Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η απόπειρα δολοφονίας κατά του Λένιν, η «Διαθήκη» του και η Αλήθεια

Η απόπειρα δολοφονίας κατά του Λένιν, η «Διαθήκη» του και η Αλήθεια

  • A-
  • A+

Σχετικά με το βιβλίο του Θανάση Γιαλκέτση «Η ουτοπία στην εξουσία», που προσφέρθηκε στους αναγνώστες της «Εφημερίδας των Συντακτών» στο 1.482 από 25/26.11.2017 φύλλο της για την Οκτωβριανή Επανάσταση, θα είχα να πω πολλά, αλλά θα φροντίσω να είμαι όσο το δυνατό πιο σύντομος.

Η μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση, οι «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον Κόσμο», δεν είναι τίποτε άλλο από «τέκνο της ανάγκης κι ώριμο τέκνο της οργής», σύμφωνα και με τον μεγάλο ποιητή μας. Είναι η απάντηση των καταπιεζόμενων όλης της Γης και των απειράριθμων θυμάτων του πρώτου παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού σφαγείου.

Η ιστορική και κοινωνική σημασία της είναι παγκόσμια, διαχρονική και απροσμέτρητη και θα ισχύει για πάντα για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.

Η αρνητική εξέλιξη της πορείας της μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης, λόγω των γενικών αρνητικών προϋποθέσεων, σε συνάρτηση και με την ήττα των ευρωπαϊκών επαναστάσεων, με τη σοσιαλδημοκρατική προδοσία και την αιματηρή καταστολή της μεγάλης Γερμανικής Επανάστασης (1918-1923) από την ίδια τη γερμανική σοσιαλδημοκρατία, τις δολοφονίες των ηγετών της -Ρόζα Λούξεμπουργκ, Καρλ Λίμπκνεχτ, Κουρτ Αϊσνερ και πολλών άλλων-, με εκατόμβες θυμάτων Γερμανών προλετάριων, όπως και της Ουγγρικής Επανάστασης τον ίδιο καιρό στο τέλος του πολέμου με τον Μπέλα Κουν και τον ίδιο προδοτικό ρόλο της ουγγρικής σοσιαλδημοκρατίας κι εκεί, αλλά και με την ιμπεριαλιστική περικύκλωση από τον παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό του νεαρού σοβιετικού κράτους –μηδέ της Ελλάδας εξαιρουμένης–, όλα αυτά συνετέλεσαν σ’ αυτήν την αρνητική πορεία του πρώτου εργατικού κράτους στον κόσμο από τα πρώτα του βήματα.

Αυτά τα αρνητικά για την ανθρωπότητα γεγονότα, καταλυτικά για τη νεαρή ΕΣΣΔ, δεν μειώνουν σε τίποτα την ιστορική και κοινωνική σημασία της Οκτωβριανής Επανάστασης, όπως και την πολύτιμη και πολύπλευρη πείρα που συγκόμισε και εξακολουθεί να συγκομίζει απ’ αυτήν το διεθνές επαναστατικό κίνημα και η ανθρωπότητα.

Οσο για τη Δημοκρατία γενικά και αόριστα, χωρίς τον προσδιορισμό του ταξικού περιεχομένου της, αυτό σημαίνει πολιτική απάτη.

Μετά από αυτά τα «γενικά», θα περιοριστώ μόνο σε δύο σημεία του βιβλίου, από τα πολλά που θα μπορούσα να θίξω:

1. Στη σελίδα 83, αναφερόμενος στη δολοφονική απόπειρα κατά του Λένιν (30.08.1918) γράφετε: «Η απόπειρα αυτή, που έγινε από την Ντόρα Καπλάν (ή Φάνια Ρότμαν) στις 30 Αυγούστου, προκάλεσε σάλο και είχε σοβαρές επιπτώσεις. Η Τσεκά ανέλαβε δράση και ακολούθησε ένα αχαλίνωτο ξέσπασμα κρατικής τρομοκρατίας. Μόνον στην Πετρούπολη έγιναν οκτακόσιες εκτελέσεις. Στους δυο επόμενους μήνες, ο αριθμός των θυμάτων ανέβηκε φτάνοντας τις δεκάδες χιλιάδες. Ορισμένοι ιστορικοί κάνουν λόγο για 50.000 θύματα, ενώ άλλοι ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 150.000».

Αυτοί οι αδιανόητοι αριθμοί, που κατά τον συγγραφέα αναφέρουν οι «ορισμένοι ιστορικοί» του και οι «άλλοι» του, είναι σε κάθε περίπτωση όχι μόνο ανυπόστατοι, αλλά αποκυήματα της πιο νοσηρής φαντασίας.

Πρόκειται για ουρανομήκη ψέματα, που υπηρετούσαν τους σκοπούς του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού, που είχε εκστρατεύσει τότε ενάντια στο νεαρό εργατικό κράτος της ΕΣΣΔ, για σκόπιμη και χοντροειδή ιμπεριαλιστική δυσφήμηση και κατασυκοφάντηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στα πρώτα της βήματα.

2. Στη σελίδα 96, αναφερόμενος στη «Διαθήκη» του Λένιν γράφετε: «Το κείμενο αυτό, που αποτελεί την πολιτική “διαθήκη” του Λένιν, κρατήθηκε μυστικό και δεν δημοσιεύτηκε. Αργότερα, με τη συνενοχή του ίδιου του Τρότσκι, δηλώθηκε ότι ήταν πλαστό. Η αυθεντικότητά του αναγνωρίστηκε στην ΕΣΣΔ μόνο μετά το 20ό Συνέδριο του 1956».

Παρεμβαίνω εδώ, κάπως διεξοδικά, γιατί συμβαίνει να έχω άμεση και προσωπική σχέση με το θέμα.

Αμέσως μετά το 20ό Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ενωσης (ΚΚΣΕ), που συνήλθε στη Μόσχα στις 14-25.02.1956, τύπωσα στην Εκδοτική Φιλολογική Εταιρία (ΕΦΕ), που είχα τότε, τη «Διαθήκη του Λένιν».

Την τύπωσα σε 2.000 αντίτυπα στην πρώτη έκδοση: Ν. ΛΕΝΙΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΘΗΚΗ (Το ανέκδοτο ιστορικό ντοκουμέντο), Εκδοτική Φιλολογική Εταιρεία Ε.Φ.Ε., Αθήνα 1956.

Τόσο η μετάφραση όσο και τα προλεγόμενα και τα επιλεγόμενα ήταν του αείμνηστου Χρήστου Αναστασιάδη, παλιού ακροναυπλιώτη αγωνιστή, κομμουνιστή-διεθνιστή, δημοσιογράφου, μεταφραστή, στενού συνεργάτη του μεγάλου Παντελή Πουλιόπουλου, που, εκτός των άλλων, αυτός έσωσε και τα «Τετράδια της Ακροναυπλίας», δηλαδή τις έγγραφες συζητήσεις που γίνανε μέσα στο κάτεργο της Ακροναυπλίας, για τα τότε φλέγοντα ζητήματα της χώρας, της Ευρώπης και του κόσμου, όπως «Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και τα καθήκοντα των κομμουνιστών», «Ο χαρακτήρας της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου και τα καθήκοντά μας» κ.λπ.

Αυτές διήρκεσαν από το 1937 και κυρίως από το 1940 ώς το τέλος του 1942 που διαλύθηκε το στρατόπεδο από τους κατακτητές και οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν απ’ αυτούς σε άλλα στρατόπεδα, όπως στην Κατούνα και στη Βόνιτσα της Αιτωλοακαρνανίας, στο Λαζαρέτο της Κέρκυρας, στο Χαϊδάρι και στη Λάρισα και από εκεί οι περισσότεροι στα εκτελεστικά αποσπάσματα.

Οι έγγραφες αυτές συζητήσεις γίνανε ανάμεσα στην Ενιαία Οργάνωση Κομμουνιστών-Διεθνιστών Ελλάδας (ΕΟΚΔΕ) Ελληνικό Τμήμα της 4ης Διεθνούς (Π. Πουλιόπουλος) και στην Κομμουνιστική Διεθνιστική Ενωση Ελλάδας (Α. Στίνας).

Ο Χρήστος Αναστασιάδης ήταν γραμματέας της ΕΟΚΔΕ και αυτός που καθαρόγραψε καλλιγραφικά τα κείμενα των 32 τετραδίων των έγγραφων συζητήσεων της Ακροναυπλίας και τα διέσωσε.

Αυτός έγραψε και τα προλεγόμενα και τα επιλεγόμενα της δικής μου έκδοσης της «Διαθήκης» και έχει μεταφράσει και το κείμενό της.

Οι τίτλοι τους είναι: Αντί για πρόλογο. Η Πολιτική Διαθήκη του Λένιν. Το Γεωργιανό ζήτημα. Η κρίσιμη Ολομέλεια.

Στο κείμενο της «Διαθήκης» στα ελληνικά, σε άλλες μεταφράσεις και εκδόσεις, έχουν γίνει διάφορες όχι αθώες λαθροχειρίες.

Εδώ παραθέτω τα προλεγόμενα του Χρήστου Αναστασιάδη και από τα επιλεγόμενά του το τελευταίο κεφάλαιο, την Κρίσιμη Ολομέλεια.

Από τα περιεχόμενα των παραπάνω κειμένων προκύπτει πως ποτέ δεν αμφισβητήθηκε η ύπαρξη της «Διαθήκης» ούτε κι απ’ αυτούς που την κρύβανε, δηλαδή ούτε κι από τον ίδιο τον Στάλιν, και που χρησιμοποιούσαν και τσιτάτα της και αποσπάσματά της εναντίον των αντιπάλων τους.

Ο ισχυρισμός σας στη σελίδα 96 του βιβλίου σας: «Αργότερα, με τη συνενοχή του ίδιου του Τρότσκι δηλώθηκε ότι ήταν πλαστό» -το κείμενο της «Διαθήκης»-, είναι απόλυτα αβάσιμος και ψευδής.

Τελικά εσείς εξάγετε τον σταλινισμό από τον λενινισμό, ενώ πρόκειται για το αντίθετό του.

Οσο για την προτίμησή σας στον ρεφορμισμό από την επανάσταση, πού και πότε στον κόσμο άλλαξε κάτι πραγματικά προς το καλύτερο μεταρρυθμιστικά;

Τη «Διαθήκη» την ξανατύπωσα σε Β' έκδοση τον Ιούλη του 1956 σε άλλα 2.000 αντίτυπα. Είναι ακριβώς η ίδια με την πρώτη, έχω αλλάξει μόνο τον υπότιτλο στον τίτλο, γιατί στο μεταξύ δημοσιεύτηκε στην ΕΣΣΔ, στο περιοδικό «Κομμουνιστής» (όργανο του ΚΚΣΕ) στις 30.06.1956, γεγονός που το αναφέρω και σε υποσημείωση στη σελίδα 5, πρώτη των προλεγομένων.

Και ο υπότιτλος του εξωφύλλου και του τίτλου: (Το ιστορικό ντοκουμέντο που έμενε επί 33 χρόνια ανέκδοτο στην ΕΣΣΔ). Και στο οπισθόφυλλο αναφέρεται πως η Β' έκδοση έγινε τον Ιούλη του 1956.

Αυτά τα σχετικά με την «Πολιτική Διαθήκη» του Λένιν και τα γραφόμενά σας αναφορικά μ’ αυτήν.

Αύριο ακολουθούν τα προαναφερόμενα σχετικά κείμενα του Χρήστου Αναστασιάδη.

Το Β΄ μέρος στο επόμενο τεύχος

*Ο Βαγγέλης Σακκάτος είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος

ΝΗΣΙΔΕΣ
«Καιρός για νέες ουτοπίες ή για νέες συντριβές!»
Τον Γιάννη Αγγελάκα τον ξέρουμε ως τραγουδιστή, μουσικό και ποιητή. Αυτή τη φορά γράφει ένα «ανατρεπτικό» βιβλίο, πρόζα θα έλεγα, με δύο παράξενους τύπους. Το «Ο Μεγάλος Μαθητής και ο Μικρός Δάσκαλος»...
«Καιρός για νέες ουτοπίες ή για νέες συντριβές!»
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Στην Ευρώπη δεν είμαστε πλέον επαρκώς σύγχρονοι»
Στο βιβλίο του «Οι αντινομίες του Αντόνιο Γκράμσι», ο σπουδαίος ιστορικός και κοινωνιολόγος Πέρι Αντερσον επιχειρεί να συστηματικοποιήσει, να ταξινομήσει και να ομαδοποιήσει τις ασάφειες, αντιφάσεις,...
«Στην Ευρώπη δεν είμαστε πλέον επαρκώς σύγχρονοι»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Μια ανοιξιάτικη βραδιά στο σπίτι του Γιούργκεν Χάμπερμας
Ηταν ένα ζεστό απόγευμα του Απριλίου του έτους 2018 και το σπίτι των Habermas πάνω σ' έναν λόφο στο προάστιο του Μονάχου που ονομάζεται Starnberg φάνταζε στα μάτια μου ως το φιλοσοφικό ανάκτορο της οικουμένης.
Μια ανοιξιάτικη βραδιά στο σπίτι του Γιούργκεν Χάμπερμας
ΝΗΣΙΔΕΣ
Μικρές ιστορίες ενηλικίωσης
Είκοσι έξι γλυκόπικρα διηγήματα με γενναίες δόσεις μπλακ χιούμορ γραμμένα από τη Μελίνα Σιδηροπούλου και εικονογραφημένα από την Πέρσα Ζαχαριά συνθέτουν το μοντέρνο μυθιστόρημα «Ηλιος με μουστάκια», που μόλις...
Μικρές ιστορίες ενηλικίωσης
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ο θλιμμένος Σεπτέμβρης της Μαρίας Τσακίρη
1η Σεπτεμβρίου 2004. Τρομοκράτες καταλαμβάνουν το Δημοτικό σχολείο στο Μπεσλάν: 385 άνθρωποι νεκροί, ανάμεσά τους 186 παιδιά. Η Μαρία Τσακίρη ακολούθησε τους ήρωες του βιβλίου της «Θλιμμένος Σεπτέμβρης» και...
Ο θλιμμένος Σεπτέμβρης της Μαρίας Τσακίρη
ΝΗΣΙΔΕΣ
Πέρα από τη «Μανταλένα» η πραγματική Αντίπαρος
Στο τελευταίο βιβλίο του Αγγελου Σινάνη «Τα μεταλλεία της Αντιπάρου - 19ος, 20ός αιώνας», μέσα από τη μη καταγεγραμμένη έως τώρα ιστορία των μεταλλείων του μικρού αυτού νησιού της Μανταλένας, ανασύρεται μια...
Πέρα από τη «Μανταλένα» η πραγματική Αντίπαρος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας