνήθως σε μια δίαιτα απαγορεύεται να μη θέλεις. Το «πρέπει να κάνω δίαιτα» είναι μια δεδομένη αφετηρία για τον υπέρβαρο. Η εμπειρία έχει δείξει πως αυτή η πεποίθηση είναι μια ψευδής αίσθηση.
Κάθε μέρα δεν μπορώ να κάνω δίαιτα
ΝΗΣΙΔΕΣ
Κιλά και δύναμη βούλησης
Χάρη στην τεράστια βούληση του παχύσαρκου, περνά μια ολόκληρη ζωή προσπαθώντας να αδυνατίσει – μετακινούμενος διαρκώς από το αδυνάτισμα στην πάχυνση και από την πάχυνση στο αδυνάτισμα.
Κιλά και δύναμη βούλησης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας