Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οι εργαζόμενοι στο σεξ στο ντιβάνι της «Εφ.Συν.»
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οι εργαζόμενοι στο σεξ στο ντιβάνι της «Εφ.Συν.»

  • A-
  • A+

Ανήκουν, παραδόξως, στους «μη κανονικούς» του 21ου αιώνα, ενισχύοντας τη σύνδεση μεταξύ κοινωνικού αποκλεισμού και μετανεωτερικότητας. Εκεί θα τους κατέτασσε ακόμα και σήμερα, στα μέσα του 2019, ο Μισέλ Φουκό εάν συνέχιζε τις παραδόσεις του περί εξουσιών κανονικοποίησης. Οι εργαζόμενοι του σεξ διεκδικούν ωστόσο μια κανονικότητα δίχως στίγμα για να μπορούν μια μέρα να μιλούν χρησιμοποιώντας το πραγματικό τους όνομα, να ομολογούν τις φαντασιώσεις πίσω από την επιλογή επαγγελματικού προσανατολισμού και να αποδομούν τον κυρίαρχο μύθο περί απόλυτης ταύτισης μεταξύ σωματεμπορίας και πορνείας.

«Συγχέουν την εργασία στο σεξ με το τράφικινγκ, αποπροσανατολίζοντας τις αρχές και θυματοποιώντας μας. Εγώ δεν θέλω να σταματήσω να εργάζομαι σε αυτόν τον κλάδο. Χρειαζόμαστε όμως αδειοδότηση, ασφάλιση και περίθαλψη. Η νομιμοποίηση της εργασίας μας προστατεύει όλους. Ο ισχύων νόμος είναι γεμάτος αντιφάσεις και μας εξαναγκάζει να ζούμε στο περιθώριο. Ξεκίνησα γιατί χρειαζόμουν χρήματα. Με ώθησε όμως και μια περιέργεια γι’ αυτή τη δουλειά. Ηταν μια συνειδητή επιλογή. Θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε άλλη, που δεν θα ήταν απαραίτητα καλύτερη. Δεν λέω πως δεν υπάρχουν άσχημες στιγμές. Υπάρχουν, όμως, φορές που απολαμβάνουμε την εργασία μας όπως όλοι σας. Δουλεύουμε απλά με το σώμα μας, έχουμε το πελατολόγιό μας». Τα λόγια ανήκουν σε μια εργαζόμενη στο σεξ ονόματι Τίνα - που μιλά με ψευδώνυμο και γυρίζει την πλάτη της όταν πλησιάζει η κάμερα.

Οι εργαζόμενοι του σεξ (sex workers) ξαπλώνουν στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή εν αναμονή της πολυπόθητης αλλαγής του υπάρχοντος νομοθετικού πλαισίου. Μέσα από τις τοποθετήσεις των ίδιων, κυρίως εκείνων που αρνούνται πεισματικά τη θέση του θύματος, αναδεικνύεται μια άλλη πτυχή εκτός από τη χιλιοειπωμένη: η συνειδητή επιλογή ενός επαγγέλματος-ταμπού και η επιτακτική ανάγκη αποστιγματισμού του για την προστασία όλων των πλευρών.

«Ακούμε τις αγωνίες των πελατών μας, αναπτύσσουμε δεσμούς μαζί τους. Κάποιοι απολαμβάνουν περισσότερο το σεξ όταν πληρώνουν. Είναι ψυχολογικό. Και εμείς έχουμε τις δικές μας φαντασιώσεις. Εχει τύχει ακόμα και να ερωτευτούμε μέσα στη δουλειά. Είμαστε αρκετές και αρκετοί που δεν είμαστε και δεν νιώθουμε θύματα. Ειδικά όσες δεν δουλεύουμε στον δρόμο αλλά με αγγελίες μέσω διαδικτύου. Το να μας αντιμετωπίζουν με αυτόν τον τρόπο δεν μας βοηθά. Θα μας βοηθούσε να διασφαλιστούν κάποια δικαιώματά μας, όπως καλύτερη πρόσβαση στο σύστημα υγείας, κάτι που θα προστάτευε περισσότερο τόσο εμάς όσο και τους πελάτες μας και όλους όσους σχετίζονται μαζί τους, δηλαδή όλη την ελληνική οικογένεια» λέει η Μένια, η οποία εργάζεται στη βιομηχανία του σεξ εδώ και μια δεκαετία.

Πράγματι, η σεξουαλική πολιτική ενός κράτους δεν αφορά μονάχα τους «σεξεργάτες» και τους πελάτες τους αλλά, συνολικά, τον κοινωνικό ιστό, καθώς η ποινικοποίηση θέτει όλους τους εμπλεκόμενους σε καθεστώς ανομίας αποκλείοντάς τους από το κράτος πρόνοιας. Το ελληνικό παράδοξο αποτυπώνεται σε αριθμούς: υπάρχουν περίπου 525 οίκοι ανοχής, εκ των οποίων νόμιμα λειτουργούν μόνο οι 10! Δίχως φυσικά να συνυπολογίσουμε τα στούντιο και τους «σεξεργάτες» στον δρόμο που δεν έχουν καμία ασφάλιση. Γι’ αυτό και οι ενδιαφερόμενοι επικαλούνται το παράδειγμα της Γερμανίας και της Ολλανδίας, όπου η παροχή και η χρήση σεξουαλικών υπηρεσιών θεωρείται επαγγελματική συμφωνία μεταξύ ενηλίκων με ίσα δικαιώματα. Αποτέλεσμα; Η εργατική νομοθεσία προστατεύει τα πρόσωπα που ασκούν το επάγγελμα.

Υπάρχει φυσικά και η άλλη άποψη: οι επίσημες θέσεις της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων, σύμφωνα με τις οποίες «το σώμα δεν είναι εμπόρευμα, άρα δεν μπορεί να πωλείται». Κατά συνέπεια, μοναδικός στόχος παραμένει η καταπολέμηση της πορνείας και η διαμόρφωση μιας νέας κουλτούρας στην ελληνική κοινωνία που δεν θα την αντιμετωπίζει ως «επιλογή», αλλά ως μορφή βίας. Γι’ αυτό η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων επιμένει στην ποινικοποίηση του πελάτη, θέση που δεν βρίσκει σύμφωνους τους εργαζόμενους στο σεξ. Για εκείνους, η τυφλή ποινικοποίηση ενισχύει το στίγμα και την ανομία. Και ως γνωστόν, το στίγμα φέρνει αποκλεισμό, ενώ η επιβαλλόμενη σεμνοτυφία προκαλεί τα αντίθετα αποτελέσματα.

Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει η σκοτεινή όψη του επαγγέλματος, για την οποία έχουν χυθεί τόνοι μελάνι. Από τη στιγμή όμως που δεν υπάρχει ισχυρή αντιπρόταση από την πλευρά της πολιτείας, το αίτημα των εργαζόμενων στο σεξ δεν είναι η έξοδος από τη σεξουαλική εργασία αλλά η διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους, έτσι ώστε να μπορούν να εργάζονται με αξιοπρέπεια και να μην αντιμετωπίζονται ως αποκλίνοντες της κανονικότητας. Πώς να μετατρέψει εξάλλου κανείς σε νομική διαστροφή κάτι που σύμφωνα με τη φροϊδική θεωρία είναι εκ φύσεως «πολυμόρφως ανώμαλο»; Ακόμα και εάν πρόκειται για την ευχαρίστηση που αντλείται μέσα από τον πληρωμένο έρωτα…

Το ερώτημα που συνεχίζει να διχάζει είναι κατά πόσο πρόκειται για εξαναγκασμό ή συναίνεση όταν μιλάμε για πορνεία. Αυτός ήταν και ο πυρήνας της αντιπαράθεσης που ξέσπασε προ μηνών μεταξύ των ενώσεων των εργαζομένων του σεξ και της Γραμματείας Ισότητας. Για τη Γραμματεία Ισότητας, η πορνεία δεν μπορεί να αποτελεί επαγγελματική προοπτική για κανέναν, κατά συνέπεια δεν τίθεται θέμα ελεύθερης συναινετικής επιλογής.

Οι εργαζόμενοι στο σεξ επιμένουν πως αυτού του είδους η θυματοποίηση τους στιγματίζει και πως ο μοναδικός τρόπος για να διαχωριστεί το τράφικινγκ από την πορνεία είναι η νομιμοποίηση της σεξ-εργασίας. Ζητούν ένα νέο μοντέλο που θα ρυθμίζει τη σεξουαλική εργασία και θα λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες τους. «Το ευνοϊκό νομοσχέδιο για το sexworking πάγωσε, με αποτέλεσμα μια σειρά από διατάξεις που επιβάλλουν περιορισμούς να συνεχίσουν να εξωθούν τους εργαζόμενους στην παρανομία, παρόλο που έχουν νόμιμη άδεια» μας ενημερώνει η Αννα Κουρουπού, ιδρυτικό μέλος του RedUmbrella, του πρωτοβάθμιου φορέα πρόληψης και ενδυνάμωσης των εργαζομένων στο σεξ.

Το RedUmbrella βρισκόταν τους τελευταίους μήνες σε προχωρημένες συζητήσεις με τρία υπουργεία -Υγείας, Δικαιοσύνης και Εργασίας- όπως μας εξηγεί η Αννα Κουρουπού, με στόχο τον σχεδιασμό, για πρώτη φορά, ενός νομοσχεδίου που θα ταιριάζει στην ελληνική πραγματικότητα και θα λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες και τις φωνές των ίδιων των ενδιαφερομένων. Το βήμα της μεταρρύθμισης στην εργασία του σεξ έμεινε πάλι μετέωρο. Εν αναμονή της χάραξης της νέας σεξουαλικής πολιτικής, στο πλαίσιο προφανώς της κρατικής διαχείρισης των ανθρώπινων σωμάτων, δηλαδή της βιοπολιτικής, οι «μη κανονικοί της σεξουαλικότητας» παραμένουν ευάλωτοι και περιθωριοποιημένοι.

ΝΗΣΙΔΕΣ
Η κοινωνία της ψηφιακής ηδονοβλεψίας
Οσο περισσότεροι εθίζονται στην επιδειξιμανία και στην ηδονοβλεψία τόσο πιο σεξουαλικο­κεντρικές γίνονται οι νέες ταυτότητες που διαμορφώνονται και τόσο πιο ανθρωποφάγο το κοινωνικό περιβάλλον.
Η κοινωνία της ψηφιακής ηδονοβλεψίας
ΝΗΣΙΔΕΣ
Γράφοντας για τη «σοφία των άλλων»
Ενα πολύτιμο βιβλίο είχα την ευκαιρία να διαβάσω –με την προσοχή που του αξίζει– τις μέρες των πασχαλινών διακοπών. Πρόκειται για το «Η σοφία των άλλων» του Θανάση Γιαλκέτση. Ο συγγραφέας...
Γράφοντας για τη «σοφία των άλλων»
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
14 κίνητρα για κακοποίηση ζώων από τους εφήβους
Πέρα από τη γενική και εκτεταμένη αλλά... νόμιμη κακοποίηση των ζώων (στις εγκαταστάσεις εκτροφής, στα σφαγεία, στα εργαστήρια, στα τσίρκα, στα δελφινάρια κ.λπ.), για την οποία σπάνια γίνεται λόγος και...
14 κίνητρα για κακοποίηση ζώων από τους εφήβους
ΝΗΣΙΔΕΣ
Τα στάδια του πένθους
Ο Ιωάννης Κουτεντάκης στη νουβέλα με τίτλο «Ο κύριος 107», με γραφή λιτή, δίχως το λίπος του περιττού, επεξεργάζεται το πανανθρώπινο θέμα του ζην και του θνήσκειν.
Τα στάδια του πένθους
ΝΗΣΙΔΕΣ
Εφηβοι καταληψίες στο ντιβάνι
Οι μαθητικές καταλήψεις ανήκουν στις διεκδικήσεις που μπορούν να υπηρετήσουν την εφηβική ανάγκη μεταμόρφωσης, όσο και την ενόρμηση καταστροφής, η οποία είναι ισχυρότερη από ποτέ κατά τη διάρκεια αυτής της...
Εφηβοι καταληψίες στο ντιβάνι
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ελεγχος επιθυμίας γεύσης
Ακόμα και αν κάποιος καταφέρει να πειθαρχήσει τις γευστικές του επιθυμίες, αυτό θα είναι για περιορισμένο χρόνο, ακριβώς επειδή είναι ενάντια στη φύση.
Ελεγχος επιθυμίας γεύσης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας