Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Με τον Τραμπ η Αμερική είναι πιο διχασμένη από ποτέ»

Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον

«Με τον Τραμπ η Αμερική είναι πιο διχασμένη από ποτέ»

  • A-
  • A+

Ο Μακάρτι χαρακτηρίζει σχεδόν μηδενική την προσφορά του Τραμπ στις πρώτες εκατό μέρες της διακυβέρνησής του, τον κατατάσσει στους λαϊκιστές ηγέτες της Δεξιάς και αποδίδει τη μεγάλη πόλωση και τον διχασμό της κοινωνίας στη δραματική αύξηση των οικονομικών ανισοτήτων τις τελευταίες δεκαετίες.

• Πώς αξιολογείτε τις πρώτες εκατό ημέρες του Ντόναλντ Τραμπ στην εξουσία;

Υπάρχουν πολλά πράγματα, διότι δεν ήταν και πολύ επιτυχημένος και φυσικά δεν είναι και πολύ δημοφιλής στην κοινή γνώμη. Είναι ίσως ο πρώτος πρόεδρος που είναι τόσο λίγο δημοφιλής αμέσως μετά την εκλογή του όσον αφορά τα επιτεύγματά του και τις επιδόσεις του.

Και αυτό εξαιτίας των στάνταρ που έθεσε πριν από τις εκλογές, αυτές τις εθνολαϊκιστικές πολιτικές, τις παραδοσιακές συντηρητικές πολιτικές. Δεν έχει γίνει τίποτα το ιδιαίτερο, εκτός από μερικές συμβολικού χαρακτήρα διοικητικές πράξεις, ορισμένες εκ των οποίων μπλοκαρίστηκαν από τα δικαστήρια.

Πιστεύω ότι τώρα η χώρα μου πολιτικά είναι πολύ πιο διχασμένη απ’ όσο ήταν πριν. Ακόμα κι εάν είσαι οπαδός του Τραμπ, δυσκολεύεσαι να βρεις κάτι από τις πρώτες εκατό μέρες. Καθημερινά διχάζει όλο και περισσότερο κι αυτό είναι δύσκολο να θεραπευτεί.

• Στο βιβλίο σας «Πολωμένη Αμερική» συνδέετε την ιδεολογική πόλωση στις ΗΠΑ με την αυξανόμενη ανισότητα στον πλούτο. Μας το εξηγείτε;

Προσπαθώ να εξηγήσω αυτή τη σχέση γυρίζοντας πίσω στα τελευταία πενήντα χρόνια, όταν άρχισε να δημιουργείται αυτός ο ισχυρός δεσμός ανάμεσα στην οικονομική ανισότητα και τις πολιτικές αντιπαραθέσεις.

Στα τέλη του 19ου αιώνα τα πολιτικά πάθη και οι συγκρούσεις βρίσκονται στα ύψη και ταυτόχρονα είναι τεράστια η οικονομική ανισότητα. Στα μέσα του εικοστού αιώνα υπήρξε πολύ μεγαλύτερη οικονομική σύγκλιση ανάμεσα στην οικονομία και την πολιτική.

Ομως τα τελευταία σαράντα χρόνια έχουμε μια μεγάλη αύξηση της οικονομικής ανισότητας και εξ αυτής μεγάλη πόλωση.

Η κινητήρια δύναμη ήταν πάντα οι διαφορετικές αντιλήψεις για τον ρόλο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, τη ρύθμιση της οικονομίας, την προοδευτική φορολόγηση και την αυξανόμενη ανισότητα.

Ολα αυτά όξυναν τις αντιπαραθέσεις και οδήγησαν σε αύξηση της πόλωσης σχετικά με το τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση.

• Και τώρα;

Η πρόσφατη πόλωση μάλλον αφορά τον Ντόναλντ Τραμπ, γιατί αυτό που βλέπουμε είναι ότι το μεγαλύτερο τμήμα της μεσαίας τάξης και των κατώτερων τάξεων έχουν χάσει την εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, επειδή σ’ αυτή την περίοδο της έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης υπήρχαν πολλά οικονομικά προβλήματα που έπρεπε να αντιμετωπιστούν. Γι’ αυτό υπάρχει και τόσο έντονη λαϊκιστική αντίδραση από τη Δεξιά.

Οι όχι και τόσο εύποροι Αμερικανοί αρχίζουν να θέτουν ερωτήματα για την κυβέρνηση και τα προβλήματα. Η μεσαία τάξη θέλει από την κυβέρνηση να λύσει αυτά τα προβλήματα.

• Το τελευταίο διάστημα έχουν γραφτεί πολλά για τον λαϊκισμό. Κάτω από την ομπρέλα αυτού του όρου μπαίνουν διάφοροι ηγέτες, τόσο δεξιοί όσο και αριστεροί. Τι σημαίνει για εσάς λαϊκισμός;

Ο λαϊκισμός βασικά είναι ένα πολιτικό κίνημα το οποίο εξυψώνει την έννοια του λαού. Ως κάτι ηθικά ανώτερο από την ελίτ. Αυτό αφορά και τις κυβερνώσες ελίτ στις ΗΠΑ, απέναντι στις οποίες υπάρχει αντίδραση, αφού δεν εμπνέουν μεγάλη εμπιστοσύνη.

Ο κόσμος πιστεύει ότι ο λόγος που η κυβέρνηση δεν είναι αποτελεσματική οφείλεται στην επιρροή που έχουν επάνω της οι ελίτ. Θεωρούν ότι λύνει τα προβλήματα των ελίτ και αγνοεί τα δικά του προβλήματα.

Βλέπουμε στις ΗΠΑ δύο διαφορετικά είδη λαϊκισμού. Εναν αριστερόστροφο, ο οποίος υποστηρίζει ότι οι εταιρικές ελίτ και τα εταιρικά συμφέροντα κυριαρχούν στην αμερικανική πολιτική.

Εχει ηγέτες ανθρώπους όπως ο Μπέρνι Σάντερς, ο οποίος ζητάει να πάρει πίσω ο λαός τη χώρα του.

Από την άλλη, ο δεξιόστροφος λαϊκισμός εκφράζεται από ανθρώπους όπως ο Τραμπ, ο οποίος καταγγέλλει τα εταιρικά συμφέροντα, τα συμφέροντα των μίντια και τα ακαδημαϊκά συμφέροντα ότι συνωμοτούν για να χρησιμοποιήσουν την κυβέρνηση ενάντια στον λαό.

Ο Τραμπ υπόσχεται ότι θα αντιμετωπίσει αυτά τα συμφέροντα. Και στα δύο αυτά είδη υπάρχει κάτι το συνωμοσιολογικό. Θεωρούν ότι οι κυβερνητικοί θεσμοί είναι διεφθαρμένοι. Οι αριστεροί θεωρούν τις εταιρείες υπεύθυνες, ενώ οι δεξιοί τα μίντια, το Χόλιγουντ, τους ακαδημαϊκούς κ.λπ.

• Οι αποκαλύψεις των Σνόουντεν, Ασάνζ και Μάνινγκ σκιαγραφούν μια σχεδόν εφιαλτική εικόνα για τις ΗΠΑ και τον κόσμο. Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τον κίνδυνο να γίνουμε μια κοινωνία της επιτήρησης;

Πάντα υπάρχει μια σχετική ένταση στη δημοκρατία ανάμεσα στο δικαίωμα των πολιτών να γνωρίζουν και σ’ εκείνο της κυβέρνησης να διατηρεί κάποια μυστικά, προκειμένου να διοικεί πιο αποτελεσματικά και να λύνει τα προβλήματα.

Το θέμα είναι ότι δεν έχουμε πάντα μια ισορροπία ανάμεσα στην αναγκαία δημοκρατική διαφάνεια και την τήρηση κάποιων μυστικών από την κυβέρνηση.

Αυτή είναι μια από τις επιπλοκές της υπόθεσης Σνόουντεν και των υπολοίπων. Φυσικά, το ζήτημα της διαφάνειας είναι πολύ σημαντικό, αλλά κάποιες φορές έχει περισσότερο αρνητικές παρά θετικές συνέπειες επειδή προκαλεί ένα είδος κυνικών απόψεων για την κυβέρνηση και για τους ανθρώπους πίσω απ’ αυτήν. Δεν ξέρω πραγματικά πώς μπορεί να λυθεί αυτή η αντίφαση.

Οι περισσότεροι στην κυβέρνηση προσπαθούν να κάνουν το σωστό, ωστόσο από καιρού εις καιρόν κάνουν κάποιους συμβιβασμούς. Δεν ξέρω λοιπόν εάν η μεγαλύτερη διαφάνεια θα αυξήσει περισσότερο και τον κυνισμό, ο οποίος, με τη σειρά του, πυροδοτεί τον λαϊκισμό και τις σοβαρές συνέπειές του για τον κόσμο.

• Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε στις ΗΠΑ την άνοδο της φονταμενταλιστικής Ακροδεξιάς, του θρησκευτικού φανατισμού και των ακραίων απόψεων, αλλά, επίσης, και κοινωνικά κινήματα διαμαρτυρίας και προστασίας του περιβάλλοντος. Είστε αισιόδοξος για το μέλλον;

Στην ιστορία των ΗΠΑ έχουμε δει πάρα πολλά κοινωνικά κινήματα τόσο της Δεξιάς όσο και της Αριστεράς. Είναι μέρος της κοινωνίας μας. Αλλοτε πετυχαίνουν, άλλοτε έχουν παράπλευρες συνέπειες και αυξάνουν τον ακτιβισμό.

Δεν έχω πρόβλημα μαζί τους, στον βαθμό που δεν επιτίθενται στους πολιτικούς θεσμούς και στις διαδικασίες, δεν προωθούν τον κυνισμό και δεν εμποδίζουν την επίλυση των προβλημάτων. Δεν θεωρώ ότι είναι κάτι κακό ή κάτι καλό. Πολλές φορές αμφισβητούν τους συνταγματικούς θεσμούς.

Ποιος είναι

Γεννημένος το 1967 στο Τέξας, διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Στα θεωρητικά του ενδιαφέροντα είναι οι πολιτικοί θεσμοί, τα πολιτικά παίγνια και η πολιτική μεθοδολογία.

Εχει γράψει τα βιβλία «Πολιτικές φούσκες: χρηματιστηριακές κρίσεις και η αποτυχία της αμερικανικής δημοκρατίας» (2013), «Θεωρία των πολιτικών παιγνίων» (2006) και «Πολωμένη Αμερική: ο χορός της πολιτικής ιδεολογίας και οι άνισοι πλούσιοι» (2006).

  

ΒΟΡΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ
Κατηγορεί τα πανεπιστήμια για ακροαριστερή προπαγάνδα πριν τους κόψει τα λεφτά
Νέες απειλές για περικοπή της χρηματοδότησης σχολείων και πανεπιστημίων, αν δεν ανοίξουν το φθινόπωρο, εξαπέλυσε ο Αμερικανός πρόεδρος, ο οποίος ανακοίνωσε ότι ζήτησε να επανεξεταστεί το πρόγραμμα φορολογικών...
Κατηγορεί τα πανεπιστήμια για ακροαριστερή προπαγάνδα πριν τους κόψει τα λεφτά
ΒΟΡΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η διαδικτυακή διδασκαλία στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ απειλή για τις βίζες ξένων φοιτητών
Κίνδυνο να χάσουν τη βίζα για τις ΗΠΑ και να απελαθούν αντιμετωπίζουν οι ξένοι φοιτητές, αν λόγω της πανδημίας του κορονοϊού τα πανεπιστήμια αποφασίσουν να διδάσκονται όλα τα μαθήματα μέσω διαδικτύου.
Η διαδικτυακή διδασκαλία στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ απειλή για τις βίζες ξένων φοιτητών
ΒΟΡΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ
«Ξεκάθαρη προσπάθεια Τραμπ να αποσπάσει την προσοχή από τις ρατσιστικές αιτίες της δολοφονίας Φλόιντ»
Ο πανεπιστημιακός και ακτιβιστής Μαρκ Μπρέι, μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ κλήθηκε από τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά δίκτυα να σχολιάσει την απειλή του Ντόναλντ Τραμπ για το κίνημα Antifa.
«Ξεκάθαρη προσπάθεια Τραμπ να αποσπάσει την προσοχή από τις ρατσιστικές αιτίες της δολοφονίας Φλόιντ»
ΒΟΡΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ
Ο Τραμπ «πανηγυρίζει» για τη μείωση της ανεργίας, προσβάλλοντας τον Τζορτζ Φλόιντ
Κατάφερε να προκαλέσει οργή εκμεταλλευόμενος τον θάνατο του 46χρονου Αφροαμερικανού για να στηρίξει το προσωπικό του αφήγημα.
Ο Τραμπ «πανηγυρίζει» για τη μείωση της ανεργίας, προσβάλλοντας τον Τζορτζ Φλόιντ
ΒΟΡΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ
Ο Τραμπ... προδόθηκε από το αγαπημένο του τουίτερ
Το τουίτερ ήταν το αγαπημένο μέσο κοινωνικής δικτύωσης του Ντόναλντ Τραμπ. Ομως φαίνεται πως εντάσσεται πλέον κι αυτό στον κατάλογο των εχθρών του καθώς τον εκθέτει για διασπορα ψευδών ειδησεων.
Ο Τραμπ... προδόθηκε από το αγαπημένο του τουίτερ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας