Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Για ένα δωμάτιο με θέα την Ακρόπολη
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Για ένα δωμάτιο με θέα την Ακρόπολη

  • A-
  • A+

Το καλοκαίρι του 1992 στο ξενοδοχείο Athens Excelsior βρίσκονται ο Μάκης ο υπεύθυνος της ρεσεψιόν, η Θέκλα η καμαριέρα, ο Παρμενίων, η Χαρούλα, ο Στέλιος ο πορτιέρης, ο Τριπόδης της ασφάλειας, ο Μισέλ Πετί, ο Λάμπρος ο σεφ, σερβιτόροι, πελάτες και πολλοί άλλοι.

Ολοι έχουν «θέα» στην Ακρόπολη. Στη σκιά του ιστορικού μνημείου πλέκεται η υπόθεση του νέου βιβλίου της Λουκίας Δέρβη «Θέα Ακρόπολη», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Ομολογώ πως με ξάφνιασε η ουσιαστική λογοτεχνική γραφή της Δέρβη. Δίχως φτηνούς εντυπωσιασμούς, χωρίς αφηγηματικά τερτίπια, λιτή και δυναμική, μπαίνει στο βάθος των χαρακτήρων της και μας τους παρουσιάζει συναρπαστικούς και «αληθινούς». Είναι πολλά τα πρόσωπα του βιβλίου. Το ξενοδοχείο τους περιέχει, τους χαρακτηρίζει, τους αφομοιώνει. Και οι τέσσερις βασικοί πρωταγωνιστές του βιβλίου, ο Μάκης, η Θέκλα, ο Παρμενίων και η Χαρούλα το «υπηρετούν». Στην εποχή της αποξένωσης βαραίνουν πολύ οι χαμένες ελπίδες, και οι χαμένες ευκαιρίες, όμως στο λόμπι ενός ξενοδοχείου έχεις πάντα την ψευδαίσθηση μιας οικογενειακής εστίας γιατί ανάμεσά τους κινούνται επώνυμοι και ανώνυμοι, ίσως και κάποιος από τους αναγνώστες που διαβάζει αυτό το κείμενο. Η συγγραφέας αποδίδει με παραστατικότητα και άνεση τη γοητευτική ατμόσφαιρα του Athens Ecxelsior.

Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί για τη ζωή των ανθρώπων που δουλεύουν στα ξενοδοχεία αφού για λίγες μέρες συμβιώνουμε μαζί τους σε μια πρόσκαιρη συγκατοίκηση.

Η συγγραφέας μάς αποκαλύπτει πώς σκέφτονται. Μας ανοίγει την πόρτα και μας βάζει στον κόσμο τους. Αλλοτε με υποδόριο χιούμορ και άλλοτε με σκληρές εξομολογήσεις των ηρώων. Οπως στο σημείο: «Πραγματικά ήταν προνόμιο ζηλευτό για καμαριέρες και ρεσεψιονίστ να δουλεύουν στον έβδομο, τον executive floor, τον όροφο που είχε δικό του λόμπι και ρεσεψιόν, όπου οι καλύτερες ρεσεψιονίστ, οι πιο εμφανίσιμες και ικανές, υποδέχονταν και αποχαιρετούσαν τους φιλοξενούμενους· και μάλιστα καθιστές, όχι όρθιες στη διάρκεια της οκτάωρης βάρδιας τους. Ετσι η κούραση δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο στην κεντρική ρεσεψιόν, όπου η ορθοστασία τσάκιζε τη μέση και τα πέλματα».

Στο βιβλίο δεν αναπτύσσονται μόνο οι χαρακτήρες και η ιστορία που κουβαλά ο καθένας από αυτούς, αναπτύσσεται και ο χαρακτήρας της Αθήνας τους καλοκαιρινούς μήνες. Από πόλη μετατρέπεται η ίδια σε ένα γιγαντιαίο ξενοδοχείο έτοιμο να φιλοξενήσει επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Τον Αύγουστο «…οι ταξιτζήδες έσπαγαν πλάκα μεταξύ τους και ρουφούσαν το φραπέ από τα πλαστικά ποτήρια τους, τα περιστέρια προσγειώνονταν στην πλατεία Συντάγματος ακέφαλα θαρρείς και βαριά, ενώ οι πελάτες του ξενοδοχείου άλλαζαν κάθε τρεις τέσσερις μέρες· έμεναν στην Αθήνα μόνο για μια επίσκεψη στην Ακρόπολη, στους Δελφούς ή στο Σούνιο και μετά έφευγαν για τους καλοκαιρινούς προορισμούς».

Με άγγιξαν οι ήρωες του βιβλίου ακριβώς γιατί είναι τόσο ρεαλιστικοί ώστε οι ζωές τους σε κάνουν να φαντάζεσαι ή να είσαι σχεδόν σίγουρος πως μέσα στις μικρές ιδιομορφίες τους υπάρχει το ποιητικότερο όλων των πραγμάτων: η επιβίωση. Το αγαπημένο τουρκικό χαλί του ρεσεψιονίστ που απορροφά τον ήχο της ελαφράς αναπηρίας του ποδιού του γίνεται το ιπτάμενο χαλί των παραμυθιών στα μάτια μας. Η ωραία Θέκλα δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει μια Σοράγια. Ο Παρμενίων περιφέρεται σαν ήρωας αρχαίας τραγωδίας χτυπημένος από μια μοίρα αδυσώπητη. Και η Χαρούλα είναι το πλουσιοκόριτσο που εθελουσίως γίνεται Σταχτοπούτα για χάρη του έρωτα.

Το βιβλίο όπως θα διαπιστώσετε διαβάζεται μονομιάς, όχι μόνο λόγω της μικρής του έκτασης -212 σελίδες- όσο λόγω της συνεχόμενης ροής του. Πέρα από τη λογοτεχνική απόλαυση που προσφέρει, εμβαθύνει και σε γεγονότα της καθημερινότητας όλων των σύγχρονων ανθρώπων που προσπαθούν να επιβιώσουν ερχόμενοι από διαφορετικές αφετηρίες. Η κοινωνία δεν είναι σύμμαχος, υπονομεύει την επούλωση των τραυμάτων. Οι ήρωες δεν θέλουν να είναι μόνοι αλλά νιώθουν μόνοι. Συχνά ο τόπος όπου δουλεύουμε γίνεται κάτι περισσότερο από μια δουλειά, γίνεται το κέντρο της ζωής μας. Κάποιες φορές μας καταπίνει και κάποιες άλλες γίνεται το νησί που μας σώζει από το ναυάγιο. Οπως συμβαίνει και στο «Θέα Ακρόπολη» της Λουκίας Δέρβη.

Είναι σίγουρο πως αφού το διαβάσετε θα κοιτάξετε με άλλα μάτια τους ανθρώπους του επόμενου ξενοδοχείου όπου θα μείνετε.

«Ορθιος πίσω από τη μαρμάρινη ρεσεψιόν, με το πλατύ γκισέ και τα ρολόγια του τοίχου να δείχνουν την ώρα στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο και στη Ρώμη, χαμογελούσε ο Μάκης στους επισκέπτες και ήταν ίσως ο μόνος από τους υπαλλήλους που χαμογελούσε με την καρδιά του -το έκανε σαν να το εννοούσε, όπως θα καλωσόριζε κάποιον στο σπίτι του-, όχι επειδή ήταν γραμμένο σ' ένα χαρτί στις εσοχές του γκισέ, ορατό μόνο από τους υπαλλήλους: smile».

ΝΗΣΙΔΕΣ
«Η φυγή δεν είναι νίκη»
Η εργογραφία του Νίκου Καζαντζάκη, αποσπάσματα μελετητών του, αναλύσεις για αρκετά βιβλία του, η ποίηση και τα θεατρικά του έργα, μας παρουσιάζονται όλα μαζί συγκεντρωμένα σε έναν εξαιρετικό τόμο.
«Η φυγή δεν είναι νίκη»
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Ανθρωπος στη θάλασσα»
Το «Εν Λαγκάδα» της Βίκυς Γεωργούλη είναι ένα βιβλίο που αφορά μια μακραίωνη σχέση του ελληνικού πολιτισμού με την θάλασσα και τους ανθρώπους της.
«Ανθρωπος στη θάλασσα»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Το κορίτσι και το λιμάνι
Tο «Κορίτσι του τεκέ» θα το βάλετε στην καρδιά σας. Ηταν μια μαχήτρια της ζωής που πήγε κόντρα στην ανδροκρατούμενη κοινωνία της εποχής και, παρότι εκπορνεύτηκε, δεν έχασε την ψυχή της.
Το κορίτσι και το λιμάνι
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ο παράξενος «Υποκόμης» της Αργεντινής
Το «Περί της εν ύπνω κομψότητος» είναι αδύνατον να το αφήσετε από τα χέρια σας. Φημολογείται πως είναι το ημερολόγιο του μεγαλύτερου αδελφού του.
Ο παράξενος «Υποκόμης» της Αργεντινής
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ταξιδεύοντας στη γη της απώλειας
Το «Ταξιδεύοντας σε ξένη γη» του Ιρλανδού συγγραφέα Ντέιβιντ Παρκ θα το διαβάσετε απνευστί. Και ελπίζω να αντέξετε να το τελειώσετε όσοι από σας είστε γονείς νέων ανθρώπων που προσπαθούν να συμβαδίσουν με τον...
Ταξιδεύοντας στη γη της απώλειας
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η ιστορία του κόσμου γραμμένη αλλιώς
Η ιστορία του κόσμου όπως την έγραψαν οι λαοί. Οπως την περιγράφει και την καταγράφει ο Βρετανός ιστορικός, αρχαιολόγος και πολιτικός ακτιβιστής Νιλ Φόκνερ στο βιβλίο «Μια ριζοσπαστική ιστορία του κόσμου».
Η ιστορία του κόσμου γραμμένη αλλιώς

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας