Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τόπο στα μικρά δέντρα να ριζώσουν…
AP PHOTO / PETROS GIANNAKOURIS
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τόπο στα μικρά δέντρα να ριζώσουν…

  • A-
  • A+

Είμαστε οι ΜΗΤΕΡΕΣ ΟΛΩΝ, μια διεθνική φεμινιστική συντροφιά που έχει απηυδήσει με την απάνθρωπη μεταχείριση που υφίστανται στη χώρα μας όλ@ όσ@ αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον τόπο τους για ν’ αποφύγουν την κοινωνική και περιβαλλοντική ερήμωση, την απόλυτη φτωχοποίηση και τον θάνατο που προκαλούν οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί και οι νεοαποικιακές επεμβάσεις των ισχυρών κρατών. Αυτό όμως που μας κάνει να εξοργιζόμαστε περισσότερο μέσα σ’ αυτό το δυστοπικό σκηνικό είναι η κακοποιητική μεταχείριση που η ευρωπαϊκή κι εγχώρια μεταναστευτική πολιτική επιφυλάσσει σ’ αυτ@ που με βάση τις διεθνείς νομοθεσίες χαρακτηρίζονται «οι πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες» ανάμεσα στ@ ξεριζωμέν@, δηλαδή, οι ηλικωμέν@, τ@ ΑμεΑ, τ@ ασυνόδευτ@ ανήλικ@ και οι πολυμελείς οικογένειες που παγιδεύονται στην Ελλάδα, προσπαθώντας να φτάσουν στο εσωτερικό της Ευρώπης. Ειδικότερα, θεωρούμε πως η πραγματικότητα της συστηματικής απαξίωσης των παιδιών όλων των ηλικιών επί του παρόντος είναι η «αιχμή του δόρατος» που αναδεικνύει το στυγερό πρόσωπο του εταιρικού, ολιγαρχικού υπερκράτους πίσω από το δημόσιο προσωπείο της «Γηραιάς Ηπείρου» ως ενός «χώρου δικαίου» και «πολιτισμού» και της Ελλάδας ως «γενέτειρας χώρας της φιλοξενίας» και «λίκνου της δημοκρατίας».

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, από την απαρχή δηλαδή της επονομαζόμενης σύγχρονης «προσφυγικής κρίσης», έχουμε δει πολυάριθμα δημοσιεύματα που είτε εκθέτουν τις αισχρές συνθήκες «ανθρωπιστικής διαχείρισης» κάτω από τις οποίες αναγκάζονται να διαβιούν ή/και να πεθαίνουν τα παιδιά που παγιδεύονται στα ΚΥΤ των νησιών του Βορείου Αιγαίου, π.χ. εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες, ανάμεσα σε λύματα και μέσα σε χαρτόκουτα, είτε καταγράφουν τις ξενοφοβικές αντιδράσεις των εγχώριων γονέων που αντιδρούν στη συνύπαρξη των δικών τους «υπέροχων» παιδιών με τα -εκ των προτέρων- «προβληματικά», «ξένα» ομήλικά τους στα δημόσια, σχολεία. Σαν επιστέγασμα σ’ αυτή την καταστροφική εικόνα είδε πρόσφατα το φως κι ένα δημοσίευμα της Guardian (6.10.19), αναφορικά με το πρώτο κρούσμα του επονομαζόμενου «Συνδρόμου Παραίτησης» («Resignation syndrome») που σημειώθηκε στο στρατόπεδο εγκλεισμού της Μόριας στη Λέσβο. Το σύνδρομο αυτό που είχε αρχικά ονομαστεί η «μυστηριώδης νόσος της Σουηδίας» («uppgivenhetssyndrom» στα σουηδικά), γιατί είχε πρωτοπαρατηρηθεί σε παιδιά οικογενειών παρανομοποιημένων μεταναστών που ζούσαν σε δομές υποδοχής στην εν λόγω χώρα και των οποίων τα αιτήματα ασύλου είχαν απορριφθεί, αποτελεί στην ουσία τη σωματοποιημένη έκφραση της απόλυτης απελπισίας αυτών που βιώνοντας καθημερινά την ποικιλόμορφη βία που ασκούν επάνω τους οι σύγχρονοι μηχανισμοί βιοπολιτικής καταλήγουν να «αναχωρούν» κατ’ αυτόν τον τρόπο από τη δυσβάσταχτη πραγματικότητα.

Σύμφωνα με περαιτέρω διεθνή δημοσιεύματα [1], το σύνδρομο αυτό έχει εντοπιστεί και σε άλλα στρατόπεδα εγκλεισμού, όπου οι συνθήκες αποστερούν τους ανθρώπους από τις ελπίδες τους για μια καλύτερη ζωή, όπως για παράδειγμα στην απομακρυσμένη νήσο Nauru που βρίσκεται στο σύμπλεγμα της Μικρονησίας καταμεσής στον Ειρηνικό, εκεί όπου το αυστραλιανό κράτος έχει εξορίσει οικογένειες παρανομοποιημένων μεταναστών με τα παιδιά τους, θεωρώντας ότι έτσι προστατεύει την ασφάλεια των δικών του πολιτ@ων και διασφαλίζει την εθνική και πολιτισμική του ομοιογένεια. Και στις δύο περιπτώσεις, οι αναφορές των παιδαγωγών, ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών που δούλεψαν με τα ιδρυματοποιημένα κι έγκλειστα παιδιά καταδεικνύουν ότι η αιτία που τα οδήγησε στο να πέσουν σ’ αυτού του είδους την κωματώδη, σωματοποιημένη απάθεια ήταν η συναίσθηση της απώλειας κάθε ελπίδας για μια θετική, μελλοντική προοπτική για τα ίδια και τις οικογένειές τους.

Εμείς, ως φεμινίστ@ που παρατηρούμε με θλίψη και οργή τη συστηματική καταστροφή που προκαλεί αυτού του είδους η θανατολάγνα διαχείριση του ανθρώπινου κεφαλαίου, η οποία εφαρμόζεται κι από τη δική μας κυβέρνηση, σε απόλυτη εναρμόνιση με την κεντρική αποτρεπτική-κατασταλτική μεταναστευτική πολιτική της «Ευρώπης Φρούριο-Κάτεργο» (βλέπε Συνθήκη του Μάαστριχτ-Κανονισμός Δουβλίνο ΙΙ), δηλώνουμε ότι συμμεριζόμαστε τις οικογένειες των παρανομοποιημένων μεταναστ@ών και στεκόμαστε αλληλέγγυ@ πρωτίστως στα παιδιά και τις μητέρες τους γιατί γνωρίζουμε ότι αυτ@ βάλλονται πιο σκληρά απ’ όλ@ από την οικονομική ανέχεια και τον κοινωνικό στιγματισμό που απορρέουν από την περιθωριοποίησή τους και την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Δηλώνουμε ότι συμμεριζόμαστε τον πόνο τους γιατί στα πρόσωπά τους βλέπουμε να καθρεφτίζεται και το δικό μας μέλλον, καθώς καθημερινά διαπιστώνουμε ότι τα σχέδια της κυριαρχίας αποστερούν σταδιακδά όλ@ μας από την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή και μας καθιστούν παθητικά έρμαια των πολιτικών που σχεδιάζονται «πριν από μας, για μας», ενόσω το θεσμικό πλαίσιο ξαναμοντάρεται υπέρ της καπιταλιστικής ανάπτυξης και της διαρκούς περιστολής του κοινωνικού κράτους...

Απευθυνόμαστε λοιπόν στ@ κυβερνώντ@ και τους λέμε τα εξής: όλ@ εμείς που διαφωνούμε με τον απανθρωπισμό των ξεριζωμένων δεν πρόκειται να σας αφήσουμε να συνεχίσετε ανενόχλητ@ το καταστροφικό σας έργο. Γνωρίζουμε ότι παρότι υπάρχει αρκετός χώρος και πλούτος για όλ@ μας εσείς ψεύδεστε ασύστολα όταν κινδυνολογείτε για την εξάντληση των πόρων από όσ@ αναπαριστάτε ως «επιπλέον χρέωση στον κρατικό προϋπολογισμό», καθιστώντας πάντα τ@ πιο φτωχ@ κι αδύναμ@ αποδιοπομπαίους τράγους για τις αποτυχίες του καπιταλισμού και τις επιτυχίες του ιμπεριαλισμού. Γι’ αυτό λοιπόν αρνούμαστε να συνηθίσουμε στην ισοπεδωτική σας «κανονικότητα» που στηρίζεται στη βία, στην απαξίωση και στην εκμετάλλευση. Αρνούμαστε να συνομολογήσουμε σ’ έναν κόσμο χωρίς τρυφερότητα, καταφυγή και παρηγοριά, χωρίς «ξενάκια» και μοιρασιά. Επιδιώκουμε να είμαστε φύλακες άγγελοι ελεύθερων ζωών κι όχι ανθρωποφύλακες σημαδεμένων σωμάτων και ψυχών. Γι’ αυτό και σας φωνάζουμε πως όλα τα παιδιά είναι παιδιά μας και πως τα παιδιά μας είναι τα πλούτη μας, τα κοινά πλούτη της ανθρωπότητας. Και είμαστε αποφασισμέν@ να σταθούμε εμπόδιο στα σχέδιά σας γιατί δεν μπορούμε να σας επιτρέψουμε να δυναμιτίσετε το κοινό μας μέλλον, καταστρέφοντας το δικό τους παρόν.

Σ’ αυτή μας την προσπάθεια ζητάμε απ’ όλ@ όσ@ σέβονται ακόμα και τ@ πιο φτωχ@, αδύναμ@ και καταφρονεμέν@ επί γης, απ’ όσ@ αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως μέρος μιας ακηδεμόνευτης, αλληλέγγυας Κοινωνίας των Πολιτ@ών, απ’ όσ@ συνεχίζουν να στέκονται υπεράνω των λογικών της «εκλογικής πελατείας» των κομμάτων και των ιδιωτικών επιχειρηματικών συμφερόντων, εν ολίγοις, από όλ@ αυτ@ που οραματίζονται έναν κόσμο με ελευθερία και κοινωνική- πολιτική ισότητα να δυναμώσουν κι αυτ@ τις φωνές τους και να εντείνουν τον λόγο και τις δράσεις τους ενάντια στην ευρωπαϊκή κι εγχώρια αντιμεταναστευτική πολιτική έτσι ώστε να καταργηθεί στην πράξη ο νέος μεταναστευτικός νόμος.Οι πράξεις ανιδιοτελούς απείθειας και αυθεντικής κοινωνικής ευαισθησίας όπως αυτή των γιατρών του παιδιατρικού τμήματος του Νοσοκομείου Καβάλας [2] ή των Συλλόγων γονέων των σχολείων Νεάπολης Εξαρχείων δείχνουν το δρόμο [3]. Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στα ξεριζωμέν@ παιδιά και στις οικογένειές τους, ώστε να μη γίνει η παραίτηση καθεστώς, η βαρβαρότητα νόμος κι ο θάνατος η μόνη προοπτική.

Γι’ αυτό, ζητάμε:

  • Να σταματήσουν αμέσως οι παντοειδείς εγκλεισμοί, οι απελάσεις και οι «επαναπροωθήσεις» των ξεριζωμένων και πρωτίστως, των παιδιών, ασυνόδευτων και μη.
  • Να σταματήσει η παρανομοποίηση όλων ανεξαιρέτως των μεταναστευτικών πληθυσμών και να διασφαλιστούν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για όλ@ τα παιδιά και τις οικογένειες που επιθυμούν να διαμείνουν στη χώρα μας - ασχέτως αν αυτοπροσδιορίζονται ως πρόσφυγες ή μετανάστες.
  • Να αρθούν οι παντοειδείς αποκλεισμοί: να δοθεί πρόσβαση στα στοιχειώδη κοινωνικά αγαθά της περίθαλψης και της παιδείας, για όλ@ τ@ διαμένοντ@ στη χώρα, ανεξαρτήτως προέλευσης, ηλικίας, φυλής, φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, θρησκεύματος και σωματικής κατάστασης. Να παρασχεθεί δικαίωμα σε νόμιμη παραμονή, πρόσβαση σε προγράμματα κατάρτισης και σε εργασία με αξιοπρεπείς απολαβές.
  • Να στηριχτούν άμεσα, υλικά και ψυχοκοινωνικά τα παιδιά που έχουν βιώσει τον ξεριζωμό.
  • Να εφαρμοστούν συμπεριληπτικά εκπαιδευτικά προγράμματα σ’ όλα τα σχολεία, να θεσμοθετηθούν η διαπολιτισμική εκπαίδευση και η αγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητας για το σύνολο του μαθητικού πληθυσμού. Να εκπονηθούν επιμορφωτικά προγράμματα διαπολιτισμικής επικοινωνίας για τους ενήλικες που μετέχουν στις σχολικές κοινότητες (γονείς κι εκπαιδευτικούς).
  • Να ασκηθούν πολιτικές πιέσεις έτσι ώστε ν’ ανοίξουν τα σύνορα και να ισχύσει το θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης όλων των ανθρώπων. Η χώρα μας θα πρέπει να εφαρμόσει έμπρακτα τον πλήρη σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα ανεξαιρέτως όλων όσοι βρίσκονται στην επικράτεια κι όχι μόνο σε αυτά των Ευρωπαίων πολιτ@ων που ούτως ή άλλως δεν απειλούνται από κοινωνικό αποκλεισμό.

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΞΕΡΙΖΩΜΕΝΩΝ.

ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΑΝΑΧΩΜΑ ΣΤΟΝ ΘΕΣΜΙΚΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΑΧΥΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ ΜΙΣΟΥΣ.

ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΔΕΝΤΡΑ ΝΑ ΡΙΖΩΣΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΡΙΣΟΥΝ ΤΗ ΔΡΟΣΙΑ ΤΟΥΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ!

Υπογραφή:

ΜΗΤΕΡΕΣ ΟΛΩΝ

Το σύμβολο @ χρησιμοποιείται εντός του κειμένου ως μια νέα, γραμματολογική μορφή που συμπεριλαμβάνει όλα τα φύλα και τους σεξουαλικούς προσανατολισμούς. Εκεί δε όπου υπάρχει εν μέρει διαφορετική κατάληξη σε λεξιλογικές δομές του πληθυντικού (π.χ. των πολιτών / των πολιτιδών) προηγείται από το μέρος της κοινής κατάληξης σηματοδοτώντας και πάλι αυτή τη διάθεση συμπερίληψης (π.χ. πολιτ@ων)

 

Υποσημειώσεις

1.

https://tvxs.gr/news/kosmos/syndromo-tis-paraitisis-i-mystiriodis-astheneia-tis-soyidias

https://www.sbs.com.au/news/resignation-syndrome-is-coma-like-illness-affecting-children-on-nauru

https://www.theguardian.com/commentisfree/2019/oct/06/moria-refugee-camp-lesbos-traumatised-children

https://www.newyorker.com/magazine/2017/04/03/the-trauma-of-facing-deportation

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4731541/

2. https://www.efsyn.gr/ellada/koinonia/211759_enesi-eyaisthisias-se-117-prosfygopoyla

3. https://tvxs.gr/news/ellada/theloyme-tsoys-symmathites-ton-paidion-mas-piso

ΝΗΣΙΔΕΣ
Σπαταλημένες ζωές
Μετά από μια ολόκληρη μέρα στον καταυλισμό της Κορίνθου κι έχοντας μιλήσει με πολύ κόσμο, μια αίσθηση κυριαρχεί: η αίσθηση του χαμένου, πεταμένου ανθρώπινου δυναμικού. Παιδιά που διψάνε να μάθουν, νέοι...
Σπαταλημένες ζωές
ΒΟΡΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ
Οικογενειακές επανενώσεις μετ’ εμποδίων
Παρά το διάταγμα της 20ής Ιουνίου για τερματισμό του διαχωρισμού οικογενειών, πολλά παιδιά παραμένουν ακόμη μακριά από τους γονείς τους για νομικούς και γραφειοκρατικούς λόγους. Ανήλικα και γονείς προσπαθούν...
Οικογενειακές επανενώσεις μετ’ εμποδίων
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Θεσμός Επιτροπείας για ασυνόδευτα προσφυγόπουλα
Νομοθετείται νέος θεσμός επαγγελματιών επιτρόπων με αρμοδιότητες όπως η μέριμνα κάλυψης καθημερινών αναγκών διαβίωσης, εκπροσώπησης στις δικαστικές και διοικητικές διαδικασίες, ψυχολογικής υποστήριξης,...
Θεσμός Επιτροπείας για ασυνόδευτα προσφυγόπουλα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σεξ για επιβίωση: δημοσιογραφία της εξομολόγησης και ηθικός πανικός
Το σεξ για επιβίωση συμβαίνει στις ευκαιριακές πιάτσες της Αθήνας ή βρισκόμαστε μπροστά σε μια προσπάθεια των ΜΜΕ να δημιουργήσουν κλίμα ηθικού πανικού με αφορμή τα υπαρκτά προβλήματα που αντιμετωπίζουν...
Σεξ για επιβίωση: δημοσιογραφία της εξομολόγησης και ηθικός πανικός
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Ιατροφαρμακευτικές διακρίσεις στους υπηκόους τρίτων χωρών
Οσοι εργαζόμενοι δεν είναι ημεδαποί ή πολίτες της Ε.Ε. -αν και καταβάλλουν τις ίδιες ασφαλιστικές εισφορές- δεν μπορούν να δηλώσουν ως προστατευόμενα μέλη τους γονείς, τα εγγόνια, τα αδέλφια, ούτε καν τα άγαμα...
Ιατροφαρμακευτικές διακρίσεις στους υπηκόους τρίτων χωρών

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας