Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο παραμορφωτικός καθρέφτης του βάρους

Η θεραπεία για την πραγματική απώλεια βάρους βασίζεται στη διαπίστωση της πραγματικής εικόνας εαυτού

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο παραμορφωτικός καθρέφτης του βάρους

  • A-
  • A+

Με αφορμή τον Σεπτέμβριο, που είναι ο μήνας των αποφάσεων και των αναδιοργανώσεων, θα αναφερθώ σήμερα στη μόνιμη ευχή του ανθρώπου με διαταραχή βάρους, την ευχή επιτέλους να αδυνατίσει! Κάθε ευχή είναι πάντα το έναυσμα για κάποια μορφή αναδιοργάνωσης. Είναι η ευκαιρία να λάβει κανείς νέες αποφάσεις. Και ο Σεπτέμβριος είναι ο κατάλληλος μήνας γι’ αυτό, καθώς έχει ολοκληρωθεί η επιστροφή από τις διακοπές και γίνεται η προσαρμογή στη νέα εποχή· είναι η πιο κατάλληλη περίοδος για τον καθορισμό νέων στόχων και την προσπάθεια για την επίτευξή τους.

Συνήθως ο άνθρωπος που αντιμετωπίζει πρόβλημα με τα κιλά του (που έχει παραπανίσιο βάρος) κουβαλά μια συγκεκριμένη άποψη για τον εαυτό του. Κατά γενική ομολογία, η άποψη που έχει για τον εαυτό του δεν είναι θετική. Θίγοντας ένα τέτοιο τεράστιο και περίπλοκο θέμα –την εικόνα εαυτού– θα αναφερθώ σε κάποια κοινά χαρακτηριστικά των ανθρώπων με παραπάνω βάρος. Ισως το πιο σύνηθες είναι το πόσο αποτυχημένοι αισθάνονται σε κάθε ανεπιτυχή έκβαση της προσπάθειάς τους για αδυνάτισμα – και δεν είναι λίγες οι φορές που το έχουν επιχειρήσει. Ετσι η αποτυχία που νιώθουν συνδέεται με μια αλυσίδα άλλων καταστάσεων που αντιμετωπίζουν: νιώθουν ανεπαρκείς, χωρίς αυτοπειθαρχία, αυτοσυγκράτηση, βιώνουν έλλειψη δύναμης, βούλησης, δυνατοτήτων, αντοχών...

Είναι έτσι όμως; Είναι αυτή η αλήθεια; Στην πραγματικότητα όλα είναι θέμα «πήχη». Είναι θέμα διαστρεβλωμένης εικόνας του εαυτού. Αυτοί οι άνθρωποι είναι σαν να κουβαλούν έναν ψεύτικο πήχη, έναν πήχη που δεν είναι δικός τους. Τον πήχη του Αλλου. Ας το εξηγήσω. Ολοι μας κουβαλάμε τα πρέπει και τα θέλω μας, δηλαδή τις επιθυμίες-επιδιώξεις και τις απαιτήσεις μας. Αυτά είναι τα «μέτρα» μέσα μας με τα οποία ορίζουμε πού πρέπει να στοχεύσουμε και πώς πρέπει να δραστηριοποιηθούμε ώστε να το επιτύχουμε. Σε αυτή τη διαδικασία, όμως, λείπει κάτι. (Οπως πιθανότατα να έλειπε και στη διάρκεια της διαπαιδαγώγησής μας, της ανακάλυψης του εαυτού μας, των δυνατοτήτων μας) Λείπει η αναρώτηση σχετικά με το τι νιώθω, τι αντέχω και τι μπορώ. Αυτές οι αναρωτήσεις είναι που διαμορφώνουν τα μέτρα του καθενός μας.

Θέτεις, λοιπόν, τον πήχη εκεί που σου τον έθεταν οι Αλλοι, απαιτείς από εσένα αυτό που απαιτούσαν οι Αλλοι, αλλά όλες αυτές οι επιδιώξεις δεν έχουν μέτρα ευάρμοστα σ’ εσένα, παρά είναι τα μέτρα τα ταιριαστά σε Αλλους, υπολογισμένα με βάση τις δικές τους δυνατότητες. Ετσι δεν έχεις μάθει να ΣΕ υπολογίζεις – να υπολογίζεις τους ρυθμούς σου, τον χρόνο που χρειάζεσαι, τον τρόπο που αντέχεις. Απλώς απαιτείς από τον εαυτό σου, τον αναγκάζεις, του επιβάλλεις, τον πιέζεις, ακολουθώντας ουσιαστικά τη γνώμη των Αλλων.

Αυτός είναι ο πήχης που δεν θα φτάσεις ποτέ, γιατί δεν είναι ο δικός σου. Κάθε φορά που δεν τον φτάνεις νιώθεις αποτυχημένος, ανεπαρκής... Αποτυχημένος, όμως, σε μια επιδίωξη που μέσα της δεν υπάρχεις εσύ, παρά μόνο ο άλλος και ο τρόπος του, τον οποίο έχεις διδαχτεί να ακολουθείς. Ετσι διαμορφώνεται η ψευδής αίσθηση σχετικά με τις δυνατότητές σου.

Οι διάφορες παραμορφωτικές εικόνες που έχουμε για τον εαυτό μας μας εμποδίζουν να τον εκτιμούμε σωστά – όπως πολύ σοφά μου είπε μια κυρία στη διάρκεια συζήτησής μας, «ναι έχω αυτές τις στρεβλώσεις!» επισφραγίζοντας τα λεγόμενά μου. Η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από το πώς βλέπει τις πράξεις της και πώς είχε μάθει να αντιλαμβάνεται τον εαυτό της. Ας ονομάσουμε Λένα αυτή την κυρία, για να μπορέσουμε να δούμε τις δύο διαφορετικές εικόνες που είχαμε για τον εαυτό της, εκείνη κι εγώ. Εγώ έβλεπα μια τρομερά ικανή γυναίκα· με εντυπωσίαζε πόσο «νοικοκυρεμένη» ήταν, κι αυτό το λέω γιατί είχε τη δυνατότητα με «λίγα» υλικά, λεφτά ή εφόδια, να φτιάχνει «πολλά» – από ένα γεύμα έως να βοηθά και να εξυπηρετεί πολλούς ανθρώπους, να βολεύει αμέτρητες καταστάσεις. Εκείνη, πάλι, δεν αντιλαμβανόταν τίποτα από όλα αυτά, παρά θεωρούσε πως ήταν ανίκανη και βίωνε μια αίσθηση ασημαντότητας και ανυπαρξίας.

Οταν, λοιπόν, δεν με βλέπω στην πραγματική μου διάσταση είναι σαν να μην έχω άποψη. Δηλαδή, αν εγώ δεν γνωρίζω ότι είμαι ικανός και αποτελεσματικός, ότι μπορώ να τα «καταφέρω», πώς θα μπορέσω να πιστέψω ότι τα κατάφερα, ότι αδυνάτισα, ότι είμαι όμορφη/ος; Αν δεν έχω επίγνωση ότι διαθέτω τα κατάλληλα εργαλεία, τα κατάλληλα μέσα –δύναμη, ισχυρή βούληση, επιμονή, αντοχές– και ότι χάρη σε αυτά θα παραμείνω αδύνατος, αρεστός κι επιθυμητός, πώς θα έχω τη σιγουριά ότι θα διατηρήσω το χαμηλό μου βάρος– αφού είμαι ένας ικανός άνθρωπος;

Αυτή είναι η διαρκής διαστρεβλωμένη αίσθηση που έχει ο παχύσαρκος: ότι δεν είναι «αρκετός». Καθώς δεν μπορεί να δει τις ικανότητές του δεν γίνεται και να πιστέψει στον εαυτό του. Αφού αδυνατεί να δει τον κόπο του και την προσπάθειά του δεν μπορεί να δει και το αποτέλεσμα. Αυτό γίνεται συχνά φανερό στη φράση «αδυνάτισα, μου το λένε κι οι άλλοι γύρω μου, αλλά εγώ νιώθω χοντρή, δεν το βλέπω».

Η θεραπεία για την πραγματική απώλεια βάρους βασίζεται στη διαπίστωση της πραγματικής εικόνας εαυτού. Ειδάλλως θα παραμένει πάντα μια ευχή, μια απόφαση του Σεπτέμβρη...

ΤΙP 1

Η επιστημονική ονομασία του δυόσμου είναι Mentha spicata. Πρόκειται για ποώδες, πολυετές φυτό που έχει 30-100 εκατοστά ύψος

ΤΙP 2

Ο δυόσμος χρησιμοποιήθηκε ήδη από την Αρχαία Ελλάδα για ασθένειες όπως λοιμώξεις και καταστάσεις λόξιγκα

ΤΙP 3

Τα ευεργετικά αποτελέσματα του δυόσμου στην ανθρώπινη υγεία οφείλονται στον μοναδικό συνδυασμό βιταμινών, ιχνοστοιχείων και αντιοξειδωτικών που περιέχει

ΕΥΕΞΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Η εικόνα του εαυτού μου και το σπιρτόκουτο
Είναι παράλογο να προσπαθήσουμε να εγκλείσουμε έναν άνθρωπο σε ένα μικρό μέρος, σε ένα σπιρτόκουτο, όπου ακόμα κι ένας ψύλλος θα ασφυκτιούσε από έλλειψη ζωτικού χώρου. Κι όμως, εντελώς αφύσικα, ο άνθρωπος που...
Η εικόνα του εαυτού μου και το σπιρτόκουτο
ΕΥΕΞΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Θέλω και δεν θέλω να αδυνατίσω
Αυτό που έχω εντοπίσει στα τριάντα χρόνια που ασχολούμαι με τη διαταραχή βάρους είναι πως, συχνά, στην προσπάθεια αδυνατίσματος υπάρχει ένα σημαντικό έλλειμμα, το οποίο είναι ένας από τους πιο βασικούς...
Θέλω και δεν θέλω να αδυνατίσω
ΕΥΕΞΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Η εξάρτηση από την τροφή
Η νόσος της παχυσαρκίας είναι ιδιαίτερη νόσος που νοητικά γνωρίζεις πολύ καλά τι πρέπει να κάνεις, ψυχικά όμως δεν μπορείς να ακολουθήσεις και να εφαρμόσεις αυτό που γνωρίζεις ότι πρέπει να κάνεις. Κι όταν...
Η εξάρτηση από την τροφή
ΕΥΕΞΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Η πολυφαγία έχει νόημα
Πολλές φορές κοιτώ τους ανθρώπους πώς κάθονται όταν περιμένουν, με τι ασχολούνται, ποιες εκφράσεις είναι αποτυπωμένες στο πρόσωπό τους, πώς περπατούν, αν γέρνουν το σώμα τους, αν είναι λυπημένοι,...
Η πολυφαγία έχει νόημα
ΕΥΕΞΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Ενα άλλο είδος διατροφής
Η Μακροβιοτική Δίαιτα του Τζορτζ Οσάουα είναι ο πρόδρομος της σημερινής Υγιεινής Διατροφής και των βιολογικών τροφών, διότι από τότε προειδοποιούσε για τους μεγάλους κινδύνους που προκαλεί στον άνθρωπο και στη...
Ενα άλλο είδος διατροφής
ΕΥΕΞΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Πολυφαγίες, η αδυναμία μου
Συνήθως οι διηγήσεις για τις πολυφαγίες έχουν κοινό χαρακτηριστικό το ρήμα «με έπιασε». Λένε: «Με έπιασε κάτι…». Τι πιο συνηθισμένο από τους ανθρώπους με διαταραχή βάρους να δυσκολεύονται να περιγράψουν αυτή...
Πολυφαγίες, η αδυναμία μου

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας