Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Παράδρομος στη λεωφόρο Αμερικής ή Παράθυρο στη Μαδρίτη

Πλάθα Μαγιόρ, Μαδρίτη

AP Photo/Manu Fernandez
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Παράδρομος στη λεωφόρο Αμερικής ή Παράθυρο στη Μαδρίτη

  • A-
  • A+
Φαντάζομαι ότι όλα, εκτός από τους ανθρώπους, παραμένουν ίδια: έτοιμα να μας υποδεχτούν ξανά, αν και δεν μας έχουν ανάγκη για να συνεχίσουν να υπάρχουν

Μετάφραση: Βασιλική Κανελλιάδου

Ο,τι βλέπω από το παράθυρό μου συνεχίζει να λειτουργεί. Τα κτίρια στεγάζουν τους ανθρώπους κάθετα και αποσπούν το βλέμμα από αυτό που διαφορετικά θα ήταν μια πεδιάδα με απέραντο ορίζοντα. Είναι λειτουργικές οι πολυκατοικίες, αλλιώτικες, σκληρές, ατάραχες. Τα προορισμένα για ανοιχτές αποθήκες μπαλκόνια τώρα κατοικούνται. Οι αρχιτέκτονες τα σχεδίασαν με αυτήν τη σκέψη και τώρα ακουμπούν στα κάγκελα δυο και τρία άτομα. Κάτι τόσο φυσιολογικό για χρόνια ήταν μακρινό.

Τα δέντρα αδιαφορούν που ποτέ δεν αναρωτήθηκα γι’ αυτά. Αδιαφορούν ανθίζοντας για ακόμα μια χρονιά μπροστά μου. Και υποψιάζομαι ότι αυτό το κελάηδισμα ήταν πάντα εκεί, αλλά το κάλυπτε η φασαρία των αυτοκινήτων. Γιατί οι θόρυβοι τώρα έγιναν ήχοι. Μεμονωμένοι, ευθυγραμμισμένοι, σημαδιακοί. Οπως ο ήχος των ασθενοφόρων: τις πρώτες μέρες ούρλιαζαν αυθάδικα μες στην καθημερινή φασαρία της πόλης. Τώρα οι σειρήνες μόνες τους, χωρίς αντίπαλο, ηχούν πολιτισμένες, αναγκαίες. Ενα ασθενοφόρο πέρασε στις οχτώ, τη στιγμή ακριβώς που ο κόσμος χειροκροτούσε.

Από το παράθυρό μου δεν βλέπω τις στατιστικές. Ενας άνθρωπος δεν είναι μια μονάδα στο πλήθος. Είδα μόνο μια γυναίκα δεμένη σ’ έναν σκύλο, μια κοπέλα μόνο, με πορτοκαλί αδιάβροχο, να εξαφανίζεται βιαστικά στη γωνία. Εναν και μοναδικό ηλικιωμένο κύριο να σέρνει κάτι βελούδινες παντόφλες. Τι θα κάνει τώρα μόνος; Τι θα κάνει μόνος μετά;

Το παράθυρό μου πρόβαλλε κάθε μέρα την ίδια ταινία χωρίς να της δίνω προσοχή. Τώρα προβάλλει μια σχεδόν ακίνητη φωτογραφία, γεμάτη όμως λεπτομέρειες. Και για πρώτη φορά σ' αυτήν την πόλη η απραξία δεν τιμωρείται.

Από εδώ δεν φαίνεται αυτό που λένε ότι η οικονομία καταρρακώνεται όταν αγοράζουμε μόνο τα αναγκαία. Αυτό που φαίνεται είναι ότι η λεωφόρος δεν χρειάζεται πια έξι λωρίδες. Οτι τα περιστέρια δεν ζητιανεύουν πια ψίχουλα στα τραπεζάκια των καφενείων, τρώνε τρυφερά φύλλα απ’ τα κλαριά. Οτι ο ουρανός της Μαδρίτης, ναι, είναι αυτός που ζωγράφισε ο Velázquez. Οι μέρες έχουν πια το γαλάζιο του χάρτη. Κοιμάσαι τόσο καλά που νιώθεις ενοχές. Ο αέρας μυρίζει χωριό εκτός από αυτόν στο Twitter. Οσο ανθρώπινο είναι να υποφέρεις για κάποιον γνωστό σου που χάθηκε άλλο τόσο είναι και να διαβάζεις ατάραχος για 700, 800, 900 νεκρούς. «Μόνο τα αναγκαία», δηλαδή στέγη, φάρμακα, τροφή. Μόνο αυτά. Ούτε καν ένα παράθυρο.

Αυτό που βλέπω από το παράθυρό μου είναι ό,τι μπορώ να δω από τη Μαδρίτη. Τα υπόλοιπα τα φαντάζομαι. Φαντάζομαι ότι όλα, εκτός από τους ανθρώπους, παραμένουν ίδια: έτοιμα να μας υποδεχτούν ξανά, αν και δεν μας έχουν ανάγκη για να συνεχίσουν να υπάρχουν.

Τους φαντάζομαι, δεν τους βλέπω, έναν, δύο αγνώστους, δεν φτάνουν τους δέκα, να κρατιούνται στη ζωή από τους αναπνευστήρες τους: ακίνητοι δύτες βυθισμένοι στον αέρα. Φαντάζομαι την καμπύλη της αναθάρρησης να υψώνεται πάνω από αυτήν της παραίτησης και αυτήν την πυρετώδη δουλειά στα νοσοκομεία που είναι τόσο κοντά, μα δεν τη βλέπω. Το να φαντάζεσαι είναι μια πράξη πίστης γι' αυτούς που δεν πιστεύουν. Kαλύτερα, όμως, ας το πούμε εμπιστοσύνη.

*Ο José Manuel Abad Liñan (Γρανάδα, 1975) είναι δημοσιογράφος, εργάζεται στην εφημερίδα EL País και εξειδικεύεται σε διεθνή και πολιτιστικά θέματα.

ΝΗΣΙΔΕΣ
Δικαιώματα υπό απειλή
Οι φόβοι ότι εισερχόμαστε σε μια νέα εποχή μαζικής αστυνομικής επιτήρησης της ζωής μας συνεχίζουν, έτσι, να εντείνονται. Και αυτό διότι ο έλεγχος των κινητών τηλεφώνων είναι ποικιλόμορφος.
Δικαιώματα υπό απειλή
ΝΗΣΙΔΕΣ
Λύσεις για να θωρακιστεί το τουριστικό προϊόν
Απέναντι στο πρόβλημα του μαζικού και χαμηλής ποιότητας τουρισμού, καθώς και του εποχικού περιορισμού του μεγαλύτερου μέρους των τουριστικών ροών προκρίνεται ο εναλλακτικός ή θεματικός τουρισμός.
Λύσεις για να θωρακιστεί το τουριστικό προϊόν
ΝΗΣΙΔΕΣ
Παρέα
«Mέχρι τα ουράνια σώματα / με πομπούς και με κεραίες / φτιάχνουν οι Ελληνες κυκλώματα / κι ιστορία οι παρέες», έγραφε το 1983 ο Διονύσης Σαββόπουλος στο τραγούδι του «Ας κρατήσουν οι χοροί».
Παρέα
ΝΗΣΙΔΕΣ
Πανδημίες, υπερ-καπιταλισμός και οι αγώνες του αύριο
Ο θεωρητικός του αστικού χώρου, ιστορικός και πολιτικός ακτιβιστής Μάικ Ντέιβις, συγγραφέας πάνω από 20 βιβλίων, απάντησε σε μια σειρά ερωτήσεων από τον δημοσιογράφο Σαρίφ Αμπντέλ Κουντούς εκ μέρους του...
Πανδημίες, υπερ-καπιταλισμός και οι αγώνες του αύριο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Στον λαβύρινθο της «επανεκκίνησης»
Ο κ. Σόιμπλε, πρόεδρος πλέον της γερμανικής Βουλής, δηλώνει ότι η άποψη πως μπροστά στην προστασία της ανθρώπινης ζωής όλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα «δεν είναι σωστή στην απολυτότητά της»!
Στον λαβύρινθο της «επανεκκίνησης»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Οι πανδημίες δεν είναι θεία δίκη, είναι ανθρώπων έργα
Οι επιδημιολόγοι χρόνια τώρα βροντοφωνάζουν ότι οι άνθρωποι παίζουν με τη φωτιά καταστρέφοντας τα οικοσυστήματα, εισβάλλοντας και αποψιλώνοντας τα τροπικά και τα παρθένα δάση.
Οι πανδημίες δεν είναι θεία δίκη, είναι ανθρώπων έργα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας