Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η παράσταση «Ανα ή Το πανέξυπνο κορίτσι» απαντά...

Ιωάννα Γκαβάκου, Ντέπυ Μαυροπούλου

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η παράσταση «Ανα ή Το πανέξυπνο κορίτσι» απαντά...

  • A-
  • A+

Είναι η «ελευθερία» μία ακόμη λέξη; Μπορούν οι λέξεις ν' αλλάξουν τον κόσμο ή έστω έναν άνθρωπο; Πώς φτιάχνονται οι λέξεις; Με τι συνδέονται; Τι κρύβουν μέσα τους; Η παράσταση «Ανα ή Το πανέξυπνο κορίτσι» απαντά με τον πλέον αληθινό και πρωτοποριακό τρόπο.

Η Κατρίν Μπεναμού είναι Γαλλίδα ηθοποιός, θεατρική συγγραφέας και υπεύθυνη σε εργαστήρια αναλφάβητων γυναικών. Το τελευταίο της έργο «Ανα ή Το πανέξυπνο κορίτσι» το υποδέχθηκαν με θριαμβευτικές κριτικές στο Φεστιβάλ της Αβινιόν (2016), συνέχισε με sold out παραστάσεις στο Παρίσι, βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο και πρόσφατα παρουσιάστηκε ως αναλόγιο από την Κομεντί Φρανσέζ.

Η Αθηνά Κεφαλά, συμφοιτήτρια της Μπεναμού στην Ανωτάτη Εθνική Δραματική Σχολή της Γαλλίας, στο πλαίσιο της συνεργασίας που έχει ξεκινήσει με σπουδαίους Γάλλους δημιουργούς, ανέβασε το έργο στα ελληνικά.

Η πρεμιέρα έγινε στο θέατρο Vault την προηγούμενη Δευτέρα και ανέδειξε, πέρα από αλήθειες, και ένα δυνατό κείμενο, σε μετάφραση της σκηνοθέτιδος μαζί με την Αννα Διαμιανίδη. Το έργο πραγματεύεται την ιστορία (βασισμένη σε αληθινά γεγονότα) μιας γυναίκας που από τη Β. Αφρική, εξαιτίας του γάμου της, αναγκάστηκε να μετοικίσει στη Γαλλία. Εκεί και ύστερα από μια ζωή υποταγής στον άντρα (της), μέσα από τις νέες λέξεις που μαθαίνει ουσιαστικά αυτοκαθορίζεται, βιώνοντας την ελευθερία πρώτα ως λέξη και μετά ως δράση.

«Το κείμενο είναι πολύ δυνατό», μας λέει η σκηνοθέτις. «Επιμένω στη γραφή γιατί περνάει ένα τόσο ευαίσθητο θέμα όπως η γυναίκα μέτοικος και εστιάζει στην υπαρξιακή υπόσταση αυτής της γυναίκας και όχι σε άλλα κοινότοπα στοιχεία του μετανάστη/πρόσφυγα. Στο έργο, ξεδιπλώνεται η ιστορία της, παίζοντας με τις λέξεις. Μέσα από αυτές δημιουργούνται οι ιδέες μέσα της. "Στο μυαλό μου υπάρχουν όλα", λέει η ηρωίδα. "Τότε κατακτώ και την προσωπική μου ελευθερία"».

«Πρόκειται για ένα σύγχρονο έργο, με μεταμοντέρνα γραφή. Αν και δεν έχω κατανοήσει τι ακριβώς σημαίνει μεταμοντέρνο στην Ελλάδα, μπορώ να σας πω ότι η συγκεκριμένη θεατρική γραφή είναι πραγματικά πρωτοποριακή, καθώς το έργο είναι γραμμένο σε σεκάνς (για να θυμηθούμε και τα πλάνα σεκάνς του Γκοντάρ, την εποχή της Νουβέλ Βαγκ)».

«Το κίνητρό μου για ν' ανεβάσω αυτό το έργο ήταν αρχικά αυτή η σπάνια γραφή, με τις πολλές αλληγορίες, αλλά και το πόσο σύγχρονο είναι. Μιλάει για μια γυναίκα μέτοικο που έχει αναγκαστεί να κάνει έναν γάμο, έμεινε αναλφάβητη και μεγάλη πια ψάχνει τρόπους, μέσα από τις λέξεις εν προκειμένω, να απελευθερωθεί, να αποκτήσει ταυτότητα ως ύπαρξη (πέρα από πατρίδες, γονείς, οικογένεια κ.λπ.). Αυτό εγώ το βλέπω εδώ και χρόνια να συμβαίνει δίπλα μου. Μένω στην πλ. Βικτωρίας, ανάμεσα σε πολλούς ξένους. Με τις γυναίκες αυτές δεν μπορούμε να έχουμε καμία επικοινωνία – δεν σηκώνουν καν το κεφάλι τους να σε κοιτάξουν, ακόμη κι αν καταλαβαίνουν ότι είσαι με το μέρος τους. Ακριβώς αυτό που περιγράφει το έργο: "Ο άντρας μου θέλει να έχω συνέχεια το κεφάλι μου σκυμμένο"... Το ευχάριστο είναι πως οι νέοι έχουν αγκαλιάσει αυτό το έργο – ενώ περίμενα να γίνει το αντίστροφο. Μάλιστα η συγγραφέας θα έρθει στα μέσα Απριλίου και θα μας μιλήσει τόσο για την ιδιαιτερότητα της γραφής της όσο και για το πρόβλημα του μέτοικου».

🔖 Info

Στο θέατρο Vault (Μελενίκου 26, Γκάζι, 213 0356472). Kάθε Δευτέρα και Τρίτη, στις 21.00 (έως 28 Μαΐου). Παίζουν: Ιωάννα Γκαβάκου (Ανα), Ντέπυ Μαυροπούλου (Μητέρα-Καθηγήτρια). Σκηνοθεσία: Αθηνά Κεφαλά. Μετάφραση: Αννα Δαμιανίδη, Αθηνά Κεφαλά.

ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Το μωρό της Σουράγια
Περήφανη και πανευτυχής, η Σουράγια παρουσιάζει το μωρό της, που άρχισε να κόβει βόλτες στο παχνί του. Ακόμα δεν του έχουν δώσει όνομα, διότι τα χαρακτηριστικά του φύλου του θα φανούν μετά τις πρώτες 60 μέρες.
Το μωρό της Σουράγια
ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Κάθε όροφος και άλλη εικόνα
Το Μέγαρο Ρέντη είναι η... σφήνα του σπουδαίου αρχιτέκτονα Βασιλείου Τσαγρή, καθώς αποτελεί μία από τις ελάχιστες εξαιρέσεις στα αρχοντικά τα οποία κοσμούν τη Β. Σοφίας, τη λεωφόρο που σχεδόν μονοπωλούσε ο...
Κάθε όροφος και άλλη εικόνα
ΝΗΣΙΔΕΣ
Photopolis στο Αγρίνιο
Μέσα από τον φακό 11 φωτογράφων, Ελλήνων και ξένων, αποτυπώνεται η εμπειρία των προσφύγων που κατέφυγαν στην Ευρώπη, ένα οδοιπορικό που ξεκινά από τη Συρία και το Ιράκ, φτάνει στην Ειδομένη και καταλήγει στη...
Photopolis στο Αγρίνιο
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Κάποτε το εγώ γίνετ' εμείς»
Πριν από ακριβώς εκατό χρόνια, ο τότε 35χρονος Κώστας Βάρναλης (1884-1974) αποστέλλει από το Παρίσι, όπου σπουδάζει ως υπότροφος της Ελληνικής Κυβέρνησης, το εκτενές ποίημά του «Προσκυνητής».
«Κάποτε το εγώ γίνετ' εμείς»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η δωρική ομορφιά της Κρήτης
Mια εξόρμηση στην Κρήτη είναι πάντα αποκάλυψη. Και αυτή τη φορά η αποκάλυψη έγινε στην ανατολική Κρήτη, εκεί που το Αιγαίο συναντά το Λιβυκό. Εκεί που η φιλοξενία γίνεται σπoυδαία μέσα από την απλότητά της.
Η δωρική ομορφιά της Κρήτης
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η ηλιόλουστη πλευρά της ζωής μας
Με μια μεγάλη έκθεση, η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου μάς δίνει τη σπάνια ευκαιρία να θαυμάσουμε μια ολοκληρωμένη παρουσίαση της καλλιτεχνικής διαδρομής του Ισπανού ιμπρεσιονιστή Χοακίν Σορόγια μέσα από 58...
Η ηλιόλουστη πλευρά της ζωής μας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας