Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η λύση του γόρδιου δεσμού

Οι Γερμανοί στρατιώτες πυρπολούν σπίτια στο Δίστομο 

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η λύση του γόρδιου δεσμού

  • A-
  • A+

Περασμένα μεσάνυχτα, πριν από δεκαπέντε χρόνια. Ο Γιάννης Σταμούλης κάθεται στη δερμάτινη, στιβαρή πολυθρόνα, που έχει σχεδόν φθαρεί υπακούοντας κι αυτή στον νόμο της βαρύτητας. Γύρω του οι δικογραφίες.

Η συλλογή από τις πένες του είναι μια εικαστική συντροφιά στο γραφείο. Πιο δίπλα το bourbon, που το απολαμβάνει πάντα μετά τις 11, κι ένα μικρό πιάτο, με λίγο αγγουράκι και 2-3 ελιές.

Αυτός, βράχος αμετακίνητος. Αγέρωχος. Χαμένος μέσα στους δερματοδεμένους νομικούς τόμους.

Τους επεξεργάζεται όπως ο γιατρός τα χειρουργικά του εργαλεία. Με αγάπη, γρηγοράδα, διαύγεια και προπαντός με όρεξη. Ανεξάντλητη όρεξη για νέες επιστημονικές εκπλήξεις και νομικές αναταραχές.

Ακούω τα βήματά του. Διασχίζει τον διάδρομο και έρχεται προς το γραφείο μου.

–«Μπα... τι να θέλει άραγε;» αναρωτιέμαι.

Κοντοστέκεται και με κοιτάει. Απλώνει το ένα χέρι ψηλά επάνω και ρίχνει το σώμα του στο δεξί μέρος της πόρτας. Θέση ετοιμότητας που παίρνει όταν έχει κάτι σπουδαίο να αναγγείλει.

Το πρόσωπό του λαμπυρίζει. Είναι αυτό το φως στις κόρες των ματιών που προδίδει λαχτάρα μεγάλη να μοιραστεί την είδηση! Την «είδηση» που ο μέγας νομικός νους έχει συλλάβει.

Ακόμη και η αιγαιοπελαγίτικη πέτρα, σκληρό αμετάβλητο ορυκτό, υποτάσσεται στον νομικό του αέρα και γεννάει πρωτότυπο δικανικό συλλογισμό. Από το πουθενά. Από το μηδέν δημιουργεί το δέκα το καλό.

Με κοιτάζει έντονα. Παίρνει βαθιά ανάσα και μου ανακοινώνει αυτό που έμελλε να αλλάξει τον διεθνή νομολογιακό ρου.

– «Κελλίκο, Κελλίκο!» αναφωνεί με εμφανή ενθουσιασμό. Το πρόσωπό του, το γραμμωμένο από ρυτίδες, μεταμορφώνεται σε εμβληματική νεανική μορφή με ανάσα νιότης.

– «Ναι, μπαμπά, για πες...»

– «Κελλίκο, άκου τι βρήκα!». Σαν κορυφαίος του Χορού, Μινωτής που οδεύει προς την Ορχήστρα, έτοιμος να απαγγείλει τον μονόλογο τον καταιγιστικό, κάνει τρία βήματα προς το κέντρο του δωματίου. Φοράει τα γυαλιά του, ανασηκώνει τον τόμο και απαγγέλλει τους τέσσερις στίχους. Σιγά. Αργά.

Με τελετουργική ευλάβεια και με ρυθμό παροιμιώδη διαβάζει το εύρημά του. Τους τόνους τους τοποθετεί σαν βαρίδι ερμητικά πάνω στις λέξεις, τις οποίες καρφώνει με τη μεστή φωνή του, που μεταλλάσσεται σε στεντόρεια, κατεξοχήν αφοπλιστική, όταν οι νότες της αγγίζουν το νομικό του σύμπαν.

«Κανονισμός 44 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις...»

Ετσι τον διάβασε τον Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, η επίκληση του οποίου πυροδότησε διεθνείς εξελίξεις αναφορικά με το ζήτημα της αμφιλεγόμενης Ετεροδικίας των Κρατών.

Τον αναζήτησε, τον επισήμανε, τον επικαλέστηκε, τον «θριάμβευσε». Και ναι! Κατόπιν πολυετούς δικαστικού αγώνα, η θρυλική απόφαση του Πρωτοδικείου της Λιβαδειάς κηρύσσεται εκτελεστή από τους Ιταλούς δικαστές!

Εκείνο το βράδυ, συνειδητοποίησα ότι μερικά πλάσματα γεννιούνται ταγμένα στον στόχο.

Τον στόχο τον μέγιστο, που παίρνει σάρκα και οστά μόνον όταν ο ένας, ο εξ απαλών ονύχων προορισμένος αποκλειστικά για τον σκοπό αυτόν, τον πραγματώσει, τον αποθεώσει.

Εκείνο το βράδυ, είχα την τύχη να ζήσω, εν τη γενέσει της, την ιδέα της μεταβάσεως της εθνικής αυτής υποθέσεως στη γειτονική χώρα.

Η ιδέα του αυτή επέτρεψε στην υπόθεση να δραπετεύσει από τα στεγανά της υποτελούς αρνήσεως του κάθε φορά υπουργού Δικαιοσύνης. Η ιδέα αυτή οδήγησε στη διεθνοποίηση μιας σπουδαίας υποθέσεως.

Πάνω απ' όλα, όμως, η συνολική νομική κοσμοθεωρία τού Σταμούλη απέδειξε ότι η υστεροφημία, όταν βασίζεται σε πράξεις μεγαλειωδώς εμπνευσμένες, δεν αφανίζεται ποτέ.

Το επόμενο βράδυ, έμπλεος επιστημονικής ηδονής, δέχτηκε να φύγουμε από το γραφείο νωρίς.

Στις 10.30 φτάνουμε στην «Αθηναία», στην οδό Χάρητος. «Τι θα δούμε Κελλίκο», με ρωτάει. «Εριν Μπρόκοβιτς, λέγεται το έργο μπαμπά. Πώς μία δυναμική γυναίκα πέτυχε την καταβολή αποζημιώσεων για τα θύματα από μολυσμένο νερό. Είναι πραγματική η ιστορία και α! μοιάζει... Μάντεψε ποια υπόθεση θα σου θυμίσει! Θα σου αρέσει τρελά! Πρωταγωνιστεί η Τζούλια Ρόμπερτς. Καταπληκτική!».

Το βλέμμα του έλαμψε και για λιγοστά δευτερόλεπτα, με έκδηλη εκφραστική εσωτερικότητα, κλείστηκε στον εαυτό του. Ισως να σκέφτηκε ότι μια μέρα μπορεί να γίνει και η υπόθεση της ζωής του έργο κινηματογραφικό...

Κι εγώ, τώρα που γράφω το κείμενο ετούτο, εν είδει στοργικού μνημοσύνου στον πατέρα, δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του, τώρα που νιώθω ότι είμαστε πολύ κοντά στην έμπρακτη δικαίωση ενός μεγαλοπρεπούς αγώνα, σκέφτομαι πόση αρετή και τόλμη θέλει η άτιμη, η πολυπόθητη η υστεροφημία.

*Δικηγόρος

ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Το μωρό της Σουράγια
Περήφανη και πανευτυχής, η Σουράγια παρουσιάζει το μωρό της, που άρχισε να κόβει βόλτες στο παχνί του. Ακόμα δεν του έχουν δώσει όνομα, διότι τα χαρακτηριστικά του φύλου του θα φανούν μετά τις πρώτες 60 μέρες.
Το μωρό της Σουράγια
ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Κάθε όροφος και άλλη εικόνα
Το Μέγαρο Ρέντη είναι η... σφήνα του σπουδαίου αρχιτέκτονα Βασιλείου Τσαγρή, καθώς αποτελεί μία από τις ελάχιστες εξαιρέσεις στα αρχοντικά τα οποία κοσμούν τη Β. Σοφίας, τη λεωφόρο που σχεδόν μονοπωλούσε ο...
Κάθε όροφος και άλλη εικόνα
ΝΗΣΙΔΕΣ
Photopolis στο Αγρίνιο
Μέσα από τον φακό 11 φωτογράφων, Ελλήνων και ξένων, αποτυπώνεται η εμπειρία των προσφύγων που κατέφυγαν στην Ευρώπη, ένα οδοιπορικό που ξεκινά από τη Συρία και το Ιράκ, φτάνει στην Ειδομένη και καταλήγει στη...
Photopolis στο Αγρίνιο
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Κάποτε το εγώ γίνετ' εμείς»
Πριν από ακριβώς εκατό χρόνια, ο τότε 35χρονος Κώστας Βάρναλης (1884-1974) αποστέλλει από το Παρίσι, όπου σπουδάζει ως υπότροφος της Ελληνικής Κυβέρνησης, το εκτενές ποίημά του «Προσκυνητής».
«Κάποτε το εγώ γίνετ' εμείς»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η δωρική ομορφιά της Κρήτης
Mια εξόρμηση στην Κρήτη είναι πάντα αποκάλυψη. Και αυτή τη φορά η αποκάλυψη έγινε στην ανατολική Κρήτη, εκεί που το Αιγαίο συναντά το Λιβυκό. Εκεί που η φιλοξενία γίνεται σπoυδαία μέσα από την απλότητά της.
Η δωρική ομορφιά της Κρήτης
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η ηλιόλουστη πλευρά της ζωής μας
Με μια μεγάλη έκθεση, η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου μάς δίνει τη σπάνια ευκαιρία να θαυμάσουμε μια ολοκληρωμένη παρουσίαση της καλλιτεχνικής διαδρομής του Ισπανού ιμπρεσιονιστή Χοακίν Σορόγια μέσα από 58...
Η ηλιόλουστη πλευρά της ζωής μας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας