Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Είκοσι δίσκοι που έκαναν πιο όμορφη τη ζωή μας το 2019
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Είκοσι δίσκοι που έκαναν πιο όμορφη τη ζωή μας το 2019

  • A-
  • A+

Το έτος που φεύγει κλείνει έναν δύσκολο και επίπονο κύκλο για τον υπογράφοντα, οπότε θα μου επιτρέψετε έναν πιο προσωπικό τόνο στην κατάρτιση της συγκεκριμένης λίστας. Αποφάσισα, λοιπόν, να παρουσιάσω εννιά ξένες κυκλοφορίες και πέντε ελληνικές στις οποίες στάθηκα αυτή τη χρονιά. Δεν αποτελούν απαραίτητα τις καλύτερες, όμως είναι δίσκοι που ξεχώρισαν, συζητήθηκαν και προσωπικά με συνόδευσαν σε ένα δύσκολο ταξίδι. Ας τους δούμε αλφαβητικά.

🎼 Ξένες κυκλοφορίες

Billie Eilish - «When We All Fall Asleep, Where Do We Go?»

Μπορεί ένα μικρό πρωτοεμφανιζόμενο κορίτσι να συναρπάσει τη μουσική βιομηχανία και το κοινό; Κι όμως μπορεί. Η 18χρονη από το Λος Αντζελες μας έβαλε μέσα στον art pop κόσμο της και μας χάρισε ένα ντεμπούτο ευρείας αποδοχής με καταπληκτικές ερμηνείες. Ευχόμαστε να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο.

Fontaines D.C - «Dogrel»

Το Δουβλίνο έχει την τιμητική του σε αυτή τη λίστα. Οι Ιρλανδοί μάς δείχνουν ότι το post punk και έχει λόγο ύπαρξης και μπορεί να μας χαρίσει όμορφες και συναισθηματικές στιγμές. Ξεσπάσματα, στιχουργικές ανησυχίες, γρήγορο μπάσο και εκρηκτικά τύμπανα. Οι Fontaines D.C. μόλις κατέφτασαν.

Michael Kiwanuka - «Kiwanuka»

Ο Kiwanuka κατάφερε να μας εκπλήξει όλους από το ντεμπούτο album του. Τώρα, στην τρίτη δισκογραφική δουλειά του, πάει τον soul/pop ήχο του ένα βήμα παραπέρα με βασικό όπλο την πολύ καλή φωνή που διαθέτει, το άρτιο performance και την ικανότητα που τον διακρίνει ως συνθέτη.

The Murder Capital - «When I Have Fears»

Πίσω στο Δουβλίνο για ακόμα ένα εκρηκτικό ντεμπούτο. Ολη η... αλητεία της Ιρλανδίας είναι μαζεμένη σε αυτό το άλμπουμ, με τους Murder Capital να μη χαρίζονται σε κανέναν μας.

Nick Cave - «Ghosteen»

Δεν είναι ο καλύτερος δίσκος του Nick Cave, δεν είναι καν κοντά στον ήχο των Bad Seeds όπως τους γνωρίσαμε και τους λατρέψαμε. Το «Ghosteen» όμως είναι ο θρήνος ενός πατέρα, η ανάγκη του Cave να μοιραστεί τα συναισθήματά του μετά τον χαμό του γιου του και για τον λόγο αυτόν έχει μια ατμόσφαιρα επιβλητική.

Reignwolf - «Hear Me Out»

Το ντεμπούτο του Reignwolf μπαίνει σε αυτήν τη λίστα επειδή αναφωνήσαμε όλοι «επιτέλους». Ενας μουσικός που απέκτησε μεγάλο κοινό χωρίς επίσημη δισκογραφική δουλειά, κυρίως εξαιτίας των live εμφανίσεών του. Εδώ μας παρουσιάζει τη fuzz/blues πλευρά του με τον καλύτερο τρόπο.

Rival Sons - «Feral Roots»

Και γιατί να μην το πούμε; Το hard rock σε πείσμα ορισμένων που διαφημίζουν τον… θάνατό του παραμένει ζωντανό και έχει την ικανότητα να μας προσφέρει δίσκους σαν αυτόν. Οι Rival Sons κρατούν ψηλά τη σημαία του «κλασικού» ήχου, δεν νιώθουν την ανάγκη να απομακρυνθούν από τις hard rock/folk καταβολές τους και κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ που πραγματικά το απολαύσαμε.

Slipknot - «We Are Not Your Kind»

Πιο ώριμοι από ποτέ, οι Αμερικανοί κυκλοφόρησαν έναν δίσκο που έχει την αρρώστια, τα βαριά riffs και τα ακραία τύμπανα που τους καθιέρωσαν, χωρίς όμως να είναι κάποια στιγμή «παλιμπαιδισμού». Οι Slipknot φωνάζουν «είμαστε μόνοι εναντίον όλων» και μας καλούν να βρεθούμε στο πλάι τους.

Tool - «Fear Inoculum»

Δεκατρία χρόνια αναμονής είναι αρκετά; Οι Tool κατάφεραν με την πολυαναμενόμενη κυκλοφορία τους να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα: να προσφέρουν έναν δίσκο για την επόμενη μουσική γενικά, όπως έκαναν και με τις προηγούμενες δουλειές τους. Ενα άλμπουμ που θέλει πραγματικά πολλές ακροάσεις και σίγουρα η σύγκριση με τα προηγούμενα αριστουργήματα το αδικεί.

🎼 Ελληνικές κυκλοφορίες

Mother of Millions - «Artifacts»

Η ελληνική progressive σκηνή έχει κάνει τεράστια άλματα τα τελευταία χρόνια και οι Mother of Millions ανήκουν σε εκείνες τις μπάντες που ξεχωρίζουν. Η αρτιότητα όμως που μας παρουσίασαν στο «Artifacts» ξεπερνάει κατά πολύ τα ελληνικά σύνορα.

Planet of Zeus - «Faith in Physics»

Με την ταμπέλα των «ηγετών» της ακμάζουσας ελληνικής stoner σκηνής και τα παράσημα από τις συνεχείς εμφανίσεις τους στο εξωτερικό, οι Planet of Zeus δεν είχαν εύκολη δουλειά στη νέα τους κυκλοφορία. Κατάφεραν όμως να μας παρουσιάσουν ένα νέο πρόσωπο (χωρίς να απομακρύνονται ιδιαίτερα από τις ρίζες τους) υιοθετώντας στοιχεία που πάνε τον ήχο τους ένα βήμα παραπέρα, αλλά και κάνοντας σημαντική πρόοδο στο στιχουργικό κομμάτι.

Villagers of Ioannina City - «Age of Aquarius»

Οι Γιαννιώτες έκαναν αυτό ακριβώς που έπρεπε να κάνουν. Δεν έμειναν προσηλωμένοι στη συνταγή που τους οδήγησε στο να εξελιχθούν σε «πολιτισμικό φαινόμενο» για τη χώρα. Εβαλαν στην άκρη (αλλά δεν εξαφάνισαν) την παράδοση, επένδυσαν στα heavy ακούσματά τους και μας προσέφεραν ακόμα ένα δισκογραφικό διαμάντι.

Thrax Punks - ΘΡΑΞ ΠΑΝΚC

Τα παιδιά από τη Θράκη αποτέλεσαν μια πραγματική αποκάλυψη τα προηγούμενα χρόνια με τη δική τους «ανάγνωση» της παραδοσιακής θρακιώτικης (και όχι μόνο) μουσικής. Στον νέο δίσκο τους βάζουν ακόμα περισσότερη ψυχεδέλεια στην... πανκοπανηγυροψυχεδέλειά τους και μας ταξιδεύουν σε βουνά, θάλασσες και άλλα όμορφα μέρη.

Μπάμπης Παπαδόπουλος - «Παραλογές του Αχρηστου»

Μπορεί ένας μουσικός με πορεία αρκετών δεκαετιών και περάσματα από πολλά είδη μουσικής να γράψει ένα άτυπο best of με original συνθέσεις; Εάν είναι ο πολυτάλαντος Μπάμπης Παπαδόπουλος, φυσικά και μπορεί και οι «Παραλογές» αποτελούν έναν απολαυστικό δίσκο που μπαίνει ανάμεσα στις καλύτερες δουλειές του, εάν δεν είναι η καλύτερή του…



Το 2019 δεν ήταν μια χρονιά που με συντάραξε μουσικά σε δισκογραφικό επίπεδο, όπως ήταν το 2018 για το οποίο όταν έγραφα τον απολογισμό μου δεν ήξερα ποιο άλμπουμ να πρωτοχωρέσω σε αυτόν. Φέτος, λοιπόν, θα σταθώ μόνο σε έξι δίσκους -τέσσερις από τον χώρο της ξένης μουσικής και δύο από αυτόν της ελληνικής- επιλέγοντας να παρουσιάσω τους δημιουργούς τους ανά ζεύγη.
Δώρα Σελλά

Billie Eilish - Black Pumas (γιατί ο νέος είναι ωραίος...)

● To άλμπουμ της, «When we all fall asleep, where do we go?», κυκλοφόρησε τον περασμένο Μάρτιο και πήγε κατευθείαν στο Νο1 σε ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Αυστραλία, Καναδά και σε πολλές άλλες χώρες ανάμεσα στις οποίες και η Ελλάδα, αλλά ήδη όλος ο πλανήτης ασχολούνταν με την Billie Eilish, την καλλιτέχνιδα-φαινόμενο της παγκόσμιας μουσικής σκηνής που είναι μόλις 18 χρόνων. Οι καθηλωτικές ερμηνείες της και ο ονειρικά ιδιαίτερος ήχος της είναι εθιστικά. Bάζεις το CD της στο CD player, το ακούς... απνευστί και μόλις τελειώσει πατάς αμέσως το repeat. Αν νομίζετε ότι υπερβάλλω, ακούστε τον λυγμικό σπαραγμό με τον οποίο η ιδιοφυής μουσικός λέει το «I love you» στο ομότιτλο κομμάτι της και θα με δικαιώσετε...

● Τρεις μήνες μετά την κυκλοφορία του δίσκου της Eilish, οι Black Pumas, το soul δίδυμο από το Οστιν του Τέξας που το αποτελούν ο Adrian Quesada και ο Eric Burton, μας συστήνονται μ’ ένα αριστουργηματικό άλμπουμ με τίτλο το όνομα του σχήματος, το οποίο περιλαμβάνει δέκα -το ένα καλύτερο από τ’ άλλο- τραγούδια. Είναι χαρακτηριστικό πως ο «Guardian» έγραψε στην κριτική του ότι το ντεμπούτο άλμπουμ τους άγγιξε την τελειότητα, πράγμα που σε κάνει ν’ αναρωτιέσαι για το τι μπορείς να περιμένεις από αυτούς τους δύο χαρισματικούς μουσικούς στη συνέχεια και ταυτόχρονα -λέμε εμείς- ν’ ανυπομονείς για το επόμενο βήμα τους.

Nick Cave - Leonard Cohen (...αλλά ο παλιός είναι αλλιώς)

● Στις αρχές του Οκτωβρίου κάποιοι «πιστοί» ξαγρυπνήσαμε ανυπομονώντας ν’ ακούσουμε το καινούργιο άλμπουμ των Nick Cave and the Bad Seeds, και όσοι το κάναμε δεν το μετανιώσαμε. Το «Ghosteen» είναι μία από τις καλύτερες δουλειές του Αυστραλού καλλιτέχνη και της μπάντας του και ίσως ο πιο εσωτερικός μουσικά δίσκος τους. Ο μουσικοκριτικός του «Pitchfork», Grayson Haver Currin, επισήμανε ότι δεν χρειάζεται να είναι κάποιος βαθύς γνώστης της κοσμοθεωρίας του Nick Cave για να κατανοήσει το «Ghosteen». Αρκεί απλώς να έχει την ικανότητα να υποφέρει και την επιθυμία να επιβιώσει...

● Τον Νοέμβριο συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από τον θάνατο του Leonard Cohen και στις 22 του ίδιου μήνα κυκλοφόρησε ένα μεταθανάτιο άλμπουμ του -σε επιμέλεια του γιου του Ανταμ- με υλικό που ο Καναδός τροβαδούρος είχε αφήσει παρακαταθήκη, αφού παρέμεινε δημιουργικός ώς το τέλος. Ο τίτλος του είναι «Thanks for the dance» και πρόκειται για μια εξαιρετική δουλειά, που ακούγοντάς την είναι αδύνατον να μη νιώσεις βαθιά και γνήσια συγκίνηση καθώς και ευγνωμοσύνη για αυτόν τον -τελευταίο- χορό.

Bloody Hawk - Φώτης Σιώτας / Θοδωρής Γκόνης (τα... δικά μας παιδιά)

● Το -ποιοτικό- hip hop είναι ένα από τα μουσικά είδη που γνωρίζει μεγάλη άνθηση στη χώρα μας στα χρόνια της κρίσης, καθώς οι ιδιαίτερα ταλαντούχοι εκπρόσωποί του καταπιάνονται με σημερινά πολιτικο-κοινωνικά θέματα και οι ρίμες τους είναι δείγματα σύγχρονης ποίησης. Ενας από τους καλύτερους και πλέον δημοφιλείς ράπερ είναι ο Bloody Hawk, που τον περασμένο Σεπτέμβριο κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του με τον τίτλο «1 Ευρώ». Τα τραγούδια του έχουν στίχους-μαχαιριές, που πετάνε φωτιές, προκαλούν συγκίνηση και είναι αδύνατον να μην αγγίξουν τον ακροατή τους. Οταν τ' ακούς, το στομάχι σου σφίγγεται σαν να δέχεσαι απανωτές γροθιές και έχουν τέτοια δυναμική σαν να είναι θεατρικός μονόλογος, ταινία μικρού μήκους και διήγημα μαζί.

● Ενας δίσκος που συμβάλλει στην ανανέωση του πολύπαθου τα τελευταία χρόνια λαϊκού μας τραγουδιού, είδος με βαθιές ρίζες στην ελληνική κοινωνία, κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο. Ο λόγος για «Τα δεύτερα γιατί κουράστηκαν τα πρώτα», σε μουσική του Φώτη Σιώτα και στίχους του Θοδωρή Γκόνη. Τα τραγούδια ερμηνεύουν η Ιουλία Καραπατάκη, ο Γιάννης Διονυσίου, ο Σωκράτης Μάλαμας, η Δήμητρα Γαλάνη και ο συνθέτης -όλοι τους εξαιρετικοί. Μια πολύ καλή δουλειά που πετυχαίνει να συγκεράσει δύο μουσικούς κόσμους, τη λαϊκή κουλτούρα και παράδοση με τη σύγχρονη αντίληψη περί μουσικής. Ο Φώτης Σιώτας, πολυσχιδής δημιουργός και δεξιοτέχνης του βιολιού, εντάσσει αρμονικά τον ήχο των εγχόρδων -που τόσο καλά γνωρίζει και τόσο πολύ αγαπάει- σ’ έναν λαϊκό δίσκο, ένα από τα μεγάλα ατού του οποίου είναι ότι τους στίχους των τραγουδιών του υπογράφει ο Θοδωρής Γκόνης.

ΝΗΣΙΔΕΣ
Λόγω Τζώνυ γίνονται όλα...
Λέγεται Τζώνυ Βαβούρας. Ενώ συνήθως ο ιδρυτής μιας μπάντας δίνει σε αυτήν το όνομά του, στην περίπτωση του Τζώνυ έγινε το αντίθετο. Οι Vavoura Band ήταν το μακροβιότερο συγκρότημα στην ελληνική ροκ σκηνή.
Λόγω Τζώνυ γίνονται όλα...
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η μουσική βιομηχανία έγινε βιοτεχνία χειροποίητη
Η Ελευθερία Αρβανιτάκη, Ο Θέμης Καραμουρατίδης και η Λήδα Ρουμάνη, η μαγική τριάδα που έβγαλε έναν πολύ καλό καινούργιο δίσκο, τα «Μεγάλα Ταξίδια» στην Panik Records, μιλούν στις Νησίδες.
Η μουσική βιομηχανία έγινε βιοτεχνία χειροποίητη
ΝΗΣΙΔΕΣ
Μια φωνή όλο θάλασσα, από τα... Τζουμέρκα!
Είναι κάποιοι άνθρωποι που λες «άλλο να τους βλέπεις κι άλλο να τους ακούς!». Ε, η Σμαράγδα Αλεξανδρή, γνωστή ως SmaRagDa, είναι ακριβώς το αντίθετο: αυτό που βλέπεις αυτό και ακούς!
Μια φωνή όλο θάλασσα, από τα... Τζουμέρκα!
ΝΗΣΙΔΕΣ
Φύγαμε με το... Velvet Bus!
Οι πρώτες περιοδείες του «Βελούδινου Λεωφορείου», του Velvet Bus, ξεκίνησαν το 2008, συνεχίστηκαν έως το 2011 και επιτέλους ξεκινούν εκ νέου από σήμερα: η ομάδα Velvet, περιοδεύει ως ένα σύγχρονο εναλλακτικό...
Φύγαμε με το... Velvet Bus!
ΝΗΣΙΔΕΣ
Tη μουσική της δεν θα τη μοιράζεται στάλα στάλα
Συνέντευξη: Τη Μόνικα τη γνωρίζουμε πολύ καλά από τα προσωπικά της άλμπουμ. Είναι πιθανότατα το μεγαλύτερο και, σίγουρα, το πιο εμπορικό όνομα της εγχώριας alternative σκηνής.
Tη μουσική της δεν θα τη μοιράζεται στάλα στάλα
ΝΗΣΙΔΕΣ
Και οι τέσσερις είναι υπέροχοι...
Ηταν να μη βρεθούν και οι τέσσερις μαζί. Δεν είναι ακριβώς μουσικές βραδιές, αλλά περισσότερο ένα υπερατλαντικό νυχτερινό μουσικό ταξίδι από την Ελλάδα, τα Βαλκάνια, την Ιταλία, την Ισπανία με προορισμό τη...
Και οι τέσσερις είναι υπέροχοι...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας