Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η νίκη του Πέδρο Σάντσεθ καθησυχάζει τους... εργοδότες
AP Photo/Bernat Armangue
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η νίκη του Πέδρο Σάντσεθ καθησυχάζει τους... εργοδότες

  • A-
  • A+
Ο Σάντσεθ στους προηγούμενους 10 μήνες της διακυβέρνησής του δεν επέφερε καμία αλλαγή στη νομοθεσία για τη Δημόσια Τάξη και Ασφάλεια του Ραχόι, τον διαβόητο «νόμο φίμωτρο» τον οποίο δεν ακύρωσε ή τροποποίησε. Επιπλέον, παρά τις υποσχέσεις του, δεν υπήρξε η παραμικρή τροποποίηση στον ποινικό κώδικα, ιδίως σε ό,τι αφορά τις ποινές για προσβολή της μοναρχίας ή των κρατικών συμβόλων.

Εάν κάτι προξενεί εντύπωση μετά την επικράτηση των Σοσιαλιστών του Πέδρο Σάντσεθ στις εκλογές της 28ης Απριλίου στην Ισπανία είναι η ευμενής, έως υπερθετικά ευτυχής, στάση των χρηματοοικονομικών και επιχειρηματικών κύκλων στη χώρα απέναντι στο εκλογικό αποτέλεσμα που έφερε πρώτο κόμμα το PSOE.

Ακόμη και εάν δεν υλοποιηθεί ο ενδόμυχος πόθος τους για μία ισχυρή κυβέρνηση συμμαχίας του PSOE με τους Ciudadanos, οι ισχυροί οικονομικοί κύκλοι της χώρας δεν φαίνεται ν’ ανησυχούν για το ενδεχόμενο να σχηματίσει ο Σάντσεθ, όπως το ποθεί διακαώς ο ίδιος, μία κυβέρνηση μειοψηφίας που θα στηρίζεται σε κατά περίπτωση κοινοβουλευτικές συμμαχίες.

Ομως πού στηρίζεται τούτη η θετική στάση της εργοδοσίας, γιατί οι επιχειρηματίες εφησυχάζουν την ίδια στιγμή που η νίκη του Σάντσεθ προσλαμβάνεται σε όλη τη χώρα ως μία επιτυχία της Αριστεράς;

Ηδη και παλαιότερα από τούτο το βήμα είχαμε αναφερθεί στο εάν η πολιτική που εφαρμόζει ο Σάντσεθ είναι πραγματικά σε βάθος προοδευτική ή απλώς προσθέτει ένα αριστερό επίχρισμα σε προϋπάρχουσες κυβερνητικές αποφάσεις. Η αλήθεια είναι πως ο Σάντσεθ σε βασικά θέματα δημοσιονομικής και φορολογικής πολιτικής δεν τόλμησε βαθιές τομές, πέρα από την πολυδιαφημισμένη αύξηση του κατώτατου μισθού. Ενός μέτρου που, σε συνθήκες μίας εκτεταμένης εφαρμογής του μοντέλου των ευέλικτων μορφών εργασίας, της part-time απασχόλησης των νέων και της ευκαιριακής δουλειάς στον τουρισμό κ.λπ., του Uber, των ανασφάλιστων ντελιβεράδων, βρίσκει περιορισμένη και μη εξασφαλισμένη εφαρμογή.

Και υπάρχει η τάση να αγνοείται το γεγονός ότι η (απορ)ρύθμιση της αγοράς εργασίας εισήχθη από τον σοσιαλιστή προκάτοχό του, Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο, κι όχι από τον δεξιό Μαριάνο Ραχόι που απλώς την τήρησε ευλαβικά.

Επιπλέον ο Σάντσεθ δεν προέβη, όσο κυβέρνησε, στην παραμικρή μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων ή στην αποκατάσταση των εργατικών δικαιωμάτων -όπως είχε υποσχεθεί αναλαμβάνοντας την πρωθυπουργία στην προηγούμενη θητεία του.

Ο Σάντσεθ δεν ακούμπησε εξίσου το φλέγον ζήτημα της διαχείρισης από ιδιώτες των δημόσιων νοσοκομείων, που διαβρώνει όλο και περισσότερο το σύστημα υγείας, ενώ εκκρεμής παραμένει ακόμη και η νομοθεσία για τις συντάξεις ή την προστασία της κοινωνικής κατοικίας και των ενοικίων που σε συνδυασμό με τη ραγδαία επέκταση του Airbnb έχει δημιουργήσει ένα ασύλληπτο κοινωνικό πρόβλημα ιδίως στα μεγάλα κέντρα, πολλαπλασιάζοντας τις εξώσεις και τις κατασχέσεις από τις τράπεζες.

Επιπλέον ο Σάντσεθ δεν τόλμησε αρκετές τομές που ζητούσε και εξακολουθεί να απαιτεί η κοινωνία. Η σχέση του κράτους με τη μοναρχία, το θέμα των εκκλησιαστικών ιδρυμάτων και της εκπαίδευσης -που όπως τονίζουν χαρακτηριστικά στην Ισπανία «τα έσοδά της ιδιωτικοποιούνται και τα έξοδά της κρατικοποιούνται»-, η στάση του απέναντι στο Καταλανικό και στις λοιπές εθνότητες, η σαφής δέσμευσή του για την ιστορική μνήμη και την αποκάθαρση από το φρανκικό παρελθόν, με την απόδοση δικαιοσύνης κατά υπευθύνων -ο γνωστός βασανιστής Billy el Niño εξακολουθεί να κρατά τα μετάλλια που του απονεμήθηκαν- και την αποκατάσταση των θυμάτων είναι μόνον κάποια από τα θέματα που έχει αφήσει εκκρεμή ο Σάντσεθ.

Ακόμη και η θέση του για τον πολιτισμό, όπου τάσσεται υπέρ των χορηγιών -κι όχι των κρατικών επενδύσεων/επιχορηγήσεων- που σε πολλούς τομείς, όπως τα εικαστικά, ο κινηματογράφος, ευνοεί την επικράτηση των εμπορικών και κερδοφόρων μορφών «διασκέδασης» και «κατανάλωσης της κουλτούρας», όχι της δημιουργίας, και φυσικά συμβάλλει στη φοροδιαφυγή, μέσω των σχετικών απαλλαγών, ή στο ξέπλυμα χρήματος μέσω της αδασμολόγητης τέχνης, τα έργα της οποίας δεν μπορούν να εκτιμηθούν ποσοτικά.

Ο Σάντσεθ στους προηγούμενους 10 μήνες της διακυβέρνησής του δεν επέφερε καμία αλλαγή στη νομοθεσία για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια του Ραχόι, τον διαβόητο «νόμο-φίμωτρο» τον οποίο δεν ακύρωσε ή τροποποίησε.

Επιπλέον, παρά τις υποσχέσεις του, δεν υπήρξε η παραμικρή τροποποίηση στον Ποινικό Κώδικα, ιδίως σε ό,τι αφορά τις ποινές για προσβολή της μοναρχίας ή των κρατικών συμβόλων. Φυσικά δεν παρενέβη στην παρωδία της δίκης των Καταλανών ηγετών (πέντε εκ των οποίων είναι πλέον βουλευτές, δημιουργώντας μία πρωτόφαντη κατάσταση στα κοινοβουλευτικά πράγματα της Ισπανίας).

Δεν θα πρέπει να λησμονούμε πως η νίκη του Σάντσεθ και η ανάκτηση κάποιου ποσοστού από τη δύναμή του δεν οφείλεται αποκλειστικά στην ουσιαστική αναγνώριση από τους ψηφοφόρους των πολιτικών πεπραγμένων του. Μόλις τον Δεκέμβριο το PSOE αποδοκιμάστηκε στο προπύργιό του, την Ανδαλουσία. Ισως εάν δεν μεσολαβούσε το σοκ της ανόδου του ακροδεξιού Vox, που άλλαξε την ατζέντα της Δεξιάς, αλλά και των Καταλανών, εάν δεν ηχούσε το σάλπισμα της εγρήγορσης κι εάν δεν αφυπνίζονταν και πάλι τα ρεπουμπλικανικά αντανακλαστικά πολλών απογοητευμένων, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποια θα ήταν η τύχη του Σάντσεθ. Βλέπετε, το μορμολύκειο της Ακροδεξιάς πάντοτε λειτουργεί ως αντίπαλον δέος απέναντι σε κάθε προοδευτικό άνοιγμα - τούτο αποτελεί μία αδιαμφισβήτητη ιστορική πραγματικότητα.

Ο φόβος για μία ολίσθηση της κοινωνίας σε πιο ακραίες και φανατικές θέσεις εάν θιγεί κάποιο από τα «ιδεολογικά ερείσματα» της παραδοσιακής θέσμισής της, π.χ. η μοναρχία ή η Εκκλησία ή και ο φρανκισμός στην Ισπανία, εξαναγκάζει πάντοτε τα μετριοπαθή σοσιαλιστικά κόμματα να αναδιπλωθούν σε πιο συμβατικές λύσεις εξισορρόπησης, που όμως δεν επιλύουν, αλλά απλώς εκτονώνουν τα προβλήματα.

Οπως συνέβη και με το Καταλανικό: ακόμη κι οι ίδιοι οι αυτονομιστές αναγκάστηκαν ενώπιον της παρουσίας του ακροδεξιού Vox να στηρίξουν τους μετριοπαθείς Σοσιαλιστές, αντί τους πιο θετικούς στην ενισχυμένη αυτονομία τους Podemos, πεπεισμένοι πως μία ακραία σύγκρουση με τους ριζοσπαστικοποιημένους δεξιούς θα επισύρει την πιο αυστηρή εφαρμογή του ελευθεριοκτόνου Αρθρου 155 του Συντάγματος.

Ο Σάντσεθ πάνω απ’ όλα εμπνέει εμπιστοσύνη, γιατί όπως φαίνεται δεν θέλει να στηριχτεί στους Podemos. Απομακρύνεται έτσι μία πηγή ανησυχίας για κάποια πιθανή ανατροπή του υπάρχοντος δημοσιονομικού, φορολογικού και εργασιακού status quo, που βρίσκει σύμφωνους τους εργοδότες και την Ε.Ε.

Ας αναλογιστούμε πως η Ισπανία, παραμονή των ευρωεκλογών, είναι η μόνη χώρα που δεν έχει ψηφισμένο προϋπολογισμό, τον οποίο θα πρέπει να εγκρίνουν κι οι Βρυξέλλες.

Με γνώμονα τη μεταβολή που θα υπάρξει στο Ευρωκοινοβούλιο έπειτα από τις εκλογές της 26ης Μαΐου, τη χρονοβόρα διαδικασία μετά τις 12 Ιουνίου, που θα απαιτηθεί για τον σχηματισμό κυβέρνησης στην Ισπανία, η πιθανότητα ο Σάντσεθ να εφαρμόσει μία προοδευτική ατζέντα μάλλον θα αργήσει.

*Δημοσιογράφος, δρ Φιλοσοφίας / Γλωσσολογίας

ΕΥΡΩΠΗ
Οριστική απόφαση για την εκταφή του Φράνκο από το Ανώτατο Δικαστήριο
Έως τις 25 Οκτωβρίου θα γίνει η εκταφή του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο από το μνημείο της Κοιλάδας των Πεσόντων μετά και την τρίτη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου που απέρριψε την προσφυγή της οικογένειάς του....
Οριστική απόφαση για την εκταφή του Φράνκο από το Ανώτατο Δικαστήριο
ΕΥΡΩΠΗ
Άρχισε η «μάχη» των προεκλογικών υποσχέσεων στην Ισπανία 
Αυξήσεις στις συντάξεις υποσχέθηκε ενόψει των εκλογών της 10ης Νοεμβρίου ο Πέδρο Σάντσεθ με τους Σοσιαλιστές να φαντάζουν ως το φαβορί για να καταλάβουν την πρώτη θέση στη μάχη της κάλπης.
Άρχισε η «μάχη» των προεκλογικών υποσχέσεων στην Ισπανία 
ΕΥΡΩΠΗ
Με θυμό προς τις κάλπες οι Ισπανοί
Η αποτυχία σχηματισμού κυβέρνησης έχει απογοητεύσει τους οπαδούς των Σοσιαλιστών και του Ποδέμος ● Τι δείχνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις.
Με θυμό προς τις κάλπες οι Ισπανοί
ΕΥΡΩΠΗ
Προβάδισμα, αλλά όχι πλειοψηφία για τον Σάντσεθ
Το Σοσιαλιστικό κόμμα θα μπορούσε να κερδίσει στις εκλογές του Νοεμβρίου στην Ισπανία και να αυξήσει κατά δύο τις έδρες του, αλλά πάλι δεν θα έχει πλειοψηφία και θα έχει την ανάγκη συμμάχων για να κυβερνήσει.
Προβάδισμα, αλλά όχι πλειοψηφία για τον Σάντσεθ
ΕΥΡΩΠΗ
Απογοήτευση για Σάντσεθ - Ιγκλέσιας που δεν συνεργάζονται
Οι ηγέτες των Σοσιαλιστών και του Podemos δεν ανταποκρίθηκαν στο μήνυμα της κάλπης του Απριλίου να σχηματίσουν προοδευτική κυβέρνηση, επιρρίπτουν ο ένας την ευθύνη στον άλλο και οδηγούν τη χώρα σε κοστοβόρες...
Απογοήτευση για Σάντσεθ - Ιγκλέσιας που δεν συνεργάζονται
ΕΥΡΩΠΗ
Ισπανία: Τέταρτη εκλογική αναμέτρηση σε τέσσερα χρόνια
Απέτυχαν οι διαπραγματεύσεις του Πέδρο Σάντσεθ για το σχηματισμό κυβέρνησης και η χώρα οδηγείται και πάλι σε εκλογές, τις τέταρτες μέσα σε τέσσερα χρόνια.
Ισπανία: Τέταρτη εκλογική αναμέτρηση σε τέσσερα χρόνια

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας