Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Δραπετεύουν, για να μην απελαθούν

Δραπετεύουν, για να μην απελαθούν

  • A-
  • A+

Ο Αϊμάν Αχμέτ και ο Γιουνίς Σατέχ έφτασαν στη Λέσβο από το Μαρόκο. Δεν γνωρίζουν τι θα γίνει, αλλά φοβούνται ότι, όχι μόνο θα τους απελάσουν στην Τουρκία, αλλά ότι από εκεί θα τους μεταφέρουν στο Μαρόκο.

Δεν είναι φίλοι, ούτε γνωρίστηκαν στο Κέντρο Κράτησης της Μόριας.

Γνωρίστηκαν στους δρόμους της Μυτιλήνης την περασμένη εβδομάδα και αφού απέδρασαν από το Κέντρο, ο ένας για δεύτερη φορά...

«Το Κέντρο της Μόριας έχει γίνει φυλακή. Κοιμούνται οι περισσότεροι έξω και το βράδυ παγώνουν. Ολοι μέρα την περνάνε με τσάι και ένα μπισκότο. Εχουμε σιχαθεί αυτά τα μπισκότα...», λένε.

Φύγανε όμως, όχι μόνο λόγω της «φυλακής», αλλά και γιατί είναι σίγουροι ότι σύντομα θα απελαθούν.

Μέχρι την απόδρασή τους από τη Μόρια είχαν υπογράψει «κάτι χαρτιά με ημερομηνία γέννησης και ονοματεπώνυμο. Δεν μάθαμε, αν μπορούμε να ζητήσουμε άσυλο», λένε στην «Εφ.Συν.».

Ο Γιούνις

Ο Γιούνις είναι 20 χρόνων και ήρθε στη Λέσβο στις 20 Μαρτίου. Οι γονείς του είναι χωρισμένοι:

«Εφυγα από μικρός από το σπίτι, δεν είχαμε λεφτά και μια κυρία με πήρε σπίτι της. Προσπάθησα να τελειώσω το σχολείο, αλλά ήταν πολύ δύσκολο. Δεν τα κατάφερα και έμπλεξα. Ηθελα να δουλέψω, αλλά όταν είσαι τόσο μικρός δεν μπορείς να σταθείς. Δεν με νοιάζει πού θα πάω, με νοιάζει να βρω μόνο μια δουλειά, κι αν τα καταφέρω να τελειώσω το σχολείο πρώτα».

Και προσθέτει:

«Πήγα στην Κωνσταντινούπολη, αλλά μετά μου έκλεψαν τα λεφτά και δεν μπορούσα να φύγω. Και μου έστειλαν ξανά και μπήκα στη βάρκα με άλλους 64, οι πιο πολλοί από τη Συρία. Δεν μπορούσα να μένω φυλακισμένος στη Μόρια. Κάθε μέρα μάλωναν οι Αφγανοί με τους Πακιστανούς, έδερναν ο ένας τον άλλο για το φαγητό».

Ο Αϊμάν

«Καταρχήν στο Μαρόκο δεν μπορείς να βρεις δουλειά, ειδικά αν είσαι φτωχός και ορφανός όπως εγώ, κανείς δεν ενδιαφέρεται για σένα. Μεγάλωσα στους δρόμους. Δούλευα για να πηγαίνω στο σχολείο. Από 10 χρόνων άρχισα να δουλεύω για να μπορώ να πηγαίνω σχολείο. Πουλούσα καθαριστικά, κάρτες sim, δούλεψα ως σερβιτόρος. Δεν είναι μια φτωχή χώρα το Μαρόκο, αλλά δεν υπάρχει καμία φροντίδα για τους φτωχούς. Μόνο οι πλούσιες οικογένειες επιβιώνουν. Κάθε άνθρωπος έχει τα όνειρά του και εκεί δεν μπορείς να τα ζήσεις, δεν υπάρχει καν αξιοπρεπής δουλειά», λέει στην «Εφ.Συν.» ο 31χρονος Αϊμάν.

Ο Αϊμάν για να ξεφύγει από τους δρόμους, επένδυσε με κάθε κόστος στη μόρφωσή του.

Σπούδασε Πληροφορική και Προγραμματισμό στο Μαρόκο και έμαθε τέσσερις γλώσσες: γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά και ουκρανικά. Εκτός από τα αραβικά, που είναι η μητρική του, μιλά και λίγα γερμανικά.

Στα 25 του χρόνια πήγε να σπουδάσει σε Πανεπιστήμιο της Ουκρανίας, προγραμματιστής στην αεροπορία:

«Εκεί ήταν πολύ όμορφα, αλλά έπρεπε να γυρίσω πίσω, όταν τελείωσε η φοιτητική βίζα.

»Πήρα τα διπλώματά μου στο Μαρόκο και μου είπαν ότι δεν υπάρχει αναγνώριση του πτυχίου της Ουκρανίας. Τότε αποφάσισα να φύγω. Εχουν περάσει μήνες, έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου. Δεν θέλω να καταστρέψω το μέλλον μου εκεί. Εστειλα πάνω από 100 βιογραφικά σε εταιρείες της χώρας μου. Η πρώτη ερώτηση που μου έκαναν, αφού με ήθελαν, ήταν ποια είναι η οικογένειά μου. Κι όταν απαντούσα ότι δεν έχω συγγενείς και δεν είμαι πλούσιος, μου έλεγαν θα με καλέσουν αργότερα. Με σκότωναν στο Μαρόκο κάθε μέρα, σκότωναν τα όνειρά μου».

Δούλευε μήνες, για να συγκεντρώσει τα 350 ευρώ για το εισιτήριο της αποχώρησης με αεροπλάνο, από το Μαρόκο στην Κωνσταντινούπολη:

«Μόλις έφτασα, πάλι δεν είχα πού να μείνω, αλλά παρακάλεσα πολύ και μου έδωσαν δουλειά. Και βρήκα για τρεις μήνες δουλειά ως σερβιτόρος, έμενα και σε ένα μικρό συμπαθητικό δωμάτιο, ίσα ίσα για να τα βγάζω πέρα και να βάζω στην άκρη. Εξάλλου έπρεπε να έχω τουλάχιστον 750 ευρώ, για να δώσω στους διακινητές και να περάσω από την Τουρκία στη Λέσβο».

Εφιάλτης στη βάρκα

Δεν θυμάται από ποια ακτή της Τουρκίας βρήκε βάρκα:

«Μας άφησαν οι διακινητές τρεις μέρες να περιμένουμε τη βάρκα, σε ένα δάσος. Ημασταν τρεις μέρες χωρίς φαγητό και νερό. Ωσπου ένα πρωινό του Γενάρη μπήκαμε στη βάρκα. Το ταξίδι ήταν πολύ άσχημο. Μας είδαν από την τουρκική ακτοφυλακή και μας είπαν να σταματήσουμε. Ηρθαν γύρω μας μεγάλες βάρκες, μας περικύκλωσαν και έκαναν μεγάλα κύματα. Θέλανε να μας πνίξουν! Τους ικέτευα να σταματήσουν. Ημασταν 60 άτομα σε μια βάρκα και πνιγόμασταν. Βυθίστηκε η βάρκα. Ολοι φωνάζαμε και τα κύματα έρχονταν πάνω μας, πέντε άνθρωποι πέθαναν. Και παιδιά μαζί».

Το δίωρο αυτό ταξίδι έχει γίνει ο εφιάλτης του:

«Είδα ένα μωρό ούτε ενός έτους να πνίγεται. Γιατί το έκαναν αυτό οι Τούρκοι λιμενικοί; Κολυμπούσα δύο ώρες, νόμιζα ότι θα πνιγόμουν από λεπτό σε λεπτό από την κούραση, έβλεπα το μωρό να βυθίζεται στη θάλασσα και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα! Πήγαινα προς το μέρος του και δεν προλάβαινα, πέθαινα στην κούραση και το μωρό χανόταν από τα μάτια μου. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα...».

Και τελικά εκείνος τα κατάφερε:

«Ευτυχώς, όταν φτάσαμε σε μια ακτή της Λέσβου, ούτε που θυμάμαι πού ήταν, μας έβγαλαν Ελληνες λιμενικοί. Μας έδωσαν κουβέρτες και ρούχα. Μετά μας πήγαν στη Μόρια. Σχεδόν τρεις μήνες έμεινα εκεί. Περίμενα τα χαρτιά μου να φύγω και δεν μπορούσα. Είχα ξεμείνει από λεφτά και δεν ήξερα τι να κάνω. Γνώρισα μια κοπέλα από τη Γερμανία, είναι σαν αδερφή μου, μου έδωσε χρήματα για να μπορέσω να φύγω. Αλλά είμαι πια εγκλωβισμένος. Θα με απελάσουν και θα πάω πίσω εκεί που με σκοτώνουν κάθε μέρα. Χωρίς δουλειά, χωρίς σπίτι, χωρίς ποτέ να μπορέσω να κάνω οικογένεια».

Πριν από λίγες μέρες δραπέτευσε από τη Μόρια:

«Προσπάθησα να φύγω με το πλοίο της γραμμής με πλαστά έγγραφα. Εδωσα 70 ευρώ για τα χαρτιά αυτά και άλλα 45 ευρώ, για να πάρω εισιτήριο για το πλοίο. Προσπάθησα αρκετές φορές να φύγω με το πλοίο. Την πρώτη φορά, μέσα στο καράβι με έπιασε η αστυνομία, Ελληνες και ξένοι αστυνομικοί.

»Ενας μου είπε ότι είναι Αμερικανός, όταν του είχα απαντήσει προηγουμένως ότι είμαι από το Μαρόκο. Και ένας Ελληνας αστυνόμος μου φώναζε: “Τι κάνεις εδώ; Δεν είναι η χώρα σου εδώ! Πουτάνας γιε”. Και με έσπασαν στο ξύλο. Γιατί; Δεν είμαι άνθρωπος; Γιατί μου το έκαναν αυτό; Τους έλεγα ότι διψάω και με έδερναν πιο πολύ. Μετά με πήγαν πίσω στη Μόρια».

Και καταλήγει: «Ελπίζω όλες οι κυβερνήσεις του κόσμου να νοιαστούν και για μας τους φτωχούς. Γιατί δεν μας σέβονται και μας φέρονται σαν ζώα;».

 

ΕΥΡΩΠΗ
Δουλεμπορική μαφία, με 2.000 δολάρια το κεφάλι
Μια «πραγματική δουλεμπορική μαφία» λυμαίνεται το ταξίδι των προσφύγων και των μεταναστών από τα τουρκικά παράλια προς τη Λέσβο, που δέχεται το μεγαλύτερο κύμα. Και είναι καλά οργανωμένο, με αρχηγούς,...
Δουλεμπορική μαφία, με 2.000 δολάρια το κεφάλι
ΕΥΡΩΠΗ
Η Ευρώπη πρέπει να επιτρέψει την είσοδο των μεταναστών
Η Ευρώπη χρειάζεται τους μετανάστες. Ο ενεργός πληθυσμός της μειώνεται και ο αριθμός των συνταξιούχων που οι εργαζόμενοι πρέπει να συντηρούν φτάνει στα ύψη. Νέοι, σκληρά εργαζόμενοι και φορολογούμενοι...
Η Ευρώπη πρέπει να επιτρέψει την είσοδο των μεταναστών
ΕΥΡΩΠΗ
Μαύρη επέτειος για το προσφυγικό «ντιλ» Ε.Ε. - Τουρκίας
Σκληρές ανακοινώσεις για τη «μαύρη επέτειο» των τριών χρόνων από την εφαρμογή της συμφωνίας Ε.Ε. - Τουρκίας στην Ελλάδα εξέδωσαν χθες οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα και η Διεθνής Αμνηστία.
Μαύρη επέτειος για το προσφυγικό «ντιλ» Ε.Ε. - Τουρκίας
ΕΥΡΩΠΗ
Πώς η Τουρκία... βαφτίστηκε από την Ε.Ε. «ασφαλής τρίτη χώρα» για τους πρόσφυγες
Τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2016, προσωπικό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Ασυλο (EASO) έκανε έρευνα για τη συγκρότηση αναφοράς σχετικά...
Πώς η Τουρκία... βαφτίστηκε από την Ε.Ε. «ασφαλής τρίτη χώρα» για τους πρόσφυγες
ΕΥΡΩΠΗ
Η Μέρκελ είχε εκνευρίσει τον Τουσκ για το προσφυγικό
Ντοκιμαντέρ του BBC αναφέρεται στον εκνευρισμό του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τις ενέργειες της καγκελαρίου Μέρκελ στο θέμα του προσφυγικού και τις σχετικές συνομιλίες που είχε το 2016 με την...
Η Μέρκελ είχε εκνευρίσει τον Τουσκ για το προσφυγικό
ΕΥΡΩΠΗ
Περίεργο δυστύχημα με 22 νεκρούς και στην Τουρκία
Πολύνεκρο τροχαίο δυστύχημα με θύματα πρόσφυγες και μετανάστες σημειώθηκε χθες και στη δυτική Τουρκία. Οπως μετέδωσαν ΜΜΕ της γείτονος, τουλάχιστον 22 άνθρωποι -ανάμεσά τους δύο μωρά, δύο παιδιά και μία...
Περίεργο δυστύχημα με 22 νεκρούς και στην Τουρκία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας