• Αθήνα
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 11.6°C / 14.0°C
    1 BF
    64%
  • Θεσσαλονίκη
    Σποραδικές νεφώσεις
    6°C 4.8°C / 8.8°C
    4 BF
    67%
  • Πάτρα
    Αυξημένες νεφώσεις
    12°C 10.9°C / 12.3°C
    5 BF
    77%
  • Ιωάννινα
    Αυξημένες νεφώσεις
    7°C 6.9°C / 7.5°C
    3 BF
    81%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αραιές νεφώσεις
    11°C 10.9°C / 10.9°C
    2 BF
    93%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    7°C 4.1°C / 7.9°C
    2 BF
    76%
  • Κοζάνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    3°C 2.4°C / 4.5°C
    5 BF
    70%
  • Αγρίνιο
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 10.2°C / 11.6°C
    3 BF
    89%
  • Ηράκλειο
    Αραιές νεφώσεις
    11°C 9.9°C / 13.7°C
    2 BF
    82%
  • Μυτιλήνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    12°C 10.9°C / 11.9°C
    5 BF
    87%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    14°C 12.8°C / 16.3°C
    3 BF
    67%
  • Σκόπελος
    Αραιές νεφώσεις
    10°C 10.1°C / 12.6°C
    5 BF
    77%
  • Κεφαλονιά
    Αυξημένες νεφώσεις
    13°C 12.9°C / 12.9°C
    6 BF
    63%
  • Λάρισα
    Αραιές νεφώσεις
    10°C 9.5°C / 9.9°C
    3 BF
    76%
  • Λαμία
    Αυξημένες νεφώσεις
    10°C 9.5°C / 12.3°C
    2 BF
    100%
  • Ρόδος
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 12.7°C / 13.8°C
    1 BF
    84%
  • Χαλκίδα
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 11.8°C / 14.2°C
    0 BF
    66%
  • Καβάλα
    Αυξημένες νεφώσεις
    9°C 7.7°C / 9.3°C
    2 BF
    96%
  • Κατερίνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    7°C 4.8°C / 8.9°C
    2 BF
    74%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    3°C 2.8°C / 2.8°C
    2 BF
    90%
dreamstime_l_187466001.jpg
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Χαριστική βολή η πανδημία για τους ασθενείς με Αλτσχάιμερ

  • A-
  • A+
Η 21η Σεπτεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα για το Αλτσχάιμερ, στη χώρα μας όμως η δημόσια συζήτηση για την ασθένεια άνοιξε με τρόπο δραματικό λίγα 24ωρα αργότερα, όταν ένας ηλικιωμένος άντρας δολοφόνησε τη γυναίκα του και στη συνέχεια αυτοκτόνησε. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ο 78χρονος άφησε πίσω του ένα σημείωμα που έγραφε «υπαίτιος είμαι εγώ, η γυναίκα μου έπασχε από Αλτσχάιμερ». Το έγκλημα και η αυτοκτονία στην Αργολίδα έφεραν στο προσκήνιο τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν χιλιάδες ασθενείς και οι οικογένειές τους, παλεύοντας με λιγοστές βοήθειες από την Πολιτεία

Κανείς δεν ξέρει τι οδήγησε στο δραματικό τέλος των δύο ηλικιωμένων στην Αργολίδα - παρ’ όλο που πολλά μπορούν να ειπωθούν για την έμφυλη βία όπως και τη θηλυκοποίηση της φροντίδας, ένα πλαίσιο που καθιστά σχεδόν ανήκουστο για έναν άντρα το να φροντίζει την άρρωστη γυναίκα του. Ωστόσο, αν υπάρχει ένα σημείο το οποίο ανέδειξε με τρόπο αδιαπραγμάτευτο η τραγωδία στο μικρό χωριό Βερβερόντα είναι το εξαιρετικά βαρύ φορτίο μιας ζωής που σημαδεύτηκε από μια νόσο η οποία επηρεάζει στο σύνολό του κάθε οικογενειακό οικοσύστημα.

Τις ίδιες μέρες, τον γύρo των διεθνών ΜΜΕ έκανε μια άλλη ιστορία, με πρωταγωνίστρια και πάλι την ασθένεια. Η διεθνής σταρ Lady Gaga μιλούσε για το Αλτσχάιμερ και τον τρόπο που επηρέασε τον θρύλο της τζαζ Τόνι Μπένετ, με τον οποίο ηχογράφησαν το τελευταίο της άλμπουμ, «Love for Sale».

Ο Μπένετ είχε μιλήσει δημόσια για την ασθένειά του το 2016, σε μια εκ βαθέων συνέντευξη που έσπαγε τη σιωπή γύρω από τη νόσο. Και η τωρινή συνέντευξη της Gaga την έκανε viral. «Είναι δύσκολο να μιλήσεις γι’ αυτό», λέει, «αλλά είναι σημαντικό σε περιόδους σαν κι αυτή να είσαι αυθεντικός και να μοιραστείς τον πόνο και τις αλήθειες τού τι σημαίνει να έχει ένας αγαπημένος σου Αλτσχάιμερ ή άνοια».

Τι σημαίνει όμως να ζει κανείς με το Αλτσχάιμερ; Ολα ξεκινούν όταν στις περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν τις νοητικές λειτουργίες συσσωρεύονται παθολογικές πρωτεΐνες όπως οι «γεροντικές πλάκες» και οι «νευροϊνιδιακοί σχηματισμοί», προκαλώντας εκφύλιση και θάνατο εγκεφαλικών κυττάρων με συνέπεια τη μείωση του όγκου του εγκεφάλου. Αυτή η «ατροφία» αρχικά θολώνει την πρόσφατη μνήμη, στη συνέχεια επηρεάζει την κρίση, τον λόγο, την προσοχή, την ικανότητα προσανατολισμού αλλά και τις κοινωνικές σχέσεις, τη διαχείριση των οικονομικών, την οδήγηση, τη φροντίδα του εαυτού. Καθώς τα χρόνια περνούν το άτομο φτάνει να εξαρτάται ολοκληρωτικά από τους άλλους.

Χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τον Τόνι Μπένετ, σε ένα σπίτι στον Πειραιά, η τηλεόραση δεν έκλεινε ποτέ - όσο η άνοια εμποδίζει την πρόσβαση στη μνήμη, η σχέση με την τηλεόραση αντικατοπτρίζει τη μετάβαση από το ένα στάδιο στο άλλο. Για την κυρία Ειρήνη η τηλεόραση ήταν τουλάχιστον μέχρι τα 80 της χρόνια η παρέα της τα βράδια. Μετά την απώλεια του γιου της, το 2016, κύλησε σε βαθιά κατάθλιψη και σύντομα έδειξε τα πρώτα σημάδια άνοιας.

Οταν πέρασε από το πρώτο στο δεύτερο στάδιο της νόσου, η τηλεόραση από συντροφιά έγινε αντικείμενο, ξένο, ακατανόητο και πολλές φορές δυσάρεστο, ειδικά όταν στη σύγχυσή της επιζητούσε την απομόνωση και δεν θυμόταν πλέον πως το ηλεκτρικό κουτί που διακοσμεί τον μπουφέ κλείνει απλά με ένα κουμπί. Κι ήρθε η πανδημία για να επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο η κατάσταση.

Η κυρία Ειρήνη είναι μία από τους 160.000 ανθρώπους που πάσχουν από Αλτσχάιμερ στην Ελλάδα - άλλοι 280.000 εμφανίζουν ηπιότερες μορφές νοητικής και γνωστικής διαταραχής. Για κάθε έναν από αυτούς χρειάζεται η συνεχής φροντίδα τουλάχιστον ενός μέλους της οικογένειάς τους, έτσι, αν συνυπολογίσουμε τους εμπλεκόμενους φροντιστές (που συνήθως είναι μέχρι και τρία μέλη της οικογένειας για κάθε ασθενή), το Αλτσχάιμερ επηρεάζει τη ζωή τουλάχιστον 1 εκατομμυρίου Ελλήνων.

Τα άλλα θύματα του κορονοϊού

dreamstime_l_103915949.jpg

Αν η πανδημία δεν άφησε κανέναν από εμάς ανεπηρέαστο, για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους ήταν δραματική: το 86% των ατόμων με άνοια εμφάνισε σημαντική συνολική επιδείνωση της κατάστασής του εξαιτίας της μακράς περιόδου απομόνωσης. Ακριβώς αυτό συνέβη και στην κυρία Ειρήνη: η επαφή με φίλους και γείτονες που γνώριζε για δεκαετίες, έγινε από ισχνή έως ανύπαρκτη και τα ερεθίσματα από τον έξω κόσμο μηδαμινά. Τότε η εγγονή της άρχισε να προσπαθεί να συνδέσει στη μνήμη της γιαγιάς της οικείες γεύσεις και φαγητά.

Σήμερα η Μαρία θυμάται: «Το περσινό Πάσχα κατάλαβα πως η κατάσταση χειροτέρευσε. Της έφτιαξα μαγειρίτσα για να καταλάβει πως είχαμε Ανάσταση, σε μια προσπάθεια να συνδέσει στη μνήμη της το φαγητό με τη μέρα. Της εξηγούσα επανειλημμένα τους λόγους που δεν μπορεί να πάει στην εκκλησία και έδειχνε να καταλαβαίνει την ανάγκη να μείνουμε μέσα». Ένα βράδυ, κάποιες μέρες αργότερα, η Μαρία βρήκε τη γιαγιά της στο σαλόνι της να κλαίει, νομίζοντας πως είναι το βράδυ της Ανάστασης και την περνά εντελώς μόνη της.

Σύντομα η κυρία Ειρήνη άρχισε να το σκάει κρυφά και γείτονες που γνώριζαν την κατάστασή της, τη γύριζαν σπίτι ακόμη και τρεις φορές τη μέρα. «Μου έλεγε “το σπίτι μου είναι απέναντι, πρέπει να γυρίσω γιατί με περιμένουν οι δικοί μου”. Της υπενθύμιζα ότι το σπίτι της είναι αυτό που μένουμε μαζί», μας λέει.

Με τη Μαρία να αναγκάζεται να την αφήνει πολλές ώρες την ημέρα μόνη της για να πάει στη δουλειά, η κυρία Ειρήνη έπρεπε να μείνει κάπου που θα μπορούν να την προσέχουν, και έτσι έγινε.

Πλέον το βάρος του φροντιστή το επωμίζεται η Ελένη, η νύφη της που μένει μόνιμα στην επαρχία. Αν και η αλλαγή περιβάλλοντος ήταν η καλύτερη επιλογή για την ασφάλειά της, επιδείνωσε ακόμη περισσότερο τη νοητική της κατάσταση. Όπως μας λέει η Ελένη, «επειδή άλλαξε περιβάλλον και δεν αναγνωρίζει το σπίτι, χειροτέρεψε ακόμη περισσότερο. Δεν συνειδητοποιεί πού είναι, καταλαβαίνει ότι είναι σε σπίτι που τη φιλοξενεί ή ότι είναι με συγγενείς, αλλά πολλές φορές θέλει να φύγει. Μια μέρα μού είπε πως θέλει να φύγει επειδή θα την ψάχνουν οι γονείς της. Προσπάθησα να της θυμίσω την ηλικία της κι ό,τι έχει συμβεί και μου είπε “δεν ζει κανείς, ε;”. Κάθε μέρα λέω στον εαυτό που πως δεν θα της το ξαναπώ γιατί απλά στεναχωριέται».

«Στην καραντίνα φέτος ζορίστηκα πάρα πολύ. Όταν δεν έχει ερεθίσματα μπορεί να κάνει 10 φορές τις ίδιες ερωτήσεις ή να επαναλάβει τα ίδια γεγονότα από τα παιδικά της χρόνια ξανά και ξανά, γιατί κρατιέται από αυτά. Όταν καταλαβαίνει ότι υπάρχουν γεγονότα στη ζωή της που δεν θυμάται, ταράζεται» Η νύφη και φροντίστρια της κυρίας Ειρήνης, ασθενούς με Αλτσχάιμερ

Η φροντίδα για την Ελένη είναι ένας διαρκής αγώνας: «Η επαρχία δεν είναι σύμμαχός σου όταν φροντίζεις έναν ανοϊκό ασθενή. Δεν υπάρχουν δομές και είναι πολύ υψηλές οι απαιτήσεις φροντίδας. Ο μόνος δημόσιος νευρολόγος έρχεται μία φορά τον μήνα από γειτονικό νομό και είναι δύσκολο να παρακολουθούμε την ασθένεια. Στην καραντίνα φέτος, όμως, ζορίστηκα πάρα πολύ. Όταν δεν έχει ερεθίσματα, μπορεί να κάνει 10 φορές τις ίδιες ερωτήσεις ή να επαναλάβει τα ίδια γεγονότα από τα παιδικά της χρόνια ξανά και ξανά, γιατί κρατιέται από αυτά. Όταν καταλαβαίνει ότι υπάρχουν γεγονότα στη ζωή της που δε θυμάται, ταράζεται. Δεν με αναγνωρίζει πια, δε θυμάται ότι είμαι η νύφη της, και νομίζω πως είναι καλύτερα έτσι, για να μη θυμάται πως έχασε τον γιο της. Μερικές φορές με περνάει για τη μητέρα της».

Η μητέρα του Χρήστου Ιωαννίδη έδειξε τα πρώτα σημάδια άνοιας πριν από περίπου έξι χρόνια, μετά από εγκεφαλικό. Έκτοτε και κάτω από την ίδια στέγη περνούν κάθε μέρα μαζί, την προσέχει και της παρέχει όλη τη φροντίδα που χρειάζεται όταν η μνήμη της θολώνει.

Με την κυρία Αγγελική να πάσχει από άνοια μεσαίου βαθμού, η κατάστασή της ήταν σχετικά καλή - μέχρι που νόσησε πέρυσι με κορονοϊό και χρειάστηκε να νοσηλευτεί σε νοσοκομείο: χωρίς επισκεπτήρια, χωρίς αποκλειστικές νοσοκόμες, με παρέα μόνο για λίγα λεπτά της ημέρας τις νοσηλεύτριες που έμπαιναν κρυμμένες πίσω από στολές και μάσκες για να δώσουν φάρμακα και φαγητό. Πότε πότε ακούγονταν εντολές νοσηλευτών από τα ηχεία του δωματίου.

«Μια φορά μού είπε στο τηλέφωνο ότι θέλει να πάει τουαλέτα», λέει ο Χρήστος. «Πήρα τηλέφωνο το νοσοκομείο και τους το είπα. “Και γιατί δεν πάει;” με ρώτησαν. Άντε να τους εξηγήσεις ότι ένας άνθρωπος με άνοια που βρίσκεται ξαφνικά μόνος και με ορούς σε ένα κρεβάτι δεν έχει ιδέα ούτε για το πού βρίσκεται ούτε πού να πάει. Mια άλλη φορά βράδιασε και δεν της άνοιξαν καθόλου το φως του δωματίου. Μέσα στα σκοτάδια από τις επτά το απόγευμα, έχασε εντελώς την αίσθηση του χρόνου. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν έτσι κι αλλιώς πρόβλημα αντίληψης όσον αφορά τον χώρο και τον χρόνο. Όταν κλείνεις το φως καταργείς σε εκείνον μια σταθερά που τον βοηθά να ορίζει κάπως την ημέρα του».

Αυτή η «σταθερά» επανέρχεται διαρκώς στη συζήτησή μας. Η μόνη πραγματική σταθερά των ανοϊκών, μας λέει, είναι οι άνθρωποί τους, οι φροντιστές. Για να κρατήσει αυτή τη σταθερά ο Χρήστος παρακάλεσε την προϊσταμένη να βλέπει τη μητέρα του μία φορά την ημέρα, έστω και από το μπαλκόνι. Eκείνη έδειξε κατανόηση και το επέτρεψε για λίγα λεπτά. Η κυρία Αγγελική στεκόταν από τη μια πλευρά ενός παράθυρου και ο Χρήστος από την άλλη, πέντε μέτρα μακριά στο μπαλκόνι. Και μέσα σε αυτά τα λίγα λεπτά εκείνος προσπαθούσε να χωρέσει τα πάντα: «Της έλεγα τι έκανα μέσα στη μέρα μου, της θύμιζα μια ιστορία μας από το παρελθόν, της έδινα τα χαιρετίσματα από τους φίλους και τους γείτονες. Φεύγοντας άφηνα στο περβάζι ένα γράμμα για να της το δώσει αργότερα μια νοσηλεύτρια. Για να συνεχίσω να είμαι παρών στη σκέψη της όταν θα έπεφτε αυτή η φρικτή σιωπή στο δωμάτιο και στο μυαλό της».

Όταν ο Χρήστος την παρέλαβε από το νοσοκομείο, δύο βδομάδες αργότερα, τα σημάδια της απομόνωσης ήταν εμφανή. Ναι μεν είχε ξεπεράσει τον κορονοϊό, αλλά είχε πολλά προβλήματα - και σωματικά και ψυχικά: από ουρολοιμώξεις και δερματικές μολύνσεις μέχρι κατάθλιψη. Αυτά σιγά σιγά ξεπεράστηκαν. Πνευματικά όμως η κυρία Αγγελική είχε κατεβεί σκαλοπάτια της άνοιας που δεν θα ανεβεί ποτέ ξανά. «Δεν με πειράζει πια αυτό», λέει ο Χρήστος. «Σημασία για εμένα έχει ότι η μητέρα μου πάλι χαμογελάει».

Το σωματικό, συναισθηματικό και οικονομικό φορτίο των φροντιστών

Η Μαρία είναι αυτό ακριβώς που αποκαλούμε «φροντίστρια»: από τα 20 της χρόνια χρειάστηκε να αναλάβει την πλήρη φροντίδα της γιαγιάς της, της κυρίας Ειρήνης. Τι σημαίνει να είσαι φροντιστής; «Δεν είσαι πλέον η εγγονή της. Ξυπνάς και ξεκινάς το μαγείρεμα, φροντίζεις να παίρνει τα χάπια της σωστά, τις κατάλληλες ώρες και δοσολογίες, της υπενθυμίζεις πως πρέπει να κοιμηθεί. Στο επίκεντρο ήταν η γιαγιά μου, και όσο περνούσαν τα χρόνια, με την ασθένεια να της θολώνει τη μνήμη ακόμη πιο πολύ, το ψυχολογικό βάρος ήταν τεράστιο».

Πρόκειται για το λεγόμενο «φορτίο των φροντιστών», όρος που περιγράφει τη σωματική, συναισθηματική ή οικονομική επιβάρυνση των φροντιστών των ανθρώπων που πάσχουν από ένα χρόνιο νόσημα το οποίο προκαλεί αναπηρία. Σύμφωνα με την Εταιρεία Αλτσχάιμερ Αθηνών, οι επιπτώσεις αφορούν ένα ευρύ φάσμα: οι φροντιστές εμφανίζουν άγχος, κατάθλιψη, ενώ κάνουν συχνά αυξημένη χρήση ψυχοτρόπων φαρμάκων. Με ελάχιστο προσωπικό χρόνο, οι ευκαιρίες ψυχαγωγίας μειώνονται δραματικά, ενώ με τις ελάχιστες εξειδικευμένες δομές και υπηρεσίες πρόνοιας και περίθαλψης που διαθέτει η χώρα, οι φροντιστές επωμίζονται όλο το οικονομικό βάρος για φαρμακευτική, ιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψη.

Οπως μας εξηγεί η κ. Σακκά, μελέτη σε 500 οικογένειες ατόμων με άνοια στη χώρα μας έδειξε ότι η πανδημία Covid-19 επιδείνωσε τη διανοητική κατάσταση και τη συμπεριφορά στο 85% των ασθενών με άνοια. Κατά την περίοδο της πανδημίας, οι φροντιστές των ατόμων με άνοια, σε ποσοστό 74%, βίωσαν αυξημένο σωματικό φορτίο και σε ποσοστό 79% αυξημένο ψυχολογικό φορτίο. Το 59% των φροντιστών δεν είχαν καμία πηγή βοήθειας, ενώ για τους υπόλοιπους οι οργανώσεις Αλτσχάιμερ ήταν η κύρια πηγή βοήθειας.

Στη νόσο Αλτσχάιμερ μαζί με τον ασθενή πάσχει όλη η οικογένεια

Συνέντευξη με την Παρασκευή Σακκά*

● Τι είναι το Αλτσχάιμερ και πώς επηρεάζει τους νοσούντες;

Η νόσος Αλτσχάιμερ, η πιο συχνή μορφή άνοιας (60-70% του συνόλου των περιστατικών), είναι μη αναστρέψιμη και εξελίσσεται αργά σε βάθος χρόνου. Τα συμπτώματά της είναι: διαταραχές μνήμης, διαταραχές λόγου, απώλεια προσανατολισμού στον χώρο και τον χρόνο, έκπτωση καθημερινής λειτουργικότητας, αλλαγές στην προσωπικότητα και ψυχιατρικά συμπτώματα όπως απάθεια, κατάθλιψη, επιθετικότητα, παραλήρημα και ψευδαισθήσεις. Από την έναρξη των συμπτωμάτων μέχρι τα τελικά στάδια της νόσου μεσολαβούν κατά μέσο όρο 10 χρόνια, διάστημα κατά το οποίο οι οικογένειες των ασθενών επωμίζονται ένα βαρύ φορτίο.

● Το Αλτσχάιμερ επηρεάζει ολόκληρο το οικογενειακό περιβάλλον των ασθενών. Μπορείτε να μας μιλήσετε γι’ αυτό;

Στη νόσο Αλτσχάιμερ μαζί με τον ασθενή πάσχει όλη η οικογένεια. Στη χώρα μας σε ποσοστό 90%, οι ασθενείς με άνοια φροντίζονται στο σπίτι από τα μέλη των οικογενειών τους (σύζυγοι, παιδιά, αδέλφια). Η οικογένεια διατηρεί την ευθύνη της φροντίδας των ασθενών ακόμη και όταν υπάρχουν επαγγελματίες βοηθοί ή νοσηλεύονται σε ιδρύματα.

Οι αυξημένες απαιτήσεις φροντίδας των ατόμων με άνοια επιδρούν στην υγεία των φροντιστών, επηρεάζουν τη συμμετοχή τους σε κοινωνικές και επαγγελματικές δραστηριότητες, περιορίζουν τον ελεύθερο χρόνο τους, κλονίζουν την κοινωνική τους θέση και απειλούν την οικονομική τους ασφάλεια.

Η επιβάρυνση από τη φροντίδα ενός ατόμου με άνοια μπορεί να είναι ψυχική, σωματική και οικονομική. Η ψυχική είναι σαφώς η σημαντικότερη και πιο εξατομικευμένη. Πρακτικά διαπιστώθηκε ότι οι φροντιστές των πασχόντων εμφανίζουν υψηλές βαθμολογίες σε κλίμακες άγχους-κατάθλιψης, κάνουν αυξημένη χρήση ψυχοτρόπων, ενώ διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο νόσησης από κατάθλιψη.

● Πώς επηρέασε η πανδημία τους ασθενείς; Η συνθήκη του εγκλεισμού πυροδότησε νέα περιστατικά;

Η πανδημία Covid-19 επέβαλε δραματικές αλλαγές στον χώρο των υπηρεσιών υγείας και συγχρόνως ανέδειξε τις διακρίσεις εις βάρος των ηλικιωμένων στις κοινωνικές δομές και στους θεσμούς πολλών χωρών. Οι ηλικιωμένοι και ειδικά εκείνοι που πάσχουν από άνοια είναι εξαιρετικά ευάλωτοι κατά τη διάρκεια της πανδημίας και εμφανίζουν ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο για νόσηση και αυξημένη θνητότητα. Η έλλειψη κοινωνικών επαφών, δραστηριοτήτων και μετακίνησης έχει επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των ηλικιωμένων, επιδεινώνει την ποιότητα ζωής τους και οδηγεί σε αύξηση νέων περιστατικών άνοιας (συχνότητα) στον γενικό πληθυσμό.

● Τι κάνει η ελληνική πολιτεία ώστε να στηρίξει έμπρακτα αυτές τις οικογένειες;

Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει βήματα σχετικά με την αντιμετώπιση της άνοιας. Το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την άνοια έχει εγκριθεί από την Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής και διατυπώνει προτάσεις για ένα ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό σχέδιο διαχείρισης και αντιμετώπισης όλων των τομέων της άνοιας. To Εθνικό Παρατηρητήριο για την Άνοια και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αλτσχάιμερ με τις οργανώσεις Αλτσχάιμερ σε όλη την Ελλάδα συνεχίζουν με επιτυχία τον αγώνα να γίνει η άνοια προτεραιότητα για τη δημόσια υγεία στη χώρα μας. Κέντρα Ημέρας για άτομα με άνοια λειτουργούν σε 12 μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, υπάρχουν αρκετά Ιατρεία Μνήμης σε Γενικά και Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία και δύο μονάδες τελικού σταδίου για άτομα με άνοια υλοποιούνται άμεσα μέσω των Περιφερειακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων (ΠΕΠ). Η υλοποίηση όμως του Εθνικού Σχεδίου Δράσης υπολείπεται αρκετά των στόχων που είχαν τεθεί.

Στις 8 Ιουλίου 2021 η υφυπουργός Ζωή Ράπτη, αρμόδια για την Ψυχική Υγεία, υπέγραψε έγκριση σκοπιμότητας για την ίδρυση οκτώ οικοτροφείων και επτά Κέντρων Ημέρας-Κινητών Μονάδων για άτομα με άνοια σε όλη την Ελλάδα με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ 2021-2027.

● Ποιες είναι οι καλές πρακτικές που θα μπορούσε η πολιτεία να εφαρμόσει, αντλώντας παραδείγματα από άλλες χώρες;

Όλοι μαζί όσοι ενδιαφερόμαστε και εμπλεκόμαστε στη φροντίδα των ατόμων με άνοια, γιατροί και άλλοι επαγγελματίες Υγείας, φροντιστές, πολιτικοί, απλοί άνθρωποι, πρέπει να δραστηριοποιηθούμε και να κινητοποιήσουμε τους ιθύνοντες, ώστε οι ασθενείς με άνοια και οι φροντιστές τους να έχουν πρόσβαση σε έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση, θεραπεία και καλής ποιότητας ιατρική και κοινωνική φροντίδα και να λαμβάνουν την απαραίτητη πρακτική υποστήριξη και βοήθεια - Κέντρα Ημέρας, στεγαστικές μονάδες φροντίδας (γηροκομεία), ψήφιση του σχεδίου νόμου για την προστασία των δικαιωμάτων ασθενών και φροντιστών, θεσμοθέτηση οικονομικών βοηθημάτων για ασθενείς προχωρημένου σταδίου και για φροντιστές.

*Πρόεδρος Εθνικού Παρατηρητηρίου για την Άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ, διευθύντρια του Τμήματος Νευροεκφυλιστικών Παθήσεων Εγκεφάλου - Ιατρείου Μνήμης, Νοσοκομείο Υγεία, πρόεδρος Εταιρείας Αλτσχάιμερ Αθηνών, γενική γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Άνοιας, πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας του υπουργείου Υγείας για την εκπόνηση του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΥΓΕΙΑ
Από το κακό στο χειρότερο
Με αύξηση του επιδημιολογικού φορτίου κατά 28% και 17% περισσότερες διαγνώσεις για τρίτη διαδοχική εβδομάδα, μάλλον ζοφερή καταγράφεται η επιδημιολογική εικόνα της χώρας.
Από το κακό στο χειρότερο
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Οικονομική «κράμπα» της γυμναστικής στον διάδρομο του κορονοϊού
Αγωνία για την επόμενη μέρα σε γυμναστήρια και ερασιτεχνικά αθλητικά σωματεία, που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα βιωσιμότητας με κίνδυνο για χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Οικονομική «κράμπα» της γυμναστικής στον διάδρομο του κορονοϊού
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
«Πιστέψαμε ότι είμαστε υπεράνθρωποι, κρύψαμε την προσβολή μας από τον ιό και οδηγηθήκαμε στον τάφο»
Αιχμές προς την ιεραρχία της Εκκλησίας από τον μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθιμο.
«Πιστέψαμε ότι είμαστε υπεράνθρωποι, κρύψαμε την προσβολή μας από τον ιό και οδηγηθήκαμε στον τάφο»
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Εξωση εν θερμώ στο Κοινωνικό Ιατρείο Θέρμης
Με πρόσχημα την πανδημία ο δήμαρχος Θέρμης, Θεόδωρος Παπαδόπουλος, έδωσε τριήμερη προθεσμία στη δομή του κοινωνικού ιατρίου να αδειάσει το λυόμενο στο οποίο στεγάζεται από το 2013.
Εξωση εν θερμώ στο Κοινωνικό Ιατρείο Θέρμης
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Πολλαπλά δύσκολη η πανδημία για τα ευάλωτα άτομα
Αν ο κορονοϊός έχει δυσκολέψει τα πιο προνομιούχα τμήματα της κοινωνίας τόσο πολύ, ας αναλογιστούμε πόσο αφόρητη έχει γίνει η ζωή για τις κοινωνικές ομάδες που ήδη ζούσαν στο περιθώριο όπως η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα.
Πολλαπλά δύσκολη η πανδημία για τα ευάλωτα άτομα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας