• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    40°C 37.8°C / 41.9°C
    1 BF
    21%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    37°C 34.1°C / 40.5°C
    2 BF
    37%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    39°C 37.0°C / 42.0°C
    2 BF
    40%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    37°C 36.9°C / 39.2°C
    3 BF
    18%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    36°C 34.1°C / 35.9°C
    2 BF
    36%
  • Βέροια
    Ελαφρές νεφώσεις
    37°C 33.5°C / 39.9°C
    2 BF
    28%
  • Κοζάνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    38°C 34.0°C / 39.8°C
    3 BF
    30%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    39°C 35.6°C / 40.2°C
    3 BF
    11%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    33°C 32.8°C / 38.3°C
    4 BF
    70%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    33°C 32.9°C / 34.9°C
    1 BF
    58%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    37°C 35.1°C / 37.8°C
    4 BF
    26%
  • Σκόπελος
    Ελαφρές νεφώσεις
    34°C 32.6°C / 33.7°C
    3 BF
    40%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    36°C 33.9°C / 35.9°C
    2 BF
    28%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    40°C 34.5°C / 39.9°C
    0 BF
    17%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    40°C 34.5°C / 40.5°C
    2 BF
    14%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    37°C 36.8°C / 39.8°C
    4 BF
    41%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    40°C 38.0°C / 42.1°C
    2 BF
    12%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    32°C 31.6°C / 34.3°C
    1 BF
    62%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    36°C 34.2°C / 41.7°C
    4 BF
    51%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    40°C 35.8°C / 40.2°C
    4 BF
    13%

Η Μέρι Ναράνχο, η Σοκόρο Μοσκέρα, η Μίριαμ Φιγκερόα και η Λους Ντάρι Οσπίνα, γιορτάζουν την απόφαση που τις δικαιώνει

© Χριστίνα Πάντζου
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πέντε ηρωίδες στη γη του Εσκομπάρ

  • A-
  • A+
Με μια ιστορική καταδίκη από το Διαμερικανικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Κολομβία υποχρεούται να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από τις ηγέτιδες της Κομμούνας 13 και να προστατεύσει την ελευθερία τους. Η «Εφ.Συν.» περιπλανιέται στη γη που ρήμαξαν τα καρτέλ των ναρκωτικών.
Ακολουθήστε μας στο Google news

► Αποστολή στην Κολομβία

Γνώρισαν εκφοβισμούς, απειλές, επιθέσεις, αυθαίρετες συλλήψεις και φυλακίσεις, απόπειρες εξαφάνισης, εκτοπισμούς, πένθος.

Χώρισαν οι δρόμοι τους. Αλλά βρέθηκαν ξανά μαζί, η Σοκόρο, η Μέρι, η Μίριαμ και η Λους, μαζί με τη συνήγορό τους, Μαρία Βικτόρια Φάλον, της Διεπιστημονικής Ομάδας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Μεντεγίν.

Ελειπε μόνο η Αννα Τερέσα, δολοφονημένη από παραστρατιωτικούς.

Ομως στη συνάντηση που είχαμε, στα μέσα Ιανουαρίου, η νεκρή συντρόφισσά τους ήταν νοερά παρούσα.

Φώτιζε τα πρόσωπά τους ενώ γιόρταζαν την απόφαση του Διαμερικανικού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΔΔΑΔ), που καταδικάζει την Κολομβία γιατί παραβίασε την υποχρέωσή της ως κράτος να προστατεύσει τη ζωή, την προσωπική ακεραιότητα, την τιμή και την ελευθερία αυτών των πέντε ηγέτιδων της Κομμούνας (κοινότητας) 13 του Μεντεγίν.

Το Διεθνές Δικαστήριο απαίτησε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη το κράτος για τις παραλείψεις του αλλά και για τις καταχρήσεις και παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πέντε αγωνιστριών, που έγιναν στο πλαίσιο των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Κομμούνα 13, και ιδίως της Επιχείρησης Ωρίων.

Και υποχρεώνει την κυβέρνηση στην άμεση ηθική και υλική αποκατάστασή τους.

Η Σοκόρο Μοσκέρα, η Μέρι Ναράνχο και η Λους Ντάρι Οσπίνα δούλευαν στην Ενωση Γυναικών της Ιντεπεντένσιας (ΑΜΙ), μια οργάνωση που συντρέχει γυναίκες και παιδιά στην ομώνυμη φτωχογειτονιά, και η Μίριαμ Φιγκερόα ήταν μέλος της επιτροπής κοινοτικής δράσης της συνοικίας Λα Λόμα.

Θέλει τεράστιο σθένος να δουλεύεις και να προασπίζεσαι τις κοινότητές σου στον απόηχο της εποχής του τρόμου που έσπειραν τα καρτέλ των ναρκωτικών τη δεκαετία του ‘80 και του ‘90 και της γενικευμένης βίας που σήμανε η μεταφορά της πολύχρονης σύρραξης που γνώρισε η ύπαιθρος στις παραγκουπόλεις των αστικών κέντρων.

Στους λόφους του Μεντεγίν πλήθαιναν οι αυτοσχέδιοι οικισμοί των εκτοπισμένων του πολέμου, που, αόρατοι για τις αρχές και κοινωνικά περιθωριοποιημένοι, επιβίωναν σε άθλιες συνθήκες ενώ μαίνονταν οι συγκρούσεις ανάμεσα σε λαϊκές πολιτοφυλακές της Αριστεράς, ακροδεξιές παραστρατιωτικές ομάδες και στρατιωτικές δυνάμεις.

Φτώχεια, αποκλεισμός, διώξεις, εκβιασμοί, φυλακίσεις, νέοι εκτοπισμοί, βιασμοί, θάνατος, εξαφάνιση ήταν στην ημερήσια διάταξη.

Αυτήν την πραγματικότητα προσπαθούσαν να αλλάξουν οι πέντε γυναίκες.

Είχαν το ανάστημα να καταγγείλουν εγκλήματα και καταχρήσεις που γίνονταν στην κοινότητά τους πριν, κατά και μετά την Επιχείρηση Ωρίων.

Και έγιναν στόχος του στρατού και των παραστρατιωτικών.

Συλλήψεις κι εξαφανίσεις

«Πες στα ξαδέλφια πως τις πιάσαμε», άκουσε η Σοκόρο Μοσκέρα να λέει ένας από τους στρατιωτικούς που συνέλαβαν την ίδια, τη Μέρι Ναράνχο και την Αννα Τερέσα Γιάρσε στις 12 Νοεμβρίου του 2002, τρεις εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της Επιχείρησης Ωρίων.

Οι άντρες δεν είχαν εντάλματα και συνοδεύονταν από κουκουλοφόρους που τις υπέδειξαν κατηγορώντας τες ως αντάρτισσες.

Αναρωτήθηκε ποια είναι τα ξαδέλφια, και η Μέρι της απάντησε: «Οι παραστρατιωτικοί».

Η Σοκόρο ήταν σίγουρη πως θα τις σκότωναν, αλλά δεν ήθελε να πεθάνει αμαχητί.

Πρόλαβε και τηλεφώνησε στη Λους Ντάρι Οσπίνα, εκτελεστική διευθύντρια της ΑΜΙ.

Η Λους ακολούθησε το «σχέδιο αυτοπροστασίας» που είχαν για τέτοιες περιστάσεις: ενημέρωσε τους συγγενείς, άλλες ηγέτιδες, για να αποφύγουν την πιθανή σύλληψη, και κοινωνικές και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ετρεξε στον Οίκο Ωρίων, επιχειρησιακό κέντρο της ομώνυμης επιχείρησης όπου πήγαιναν όσους προσήγαν.

Τις βρήκε εκεί και επί ώρες ζητούσε την απελευθέρωσή τους.

«Οι στρατιώτες με έβριζαν και μου φώναζαν ότι είμαι αντάρτισσα επειδή τις υπερασπίζομαι. Οταν με ρώτησαν το όνομά μου, δεν τους το είπα. Ο Θεός με έσωσε, γιατί μετά έμαθα από τη Σοκόρο ότι οι στρατιωτικοί είχαν μαζί τους μια μαύρη λίστα που περιελάμβανε και το όνομά μου», θυμάται η Λους.

«Δεν ήθελαν να μας συλλάβουν, αλλά να μας εξαφανίσουν», επιμένει η Μέρι. «Τρεις φορές το επιχείρησαν. Αλλά απέτυχαν γιατί βρήκαν μπροστά τους τις οικογένειές μας και ακτιβιστές που, ακολουθώντας τις συμβουλές της Λους, έπαιρναν από πίσω το περιπολικό με αυτοκίνητα και με τα πόδια. Τελικά μας οδήγησαν στις αστυνομικές αρχές».

Δέκα ημέρες μετά την αυθαίρετη και παράνομη σύλληψή τους, ο εισαγγελέας διέταξε την απελευθέρωσή τους γιατί δεν στοιχειοθετήθηκαν οι κατηγορίες για τρομοκρατία, σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και αντάρτικη δράση που τους απέδωσε ο στρατός.

Καταστροφές κι εκτοπισμοί

Η Λους αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη γειτονιά της, τον άντρα και τα παιδιά της, φοβούμενη για τη ζωή της.

Επέστρεψε, αλλά οι διώξεις δεν σταμάτησαν. Τον Μάρτιο του 2003 στρατός και αστυνομία έκαναν επιδρομή στο σπίτι της καταστρέφοντας τα πάντα.

Εκείνη την ημέρα, η Λους και η οικογένειά της εγκατέλειψαν οριστικά το σπίτι τους.

Καιρό αργότερα, το «αγόρασε» ο στρατός γιατί είχε στρατηγική θέση και από αυτό μπορούσε να παρακολουθεί την κίνηση σε όλη τη γειτονιά.

«Υπάρχουν πράγματα που καμιά δικαστική απόφαση δεν μπορεί να μας φέρει πίσω. Εκτοπίστηκα. Τα χάσαμε όλα. Δεν ξαναδούλεψα στην ΑΜΙ. Ημουν ηγέτιδα της κοινότητάς μου επί 20 χρόνια και ξαφνικά αναγκάστηκα να χάσω κάθε επαφή μαζί της: όλοι οι κοινωνικοί δεσμοί που έχτισα αφανίστηκαν σε μια νύχτα».

Ούτε και η Μίριαμ Φιγκερόα επέστρεψε ποτέ.

Η κοινωνιολόγος έφυγε από το σπίτι της με τον άντρα και τα τρία της παιδιά τον Ιούνιο του 2002, μία εβδομάδα μετά τη στρατιωτική επιχείρηση Ποτεστάδ.

Ηταν μέλος της επιτροπής κοινοτικής δράσης της συνοικίας Λα Λόμα. Δούλευε με νέους και παιδιά.

Οι παραστρατιωτικοί του μπλοκ Κασίκε Νουτιβάρα υπό τον διαβόητο «Ντον Μπέρνα» είχαν διεισδύσει στη γειτονιά.

Η Μίριαμ συγκρούστηκε μαζί τους για τις στρατολογήσεις εφήβων, τις δολοφονίες.

«Εκανε επιδρομές ο στρατός στα σπίτια μας και έπειτα έκαναν έναν σταυρό με μπογιά στην είσοδο ώστε μπαίνοντας οι παραστρατιωτικοί να ξέρουν πού να επιτεθούν. Η περιοχή μας είναι πολύ κοντά στην Εσκομπρέρα, τη χωματερή όπου εξαφάνιζαν όσους δολοφονούσαν. Δεν ήθελαν να υπάρχουν μάρτυρες των εγκλημάτων τους.

Μας έδωσαν δύο επιλογές: ή φεύγουμε ή μας σκοτώνουν. Και τα πέντε μέλη της επιτροπής κοινοτικής δράσης εκτοπιστήκαμε.

Μας πήραν σπίτια, οικόπεδα, τα πάντα. Δεν ξαναγυρίσαμε ποτέ πίσω».

Πληρωμένη δολοφονία

Η Σοκόρο, η Μέρι και η Αννα Τερέσα άφησαν επίσης για λίγο διάστημα τα σπίτια τους, αλλά επέστρεψαν.

Συνέχισαν να δουλεύουν στην κοινότητα και έδρασαν καταλυτικά για τη δημιουργία της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της γειτονιάς.

«Οι φόβοι μας έγιναν πραγματικότητα στις 6 Οκτωβρίου του 2004», θυμάται η Μέρι. «Η Αννα Τερέσα μόλις είχε πάρει πρωινό, όταν ένας πληρωμένος δολοφόνος στάθηκε έξω από το σπίτι και την πυροβόλησε τέσσερις φορές. Επειτα έστρεψε το όπλο του πάνω μου. Γλίτωσα γιατί πρόλαβα να κρυφτώ πίσω από έναν κορμό».

Η Αννα Τερέσα Γιάρσε ήταν μητέρα πέντε παιδιών τα οποία μεγάλωνε μόνη της και μέλος της επιτροπής κοινοτικής δράσης της Ιντεπεντένσιας.

Μετά την Επιχείρηση Ωρίων έσωσε πολλές ζωές. Ανάμεσά τους και 14 εφήβων που κρατούνταν από παραστρατιωτικούς και τους προόριζαν για την Εσκομπρέρα.

Τους κατήγγειλε και ήταν τέτοια η κινητοποίηση που οργάνωσε ώστε οι δήμιοι αναγκάστηκαν να αφήσουν ελεύθερους τους νέους. Εσωσε τη ζωή τους με τίμημα τη δική της.

Παρότι από το 2004 η Διαμερικανική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επέβαλε στην Κολομβία μέτρα προστασίας για τη Σοκόρο, τη Μέρι και συγγενείς τους, οι επιθέσεις συνεχίστηκαν και η δολοφονία της Αννα Τερέσα δεν ήταν η μόνη μεγάλη απώλεια που βίωσαν.

«Εχουν σκοτώσει συγγενείς μας γιατί δεν σταματήσαμε να καταγγέλλουμε. Δολοφόνησαν έναν γαμπρό μου και τρία χρόνια μετά, το 2010 τον 16χρονο εγγονό μου. Ενιωσα υπεύθυνη γι’ αυτόν τον θάνατο. Το μόνο που με παρηγορεί είναι που καταφέραμε να σώσουμε πολλούς νέους», λέει η Μέρι δακρύζοντας.

Και η Σοκόρο, που επίσης θρηνεί τη δολοφονία 14χρονου εγγονού της το 2011, προσθέτει:

«Μας έχουν χτυπήσει, μας έχουν ρίξει χημικά, μας έχουν τραυματίσει, έχουν επιτεθεί στα παιδιά μας. Αλλά μάθαμε να προσέχουμε τον εαυτό μας: έχουμε σχέδιο αυτοπροστασίας.

Εχουμε δύναμη πια ως Ενωση Γυναικών. Δεν είμαστε μόνες. Και δεν θα σταματήσουμε να καταγγέλλουμε τις καταχρήσεις και να απαιτούμε δικαιοσύνη».

Η «ειρήνευση της Κομμούνας 13»

Σε όλες τις περιθωριακές συνοικίες όπου κατέφυγαν τις δεκαετίες του ‘60 και του ‘70 οι εκτοπισμένοι από τον πόλεμο που μαινόταν στις αγροτικές περιοχές ή όσοι προσδοκούσαν μια δουλειά στη βιομηχανική πόλη αναδύθηκε μια γενιά εφήβων που οργανώθηκαν σε συμμορίες.

Ηταν μέσα από αυτές που ο αρχηγός του καρτέλ ναρκωτικών του Μεντεγίν, Πάμπλο Εσκομπάρ, στο απόγειο του πολέμου του κατά του κράτους, στρατολογούσε πληρωμένους δολοφόνους.

Το ίδιο έκαναν και οι παραστρατιωτικοί, που με το ναρκω-εμπόριο και χάρη στις πολιτικές τους διασυνδέσεις άρχισαν να αποκτούν τον απόλυτο έλεγχο της πόλης, εκτός από την Κομμούνα 13, στην οποία είχαν μεν παρουσία από το 2000, αλλά κυριαρχούσαν ο στρατός των Ενοπλων Λαϊκών Κομάντος (CAP), οι πολιτοφυλακές της Ελεύθερης Αμερικής και τα αντάρτικα FARC και ELN.

Ο στόχος τους έγινε εφικτός με την ανάληψη της προεδρίας από τον Αλβαρο Ουρίμπε τον Αύγουστο του 2002.

Στις 16 Οκτωβρίου ξεκίνησε κατ’ εντολήν του η Επιχείριση Ωρίων: επιστρατεύτηκαν αστυνομία, στρατός, ειδικές μονάδες καταστολής, μυστικές υπηρεσίες, αεροπορία και κάπου 3.000 άντρες, μαζί και παραστρατιωτικοί, που «σε αγαστή συνεργασία έσπειραν αίμα και φωτιά αδιακρίτως για να καταλάβουν την Κομμούνα».

Η πρώτη φάση της επιχείρησης τελείωσε στις 20 Οκτωβρίου με απολογισμό 88 νεκρούς, 80 τραυματίες, 327 αυθαίρετες συλλήψεις, 95 (επίσημα) αγνοούμενους και 1.200 κατοίκους εκτοπισμένους.

Μπορούσε πια να ξεκινήσει η δεύτερη φάση: εκεί θα παρέμεναν μόνο μέλη του στρατού, της αστυνομίας και οι παραστρατιωτικοί του μπλοκ Κασίκε Νουτιβάρα της Ενωμένης Αυτοάμυνας Κολομβίας (AUC), που πλέον μπορούσαν να ελέγξουν ολόκληρη τη στρατηγική κοινότητα.

Ο αρxηγός τους, Φερνάντο Μουρίγιο Μπεχαράνο, ή «Ντον Μπέρνα», από την αμερικανική φυλακή όπου εκτίει κάθειρξη 31 ετών για εμπορία ναρκωτικών, κατέθεσε το 2009 ότι στην Εσκομπρέρα οι άντρες του έχουν θάψει 300 πτώματα και ότι η Επιχείρηση Ωρίων σχεδιάστηκε και συντονίστηκε από κοινού από τους παραστρατιωτικούς και την ηγεσία της 4ης Ταξιαρχίας που διοικούσε ο στρατηγός Μάριο Μοντόγια.

Για τις υπηρεσίες του, ο Ουρίμπε τον προήγαγε σε αρχιστράτηγο.

Το 2005 με πρωτοβουλία του Ουρίμπε υπογράφεται συμφωνία για τον αφοπλισμό της AUC και την επιστροφή των μελών της στην πολιτική ζωή.

Τη μία μέρα έφυγαν από τις γειτονιές με στρατιωτικές στολές και σε λίγες μέρες επέστρεψαν με πολιτικά για να συνεχίσουν να τις ελέγχουν.

Αυτό δεν συνέβη μόνο στην Κομμούνα 13 αλλά σε όλο το Μεντεγίν και σε άλλες περιοχές της χώρας, όπου σήμερα με τις ίδιες σχεδόν μεθόδους δρουν οι νεο-παραστρατιωτικές ομάδες, γνωστές και ως BACRIM (αναδυόμενες εγκληματικές συμμορίες).

Ενα βήμα για την αποκάλυψη της αλήθειας

«Δεν υπάρχει τέλεια απόφαση, αλλά αυτή δίνει μια αίσθηση απόδοσης δικαιοσύνης, κάτι που δεν έχει γίνει στην Κολομβία» λέει η δικηγόρος Μαρία Βικτόρια Φάλον, συνήγορος των «πέντε της Κομμούνας 13», όπως πλέον τις αποκαλούν.

«Γιατί πέρα από όλα τα άλλα, για πρώτη φορά θέτει την υποχρέωση προστασίας για τις γυναίκες που ηγούνται κοινωνικών κινημάτων στην Κολομβία ώστε να μπορούν να αναπτύξουν το έργο τους και από αυτή την άποψη είναι μια πρωτόγνωρη απόφαση.

Αποτελεί επίσης ένα σημαντικό πολιτικό προηγούμενο γιατί το κράτος αφενός υποχρεώνεται να αποκαταστήσει την τιμή και το όνομα αγωνιστριών, τις οποίες όχι μόνο δεν προστάτεψε αλλά στιγμάτισε άδικα, και αφετέρου να βαθύνει τις δικαστικές έρευνες σχετικά με όλα όσα έγιναν στο πλαίσιο των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Κομμούνα 13.

Να δοθούν πολλές απαντήσεις για θέματα - από τις σχέσεις παραστρατιωτικών με στρατό και πολιτικούς ή τον ρόλο των στρατηγών που ηγήθηκαν της επιχείρησης ώς τον σφετερισμό των σπιτιών των θυμάτων».

Η Λους δεν κρύβει την ικανοποίησή της:

«Είναι ένα ακόμη βήμα για να γίνει γνωστή η αλήθεια, να μαθευτούν οι βαρβαρότητες που έγιναν στις γειτονιές μας, να διερευνηθούν όλα τα εγκλήματα και να μη μείνουν ατιμώρητοι οι δράστες». Η Μέρι συμπληρώνει: «Οση χαρά και αν νιώθω γι’ αυτή την απόφαση, η πίκρα για την Αννα Τερέσα και τους νεκρούς μας θα με στοιχειώνει».

ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ - ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ
Η «επιτυχία» μιας ανθρωπιστικής τραγωδίας
Μετά την πάταξη ανταρτών και ναρκωτικών, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρεμβαίνουν τώρα για την ειρήνη. Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, σε συνάντηση με τον Κολομβιανό ομόλογό του, υποσχέθηκε τη συνέχιση του σχεδίου «Ειρήνη...
Η «επιτυχία» μιας ανθρωπιστικής τραγωδίας
ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ - ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ
Ο «Τσάπο» το έσκασε ξανά...
Ο «νούμερο ένα παρακολουθούμενος κρατούμενος του Μεξικού», ο άνθρωπος που συνελήφθη, απέδρασε και ξανασυνελήφθη, ο ηγέτης του πιο βίαιου καρτέλ ναρκωτικών της χώρας απέδρασε από τις φυλακές υψίστης ασφαλείας...
Ο «Τσάπο» το έσκασε ξανά...
ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ - ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ
Κοίτα ποιος μιλάει για τρομοκρατία...
Η επίθεση του προέδρου της Κολομβίας Ιβάν Ντούκε προς τη Βενεζουέλα του Νικολάς Μαδούρο, δείχνει ιδιαίτερο θράσος από μια κυβέρνηση άρρηκτα συνδεδεμένη με τη βία και το εμπόριο ναρκωτικών.
Κοίτα ποιος μιλάει για τρομοκρατία...
ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ - ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ
Το θαμπό άστρο του Γουαϊδό
Το άστρο του Χουάν Γουαϊδό έπαψε να λάμπει εδώ και καιρό, αλλά οι πρόσφατες εξελίξεις θάμπωσαν ακόμη περισσότερο την εικόνα του αυτοανακηρυχθέντα μεταβατικού προέδρου της Βενεζουέλας.
Το θαμπό άστρο του Γουαϊδό
ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ - ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ
Αθώες φωνές ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά
Η αποστολή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ στην Κολομβία εξέφρασε την ανησυχία της για τις προκλήσεις της εφαρμογής των συμφωνιών ειρήνης του 2016, κυρίως δε για τις δολοφονίες πρώην ανταρτών αλλά και...
Αθώες φωνές ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά
ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ - ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ
Τάγματα θανάτου με... κρατική βούλα
«Η Βερακρούς τα έχει όλα». Και το αδιανόητο για μια δημοκρατία, όπως η δημιουργία από τους ίδιους τους κρατικούς θεσμούς ταγμάτων θανάτου που φέρονται να ευθύνονται για εκατοντάδες εξαφανίσεις και εκτελέσεις...
Τάγματα θανάτου με... κρατική βούλα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας