Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Γύρω γύρω όλοι, στη μέση ο Ταγίπ

Ο Ταγίπ Ερντογάν να φορτώνει όλες τις αποτυχίες στον Νταβούτογλου και να προσπαθεί τώρα, μετά τη θυσία του στενότερου συνεργάτη του, να κάνει διορθωτικές κινήσεις κλείνοντας ανοιχτά μέτωπα

AP PHOTO/ LEFTERIS PITARAKIS

Γύρω γύρω όλοι, στη μέση ο Ταγίπ

  • A-
  • A+

Η αποτυχία της τουρκικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή με επίκεντρο το Συριακό, η ανάδυση του κουρδικού παράγοντα, η αναβάθμιση της τρομοκρατίας ως σημαντικής απειλής όχι μόνο για τις χώρες της περιοχής, αλλά και για την Ευρώπη, η μη παραγωγική ένταση στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσίας λόγω της Κριμαίας, ο απόηχος της συμφωνίας ΗΠΑ - Ιράν, αλλά και η ανάγκη να καθοριστεί η διαδρομή που θα μεταφέρει το φυσικό αέριο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου προς την Ευρώπη φέρνουν μεγάλες αλλαγές στην ευρύτερη περιοχή, όπου όλοι οι παίκτες, μικροί και μεγάλοι, επανακαθορίζουν τις πολιτικές τους και τις συμμαχίες τους.

Στο επίκεντρο αυτών των αλλαγών βρίσκεται η Τουρκία, με τον Ερντογάν να φορτώνει όλες τις αποτυχίες στον Νταβούτογλου (λες και μόνος του καθόριζε τη στρατηγική της Αγκυρας) και να προσπαθεί τώρα, μετά τη θυσία του στενότερου συνεργάτη του, να κάνει διορθωτικές κινήσεις κλείνοντας ανοιχτά μέτωπα.

Η «ρίζα του κακού» βρίσκεται στη στροφή 180 μοιρών που έκανε στο Συριακό, μετά τη σουνιτική εξέγερση κατά του καθεστώτος Ασαντ. Από φίλος και αδελφός με τον Μπασάρ αλ Ασαντ, ο Ταγίπ Ερντογάν είδε τον πόλεμο ως ευκαιρία, άλλαξε γραμμή και έγινε ο φανατικότερος υποστηρικτής της ανατροπής του Ασαντ και μάλιστα με εργαλείο την ισλαμική τρομοκρατία.

Οι ημέρες που ο Ερντογάν, σύμμαχος τότε του Ισραήλ, μεσολαβούσε στο Τελ Αβίβ για την επιστροφή των κατεχόμενων υψωμάτων του Γκολάν στη Συρία και οι νύχτες που ο Ασαντ έδιωχνε τον Οτσαλάν από τη Δαμασκό κατόπιν τουρκικής απαίτησης, πέρασαν κι έφυγαν σαν να μην υπήρξαν ποτέ.

Ομως, η υποστήριξη που παρείχε στο «Ισλαμικό κράτος», στην Τζάμπχατ αλ Νούσρα και τις άλλες λιγότερο γνωστές τρομοκρατικές οργανώσεις, για να πετύχει τη «σουνιτοποίηση» της Συρίας, του γύρισε μπούμερανγκ.

Το φίδι που εξέθρεψε αυτονομήθηκε και τώρα δαγκώνει το χέρι που το τάισε. Η Τουρκία έδειξε να μην έμαθε τίποτα από την αντίστοιχη αμερικανική εμπειρία του Αφγανιστάν, όταν, για να πετύχουν την ήττα των σοβιετικών στρατευμάτων κατοχής, στήριξαν τους μουτζαχεντίν και ανέδειξαν τον Οσάμα μπιν Λάντεν και την Αλ Κάιντα, με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα.

Η Τουρκία επένδυσε, με αιχμή του δόρατος το Συριακό, στον στόχο να ηγεμονεύσει στον σουνιτικό κόσμο και «υιοθέτησε» το πολιτικό ισλάμ και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα ερχόμενη σε αντιπαράθεση με την Αίγυπτο, τα Εμιράτα και εν μέρει με τη Σαουδική Αραβία.

Το «Μαβί Μαρμαρά»

Επίσης, η συμμετοχή του πλοίου «Μαβί Μαρμαρά» -με την υποστήριξη του AKP και παρά τα όσα ισχυρίζεται τώρα ο Ερντογάν ότι τάχα δεν ρωτήθηκε- στην απόπειρα να σπάσει ο ναυτικός αποκλεισμός της Γάζας αποσκοπούσε στην ανάδειξη της Αγκυρας ως ισχυρής περιφερειακής δύναμης που συγκρούεται με το Ισραήλ, για να γίνει σημείο αναφοράς και πρότυπο για τις μουσουλμανικές χώρες της περιοχής.

Η αντιπαράθεση -τότε- με το Ισραήλ ήταν αναπόφευκτη και μάλλον προσχεδιασμένη, αν και πιθανότατα κανείς δεν υπολόγιζε ότι θα κατέληγε σε τραγωδία και στον θάνατο δέκα Τούρκων ακτιβιστών. Η ελεγχόμενη κρίση μεταβλήθηκε σε ανεξέλεγκτη λόγω της δικής της δυναμικής που διαμορφώθηκε πάνω στο ματωμένο κατάστρωμα του «Μαβί Μαρμαρά» και επήλθε η ρήξη.

Ομως, ρήξη επήλθε και με τη Ρωσία, λόγω του Συριακού και με αφορμή την κατάρριψη του ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους. Σε δεύτερο επίπεδο, ο παράγοντας που ώθησε την Αγκυρα σε αυτή την απρόσμενη ενέργεια ίσως έχει τη ρίζα του στο Κουρδικό. Κι εδώ είναι παρούσα ακόμη μια στροφή 180 μοιρών της τουρκικής πολιτικής.

Ο Ερντογάν είχε φτάσει σε πολιτική συμφωνία με τους Κούρδους της Τουρκίας, με την κυβέρνηση να κάνει και σχετικές εξαγγελίες (συμφωνία του Σουλτάν Αχμέτ), αλλά η άρνηση των Κούρδων να ψηφίσουν το Σύνταγμα που θα του έδινε υπερεξουσίες και η εκλογική νίκη του φιλοκουρδικού κόμματος HDP, που πέρασε το δρακόντειο όριο του 10% και μπήκε στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση, άλλαξε τα πάντα.

Ο Ερντογάν στράφηκε προς τους εθνικιστές, για να εξυπηρετήσει τις προσωπικές του φιλοδοξίες, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ο πόλεμος στο τουρκικό Κουρδιστάν. Την ίδια ώρα, στήριζε τους τρομοκράτες του «Ισλαμικού κράτους» για να καταλάβουν το Κομπάνι και να σβήσουν το όνειρο των Κούρδων για ένα αυτόνομο Συριακό Κουρδιστάν.

Η αμερικανική υποστήριξη στους Κούρδους της Συρίας, που απέτρεψε την κατάληψη του Κομπάνι, συγκλόνισε την Αγκυρα. Η Ουάσινγκτον κατάλαβε, έστω και αργά, ότι η μοναδική στρατιωτική δύναμη που θα μπορούσε να αντιταχθεί αποτελεσματικά στις ορδές των τζιχαντιστών ήταν οι Κούρδοι και αυτό έφερε τον Ομπάμα σε ευθεία αντιπαράθεση με τα συμφέροντα της Αγκυρας.

Την ίδια ώρα, Ιράν και Ρωσία στήριζαν με κάθε τρόπο τον Ασαντ, ενώ Ρώσοι και Αμερικανοί είχαν αρχίσει συνομιλίες για πιθανό συντονισμό απέναντι στην απειλή του «Ισλαμικού κράτους».

Ταυτόχρονα, έμμεσα, Ιρανοί και Αμερικανοί, που εν τω μεταξύ είχαν συμφωνήσει για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης και την άρση των κυρώσεων, πολεμούσαν μαζί με τους Κούρδους ενάντια στο «Ισλαμικό κράτος» στο έδαφος του Ιράκ.

Η κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους απέτρεψε τότε την αμερικανο-ρωσική προσέγγιση στη Συρία, με μεγάλο κόστος για την Αγκυρα που βλέπει τους Κούρδους της Συρίας να πλησιάζουν στον στόχο τους, με ρωσικά και αμερικανικά όπλα και βοήθεια.

Από τα «μηδενικά προβλήματα» η Τουρκία κατέληξε να είναι η ίδια πρόβλημα. Τώρα η Αγκυρα κάνει μεγάλη προσπάθεια να διορθώσει την πορεία της κλείνοντας ανοιχτά μέτωπα.

Η συμφωνία με το Ισραήλ, η επαναπροσέγγιση με τη Ρωσία, η διαφαινόμενη αλλαγή τακτικής στο Συριακό, η προσπάθεια να βρεθεί μια κάποια λύση με την Αίγυπτο σηματοδοτούν ίσως την απαρχή μιας άλλης πολιτικής στην περιοχή.

Οι αμερικανορωσικές συνομιλίες που διεξάγονται αυτές τις ημέρες για πιθανό συντονισμό των αεροπορικών βομβαρδισμών κατά των τρομοκρατικών οργανώσεων στη Συρία και η επέλαση των Κούρδων της Συρίας δίπλα από τα τουρκικά σύνορα είναι τα επόμενα ζητούμενα στο μεγάλο παζλ της περιοχής, όπου αρχίζει να διαφαίνεται και μια σουνιτική συμμαχία με το Ισραήλ ως ανάχωμα στην επιρροή της Τεχεράνης.

Εκεί κάπου ψάχνει διέξοδο και το φυσικό αέριο του Ισραήλ, της Κύπρου και της Αιγύπτου προς τις ευρωπαϊκές αγορές. Μια λύση του Κυπριακού θα έδινε απάντηση και σε αυτό το ερώτημα και θα ολοκλήρωνε τη μεγάλη στροφή του Ερντογάν.

Ομως, είναι τόσο απρόβλεπτος που κανείς δεν του έχει εμπιστοσύνη, αν και οι σχέσεις αυτές χτίζονται με συμφέροντα και όχι με προσωπικές συμπεριφορές.

 

ΕΥΡΩΠΗ
Ποιος θα πληρώσει τη «σταθεροποίηση»;
Με το βλέμμα, φυσικά, στο Συριακό, χθες συναντήθηκαν στη Μόσχα Ταγίπ Ερντογάν και Βλαντίμιρ Πούτιν - Ο Ρώσος πρόεδρος υπενθύμισε στον Τούρκο ομόλογό του τη διμερή συμφωνία μεταξύ Συρίας και Τουρκίας -γνωστή...
Ποιος θα πληρώσει τη «σταθεροποίηση»;
ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Τουρκία και Ισραήλ τραβάνε το σχοινί...
​Απλετο χώρο για ένα «γαϊτανάκι» τακτικών ελιγμών και εκβιασμών από πλευράς περιφερειακών παικτών δημιουργεί η προαναγγελθείσα προ μηνός -πλην ακόμη ασαφής- στρατιωτική αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συρία, με...
Τουρκία και Ισραήλ τραβάνε το σχοινί...
ΕΥΡΩΠΗ
Η Τουρκία με την πλάτη στον τοίχο
​Προφανώς «ο Ερντογάν δεν έχει ανάγκη να μάθει από δημοσιεύματα ότι στέκεται σε μία επικίνδυνη νησίδα, με την κίνηση γύρω του να είναι μανιασμένη, έντονη και εχθρική, από Αραβες, Ισραηλινούς και Αμερικανούς»,...
Η Τουρκία με την πλάτη στον τοίχο
ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Οπισθεν... ολοταχώς από τις ΗΠΑ στη Συρία
Με την αιφνιδιαστική ανακοίνωση του Λευκού Οίκου για την απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία, η υφήλιος άρχισε να διερωτάται ποια είναι τα πραγματικά κίνητρα του Ντόναλντ Τραμπ, καθώς ο...
Οπισθεν... ολοταχώς από τις ΗΠΑ στη Συρία
ΕΥΡΩΠΗ
Ο Ερντογάν βλέπει παντού «γκιουλενιστές»!
Κόντρα στην επίσημη πια γραμμή της Αγκυρας περί «δακτύλου» του Φετουλάχ Γκιουλέν στην εν ψυχρώ εκτέλεση του Ρώσου πρέσβη, τη Δευτέρα, την ευθύνη για τη δολοφονική επίθεση ανέλαβε χθες -με κείμενο στην...
Ο Ερντογάν βλέπει παντού «γκιουλενιστές»!
ΕΥΡΩΠΗ
Ο Ερντογάν παίζει τα ρέστα του
Σε μια -γεμάτη ρίσκο- προσπάθεια να αποκομίσει τα μέγιστα δυνατά οφέλη από την ασταθή κατάσταση στη Συρία, ο Τούρκος πρόεδρος προχωρά σε τριπλή δράση: και απελευθέρωση της στρατηγικής σημασίας Αλ Μπαμπ, και...
Ο Ερντογάν παίζει τα ρέστα του

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας