Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Λωρίδα της Γάζας: 12 πρόσωπα στον φράχτη
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Λωρίδα της Γάζας: 12 πρόσωπα στον φράχτη

  • A-
  • A+

Ο καλός συνάδελφος Γιάννης Σεφεριάδης βρέθηκε πριν από μερικές Παρασκευές με τη φωτογραφική του μηχανή ανάμεσα στους Παλαιστίνιους διαδηλωτές που συγκεντρώνονται κάθε βδομάδα στη ματωμένη μεθόριο που χωρίζει το Ισραήλ από την «ελεύθερη πολιορκημένη» Λωρίδα της Γάζας, απαιτώντας την επιστροφή στις πατρογονικές τους εστίες.

Από τον Μάρτη του 2018, όταν ξεκίνησαν οι πορείες, περισσότεροι από 295 Παλαιστίνιοι έχουν χάσει τη ζωή τους και χιλιάδες έχουν τραυματιστεί σοβαρά από τις σφαίρες των Ισραηλινών ελεύθερων σκοπευτών, που ρίχνουν «στο ψαχνό».

Αλλά οι ξεριζωμένοι κάτοικοι του «μεγαλύτερου στρατόπεδου συγκέντρωσης στον κόσμο» δεν έχουν πια να χάσουν τίποτε και παρά τις απώλειες δεν το βάζουν κάτω...


Μια καρότσα μπροστά με μουσικούς. Πίσω το στολισμένο με δεκάδες λουλούδια αυτοκίνητο του γαμπρού. Εκείνος πάνω στην οροφή. Δεκάδες αυτοκίνητα να κορνάρουν γυρνώντας τους δρόμους της Ράφας. Στη Λωρίδα της Γάζας.

Το ραδιόφωνο μιλά για την επέτειο ενός έτους των διαδηλώσεων, για τη Μεγάλη Πορεία για την Επιστροφή. Την αιματοβαμμένη πορεία που επαναλαμβάνεται κάθε Παρασκευή, κατά μήκος των «συνόρων», του «φράχτη», όπως αποκαλείται ανάλογα με την πλευρά που θα βρεθεί κανείς.

Η Μεγάλη Πορεία για την Επιστροφή στη γη των προγόνων. Για χαλάρωση του αποκλεισμού. Ενάντια στην αναγνώριση από τις ΗΠΑ της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ. Εκεί δίπλα, έγιναν πρόσφατα και κάποιες άλλες διαδηλώσεις, ενάντια στη Χαμάς αυτή τη φορά. Για καλύτερες συνθήκες ζωής.

Το υπουργείο Παιδείας της Παλαιστινιακής Αρχής έχει αναβάλει τα μαθήματα. «Οσο περισσότεροι να είμαστε εκεί». Στο κέντρο της Γάζας μια γιαγιά δείχνει ανατολικά. «Κράτα τις φωτογραφίες σου για αύριο».

Εκεί, ανατολικά... προετοιμασίες. Τέντες, αναχώματα και κάποιες βόμβες κρότου-λάμψης... για προθέρμανση. «Οι Ισραηλινοί πυροβόλησαν ένα πρόβατο που πλησίαζε τον φράχτη», μας λέει ένας Παλαιστίνιος φρουρός.

Ξημερώνει 30ή Μαρτίου 2019... Αέρας, πολύς αέρας και σκόνη, ψιλόβροχο, σέλφι, γέλια, μουσικές από μεγάφωνα. Και πλαστικές καρέκλες. Πολλές πλαστικές καρέκλες. Αντίσκηνα και ένα τραγούδι για τον Τραμπ. «Δεν έχουμε αεροπλάνα, δεν έχεις δικαίωμα στην Ιερουσαλήμ». «Πεθαίνοντας με αξιοπρέπεια, όχι ζώντας σε εξευτελισμό», ένα άλλο πανό. «Δεν μας τελειώνουν οι επιλογές, μας τελειώνει ο χρόνος».

Ενας αμμόλοφος, για προστασία. Πάνω να κάθονται πολλοί να κοιτούν. Μικροπωλητές να περνούν. Και μπροστά, κοντά στον φράχτη, στο ελεύθερο πεδίο των ελεύθερων σκοπευτών, παιδιά, γυναίκες, οικογένειες.

Και μετά... τα πρώτα χημικά, οι πρώτες σφαίρες των Ισραηλινών και οι πρώτοι τραυματίες. Ο δρόμος δίπλα ανοιχτός για τα ασθενοφόρα. Που περνούν πλάι από κάρα που τα σέρνουν γαϊδούρια.

Η Χαμάς στέλνει μηνύματα σε κινητά τηλέφωνα για να μείνει ο κόσμος μακριά. Πέντε μέρες μετά την εκτόξευση ρουκετών σε κατοικημένο σπίτι κοντά στο Τελ Αβίβ και τους βομβαρδισμούς από την ισραηλινή αεροπορία σε σπίτι στη Γάζα, εννέα μέρες πριν από τις εκλογές στο Ισραήλ, η εντολή και από τις δύο πλευρές είναι για ηρεμία...

Και η ηρεμία αυτή θα φέρει στο τέλος της ημέρας άλλους τέσσερις νεκρούς, τρεις εκ των οποίων έφηβοι και 40 τραυματίες. Να προστεθούν στους 267 Παλαιστίνιους νεκρούς και τους τουλάχιστον 30.000 τραυματίες στις πορείες εδώ και έναν χρόνο.

Σε μια πορεία από το τίποτα στα πάντα και από τα πάντα στο τίποτε.

Ζουχέιρ αλ Γαζάλι, 37

Με πήραν τηλέφωνο πέντε λεπτά πριν. Με απείλησαν να μην κλείσω το κινητό. Πίστευα ότι ήταν αστείο. Λίγα λεπτά μετά εμφανίστηκε το πρώτο drone πάνω από την πολυκατοικία για να ρίξει την πρώτη προειδοποιητική βολή. Εκεί κατάλαβα ότι τα πράγματα ήταν σοβαρά. Τα τέσσερά μου αγόρια και τα δύο μου κορίτσια έπαιζαν στο σαλόνι με τη μητέρα μου. Τους μάζεψα και κατεβήκαμε τις σκάλες.

Τέσσερις όροφοι ήταν η πολυκατοικία. Δέκα διαμερίσματα. Στο ισόγειο, ένα γραφείο με πωλήσεις ακινήτων. Και μετά ένα ισραηλινό F-16 που κατεδάφισε όλο το κτίριο. Χθες το απόγευμα έγινε, Δευτέρα (25 Μαρτίου) γύρω στις 6.00 το απόγευμα. Μία μέρα μετά τις ρουκέτες που είχε πετάξει η Χαμάς χτυπώντας σπίτια κοντά στο Τελ Αβίβ.

Δεν προλάβαμε να πάρουμε τίποτε από το σπίτι. Εχασα τα πάντα. Δεν αντέχω να χάσω τίποτε άλλο. Εχω μια οικογένεια να προσέξω. Δεν μπορώ να συνεχίσω να παίρνω μέρος στις πορείες.

Αγιούμπ Αμπού Γαΐς, 26

Κάνω το μεταπτυχιακό μου στο Δημόσιο Δίκαιο, στο Πανεπιστήμιο της Γάζας. Γεννήθηκα στη Σαουδική Αραβία και από το 2000 ήρθαμε με την οικογένειά μου εδώ και μένουμε στην πόλη της Γάζας. Ολοι οι φίλοι μου έχουν φύγει από εδώ. Θα έφευγα και εγώ, αλλά ο πατέρας μου βασίζεται σε μένα.

Πήγα τρεις φορές στις διαδηλώσεις. Πρέπει να σταματήσουν. Χάνονται ζωές χωρίς νόημα. Τα αιτήματα είναι απλά, η πολιτικοποίησή τους όμως τα κάνει περίπλοκα. Αξιοπρεπής ζωή ναι, αλλά η επιστροφή στη γη μας είναι το παν. Κανείς δεν συγχωρεί ό,τι μου έχουν πάρει.

Ονειρεύομαι να κάνω το διδακτορικό μου σε μια ξένη χώρα. Αλλά δεν μπορώ να φύγω. Είμαι πρόσφυγας και θα παραμείνω μάλλον πρόσφυγας στα χαρτιά.

Λιν Αμπού Σαΐντ, 24

Οταν ήμουν παιδί ονειρευόμουν να πάω στα σύνορα και να περπατήσω απλά προς το σπίτι μου στην Μπερσέβα από όπου κατάγεται η οικογένειά μου. Οχι όμως σήμερα. Το όνειρο ήταν από πάντα να βρω την απάντηση στην ερώτηση. Μάλλον όμως θα πεθάνω χωρίς να τη μάθω. Κυρίως όμως δεν ξέρω πώς να εκφράσω ακόμη και το ίδιο το ερώτημα.

Δεν ξέρω τον ρόλο μου, αλλά είμαι σίγουρη πλέον πως δεν θα τον βρω εδώ. Δεν νιώθω Παλαιστίνια στη Γάζα. Δεν νιώθω αρκετά ελεύθερη για να απαντήσω αν θέλω να πάρω μέρος ή όχι στις διαδηλώσεις. Αν πάω στα σύνορα θα είναι ο εύκολος τρόπος να πεθάνω. Μας έμαθαν να είμαστε ένοχοι, να μην είμαστε στους δρόμους.

Σήμερα σπουδάζω διεθνείς σχέσεις, είμαι μέλος μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης που καταγράφει τις ιστορίες των ανθρώπων που ζουν εδώ. Η δική μου αντίσταση είναι να θέλω να έχω μια καλή ζωή. Εκανα αίτηση σε πανεπιστήμια της Ρώμης και περιμένω απάντηση.

Μοχάμεντ Αλ Νάμπλα, 14

Παράτησα το σχολείο. Δεν κάνω για σχολείο. Μόνος μου ξεκίνησα να πηγαίνω στις διαδηλώσεις και μετά τραβούσα τους φίλους μου να πηγαίνουμε μαζί. Κάνουμε πλάκα μεταξύ μας και ανταλλάζουμε φωτογραφίες και βίντεο με τους φίλους μου και βλέπουμε ποιος πήγε πιο κοντά στον φράχτη. Ενας από τους κολλητούς ήρθε μαζί μας πριν από έναν μήνα, τον χτύπησε μια πλαστική σφαίρα στο πόδι και φοβήθηκε. Δεν έχουμε σταματήσει να του κάνουμε πλάκα.

Αυτή τη φορά θα είμαι στην ομάδα εκείνων που καίει λάστιχα για να σηκώσουμε καπνούς, να μη μας βλέπουν από απέναντι οι στρατιώτες. Δεν είμαι σίγουρος, αλλά μ’ αρέσει να συνεχίσω να ζω εδώ. Οι άλλοι, μακριά από εδώ, μετανάστες και άλλοι έχουν μια κάποια ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή. Εμείς όχι.

Εσμιχάν Αλ Χαμάς, 80

Στο σπίτι νιώθω ασφυξία. Βγαίνω κάθε πρωί στον δρόμο να πάρω αέρα. Υποφέρω από καρκίνο του μαστού. Μέχρι πριν από εννέα μήνες πήγαινα στο νοσοκομείο του Τελ Αβίβ για θεραπεία. Μετά τον θάνατο του Μόμεν, μου αρνούνται την έξοδο από τη Λωρίδα της Γάζας.

Εχω 13 αγόρια και 4 κορίτσια. Στις πορείες εδώ και ένα έτος, έξι αγόρια μου έχουν τραυματιστεί, πολλά, πολλαπλές φορές. Ενα από τα αγόρια μου, ο Μόμεν, πέθανε στις 28 Ιουλίου από τα πυρά Ισραηλινών στρατιωτών. Οι ισραηλινές δυνάμεις τον είπαν τρομοκράτη, μόνο και μόνο επειδή πετούσε πέτρες. Ηταν 17 ετών. Πριν σκοτωθεί, είχε ήδη τραυματιστεί δύο φορές από πυρά σε προηγούμενες πορείες.

Ο Αχμεντ, 30, ο Ομαρ, 28, ο Μαρουάν, 26, ο Μουάθ 23, ο Χαλίντ 30, η Νέντα, 24, και η Ουάλα 25, τα άλλα μου παιδιά έχουν επίσης τραύματα από Ισραηλινούς. Δεν έχουμε χάσει καμία Παρασκευή των διαδηλώσεων και δεν πρόκειται να σταματήσουμε να πηγαίνουμε.

Πολλά από τα παιδιά μου έχουν τελειώσει πανεπιστήμιο. Αλλά δεν υπάρχει καμία δουλειά να κάνουν εδώ. Το μόνο εισόδημά μας είναι τα 400 δολάρια επίδομα που μας δίνει η Παλαιστινιακή Αρχή για τον θάνατο του Μόμεν. Αλλά και τα χρήματα αυτά τα περιμένουμε τρεις μήνες τώρα.

Ο σκοπός της επιστροφής είναι ιερός. Εμείς δεν είμαστε πρόσφυγες. Δεν υπάρχει σύγκρουση εδώ. Δεν υπάρχουν αντιμαχόμενοι. Είμαστε υπό κατοχή.

Ράζι Αλ Τζαρού, 26

Εννέα στους δέκα από όσους έρχονται εδώ δεν έχουν αγγίξει μουσικό όργανο. Προσπαθώ να τους δείξω ότι δεν είναι παιχνίδι. Μόνος μου έμαθα εγώ, έτσι θέλω να μάθω σε άλλους. Αν και είναι δύσκολο να υπάρξει μουσική στη Γάζα.

Εδώ και δύο χρόνια έχω ανοίξει αυτό το κατάστημα μουσικών οργάνων. Καλύτερα να μη σου περιγράψω πόσο δύσκολο ήταν. Αλλά όσο περισσότερο εκτίθεσαι τόσο σε δέχονται. Ετσι αρχίζω να πιστεύω. Προχθές, στους βομβαρδισμούς, πήρα την οικογένειά μου από τον πάνω όροφο όπου ζούμε και κατεβήκαμε στο ισόγειο, στο μαγαζί. Είμαστε ένα τετράγωνο απόσταση από το κτίριο που βομβαρδίστηκε και έσπασαν τζάμια εδώ.

Είμαι ενάντια στις πορείες. Ψυχές χάνονται χωρίς λόγο. Ψυχές στις οποίες θα μπορούσες να επενδύσεις αλλιώς. Οι ζωές αυτές αξίζουν περισσότερο. Είναι ηλίθιο να χάνονται έτσι. Οι Ισραηλινοί προσπαθούν να μας πάρουν τους εαυτούς μας, αλλά όσο προσπαθείς μπορείς να φτιάξεις τον εαυτό σου.

Μουνίμπ Αμπού Χελάλ, 30

Η πρώτη φορά ήταν σοκαριστική. Οσο και αν η δουλειά μου είναι αυτή. Δεν περίμενα τόσα θύματα. Και η 14η Μαΐου του 2018, η πιο αιματηρή μέρα των διαδηλώσεων με 65 νεκρούς, ήταν η πιο δύσκολη. Συνεχίζω να φοβάμαι για το σήμερα.

Το ασθενοφόρο είναι γεμάτο σφαίρες από τους Ισραηλινούς που μας χτυπούν σκόπιμα. Ο φίλος μου, ο συνάδελφός μου Αμπντάλα σκοτώθηκε πριν από μήνες από πυροβολισμούς. Ηταν 22 χρόνων. Η οικογένειά μου είναι νοσηλευτές, τραυματιοφορείς.

Εθελοντικά κάνουμε ό,τι κάνουμε εδώ. Και όλοι πιστεύουμε στην ιδέα της επιστροφής. Δεν έχει σημασία αν είσαι ή δεν είσαι Παλαιστίνιος. Ο καθένας που εκδιώχθηκε από την πατρίδα του, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο πρέπει να επιστρέφει στην πατρίδα του.

Φάντελ Αφάνα, 47

Βρισκόμαστε σήμερα κοντά σε μια έκρηξη. Δεν ξέρω πώς θα ξεσπάσει αυτή. Εκτιμάμε ότι εννέα στους δέκα ανθρώπους που ζουν εδώ υποφέρουν από στρες. Είμαστε σε μια μόνιμη κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Το τραύμα συνεχίζεται. Μετά τον τελευταίο πόλεμο του 2014 προσπαθήσαμε να αντιμετωπίσουμε τις περιπτώσεις μετατραυματικού στρες.

Σήμερα 400.000 παιδιά υποφέρουν από αυτό. Αλλά μετά ξεκίνησαν οι διαδηλώσεις. Ναι, το να συμμετέχεις κάπου είναι ο τρόπος επιβίωσης εδώ. Ενοχή αισθάνεται ο καθένας που δεν ασχολείται. Πολιτική και φυσική παρουσία είναι το ίδιο. Αλλά πολλοί παίζουν το χαρτί του θύματος. Γιατί νομίζουν ότι έτσι συγκεντρώνουν την προσοχή των άλλων.

Είμαι ψυχοθεραπευτής, αλλά και Παλαιστίνιος και πιστεύω πως η μάχη δεν είναι στρατιωτική.

Ζαμάλ Αντουάν, 30

Δουλεύω στον τηλεοπτικό σταθμό «Αλ Ακσα». Από την αρχή των διαδηλώσεων καλύπτω δημοσιογραφικά τις πορείες. Από την αρχή ήταν ειρηνικές. Η δουλειά μου είναι να πω την αλήθεια. Πολεμάμε τους Ισραηλινούς με πληροφορίες.

Ο κύριος πόλεμος είναι ο πόλεμος της προπαγάνδας. Οι αριθμοί όμως των θυμάτων δεν λένε ψέματα.

Επιστροφή για μένα είναι επιστροφή σε ένα αξιοπρεπές παρόν και να έχω τουλάχιστον την επιλογή να επιστρέψω στη γη μου.

Ιάντ Νταουαχίντι, 27

Οσο πιο κοντά στον φράχτη τόσο το καλύτερο. Εχω τραυματιστεί τέσσερις φορές. Σήμερα δέχτηκα μια πλαστική σφαίρα στο κεφάλι μου. Πήρα τις πρώτες βοήθειες και ξαναπάω μπροστά.

Η πορεία είναι πορεία για μια αξιοπρέπεια, για άρση του αποκλεισμού. Δεν φοβάμαι. Οσοι δεν έχουν τη γη τους, πρέπει να την πάρουν πίσω.

Ζάβερ, 12

Ο πατέρας μου έχει πολλές δουλειές και δεν ξέρει πού είμαι. Από τις προηγούμενες μέρες, στις προετοιμασίες, στο στήσιμο των σκηνών είμαι εδώ και βοηθάω. Τρέχω στον δρόμο, απέναντι από τους Ισραηλινούς ελεύθερους σκοπευτές, μπροστά από τον μικρό λόφο.

Θέλω να επιστρέψω στο σπίτι των παππούδων μου. Να φύγουν οι Ισραηλινοί. Θέλω να γίνω τζιχαντιστής. Να αντιστέκομαι.

Χαντίζα Αντουάν, 74

Ενα δωμάτιο έχω και μια κουζίνα. Αυτό είναι το παλάτι μου. Ολα είναι καλά εδώ. Μόνο τα γόνατά μου με πονούν. Αλλά ακόμη και αν με βαστούσαν δεν θα τραβούσα στις διαδηλώσεις.

Οι πορείες έχουν ένα καλό. Ακούγεται η φωνή μας έξω, στον κόσμο. Αλλά δεν υπάρχει καμία τιμωρία, καμία συνέπεια για τους Ισραηλινούς και τους νεκρούς που αφήνουν πίσω. Χτυπούν αδιάκοπα οι στρατιώτες τους. Χωρίς συνέπεια για αυτούς.

Το μέλλον μας είναι το παρελθόν μας. Η χώρα μου, όσο με πληγώνει, θα παραμείνει η χώρα μου. Οπως η οικογένειά μου. Είμαι μετανάστρια και θα πεθάνω μετανάστρια.

ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Συγκρούσεις Ισραηλινών και Παλαιστινίων στην Πλατεία των Τεμενών
Δεκάδες τραυματίες από συγκρούσεις ανάμεσα σε Ισραηλινούς αστυνομικούς και Παλαιστίνιους πιστούς στην Ιερουσαλήμ, ενώ νωρίτερα νεκρός έπεσε από πυρά του στρατού έπεσε ένας Παλαιστίνιο μαχητής στα σύνορα της...
Συγκρούσεις Ισραηλινών και Παλαιστινίων στην Πλατεία των Τεμενών
ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Άλλη μια «ματωμένη» Παρασκευή στη Γάζα
Νεκροί από πυρά του ισραηλινού στρατού έπεσαν σήμερα άλλοι έξι Παλαιστίνιοι, που συμμετείχαν στην καθιερωμένη πια πορεία της επιστροφής που γίνεται κάθε Παρασκευή απ' τον Μάρτιο. Στα σημερινά επεισόδια στη...
Άλλη μια «ματωμένη» Παρασκευή στη Γάζα
ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Δύο αγόρια μεταξύ των νεκρών στη Λωρίδα της Γάζας
Με αίμα βάφτηκε και αυτήν την Παρασκευή, η διαδήλωση χιλιάδων Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας, κοντά στο τείχος ασφαλείας με το Ισραήλ, καθώς ο ισραηλινός στρατός απάντησε με πραγματικά πυρά στις πέτρες που...
Δύο αγόρια μεταξύ των νεκρών στη Λωρίδα της Γάζας
ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Πεδίο βομβαρδισμών ξανά η Γάζα
Κλιμακώνεται και πάλι, όπως όλα δείχνουν, η κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας , όπου χθες σκοτώθηκε ένας 15χρονος Παλαιστίνιος και τραυματίστηκαν τουλάχιστον 200 διαδηλωτές. Αεροπορικές επιδρομές έχει εξαπολύσει...
Πεδίο βομβαρδισμών ξανά η Γάζα
ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Το αίμα ρέει στη «μεγάλη φυλακή»
Πάνω από 30 οι δολοφονημένοι Παλαιστίνιοι τις δύο τελευταίες εβδομάδες, με το Τελ Αβίβ να αψηφά την παγκόσμια κοινή γνώμη και τις ΗΠΑ να «αβαντάρουν» μπλοκάροντας ξανά το σχέδιο ψηφίσματος του ΟΗΕ για...
Το αίμα ρέει στη «μεγάλη φυλακή»
ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Περισσεύουν το αίμα και το θράσος
Κραυγές απελπισίας, σε ώτα μη ακουόντων, από τους ηρωικούς Παλαιστινίους που αντιστέκονται με... σφεντόνες απέναντι στον πάνοπλο ισραηλινό στρατό ● Στους 18 οι νεκροί από τη σφαγή της Παρασκευής, στο έσχατο...
Περισσεύουν το αίμα και το θράσος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας