Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αειφορία χέρι χέρι με την κερδοφορία
AP Photo
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αειφορία χέρι χέρι με την κερδοφορία

  • A-
  • A+

Κάτι σάπιο φαίνεται ότι υπάρχει στις διεθνείς προσπάθειες για την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής, αφού όλα δείχνουν ότι ακολουθείται η ίδια συνταγή με διαφορετικά υλικά. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και οι κυβερνήσεις εξακολουθούν να εμπιστεύονται το χρηματοοικονομικό κεφάλαιο ως την καλύτερη ελπίδα για την εξασφάλιση επενδύσεων για να αποφύγουμε την καταστροφική αύξηση της θερμοκρασίας πέραν του 1,5 βαθμού Κελσίου.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (UNEP) και ο όμιλος της Παγκόσμιας Τράπεζας, πριν από τη συνάντηση των ηγετών της G20 και την έναρξη της Διάσκεψης του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή, ζήτησαν τη ριζική μετατόπιση των επενδύσεων προς υποδομές χαμηλών εκπομπών άνθρακα και ανθεκτικές υποδομές στο κλίμα ως μέσο για τον περιορισμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.

Για τι ποσά μιλάμε; Ο ΟΟΣΑ εκτιμά ότι απαιτούνται 6,9 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως μέχρι το 2030 για να επιτευχθούν οι κλιματικοί και αναπτυξιακοί στόχοι, ενώ ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) μιλά για χρηματοδοτήσεις μεταξύ 3,3 και 4,4 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως.

Πλέον, η ιδιωτική χρηματοδότηση και οι μεγάλοι επενδυτές θα διαδραματίσουν κεντρικό ρόλο στη Διάσκεψη για το Κλίμα που διεξάγεται στο Κατοβίτσε της Πολωνίας. Εκπρόσωποι από ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά ταμεία, διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων και μεγάλες τράπεζες θα παραστούν στη συνάντηση και θα ασκήσουν πιέσεις στις κυβερνήσεις, τις πόλεις και τις άλλες τράπεζες για να ευνοήσουν επενδύσεις σε παραγωγή ενέργειας και υποδομές.

Ετσι, αυτό που πάει να συμβεί είναι ότι -δεδομένης της ισχυρής εξάρτησης από τα ιδιωτικά κεφάλαια- αφήνουμε το μέλλον της Γης στα χέρια των ατόμων και των θεσμών που έφεραν πρόσφατα την παγκόσμια οικονομία στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Και μπορεί να είναι εν μέρει αλήθεια ότι ορισμένοι αποσύρονται από τα ορυκτά καύσιμα και διοχετεύουν τα κεφάλαιά τους σε «πράσινα» έργα, αλλά πριν προσδώσουμε τις ελπίδες μας στο υπάρχον οικονομικό σύστημα για την επίλυση της κλιματικής αλλαγής, υπάρχουν ορισμένα πράγματα που πρέπει να αναρωτηθούμε, επισημαίνει ο Τομάσο Φεράντο, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ.

Πώς φτάσαμε σε ένα σημείο της Ιστορίας όπου θεωρείται δεδομένο ότι τα δημόσια κεφάλαια από μόνα τους δεν μπορούν ποτέ να είναι επαρκή για τη χρηματοδότηση της μετάβασης από τα ορυκτά καύσιμα; Είναι μια αντικειμενική συνθήκη χωρίς σαφή αιτία και ευθύνη ή κάτι άλλο;

Τι γίνεται με το γεγονός ότι οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες το 2017 έφτασαν το 1,7 τρισ. δολάρια, ενώ οι φτωχές χώρες στις οποίες οι πλούσιες υποσχέθηκαν το 2015 χρηματοδότηση για την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος και τον μετριασμό της, ακόμα την περιμένουν; Τι γίνεται με το κόστος διάσωσης στον χρηματοπιστωτικό τομέα, το οποίο μόνο στη Βρετανία εκτιμάται σε 850 δισεκατομμύρια δολάρια; Τώρα, τα κράτη που έχουν υποστηρίξει τις τράπεζες με δημόσιο χρήμα ζητούν από τις ίδιες να μπουν μέσα και να κάνουν τη δουλειά που πρέπει να κάνουν αυτά.

Η κλιματική αλλαγή είναι ιστορικά, πολιτικά και κοινωνικά πολύπλοκη. Παρ’ όλο που η βιώσιμη χρηματοδότηση δεν παρουσιάζεται ως μόνη λύση, η ανάλυση του ρόλου της παράγει μια σειρά στρατηγικών βραχυκυκλωμάτων. Απλοποιεί και αποπολιτικοποιεί την ανταπόκριση στην αλλαγή του κλίματος. Νομιμοποιεί την ιδέα ότι η βιωσιμότητα μπορεί να επιτευχθεί μέσα από τη συνεχή ανάπτυξη και επέκταση, οι οποίες είναι απαραίτητες μόνο για την επιβίωση του χρηματοπιστωτικού τομέα.

Ξαναγράφει τον τρόπο που σκεφτόμαστε για τον πλανήτη μας με το λεξιλόγιο της οικονομίας και την εμμονή για απόδοση της επένδυσης. Περιορίζει κάθε αξίωση για αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής με βάση τις σημερινές και ιστορικές αδικίες, την αναδιανομή και τα έργα εκ των κάτω προς τα άνω που διοργανώνονται από κοινούς ανθρώπους, αναφέρει ο Φεράντο.

Ζώντας μέσα στον καπιταλισμό, η οικονομία μπορεί να καθίσταται εταίρος στον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής, όμως σίγουρα δεν είναι εταίρος που υποκινείται από αλτρουισμό, αλλά από τη δημιουργία κέρδους. Επομένως, δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι η παραγωγή ενέργειας, οι σιδηρόδρομοι, η διαχείριση των υδάτων και άλλοι τομείς που μπορούν να συμβάλουν στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής έχουν προσδιοριστεί ως προτεραιότητες για τη βιώσιμη οικονομία.

Η Wall Street μπορεί να βρει μεγάλες αποδόσεις επενδύοντας στη μετάβαση σε «πράσινες» υποδομές και σε καταστροφικά, φαραωνικά φράγματα, όπως το Μπέλο Μόντε στη βραζιλιάνικη Αμαζονία, ένα έργο που χαρακτηρίστηκε αειφόρος επένδυση. Και τα «πράσινα» ομόλογα μπορούν να βοηθήσουν τις πόλεις να χρηματοδοτήσουν έργα για τη μείωση των περιβαλλοντικών τους επιπτώσεων ή για την προσαρμογή τους στην κλιματική αλλαγή.

Ωστόσο, εάν τα χρήματα είναι ο οδηγός, δεν πρέπει να περιμένουμε από τους ιδιώτες επενδυτές να έχουν ενδιαφέρον για έργα που δεν θα αποφέρουν επαρκή απόδοση, αλλά θα ωφελήσουν ανθρώπους ή πόλεις ή θα προστατεύσουν ευάλωτα άτομα από την κλιματική αλλαγή. Αν οι αλλαγές του κλίματος καταπολεμηθούν σύμφωνα με τους κανόνες της Wall Street, οι άνθρωποι και τα έργα θα υποστηριχθούν μόνο με βάση το αν θα προκύψει κέρδος.

Κι όμως, η Παγκόσμια Διάσκεψη για το Κλίμα που βρίσκεται σε εξέλιξη ετοιμάζεται να νομιμοποιήσει τους μεγάλους χρηματοοικονομικούς επενδυτές ως αρχιτέκτονες μιας μετάβασης όπου η αειφορία κινείται συνάμα με την κερδοφορία.

 

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ
Το υποτιμημένο κόστος της υδροηλεκτρικής ενέργειας
H αποψίλωση των δασών, η απώλεια βιοποικιλότητας και οι κοινωνικές συνέπειες, όπως ο εκτοπισμός χιλιάδων ανθρώπων και οι οικονομικές απώλειες τις οποίες υφίστανται οι κοινότητες που ζουν κοντά σε γιγαντιαία...
Το υποτιμημένο κόστος της υδροηλεκτρικής ενέργειας
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ
«Κλιματικοί πρόσφυγες» ή «περιβαλλοντικοί μετανάστες»;
Τα τελευταία χρόνια, έχει εμφανιστεί μια νέα μορφή μετανάστευσης, όπου άνθρωποι, που συνήθως αποκαλούνται «κλιματικοί πρόσφυγες», εξαναγκάζονται να εγκαταλείψουν τη χώρα τους, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.
«Κλιματικοί πρόσφυγες» ή «περιβαλλοντικοί μετανάστες»;
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ
Επιταχύνονται οι επιπτώσεις από την αλλαγή του κλίματος
Ακρως ανησυχητικά τα ευρήματα από τη νέα έκθεση του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού για τις επιπτώσεις από την υπερθέρμανση του πλανήτη, φαινόμενο που εξελίσσεται ραγδαία από την αρχή του αιώνα.
Επιταχύνονται οι επιπτώσεις από την αλλαγή του κλίματος
Πλημμύρες
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ
Το Ελ Νίνιο έφερε εστίες ασθενειών σε όλο τον πλανήτη
Δραματική αύξηση στα κρούσματα πανώλης, χανταϊού, χολέρας και δάγκειου πυρετού προκάλεσε η ισχυρότατη εκδήλωση του κλιματικού φαινομένου Ελ Νίνιο το 2015-2016.
Το Ελ Νίνιο έφερε εστίες ασθενειών σε όλο τον πλανήτη
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ
Ανανεώσιμη ενέργεια από μη ανανεώσιμους πόρους
Eχουμε φτάσει στην εποχή που η ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές θεωρείται μια μακροπρόθεσμη λύση για την ανάσχεση της αλλαγής του κλίματος. Ωστόσο, υπάρχει ένα μειονέκτημα, αφού οι ανανεώσιμες πηγές εξαρτώνται...
Ανανεώσιμη ενέργεια από μη ανανεώσιμους πόρους
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ
Κάποιος να κλείσει τον θερμοστάτη
Tο 2018 ήταν ένα καυτό έτος – στην πραγματικότητα, το τέταρτο θερμότερο στην Ιστορία. Για πολλοστή φορά ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός, μετεωρολογικές υπηρεσίες και ανεξάρτητα προγράμματα...
Κάποιος να κλείσει τον θερμοστάτη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας