Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα παράπονά σας στον ΟΗΕ

Ο πλανητάρχης, σε μια έκρηξη ειλικρίνειας, δείχνει σε όλους που ακριβώς έχει γραμμένη τη Χάρτα των Δικαιωμάτων του ΟΗΕ... 
 

AP Photo/Richard Drew
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τα παράπονά σας στον ΟΗΕ

  • A-
  • A+

Το ετήσιο πανηγυράκι της Νέας Υόρκης, όπου και φέτος μαζεύτηκαν περισσότεροι από 90 ηγέτες κρατών –ο δικός μας, ίσως επειδή είναι απόφοιτος του Χάρβαρντ, θεώρησε καλό να πάρει μαζί του στην αίθουσα της Ολομέλειας και τη... Μαρέβα Περόν του– για να μας πούνε πόσο καλοί κυβερνήτες είναι και ότι για όλα φταίνε οι άλλοι, έριξε αυλαία με τα συνήθη ετήσια αποτελέσματα: μια τεράστια τρύπα στο νερό.

Οταν στήθηκε το 1945 ο ΟΗΕ, στα αποκαΐδια –και από τους νικητές– του Β΄ Παγκοσμίου, οι ιδρυτές του οραματίστηκαν, ή τέλος πάντως μας τάξανε, έναν οργανισμό που θα έσωζε εμάς, τις επόμενες γενιές, από τη μάστιγα του πολέμου και θα διασφάλιζε τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, την αξιοπρέπεια και τις αξίες ΟΛΩΝ των ανθρώπων. Να πετύχει, δηλαδή, εκεί όπου απέτυχε με πάταγο ο προκάτοχός του, η Κοινωνία των Εθνών – στην καταπολέμηση του ολοκληρωτισμού, των εθνικισμών και των επιθετικών πολέμων.

Γι’ αυτό και η θεμελιώδης Χάρτα του απαιτούσε από τα συμβαλλόμενα κράτη «να απέχουν στις διεθνείς τους σχέσεις από την απειλή ή τη χρήση βίας ενάντια στην εδαφική ακεραιότητα ή την πολιτική ανεξαρτησία άλλων κρατών».

Τρία τέταρτα του αιώνα και αμέτρητους νόμιμους και παράνομους (ανάλογα πάντα με τον εισβολέα) πολέμους μετά, όλοι εμείς οι... βιτσιόζοι που παρακολουθήσαμε έστω και εκ του μακρόθεν τα εκεί τεκταινόμενα, διαπιστώσαμε και πάλι πως ο ΟΗΕ παραμένει ένα ξεδοντιασμένο, ψωριάρικο και ημιθανές σκυλί, που ενίοτε γαβγίζει επιλεκτικά, αλλά δεν δαγκώνει παρά μόνο τους μικρούς. Και που, κατά τα άλλα, υπηρετεί πάντοτε πιστά τα συμφέροντα των αφεντικών του.

Ποιοι ήταν οι τρεις πρώτοι ομιλητές στη φετινή... Θολομέλεια; Πρώτος και χειρότερος, ανέβηκε στο βήμα ο (φιλο-)χουντικός Βραζιλιάνος Μπολσονάρου, με την άψογη κουστουμιά του να καπνίζει ακόμη από το ολοκαύτωμα στο δάσος του Αμαζονίου, για να μας πει ότι έλα μωρέ, δεν τρέχει και τίποτε που κάηκε πάλι το σύμπαν με δική του προτροπή, όλα είναι μια συνωμοσία των οικολόγων και των «πολιτιστικών μαρξιστών» ενάντια στην ανάπτυξη, τον καπιταλισμό και τη Βραζιλία! Και να σκεφτεί κανείς ότι το φετινό σόου ήταν αφιερωμένο υποτίθεται στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, την οποία καταπολέμηση πράγματι καταπολεμά με όλες του τις δυνάμεις ο εν λόγω δασοκτόνος «Εφιάλτης».

Στο καπάκι, πήρε θέση ο κατεξοχήν νεκροθάφτης κάθε προσπάθειας για διεθνή συνεννόηση, ο... συνθηκοκτόνος Τραμπ, με μια ακόμη αμετροεπή ομιλία γεμάτη από εθνικιστικές και ψευδο-πατριωτικές κορόνες, που μόνο στις λεπτομέρειές της διέφερε από αντίστοιχες ομιλίες φασιστών ηγετών του Μεσοπολέμου. Μία ομιλία γεμάτη από πολεμικές απειλές ενάντια στο «τρομοκρατικό» Ιράν και την «τυραννική» Βενεζουέλα, και φυσικά από απάνθρωπες αναφορές στους μυριάδες απελπισμένους μετανάστες από ολόκληρη τη Λατινική Αμερική, που συνωστίζονται απελπισμένοι στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό.

Από την πρώτη αυτή αγρία τριάδα, δεν μπορούσε φυσικά να λείψει ο κατά δήλωση του...«αγαπημένος δικτάτορας» του Τραμπ, ο «χασάπης του Καΐρου» πρώην στρατηγός και νυν «πρόεδρος» της Αιγύπτου Αμπντέλ Φάταχ αλ Σίσι. Διόλου τυχαία, την ώρα που ο κοστουμαρισμένος αλ Σίσι μιλούσε περί διεθνούς συνεργασίας ενάντια στο... Ιράν, γλείφοντας ηδονικά τα ακροδάχτυλα του υπερατλαντικού Αφεντικού και των Σαουδαράβων «χορηγών» του, πίσω στο Μισίρι τα ροπαλοφόρα τσιράκια του έδερναν ανελέητα και συνελάμβαναν στον σωρό χιλιάδες δημοκρατικούς διαδηλωτές που ζητούσαν την παραίτησή του. Hταν, πάντως, ένα βρομόξυλο πολύ δημοκρατικό – με την έννοια πως έφαγαν ξύλο και δακρυγόνα όλοι ανεξαιρέτως οι συγκεντρωμένοι στο Κάιρο, το Σουέζ και τις άλλες μεγάλες αιγυπτιακές πόλεις.

Κι όμως: στη Νέα Υόρκη, ο (σφ)αξιος αυτός διάδοχος του Μουμπάρακ έγινε δεκτός με τεμενάδες και χαδάκια από τους ισχυρούς... Και το χειρότερο είναι ότι ο μόνος που βρέθηκε να τον κράξει δημόσια για τα πογκρόμ, τις δίκες-παρωδία και τις μαζικές εκτελέσεις, δικαστικές και εξωδικαστικές, αλλά και για τον ύποπτο «φυσικό θάνατο» του εκλεγμένου ηγέτη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, του Μόρσι, ήταν ο έτερος μέγας δημοκράτης της γειτονιάς μας, ο κουρδοφάγος Ταγίπ Ερντογάν! Σουλτάνος εναντίον φαραώ – αμφότεροι με δημοκρατικό μανδύα!

Ο Ερντογάν ήταν επίσης ένας από τους λίγους που ξεμπρόστιασε ανοιχτά τον Σαουδάραβα πρίγκιπα-διάδοχο και αρχιτέκτονα του βρόμικου πολέμου-γενοκτονίας στην Υεμένη, του «MBS» Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, για τη δολοφονία και διαμελισμό του (Αμερικανού πολίτη και μέλους της ελίτ) Κασόγκι.

Οι υπόλοιποι «δημοκράτες», μούγκα στη στρούγκα – το πετρέλαιο, βλέπετε, είναι απαραίτητο ακόμη, κι ας κάνει κακό στο κλίμα, και είναι και κάτι οπλικά συμβολαιάκια και μιζούλες στη μέση, δεν είναι τώρα καιρός για γκρίνιες... Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου!

Βλέποντας πάντως όλον αυτό τον εσμό από δημοκρατικά εκλεγμένους... φελλούς, νταραβεριτζήδες και δικτάτορες, να μας ταΐζουν με τις θημωνιές τον σανό, θυμήθηκα τον Λένιν, που είχε αποκαλέσει την Κοινωνία των Εθνών... «κουζίνα των ληστών» και «άκρον άωτον της απάτης», αλλά και τον Τρότσκι, που είχε πει ότι η ΚΤΕ «ήταν η απόπειρα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού να δέσει πίσω από το χρυσό άρμα της τους λαούς της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου, και να τους βάλει όλους στον ζυγό της Ουάσινγκτον»!

Ευτυχώς, την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές περνάνε κάτω από τα γραφεία μας στην Κολοκοτρώνη χιλιάδες παιδιά- διαδηλωτές, που φαίνεται ότι νιώθουν την απειλή και την αγωνία της κλιματικής αλλαγής πολύ πιο άμεσα από τους... ώριμους, μέχρι σαπίλας, γονείς τους και βγαίνουν στους δρόμους ολόκληρου του κόσμου να φωνάξουν.

Ας κάτσουν οι «μεγάλοι» να μαλώσουν για το αν η Γκρέτα Τούνμπεργκ είναι επικοινωνιακό κατασκεύασμα και πόσο θα επηρεάσει η εγκατάλειψη του λιγνίτη την τιμή της κιλοβατώρας: οι συνειδήσεις, γιατί όχι και οι ιδεολογίες, φτιάχνονται πάντοτε στους δρόμους, πολύ μακριά από τα μαρμαρένια σ-αλωνια των Δυνατών και των παρατρεχάμενων.

ΔΡΟΜΟ-ΛΟΓΙΑ
Ιράν, Τραμπ και δέος
Οσο πιο πολύ ζορίζεται ο Ντόναλντ Τραμπ στο εσωτερικό των ΗΠΑ τόσο περισσότερο επιχειρεί να «εξάγει» τα προβλήματά του ανεβάζοντας το πολεμικό θερμόμετρο στη Μέση Ανατολή και τον Περσικό Κόλπο.
Ιράν, Τραμπ και δέος
ΔΡΟΜΟ-ΛΟΓΙΑ
Ενας... προκάτ «επαναστάτης»
Ποιος είναι τέλος πάντων αυτός ο Χουάν Γουαϊδό, ο παντελώς άγνωστος –ακόμη και σε αρκετούς Βενεζουελάνους- 35χρονος βουλευτής, που έγινε από τη μια μέρα στην άλλη πρωτοσέλιδο σε όλο τον κόσμο; Ποιος τον...
Ενας... προκάτ «επαναστάτης»
ΔΡΟΜΟ-ΛΟΓΙΑ
Οι ψηφίδες της υποκρισίας
Χωρίς αμφιβολία, το σπουδαιότερο γεγονός της εβδομάδας είναι η μονομερής επαναφορά των αμερικανικών κυρώσεων σε βάρος του Ιράν: μια απόφαση που από μόνη της αρκεί για να τινάξει στον αέρα και την ευρωπαϊκή...
Οι ψηφίδες της υποκρισίας
ΔΡΟΜΟ-ΛΟΓΙΑ
Ενα βήμα εμπρός, δύο βήματα πίσω
Η χτεσινή μέρα ήταν από πολλές απόψεις ιστορική: ένας πανάρχαιος, περήφανος λαός κομμένος στα δύο εδώ και 65 χρόνια πραγματοποίησε ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός, με τους ηγέτες Βόρειας και Νότιας Κορέας να...
Ενα βήμα εμπρός, δύο βήματα πίσω
ΔΡΟΜΟ-ΛΟΓΙΑ
Παίζοντας κρυφτούλι με τον Αρμαγεδδώνα
Χρειάστηκαν εφτά χρόνια ερευνών για να καταλήξει η ανεξάρτητη επιτροπή Τσίλκοτ στο συμπέρασμα ότι ο δεύτερος πόλεμος του Κόλπου, δηλαδή η εισβολή ΗΠΑ και Βρετανίας στο Ιράκ στηρίχτηκε πάνω σε μια δέσμη από...
Παίζοντας κρυφτούλι με τον Αρμαγεδδώνα
ΔΡΟΜΟ-ΛΟΓΙΑ
Ο Γουαϊδό, οι «αναλυτές» κι ο... Αλ Καπόνε
Αν έδινε κανείς αυτές τις μέρες προσοχή στον νεοφιλελέ, αμερικανόδουλο εσμό των περισσότερων ελληνικών αλλά και ευρωπαϊκών ΜΜΕ, θα πίστευε ότι την περασμένη Τρίτη ξέσπασε στη Βενεζουέλα μια γνήσια λαϊκή...
Ο Γουαϊδό, οι «αναλυτές» κι ο... Αλ Καπόνε

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας