Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο θλιμμένος Σεπτέμβρης της Μαρίας Τσακίρη

Χιλιάδες λευκά μπαλόνια στον ουρανό της πόλης

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο θλιμμένος Σεπτέμβρης της Μαρίας Τσακίρη

  • A-
  • A+
Η Μαρία Τσακίρη, χρόνια μετά την τραγωδία του Μπεσλάν, ακολούθησε τους ήρωες του βιβλίου της «Θλιμμένος Σεπτέμβρης» και κατέγραψε τη δύναμη που βρήκαν να συνεχίσουν τη ζωή τους.

1η Σεπτεμβρίου 2004, School Number One, SNO

Μια ομάδα τρομοκρατών καταλαμβάνει το Δημοτικό σχολείο στο Μπεσλάν και παίρνει περισσότερους από 1.100 ανθρώπους ομήρους.

Στις 3 Σεπτεμβρίου και ενώ η ομηρία συνεχίζεται, οι δυνάμεις της Ρωσίας εισβάλλουν στο σχολείο χρησιμοποιώντας βαρύ οπλισμό. Το σχολείο συγκλονίζεται από σειρά εκρήξεων και τυλίγεται στις φλόγες. Ακολουθεί μάχη μεταξύ των απαγωγέων και των ρωσικών δυνάμεων: 385 άνθρωποι νεκροί, ανάμεσά τους 186 παιδιά…

1η Σεπτεμβρίου 2004, Θεσσαλονίκη

Εκείνο το απόγευμα κι ενώ το ελληνικό καλοκαίρι δεν είχε ακόμη τελειώσει, όπως και η ολυμπιακή μας ευδαιμονία, το διαδίκτυο πλημμύριζε από πληροφορίες –στην αρχή ασαφείς– για τη μεγαλύτερη μέχρι τώρα τραγωδία με θύματα παιδιά…

Τρεις μέρες ομηρίας σε μια μικρή πόλη της Βόρειας Οσετίας, μια μέρα που είναι γνωστή στη Ρωσία ως Ημέρα της Γνώσης… Τα παιδιά συνοδευόμενα από τους γονείς και άλλους συγγενείς παρακολουθούν εκδηλώσεις που γίνονται στα σχολεία τους για την έναρξη της σχολικής χρονιάς…

«Ακριβώς έναν χρόνο μετά την τραγωδία στο Μπεσλάν συνοδεύω τον γιο μου στην πρώτη μέρα του στο σχολείο, στο Νηπιαγωγείο της γειτονιάς. Τα παιχνίδια του μυαλού μου δημιούργησαν μια περίεργη φοβία όταν είδα έναν άντρα ντυμένο με στρατιωτικά ρούχα και άρβυλα να πλησιάζει. Αγκάλιασα τον γιο μου κι έκανα ένα βήμα πίσω φοβούμενη πως ίσως κάτι άσχημο συμβεί. Εννοείται πως δεν συνέβη τίποτε και ο άνθρωπος εκείνος απλά συνόδευε το δικό του παιδί στο σχολείο. Κάπως έτσι ξεκίνησα να ψάχνω υλικό για το Μπεσλάν δημιουργώντας έναν φάκελο στην επιφάνεια εργασίας μου, που συνεχώς εμπλούτιζα με καινούργια στοιχεία. Μέχρι που βρέθηκα αντιμέτωπη με μια γκρίζα φωτογραφία που βρήκα στο διαδίκτυο. Εμεινα να κοιτώ τσαλαπατημένα και καμένα παιδικά παπούτσια. Κάπως έτσι ξεκίνησα να συγκεντρώνω υλικό. Ρεπορτάζ, εικόνες, μαρτυρίες… Οι αναφορές στα γεγονότα είναι πραγματικές. Παρακολούθησα δύο εκπληκτικά ντοκιμαντέρ με θέμα την τραγωδία του Μπεσλάν: Beslan Three Days in September, σε αφήγηση Τζούλια Ρόμπερτς και Children of Beslan, παραγωγής BBC. Παράλληλα διάβασα πολλά δημοσιεύματα της εποχής εκείνης. Οι πρωταγωνιστές μου Αλέξανδρος και Ροζάνα ξεπήδησαν μέσα από τη μυθοπλασία, όπως και οι δευτεραγωνιστές μου Ελένα και Ιβάν. Τα παιδιά αυτά έζησαν, ως όμηροι, την τριήμερη ομηρία και στη συνέχεια ο αναγνώστης παρακολουθεί τη ζωή τους μακριά από την πόλη που τους πλήγωσε. Επέλεξαν να σκορπίσουν και να ζήσουν στη Μόσχα, την Αγία Πετρούπολη και τη Θεσσαλονίκη για να ξεχάσουν αυτό που έζησαν. Η Ελένα και ο Ιβάν θα ασχοληθούν με μια μεγάλη υπόθεση εμπορίας ανθρώπων και θα βρεθούν στα ίχνη ενός κυκλώματος που ετοιμάζεται να πουλήσει σε ηλεκτρονική δημοπρασία τρία εξάχρονα κορίτσια κι ένα πεντάχρονο αγόρι. Δέκα χρόνια μετά αποφασίζουν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους και να σταθούν απέναντι από το στοιχειωμένο σχολείο τους. Ισως αυτό το ταξίδι να είναι η αρχή της νέας τους ζωής...», λέει η Μαρία Τσακίρη.

Η δημοσιογράφος ακολούθησε τους ήρωες του βιβλίου της, χρόνια μετά την τραγωδία του Μπεσλάν. Κατέγραψε τη δύναμη που βρήκαν να συνεχίσουν τη ζωή τους, να κάνουν ταξίδια, ένα από αυτά έφερε έναν νεαρό πλέον που βίωσε την ομηρία στο σχολείο της Οσετίας με την οικογένειά του στη Νάξο… Τους ακολούθησε όσο μπορούσε στην πορεία τους μακριά από την τραγωδία.

Ο «Θλιμμένος Σεπτέμβρης»

Τον Μάρτιο του 2019 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός το βιβλίο της «Θλιμμένος Σεπτέμβρης». Ενα βιβλίο που παρά το… δύσκολο θέμα του βρήκε πολύ καλή ανταπόκριση από το αναγνωστικό κοινό.

Στο βιβλίο της η Μαρία Τσακίρη «μπλέκει» τα πραγματικά γεγονότα με την μυθοπλασία: «Γράφτηκε περίπου μέσα σε διάστημα πέντε μηνών. Το υλικό το μάζευα από την ημέρα του γεγονότος…». Σ' αυτόν τον κίτρινο φάκελο στην επιφάνεια εργασίας του υπολογιστή της συνεχίζει χρόνια μετά να συγκεντρώνει γεγονότα, πληροφορίες, ιστορίες που συνδέονται με την τραγωδία του Μπεσλάν.

Απ' αυτόν τον κίτρινο φάκελο της Μαρίας Τσακίρη παρουσιάζονται και οι φωτογραφίες που βλέπετε… Απ' αυτόν τον κίτρινο φάκελο διαπιστώνω κι εγώ άλλη μία φορά πως η ζωή, οι ιστορίες των ανθρώπων συνεχίζονται... σχεδόν για πάντα (όπως και το ρεπορτάζ).

Ιούνιος 2019, Οσετία

Η δημοσιογράφος Σοφία Προκοπίδου καλύπτει το τριήμερο εορτασμών για τα 30 χρόνια του Ελληνικού Συλλόγου Βόρειας Οσετίας «Προμηθέας». Στις εκδηλώσεις παραβρέθηκαν ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας στο Νοβοροσίσκ Στέλιος Γαβριήλ, ο γενικός πρόξενος της Κύπρου στο Κράσνονταρ Ηλίας Μαυροκέφαλος και η υπεύθυνη Ευρώπης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού Εύα Παπαδάτου.

Η Σοφία έδωσε το βιβλίο της συναδέλφου της στη βιβλιοθήκη του Δημοτικού σχολείου του Μπεσλάν… και όπως η ίδια λέει, μέχρι τώρα είναι το μόνο μυθιστόρημα παγκοσμίως που αναφέρεται σε αυτά τα γεγονότα.

Σεπτέμβριος 2019, Μπεσλάν

Τον ουρανό της μικρής πόλης όπου υπάρχει σήμερα το πιο μεγάλο νεκροταφείο παιδιών καλύπτουν άσπρα μπαλόνια. Είναι αυτά που αφήνουν οι κάτοικοι της περιοχής στη μνήμη όσων «έφυγαν» εκείνα τα δραματικά 24ωρα. Σε πολλά σημεία του σχολείου τοποθετούνται κούπες με νερό. Μπορεί κάποτε όταν μεταφραστεί το βιβλίο να διαβάσουν γιατί ο Σεπτέμβρης της Μαρίας Τσακίρη από τη Θεσσαλονίκη είναι θλιμμένος…

ΝΗΣΙΔΕΣ
Επεσε η νύχτα στο Παλέρμο
Ενα παιχνίδι ρόλων εμπνευσμένο από τη Μαφία, τα φοιτητικά χρόνια στο Παλέρμο και η νύχτα που πέφτει πάνω σε μια ελληνική οικογένεια, απομονωμένη σχεδόν στην κορυφή του Ολύμπου. Ενα παιχνίδι από τα φοιτητικά...
Επεσε η νύχτα στο Παλέρμο
ΝΗΣΙΔΕΣ
Στη ρότα του Λευκάδιου Χερν
Η ζωή του μοιάζει με παραμύθι. Εγινε σίριαλ το 1987 στην ελληνική τηλεόραση. Ο συγγραφέας Τζόναθαν Κολτ τον αποκαλεί στο μυθιστόρημα που έγραψε γι' αυτόν «περιπλανώμενο φάντασμα».Τα βιβλία του είναι περιζήτητα...
Στη ρότα του Λευκάδιου Χερν
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
«Στόχος των τρομοκρατών ήταν οι χαρούμενοι και ελεύθεροι νέοι»
Είναι καμιά φορά που η τύχη συνωμοτεί με τον χρόνο και παίζουν περίεργα παιχνίδια. Η από καιρό προγραμματισμένη επίσκεψη του συγγραφέα Πασκάλ Μπρικνέρ στην Αθήνα έγινε σε μια χρονική συγκυρία που όλοι θέλουμε...
«Στόχος των τρομοκρατών ήταν οι χαρούμενοι και ελεύθεροι νέοι»
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Καιρός για νέες ουτοπίες ή για νέες συντριβές!»
Τον Γιάννη Αγγελάκα τον ξέρουμε ως τραγουδιστή, μουσικό και ποιητή. Αυτή τη φορά γράφει ένα «ανατρεπτικό» βιβλίο, πρόζα θα έλεγα, με δύο παράξενους τύπους. Το «Ο Μεγάλος Μαθητής και ο Μικρός Δάσκαλος»...
«Καιρός για νέες ουτοπίες ή για νέες συντριβές!»
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Στην Ευρώπη δεν είμαστε πλέον επαρκώς σύγχρονοι»
Στο βιβλίο του «Οι αντινομίες του Αντόνιο Γκράμσι», ο σπουδαίος ιστορικός και κοινωνιολόγος Πέρι Αντερσον επιχειρεί να συστηματικοποιήσει, να ταξινομήσει και να ομαδοποιήσει τις ασάφειες, αντιφάσεις,...
«Στην Ευρώπη δεν είμαστε πλέον επαρκώς σύγχρονοι»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Μια ανοιξιάτικη βραδιά στο σπίτι του Γιούργκεν Χάμπερμας
Ηταν ένα ζεστό απόγευμα του Απριλίου του έτους 2018 και το σπίτι των Habermas πάνω σ' έναν λόφο στο προάστιο του Μονάχου που ονομάζεται Starnberg φάνταζε στα μάτια μου ως το φιλοσοφικό ανάκτορο της οικουμένης.
Μια ανοιξιάτικη βραδιά στο σπίτι του Γιούργκεν Χάμπερμας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας