Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ενα αποφασιστικό σημείο καμπής για την Ευρώπη

Ο ισλαμοφοβικός ρατσισμός προϋπήρχε των προσφατων γεγονότων, λαμβάνοντας μάλιστα χαρακτηριστικά οργανωμένης και συνεχώς αυξανόμενης πολιτικής δύναμης, σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες της ηπείρου μας

Ενα αποφασιστικό σημείο καμπής για την Ευρώπη

  • A-
  • A+

Το πανευρωπαϊκό «τσουνάμι» επιθετικής ισλαμοφοβίας και ακροδεξιού, μισαλλόδοξου ρατσισμού δεν γεννήθηκε πριν από δύο Τετάρτες στη ματωμένη σύσκεψη της συντακτικής ομάδας του «Charli Hebdo», ούτε περιορίζεται στη Γαλλία με τα πέντε εκατομμύρια μουσουλμάνους· είναι όμως βέβαιο πως τώρα, μετά το μπαράζ των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι, το κύμα αυτό της μισαλλοδοξίας θα φουντώσει κι άλλο, καθώς ο φαύλος κύκλος της τυφλής βίας, η απάνθρωπη χορογραφία της δράσης και της αντίδρασης, άνοιξε για τα καλά και πάλι στην καρδιά της Ευρώπης. Και δύσκολα θα κλείσει, όσο οι γενεσιουργοί αιτίες του, ταξικές και εθνοθρησκευτικές, παραμένουν ενεργές και χαίνουσες.

Ο ισλαμοφοβικός ρατσισμός προϋπήρχε, λαμβάνοντας μάλιστα χαρακτηριστικά οργανωμένης και συνεχώς αυξανόμενης πολιτικής δύναμης, σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες της ηπείρου μας, μεγάλες και μικρές, με ή χωρίς πολυάριθμες μουσουλμανικές κοινότητες. Από τους Σουηδούς και τους Δανούς ακροδεξιούς «φασίστες με γραβάτα» μέχρι τους μεσοαστούς διαδηλωτές της γερμανικής Pegida, που συμπορεύονται χωρίς αιδώ με τους «τουρκοφάγους» νεοναζί χούλιγκαν, και από τον Νορβηγό μακελάρη «σταυροφόρο» Αντερς Μπρέιβικ ώς τους μαχαιροβγάλτες του ουγγρικού «Γιόμπικ» και τα τάγματα εφόδου των «Ελληναράδων» της Χρυσής Αυγής, μια λεπτή μαύρη γραμμή συνδέει εκατομμύρια μυαλά και μπράτσα.

Και αυτή η μαζεμένη μαυρίλα, αυτή η βαριά σκιά της κατά Μαρκ Μαζάουερ «Σκοτεινής Ηπείρου» μας, δεν έπεσε από τον ουρανό: απλώνεται εδώ και δεκαετίες στα μυαλά εκατομμυρίων μικροαστών και προλετάριων πρώην «νοικοκυραίων», που έχουν πειστεί ότι οι ξένοι μετανάστες και τα παιδιά τους -πολλά από τα οποία έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ευρώπη- «προϊόντα» κι αυτοί της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού, τους «κλέβουν τις δουλειές» και «απειλούν τον ευρωπαϊκό χριστιανικό πολιτισμό».

Δεν βλέπουν ότι οι θέσεις εργασίας (και αξιοπρέπειάς τους) στην πραγματικότητα καταργούνται από τα ίδια τους τα αφεντικά, στο όνομα του κέρδους, της παραγωγικότητας και και της τεχνολογικής προόδου. Ούτε ότι ο «πολιτισμός» και οι «αξίες», που δήθεν προστατεύουν, έχουν εδώ και χρόνια παραδοθεί εκ των έσω στις δίδυμες δαγκάνες του άκρατου καταναλωτισμού και της αδιάφορης, χριστεπώνυμης αλλά υποκριτικής ιδιωτείας του καναπέ. Δεν βλέπουν τίποτε, γιατί ο φασισμός, όπως έγραψε ο αείμνηστος Βασίλης Ραφαηλίδης, είναι μια ιδεολογία κατασκευασμένη ειδικά για χάλιες μικροαστούς, που μόνον μέσα από τη συλλογική ισχύ του όχλου νιώθουν δυνατοί.

Φασίστες, βέβαια, δεν είναι μόνο οι ακροδεξιοί –αυτό το μαχαίρι έχει πάντα δύο κόψεις. Φασίστες είναι και οι φανατικοί «μαχητές του Θεού» που εκτέλεσαν τους σκιτσογράφους και τους συντάκτες του «Charlie», φασίστες βάλαν βόμβα και ματοκύλισαν πρόπερσι τον μαραθώνιο της Βοστόνης, φασίστες έκαψαν πριν από δέκα χρόνια το Λονδίνο και τη Μαδρίτη, φασίστες γκρέμισαν τους Πύργους στη Νέα Υόρκη, ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου. Και ο φασισμός της μιας πλευράς, ακόμη κι όταν είναι ιστορικά αιτιολογημένος, θα θρέφει πάντα τον φασισμό της άλλης, μέχρι να μας πνίξει όλους. Γιατί τα αποτελέσματα των τραγικών γεγονότων, που άλαλοι παρακολουθούμε, θα οδηγήσουν σίγουρα σε σκληρότερη κρατική καταστολή, σε μαζικές παρακολουθήσεις, σε μεγαλύτερη στρατιωτικοποίηση των κοινωνιών και, τελικά, στην πραγματική εξουδετέρωση των δημοκρατικών αξιών που δήθεν υπερασπιζόμαστε. Ο Μεγάλος Αδελφός άλλωστε βρίσκεται ήδη εδώ, με όλη τη hi-tech εργαλειοθήκη του -και δεν έχει ανάγκη από καμιά πρωτόγονη οργουελική «τηλεοθόνη».

Ζούμε μια αποφασιστική στιγμή, που θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το πρόσημο του μέλλοντός μας, το αν δηλαδή θα επιβιώσουν οι πανανθρώπινες αξίες της ανεκτικότητας και της (περιορισμένης έστω, μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού και της κυρίαρχης αστικής «ευπρέπειας») πολιτικής και κοινωνικής ελευθερίας, ο σεβασμός του Αλλου ή αν θα αναβιώσουν τα τέρατα του Μεσοπολέμου. Αν θα νικήσουν οι άνθρωποι και η λογική ή θα επικρατήσουν ξανά οι άτριχοι πίθηκοι με τα ρόπαλα, τα στιλέτα και τα αυτόματα. Οι πίθηκοι, πάντως, για την ώρα έχουν ξανά το πάνω χέρι.

ΔΡΟΜΟ-ΛΟΓΙΑ
Τα συγκοινωνούντα δοχεία του αίματος
Νέα Υόρκη, Σεπτέμβρης του 2001, το πρωί που άλλαξαν όλα. Και μετά Μαδρίτη, Λονδίνο, Παρίσι, Βρυξέλλες, ξανά Παρίσι, Νίκαια, Βερολίνο, Μάντσεστερ, Κωνσταντινούπολη, ξανά Λονδίνο, και τώρα Βαρκελώνη, για να...
Τα συγκοινωνούντα δοχεία του αίματος
ΔΡΟΜΟ-ΛΟΓΙΑ
Το αυτεπίστροφο της βίας
«Βρισκόμαστε σε πόλεμο, τον οποίο ξεκίνησαν οι τρομοκράτες. Η Γαλλία είναι μια μεγάλη χώρα, μια μεγάλη Δημοκρατία και δεν θα επιτρέψει την αποσταθεροποίησή της, ούτε θα υποκύψει σε τρομοκρατικές απειλές. Δεν...
Το αυτεπίστροφο της βίας
ΔΡΟΜΟ-ΛΟΓΙΑ
Η μαύρη Αδελφότητα του Μπρέιβικ και το χαμόγελο του Αχενατόν
Χτες το μεσημέρι, ενώ τρέχαμε σαν τον Βέγγο για να γράψουμε και να στήσουμε τούτο το τετρασέλιδο για το νέο μακελειό στους αντίποδες της Γης, της...
Η μαύρη Αδελφότητα του Μπρέιβικ και το χαμόγελο του Αχενατόν
ΔΡΟΜΟ-ΛΟΓΙΑ
Μακρόν: πιο δεξιός, πεθαίνεις!
Η... διαβολοβδομάδα άρχισε με τη συνάντηση στην Πόλη του Φωτός του πρώην (;) τραπεζίτη των Ρότσιλντ με τους ηγέτες τριών αφρικανικών κρατών, της Λιβύης, του Τσαντ και του Νίγηρα, κατά την οποία αυτοί οι λύχνοι...
Μακρόν: πιο δεξιός, πεθαίνεις!
ΔΡΟΜΟ-ΛΟΓΙΑ
Η Βαστίλη που ζει μέσα μας
Χάζευα χτες τα δύο πιο πετυχημένα πολιτικά προϊόντα του καιρού μας, τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Εμανουέλ Μακρόν, να χαριεντίζονται στη σκιά του πύργου του Αϊφελ, γιορτάζοντας την επέτειο της Γαλλικής...
Η Βαστίλη που ζει μέσα μας
ΔΡΟΜΟ-ΛΟΓΙΑ
Tο σάπιο σύστημα, εκεί που σάπιζε, ξανατονώθηκε
Τρελά πανηγύρια τις τελευταίες ημέρες στο στρατόπεδο των νεοφιλελέδων, και ιδιαίτερα των... νεοφιλελέφτ: με τη «φορσέ» νίκη του προκατασκευασμένου Μακρόν, ενός «αλεξιπτωτιστή» τραπεζίτη που έγινε υποψήφιος...
Tο σάπιο σύστημα, εκεί που σάπιζε, ξανατονώθηκε

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας