Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Το στοίχημά μας είναι για μια κοινωνική Ευρώπη»

«Αρκεί να αλλάξουν τρεις, τέσσερις χώρες για να ανοίξουν έναν διαφορετικό δρόμο στην Ευρώπη» δηλώνει στην «Εφ.Συν.» η επικεφαλής των ευρωβουλευτών του Podemos

«Το στοίχημά μας είναι για μια κοινωνική Ευρώπη»

  • A-
  • A+

Aν και μόλις 23 χρόνων, η Ισπανίδα Τάνια Γκονθάλες Πένιας έχει φτάσει ήδη πολύ μακριά. Πριν από δύο χρόνια ήταν ανάμεσα στους πέντε ευρωβουλευτές που εξέλεξε το νεοσύστατο τότε Podemos, ενώ από το περασμένο φθινόπωρο έγινε επικεφαλής της ομάδας των ευρωβουλευτών του κόμματός της, αντικαθιστώντας τον Πάμπλο Ιγκλέσιας, ο οποίος άφησε την Ευρωβουλή για να αφοσιωθεί στην εγχώρια πολιτική.

Την Τάνια Γκονθάλεθ τη συναντήσαμε στην Αθήνα στο πρόσφατο συνέδριο της ευρωπαϊκής Αριστεράς «Συμμαχία ενάντια στη λιτότητα, για τη δημοκρατία στην Ευρώπη».

Έχουν περάσει σχεδόν τέσσερις μήνες από τις εκλογές στην πατρίδα της και κυβέρνηση δεν λέει να σχηματιστεί ακόμα. Λογικό, η κουβέντα να ξεκινήσει με την ερώτηση «κυβέρνηση συνεργασίας ή νέες εκλογές»;

«Κυβέρνηση έχουμε, η οποία μάλιστα δεν υπόκειται σε κανένα λαϊκό έλεγχο», απαντά η συνομιλήτριά μας.

«Το Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ) του Μαριάνο Ραχόι συνεχίζει να κυβερνά. Εμείς όμως θέλουμε να προκύψει μια διαφορετική κυβέρνηση για να βάλει τέλος σε όλες τις πολιτικές που επέφεραν συνθήκες τεράστιας ανισότητας και φτώχειας στην Ισπανία. Είμαστε το μόνο κόμμα που βγήκε από την πρώτη στιγμή και προσέφερε τη βοήθειά του στον σοσιαλιστή Πέδρο Σάντσεθ για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης υπέρ της αλλαγής. Η βούλησή μας παραμένει η ίδια».

⚫ Πώς ερμηνεύετε τη στροφή του Πέδρο Σάντσεθ προς το κεντροδεξιό Ciudadanos, εκεί που τα πράγματα έδειχναν ότι θα μπορούσε να καταλήξει σε συμφωνία με το Podemos;

To ζήτημα είναι αυτό που είπε ο Ελληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας (σ.σ.: επίσημα, από την πλευρά του Μαξίμου, αυτή η δήλωση δεν έγινε ποτέ. Βλέπε ρεπορτάζ «Κυβέρνηση... Τσίπρα και στην Ισπανία;», 22/03/2016): «Απομακρύνσου από το Ciudadanos και κοίτα προς τη μεριά του Podemos».

Πιστεύω ειλικρινά ότι το σοσιαλιστικό κόμμα διάλεξε λάθος, γιατί επέλεξε έναν σύμμαχο που θέλει να συνεχίσει τις ίδιες πολιτικές. Το πρόγραμμα που παρουσίασαν το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE) και το Ciudadanos είναι μια συνέχεια όσων εφαρμόστηκαν στην Ισπανία τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Δεν προβλέπει την ανατροπή της εργασιακής μεταρρύθμισης του Ραχόι ούτε την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας και παιδείας και την αποκατάσταση των πολιτικών ελευθεριών και των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Το πρόγραμμα αυτό δεν απηχεί τη βούληση του ισπανικού λαού έτσι όπως εκφράστηκε στην κάλπη.

⚫ Αν η Ισπανία πάει σε νέες εκλογές, αυτό δεν εμπεριέχει ένα ρίσκο για όλους;

Εμείς δεν πιστεύουμε ότι το να ξαναγίνουν εκλογές είναι κάτι θετικό. Επίσης, κανείς δεν εγγυάται ότι οι νέες εκλογές θα δώσουν ένα πιο στιβαρό άθροισμα ψήφων από το σημερινό.

Γι’ αυτό και λέμε ότι το καλύτερο είναι να συνεννοηθούμε εδώ και τώρα για να σχηματίσουμε κυβέρνηση. Εξάλλου, η λαϊκή βούληση ήταν πολύ ξεκάθαρη και παρ’ όλο που έγινε διασπορά ψήφων ανάμεσα σε διάφορες πολιτικές δυνάμεις, γεγονός είναι ότι το πολιτικό σκηνικό άλλαξε κατά πολύ, ο δικομματισμός δέχτηκε μεγάλο πλήγμα και πιστεύουμε με βεβαιότητα ότι η πλειοψηφία τάχθηκε υπέρ της αλλαγής.

⚫ Εδώ ωστόσο, υπάρχει μια αντίφαση. Από τη μία είδαμε σίγουρα αλλαγή του πολιτικού σκηνικού κι ενίσχυση των αριστερών δυνάμεων, από την άλλη όμως το ΡΡ, παρ’ όλο που έχασε πολλές ψήφους, ήταν πάλι το πρώτο κόμμα.

Είναι διάφοροι οι παράγοντες που πρέπει να αναλύσουμε. Το Λαϊκό Κόμμα πέτυχε το χειρότερο αποτέλεσμα στην κάλπη, τουλάχιστον από τότε που κυβέρνησε για πρώτη φορά (το 1996). Επίσης, θα πρέπει να εξετάσουμε το προφίλ των ψηφοφόρων του. Το ΡΡ το ψήφισαν πολλοί ηλικιωμένοι, οι οποίοι ίσως είναι πιο συντηρητικοί και διστακτικοί απέναντι στην αλλαγή.

Υστερα, έχει σημασία η γεωγραφική κατανομή της ψήφου. Οι ψήφοι του ΡΡ δεν προέρχονται από τα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά κυρίως από αγροτικές περιοχές. Τέλος, το εκλογικό μας σύστημα ευνοεί τις πλειοψηφικές αυτή τη στιγμή δυνάμεις. Η κοινή λογική θα έλεγε ότι με τόσα σκάνδαλα που έχουν αμαυρώσει το ΡΡ και με την καταστροφική του διαχείριση, η πτώση του θα ήταν ακόμα μεγαλύτερη.

Από την άλλη βέβαια, είναι αλήθεια ότι αυτά τα πράγματα αλλάζουν λίγο-λίγο, όχι από τη μια μέρα στην άλλη.

Ας έρθουμε λίγο στην Ελλάδα: πέρυσι το καλοκαίρι, ο Αλέξης Τσίπρας αναγκάστηκε να υποκύψει στις πιέσεις των δανειστών υιοθετώντας μια σκληρή συμφωνία. Πώς βλέπετε αυτή την κίνησή του από την Ισπανία κι από το Podemos; Θα έπρεπε ή θα μπορούσε κατά τη γνώμη σας να κάνει κάτι διαφορετικό;

Μου φαίνεται λάθος να μεταθέτουμε την ευθύνη γι’ αυτό το μνημόνιο στην ελληνική κυβέρνηση. Το Eurogroup και η τρόικα ουσιαστικά έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο του Τσίπρα για να το δεχτεί. Του το επέβαλαν. Κι αυτή η επιβολή ήταν προϊόν του συσχετισμού των δυνάμεων στην Ευρώπη. Η ελληνική κυβέρνηση ήταν μόνη της εκείνη την εποχή.

Παρ’ όλο που ύψωσε το ανάστημά της και μέχρι την τελευταία στιγμή υπερασπίστηκε τα συμφέροντα του λαού της, έφτασε μια στιγμή κατά την οποία εξαναγκάστηκε να υπογράψει μια σειρά από πολιτικές με τις οποίες εμείς δεν συμφωνούμε και πιστεύουμε πως ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ συμφωνεί.

Αντικειμενικά, ήταν πολύ δύσκολο να κάνει κάτι άλλο, γιατί με τις εναλλακτικές που του παρουσιάζονταν, μια μη συντεταγμένη έξοδος από το ευρώ ή την Ε.Ε., οι συνέπειες για τον ελληνικό λαό θα ήταν ακόμα πιο σοβαρές.

Επειτα, σε μια άσκηση δημοκρατίας που πιστεύω ότι είναι άξια θαυμασμού, οι Ελληνες πολίτες ενέκριναν εκείνη την απόφαση. Κατάλαβαν ότι ο Τσίπρας πάλεψε, αλλά παραδόθηκε γιατί ο συσχετισμός των δυνάμεων αυτή τη στιγμή στραγγαλίζει τους πολίτες της Ευρώπης με πολιτικές λιτότητας.

Πιστεύουμε ότι είναι δυνατό να αλλάξουμε αυτό τον συσχετισμό, οπότε, έχει σημασία το τι θα γίνει στην Ισπανία, τι συμβαίνει στην Πορτογαλία, όπως έχουν σημασία και όλα αυτά τα πολιτικά κινήματα ανά την Ευρώπη τα οποία δεν είχαμε δει για χρόνια.

Αυτό περί αλλαγής στην Ευρωπαϊκή Ενωση από μέσα, ήταν ένα από τα συνθήματα του ΣΥΡΙΖΑ και των κομμάτων της ευρωπαϊκής Αριστεράς. Με δεδομένη όμως τη σημερινή πραγματικότητα στην Ε.Ε., είναι ρεαλιστική αυτή η προσδοκία;

Ολο αυτό είναι δύσκολο. Αλλά ούτε και είναι ρεαλιστική η σκέψη ότι μια χώρα μόνη της, φτωχοποιημένη και χρεοκοπημένη, μπορεί να τα βάλει με την Ευρώπη και να σταθεί όρθια. Βλέπουμε όμως ότι υπάρχουν πολιτικά κινήματα σε διάφορες χώρες τα οποία μπορούν να προωθήσουν την αλλαγή.

Το στοίχημα για μια προοδευτική Ευρώπη έχει να κάνει τόσο με τη δομή της Ε.Ε. όσο και με τις πολιτικές που έχουν αναπτυχθεί σ’ αυτήν. Εμείς υποστηρίζουμε δημοκρατικές αλλαγές στη δομή της Ε.Ε., αλλά το πρωτεύον είναι οι ίδιες οι πολιτικές - να βρεθούν στο επίκεντρο της πολιτικής οι πολίτες και όχι οι προνομιούχοι.

Με αυτή την ίδια τη σημερινή Ε.Ε. θα μπορούσαμε να κάνουμε πάρα πολλά πράγματα και να προχωρήσουμε σε ένα κοινωνικό ευρωπαϊκό σχέδιο. Επομένως, το σημαντικό είναι να γίνουν αλλαγές σε περισσότερες χώρες. Ούτε χρειάζεται να αλλάξουν οι μισές χώρες.

Αρκεί να βρεθούν δυο, τρεις, τέσσερις, πέντε χώρες που θα ακολουθήσουν ένα διαφορετικό πολιτικό και κοινωνικό μοντέλο για να ανοίξουμε αυτό τον διαφορετικό δρόμο στην Ευρώπη.

Υστερα από ένα χρόνο κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και με όλα όσα έχουν μεσολαβήσει, πιστεύετε ότι εξακολουθεί να αποτελεί πρότυπο για την Αριστερά στην Ισπανία αλλά και γενικότερα στην Ευρώπη;

Πιστεύω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα σύμβολο ανυπακοής απέναντι σε έναν ευρωπαϊκό σχεδιασμό υπέρ των ισχυρών και σημείο αναφοράς στον αγώνα για μια κοινωνική Ευρώπη. Η κυβέρνηση Τσίπρα βρέθηκε αντιμέτωπη με πάρα πολλές δυσκολίες. Αυτή είναι μια πραγματικότητα που δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί. Εμείς όμως συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι μια αλλαγή στην Ισπανία σίγουρα θα βοηθούσε τα πράγματα και στην Ελλάδα.

Αν συμμαχούσαμε διάφορες χώρες, θα ήταν πιο εύκολο να προωθήσουμε αυτές τις πολιτικές που θέλουμε τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα όσο και το Podemos στην Ισπανία.

Τη συμφωνία της Ε.Ε. με την Τουρκία πώς την κρίνετε; Είναι μια συμφωνία που σέβεται τις ευρωπαϊκές αξίες, έτσι όπως τις ξέραμε τουλάχιστον;

Οχι. Εμείς είμαστε κάθετα αντίθετοι με αυτή τη συμφωνία. Αποδεικνύει ότι η Ευρώπη επέδειξε μεγαλύτερη βιασύνη στη λήψη μέτρων για την αποπομπή των προσφύγων αντί για την ένταξή τους και για την εγγύηση του δικαιώματος στο άσυλο. Επιπλέον, δεν προτείνει καμία λύση.

Το πρόβλημα θα συνεχίσει να υπάρχει και η Ευρώπη δεν μπορεί να αποστρέφει το βλέμμα, να οχυρώνει όλο και περισσότερο τα σύνορά της αντί να καταστρώσει σχέδια υποδοχής.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν δομές έτοιμες να υποδεχτούν χιλιάδες πρόσφυγες. Δεν δίνουν όμως τη δυνατότητα σε αυτό το δίκτυο να λειτουργήσει και να απορροφήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους.

Αν μάλιστα πιάσουμε τα νούμερα που ξοδεύει η Ευρώπη για να κλείνει τα σύνορά της και να απελαύνει μετανάστες, σε σύγκριση με αυτά που ξοδεύει για την ανθρωπιστική βοήθεια, τότε μιλάμε για σκάνδαλο: 700 εκατομμύρια για ανθρωπιστική βοήθεια και 11 δισ. για απέλαση μεταναστών και ενίσχυση συνόρων.

Αν αλλάξουμε προτεραιότητες και επενδύσουμε περισσότερα στην ανθρωπιστική βοήθεια, στους μηχανισμούς ένταξης, στην ενίσχυση του κράτους πρόνοιας, πράγματα απαραίτητα για τη στήριξη όλων αυτών των προσφύγων, αν πάψουμε να ξοδεύουμε λεφτά σε λάθος πράγματα, τότε ίσως καταφέρουμε να διαχειριστούμε αυτή την κρίση με έναν ανθρώπινα αποδεκτό τρόπο.

Οχι με αυτό που συμβαίνει τώρα, το οποίο αποτελεί παραβίαση του διεθνούς δικαίου και των υποχρεώσεων που έχει η Ε.Ε. σε επίπεδο ανθρωπιστικής βοήθειας και παροχής ασύλου.

Πάντως, σε ό,τι αφορά ειδικά την Ισπανία, βλέπουμε άλλη ανταπόκριση στο προσφυγικό από την τοπική αυτοδιοίκηση (όπως τους δήμους που υπέστειλαν τη σημαία της Ε.Ε.) και άλλη από την πλευρά της κυβέρνησης...

Η μεταβατική κυβέρνηση δεν ακολουθεί μια ανεκτή, έστω, σε ανθρώπινο επίπεδο πολιτική σ’ αυτό το ζήτημα. Εχουμε κέντρα υποδοχής, σε πόλεις όπως η Μαδρίτη και η Βαρκελώνη, έτοιμα να στεγάσουν τους πρόσφυγες. Το πρόβλημα όμως είναι ότι αυτοί δεν φτάνουν στην Ισπανία. Η ισπανική κυβέρνηση δεσμεύτηκε να υποδεχτεί 17.000 πρόσφυγες κι έχει πάρει μόνο 18 άτομα! Είναι ντροπή αυτό το νούμερο.

Οπως έλεγα, υπάρχει προσφορά εκ μέρους περιφερειακών κυβερνήσεων και δήμων για υποδοχή προσφύγων. Δεν μπορεί όμως να προχωρήσει γιατί δεν υπάρχει ο μηχανισμός που θα επιτρέπει σε αυτούς τους ανθρώπους να πάνε νόμιμα και με ασφάλεια στην Ισπανία.

Επομένως, η βούληση απουσιάζει. Αυτό είναι το πρώτο που πρέπει να αλλάξουμε για να διαχειριστούμε την προσφυγική κρίση.

 

ΕΥΡΩΠΗ
Το... ακροδεξιό παρασκήνιο πίσω από το «λουκέτο» στο Indymedia
Μία εβδομάδα μετά το κλείσιμο του Linksunten, της μιας από τις δύο γερμανικές πλατφόρμες του Indymedia, δεν έχει ακόμη ξεκαθαριστεί εάν η απόφαση διακοπής της λειτουργίας που ανακοίνωσε ο υπουργός Εσωτερικών...
Το... ακροδεξιό παρασκήνιο πίσω από το «λουκέτο» στο Indymedia
ΕΥΡΩΠΗ
«Λευκή περιστερά» για τα μαύρα ταμεία
«Δεν ξέρω, δεν θυμάμαι, δεν είδα, δεν άκουσα». O Mαριάνο Ραχόι, ο πρώτος εν ενεργεία πρωθυπουργός στα ισπανικά χρονικά που κατέθεσε χθες ως μάρτυρας σε δικαστήριο, «δεν γνώριζε» το παραμικρό για ένα από τα...
«Λευκή περιστερά» για τα μαύρα ταμεία
ΕΥΡΩΠΗ
Η εκδίκηση είναι ένα...κόμμα που τρώγεται κρύο
«Η επανάσταση της βάσης», «Νίκη κατά των ελίτ», «Λάζαρος», «Σαν τον Φοίνικα που αναγεννήθηκε από τις στάχτες του»... Με τέτοια σχόλια υποδέχτηκε ο ισπανικός Τύπος τη νίκη (για δεύτερη φορά μετά την πρώτη του...
Η εκδίκηση είναι ένα...κόμμα που τρώγεται κρύο
ΕΥΡΩΠΗ
Χαίρονται οι Ισπανοί Σοσιαλιστές: κέρδισαν το... λαχείο
Χαρά στο στρατόπεδο των Σοσιαλιστών στην Ισπανία, παρά τις συνεχόμενες ήττες στις εκλογές. Αιτία, εργαζόμενοι του κόμματος κέρδισαν μερίδιο από το μεγάλο λαχείο «El Gordo», που φέτος μοιράζει 2,31 δισ. ευρώ....
Χαίρονται οι Ισπανοί Σοσιαλιστές: κέρδισαν το... λαχείο
ΕΥΡΩΠΗ
Ο άνθρωπος που μας έδειξε μια άλλη Σοσιαλδημοκρατία
Καθώς τα σύγχρονα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης δοκιμάζονται μπροστά στην επέλαση της λιτότητας, η κληρονομιά που άφησε πίσω του ο Μπρούνο Κράισκι φαντάζει πιο επίκαιρη από ποτέ: Στα δεκατρία χρόνια...
Ο άνθρωπος που μας έδειξε μια άλλη Σοσιαλδημοκρατία
ΕΥΡΩΠΗ
Ο ορισμός του ξεπουλήματος
Ενα από τα πιο θλιβερά κεφάλαια της οικοδομικής φούσκας και της οικονομικής κρίσης της Ισπανίας φτάνει στο πιο παράλογο τέλος του, αφότου κινεζική επενδυτική εταιρεία πλειοδότησε με 10.000 ευρώ, για να...
Ο ορισμός του ξεπουλήματος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας