Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Το σπίτι από μακριά» δίνει στέγη στις αγωνίες μας

«Το σπίτι από μακριά» δίνει στέγη στις αγωνίες μας

  • A-
  • A+

«Το σπίτι από μακριά» (εκδόσεις Μελάνι), που μόλις κυκλοφόρησε, είναι η τελευταία, τρίτη κατά σειρά, ποιητική συλλογή της δημοσιογράφου και ραδιοφωνικής παραγωγού Ευγενίας Λουπάκη.

Πρόκειται για ποιήματα γραμμένα την τελευταία δεκαετία. Οι δύο προηγούμενες ποιητικές της συλλογές, «Ακολουθία Fibonacci» (εκδ. Απόπειρα, 2010) και «Ανάμεσα σε δυο καλοκαίρια» (εκδ. Νεφέλη, 1999), έχουν εξαντληθεί και ύστερα από κυριολεκτικά απαίτηση του κοινού της, η γνωστή ραδιοφωνική παραγωγός αποφάσισε να τις συμπεριλάβει στο νέο της ποιητικό πόνημα, μαζί με τα νέα της ποιήματα.

«Γράφω από την εφηβεία μου», μας λέει. «Ωστόσο, ποτέ αυτό δεν έγινε συστηματικά. Πάντα ήταν παράλληλα με τη δημοσιογραφική δουλειά, που είναι, εν αντιθέσει με την ποίηση, "ο αφρός των ημερών". Ενώ η ποίηση είναι ο "βυθός των ημερών"».

Τόσο οι δύο προηγούμενες ποιητικές της συλλογές όσο και τα τελευταία της ποιήματα ξεχωρίζουν για τον προσωπικό τους τόνο, που ωστόσο ξεφεύγει από το στενό βιωματικό πλαίσιο (από το οποίο κανείς ποιητής δεν μπορεί να ξεφύγει) και μεταδίδεται στον αναγνώστη σαν να τον αφορά απόλυτα.

«Κι εκεί που σκάλιζε παλιές φωτογραφίες,

Σκόνταψε πάνω στο κορμί της»

(τίτλος: Κατά λάθος).

«Ολη η ποίηση είναι προσωπική, με την έννοια ότι πηγάζει από προσωπικά βιώματα, σκέψεις, παρατήρηση του κόσμου και οδύνη, αλλά αποκτά νόημα μόνο αν κάποιος άλλος βρει μέσα σ' έναν στίχο κάτι δικό του», μας λέει η κ. Λουπάκη.

«Αν το ποίημα καθρεφτίσει την αγωνία και άλλων ανθρώπων, αν τους προσφέρει την παρηγοριά ότι δεν είναι μόνοι, τότε και μόνο τότε μπορούμε να μιλάμε για προσφορά της ποίησης».

Τα ποιήματά της, τα περισσότερα δίστιχα ή τρίστιχα, μοιάζουν με σύντομους σχολιασμούς, μα και με μεγάλες εξομολογήσεις.

Πράγματα και γεγονότα της καθημερινότητας (κοινωνικής και πολιτικής) που έχουν γραφτεί ή σχολιαστεί σε μεγάλα άρθρα, η συγγραφέας έχει κατορθώσει να τα περιγράψει (νοητικά και συναισθηματικά) σε λίγες λέξεις, προσεκτικά δομημένες.

«Αλλος σταμάτησε να βλέπει, άλλος ν' ακούει, άλλος να γράφει

Τ' ότι δεν πεθάναμε, παιδί μου

Δεν σημαίνει πως δεν σκοτωθήκαμε»

(τίτλος: Ειδήσεις εν συντομία, 2016)

«Το παραπάνω ποίημα είναι ένα πολιτικό σχόλιο για την κατάσταση στην οποία οδηγηθήκαμε μετά το δημοψήφισμα», εξηγεί η ίδια.

Την αλήθεια του ποιήματος την έχουμε νιώσει πολλοί από εμάς.

Αυτή την «πιο βαθιά αλήθεια» καταθέτει και η συγγραφέας. Προσωπικά, ειλικρινά, έτσι μόνο όπως η καλή ποίηση το επιτρέπει.

«Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάτι τέτοιο όπως "γυναικεία ποίηση"» διευκρινίζει.

«Δεν υπάρχει ποίηση που να αναφέρεται μόνο σε θέματα που απασχολούν τις γυναίκες, όπως υπάρχει η λεγόμενη "γυναικεία λογοτεχνία" που σαρώνει τις πωλήσεις με ιστοριούλες. Πιστεύω, όμως, ότι όπως η γυναίκα είναι πιο τολμηρή στη ζωή, έτσι και η γυναικεία ματιά είναι πιο τολμηρή απέναντι στα μεγάλα πανανθρώπινα ερωτήματα, στα υπαρξιακά, ακόμα και σε πολιτικά ζητήματα. Και πάλι, όμως, δεν θέλω να γενικεύσω».

Ο τίτλος του βιβλίου «Το σπίτι από μακριά» έχει τη δική του ιστορία.

Ο μουσικός και ζωγράφος Γιώργος Μακρής, του οποίου έργο έγινε το εξώφυλλο του βιβλίου, έδωσε στον πίνακα αυτόν τον τίτλο, που είναι του ομότιτλου ποιήματος:

«Οταν νόμιζε ότι είχε φτάσει πια σε απόσταση ασφαλείας

Τόλμησε μια κλεφτή ματιά πάνω απ' τον ώμο

Κι είδε το σπίτι να 'ρχεται ξοπίσω του τρέχοντας

Με γιγάντιο διασκελισμό, με πελώρια ορθάνοιχτα χέρια

Και στο στόμα που έχασκε κρέμονταν

Τα καμένα λαμπάκια όλων του των παιδικών Χριστουγέννων»

«Ο τίτλος αυτός του ποιήματος και της συλλογής δηλώνει πως δεν ξεφεύγουμε από τη ρίζα μας, όσο και να προσπαθούμε. Και είναι ένα ποίημα που γράφτηκε την περίοδο της φούσκας, παρατηρώντας ανθρώπους να προσπαθούν να "σβήσουν" την καταγωγή τους μέσα σε "μίνιμαλ" σπίτια», εξηγεί η κ. Λουπάκη.

«Πάντως, καθώς για την ποίηση, πόσο μάλλον για την ποίησή του είναι πολύ δύσκολο να μιλήσει κάποιος, θα θυμίσω τα λόγια του Γιάννη Ρίτσου: Κανένας δεν μπορεί να πει κάτι παραπάνω για ένα ποίημα απ' ό,τι το ίδιο το ποίημα».

 Η συγγραφέας

Η Ευγενία Λουπάκη είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στα Χανιά, μεγάλωσε στον Πειραιά και ζει στο Χαλάνδρι. Εργάστηκε σε εφημερίδες, περιοδικά και ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Από το 2006 επιμελείται και παρουσιάζει την καθημερινή εκπομπή «Αλέγκρο μα... με τρόπο», στον «105,5 στο Κόκκινο».

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει τη Δευτέρα 22 Μαΐου, στις 20.30, στον κήπο του Νομισματικού Μουσείου (Πανεπιστημίου 12, Αθήνα).

Θα μιλήσουν οι: Μάρω Δούκα (συγγραφέας), Σέργιος Γκάκας (αντιδήμαρχος πολιτισμού Δήμου Χαλανδρίου). Ποιήματα θα διαβάσει η συγγραφέας.

Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν μελωδικά η Αφεντούλα Ραζέλη, ο Δημήτρης Πάντος και ο Σταμάτης Κραουνάκης σε ρόλο-έκπληξη.

ΝΗΣΙΔΕΣ
«Οι άνθρωποι στα σπίτια τους και λίγο πιο έξω»
Θέλει λίγο θράσος, θέλει πολύ ταλέντο, φέρει και κόστος (κυριολεκτικά και μεταφορικά) το να εκδώσει κάποιος σήμερα ποίηση. Δύσκολα βρίσκεις κάτι που να ξεχωρίζει, εύκολα κάτι που δεν σε αγγίζει. Η...
«Οι άνθρωποι στα σπίτια τους και λίγο πιο έξω»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Οταν χαμογελάμε, ο φόβος συρρικνώνεται
Ο Οντζάκι (ψευδώνυμο του συγγραφέα και ποιητή Ντάλου ντε Αλμέιντα) γεννήθηκε το 1977 στη Λουάντα, πρωτεύουσα της Ανγκόλας, στη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου. Τις εφηβικές του μνήμες τις μεταστοιχείωσε σε...
Οταν χαμογελάμε, ο φόβος συρρικνώνεται
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Δεν ήξερα πως πλάτες μπορούν να κλάψουν»
Είναι μοναδικές σε αυτό που κάνουν και οι δύο. Είναι δύο σπουδαίες γυναίκες. Η πρώτη γιατρός και ποιήτρια και η δεύτερη καθηγήτρια Ιστορίας και δεινή ομιλήτρια σε αντίστοιχα σεμινάρια που γεμίζει αίθουσες. Σας...
«Δεν ήξερα πως πλάτες μπορούν να κλάψουν»
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Στην Ευρώπη δεν είμαστε πλέον επαρκώς σύγχρονοι»
Στο βιβλίο του «Οι αντινομίες του Αντόνιο Γκράμσι», ο σπουδαίος ιστορικός και κοινωνιολόγος Πέρι Αντερσον επιχειρεί να συστηματικοποιήσει, να ταξινομήσει και να ομαδοποιήσει τις ασάφειες, αντιφάσεις,...
«Στην Ευρώπη δεν είμαστε πλέον επαρκώς σύγχρονοι»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Πέρα από τη «Μανταλένα» η πραγματική Αντίπαρος
Στο τελευταίο βιβλίο του Αγγελου Σινάνη «Τα μεταλλεία της Αντιπάρου - 19ος, 20ός αιώνας», μέσα από τη μη καταγεγραμμένη έως τώρα ιστορία των μεταλλείων του μικρού αυτού νησιού της Μανταλένας, ανασύρεται μια...
Πέρα από τη «Μανταλένα» η πραγματική Αντίπαρος
ΝΗΣΙΔΕΣ
Πώς πήραν τη ζωή τους στα χέρια τους
Την ερχόμενη Πέμπτη, 27 Ιουνίου, στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων, ο συγγραφέας και ιστορικός Ντόνι Γκλουκστάιν θα μιλήσει για το βιβλίο του «Τα Σοβιέτ στη Δύση - Εργατικά συμβούλια απέναντι σε κοινοβούλια...
Πώς πήραν τη ζωή τους στα χέρια τους

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας