Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ξανά επίκαιρη η συζήτηση περί… επιείκειας
EUROKINISSI / ΒΑΙΟΣ ΧΑΣΙΑΛΗΣ

Ξανά επίκαιρη η συζήτηση περί… επιείκειας

  • A-
  • A+

Με αφορμή τις πρόσφατες συζητήσεις και διαμαρτυρίες για το ψηφισμένο πλέον νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, τις κραυγές τρομοϋστερίας αλλά και τη διασπορά φόβου και ανασφάλειας από μερίδα της αντιπολίτευσης λόγω των ανθρωπιστικών ρυθμίσεων αποσυμφόρησης των φυλακών με αναφορές σε μεταμέλεια αλλά και λόγω της επετείου της μαύρης χούντας, θυμίζουμε κάποια αποσπάσματα από παλιά δημοσιεύματα του Ιού σε μια προσπάθεια να φρεσκάρουμε κάπως τη μνήμη όλων μας. 

ΙΟΣ 18/4/1997: Η Ιστορία της μνήμης και της λήθης

«Η χρονίζουσα συζήτηση για την αποφυλάκιση των αρχιπραξικοπηματιών προσέφερε -και συνεχίζει να προσφέρει- την αφορμή για να εκφραστεί μια κάποια συμπάθεια προς τους «αναξιοπαθούντες αξιωματικούς». Τα επιχειρήματα υπέρ της αποφυλάκισης είχαν ήδη διατυπωθεί κατά την αμέσως προηγούμενη φάση: ιστορικά από τον Ανδρέα Λεντάκη (από το 1989), νομικά από τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο («Ακρόπολις» 4/1/87), ανθρωπιστικά από τους ίδιους και άλλους.

Σε αυτά θα έρχονταν να προστεθούν και τα εθνικά («η έξωθεν απειλή κατά του εθνικού μας χώρου, οπότε απαιτείται η μέγιστη ομοψυχία και ενότητα πέρα από τις κομματικές πολιτικές μας διαφορές», όπως έγραφε ο Α. Λεντάκης στην «Ε» στις 13/4/95). Το ίδιο αυτό «εθνικό συμφέρον» θα επικαλούνταν και οι Παττακός, Μακαρέζος, Λαδάς και Ζωιτάκης στην αίτηση χάριτος που υπέβαλαν τον Ιανουάριο του 1993, καθώς και ο Μακαρέζος τον Ιανουάριο του 1996 («έτσι προωθείται ακόμη περισσότερο το πνεύμα της ομοψυχίας που πρέπει να διέπει τον ελληνικόν λαόν κατά τας σημερινάς δυσκόλους καταστάσεις»)».

Καμιά λοιπόν μεταμέλεια δεν υπήρξε για τα εκατοντάδες θύματα τους, όπως εσφαλμένα θυμήθηκε η Ντόρα Μπακογιάννη στη Βουλή όπως άλλωστε και οι ίδιοι οι πραξικοπηματίες ισχυριζόντουσαν στις συνεντεύξεις τους μετά την αποφυλάκισή τους. 

«Ύστερα απ' όλα αυτά, οι περιπέτειας της υγείας των γηραιών εγκλείστων θα αντιμετωπίζονταν από μερίδα του Τύπου με τη δέουσα προσοχή και συχνούς υπαινιγμούς για την αδιαμφισβήτητη τιμιότητά τους. Ας περιοριστούμε στα πρόσφατα: «Ο άνθρωπος που έγινε βασιλιάς και πέθανε στην ψάθα» τιτλοφορείται το ρεπορτάζ του «Τύπου της Κυριακής» για τον θάνατο του Γ. Ζωιτάκη. Και αναφέρει μεταξύ άλλων: «Άδοξο τέλος για τον ανθυπολοχαγό πεζικού που αποφοίτησε το 1932 μετ' επαίνων από τη Σχολή Ευελπίδων, πολέμησε στο Τεπελένι και διετέλεσε διοικητής διαφόρων στρατιωτικών μονάδων του Α' και του Γ' Σώματος Στρατού μέχρι τη μοιραία νύχτα της 21ης Απριλίου του 1967» (27/10/96). Όσο για την ασθένεια του Παπαδόπουλου, οι πληροφορίες περί διασωλήνωσης και τραχειοστομίας θα οδηγούσαν σε άλλους συνειρμούς: «Ο 77χρονος αρχηγός της 21ης Απριλίου από το Ελαιοχώρι Αχαΐας δίνει πραγματικά μάχη ζωής, σε ένα τοπίο χωρίς κάμερες, χωρίς δηλώσεις υπουργών, χωρίς τον Γιακούμπ και τον Ράιτ, χωρίς τα πλήθη που αλαλάζουν για τον αρχηγό που χάνει το μονοπάτι της ζωής» («Ελεύθερος Τύπος» 1/11/96).

Καθώς η «αποδαιμονοποίηση» της δικτατορίας προχωρούσε, η επιστροφή κάποιων χουντικών φαντασμάτων ήταν απλώς ζήτημα χρόνου. Μέσα σε λίγο καιρό, τα κανάλια γέμισαν χουντικούς πρόθυμους να τεθούν και πάλι στην υπηρεσία του Ελληνισμού. Η υπόθεση Μαστοράκη είχε κλείσει προ πολλού. Η θύελλα που ξεσήκωσε το 1981 η προβολή της περιβόητης συνέντευξης στο ΚΕΒΟΠ-ΥΕΝΕΔ έμοιαζε ήδη μακρινή δέκα χρόνια αργότερα, και ο «εμπειρότερος περί τα τηλεοπτικά Έλληνας» δοκίμαζε από καιρό τις ικανότητές του στη διοργάνωση εθνικά προσανατολισμένων καλλιστείων, στα οποία έμελλε να δοξαστεί η μακεδονική ομορφιά. Τώρα, στις αρχές της δεκαετίας του '90, οι χουντικοί που θα εμφανίζονταν και πάλι στο προσκήνιο είχαν άλλες, αμιγώς πολιτικές, περγαμηνές.

Ανάμεσά τους ο «φύρερ της 4ης Αυγούστου» και δεξί χέρι του Λαδά Κώστας Πλεύρης, ο «σπουδαίος πνευματικός άνθρωπος», που, ασφυκτιώντας στη μικρή οθόνη του Tele-City, έπαιρνε σβάρνα τα σχολεία για να διδάξει «κατά τρόπο μοναδικό τις αξίες της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς» («Καθημερινή» 16/2/92). Ο εκοφίτης και υμνητής της χούντας Λάκης Ιωαννίδης, πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Ελληνοαμερικανικής Φιλίας, που αναλάμβανε να αναπτύξει ενώπιον πολυπληθούς ακροατηρίου τον προβληματισμό του για «τις παγκόσμιες ανακατατάξεις σε συσχετισμό με τα εθνικά μας θέματα» (18/2/92). Ο συντονιστής προπαγάνδας των χουντικών γραφείων Τύπου του εξωτερικού Δημήτρης Πετρουνάκος, που τον Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς οριζόταν εκπρόσωπος της χώρας στην Επιτροπή Προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Ο υπερασπιστής της χούντας από τις στήλες αμερικανικών εντύπων Νικ Γκέιτζ, που την ίδια στιγμή διοριζόταν σύμβουλος του πρωθυπουργού Μητσοτάκη σε ζητήματα παιδείας.

Και προφανώς το ελληνικό κακέκτυπο του Γκαίμπελς, ο Γεώργιος Γεωργαλάς, ο οποίος διάλεγε την ίδια εποχή για να «σπάσει τη σιωπή του» («Τύπος της Κυριακής» 27/12/92) και να ξεκινήσει μια δεύτερη καριέρα, που θα τον οδηγούσε από τον ραδιοσταθμό του Κατσίκη στο «Όνομα» του Ψωμιάδη και από εκεί στο «Τηλε-Τώρα» και το γραφείο του βουλευτή Καμμένου, αλλά και στην «καλτ» συνέντευξη του «Έψιλον» (17/11/96)»

Τέτοια δραστηριότητα οι χουντικοί και όχι μόνο δεν άνοιξε ρουθούνι αλλά έστρωσαν ξανά το δρόμο για να… υποδεχόμαστε σήμερα το τρίτο σε δύναμη ναζιστικό κόμμα της Βουλής. 

Κι ένα χρόνο νωρίτερα το Νοέμβριο του 1996 στον Ιό με τίτλο: «Αμνηστία και Αμνησία», γράφαμε:

«Είκοσι τρία χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι πολύ φυσικό η χουντική επταετία να μοιάζει τόσο μακρινή για τον πολιτικό και τόσο κοντινή για τον ιστορικό, έτσι ώστε κανείς να μην είναι σε θέση να ασχοληθεί μαζί της. Θλιβερό σημάδι της επταετίας, η παραμονή στη φυλακή των τελευταίων ισοβιτών "πρωταιτίων".

Ένας ένας βγαίνουν από τον Κορυδαλλό, χωρίς όμως να αποφυλακίζονται τυπικά. Γέροι, άρρωστοι, απομονωμένοι ακόμα κι απ' τους οπαδούς τους, τσακωμένοι μεταξύ τους, οι πραξικοπηματίες δεν είναι καν σκιές του πανίσχυρου παρελθόντος τους.

Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να αντέξει δυο δεκαετίες στη φυλακή, χωρίς διαταραχή της προσωπικότητάς του. Πολύ περισσότερο αν έχει και τη σχετική προδιάθεση. Και μετά την κατάργηση της θανατικής ποινής από όλες τις χώρες που σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα είκοσι χρόνια φυλάκισης θεωρούνται πραγματικά η έσχατη ποινή. Καλώς, λοιπόν, βγαίνουν -όπως βγαίνουν- από τη φυλακή οι πρωτεργάτες της χούντας. Μακάρι την ίδια τύχη να έχουν όλοι οι τελευταίοι ισοβίτες. Μόνο που η έξοδός τους αυτή συνοδεύεται από ένα παράξενο κύμα συμπάθειας που διαχέεται στα μέσα ενημέρωσης. Αισθήματα οίκτου και συμπόνιας προβάλλονται σε πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα. Και πίσω από την έκρηξη αυτή της δημοσιογραφικής «ανθρωπιάς» δύσκολα κρύβεται η νοσταλγία.

Η υπόθεση της αποφυλάκισης των απριλιανών -όσο κι αν έχει πρακτικά λυθεί- έρχεται κατά καιρούς στη δημοσιότητα, κυρίως όταν κάποιος πολιτευτής ή κάποιο κόμμα επιθυμεί να προσελκύσει ψήφους από το χώρο της ακροδεξιάς και όταν κάποιο μέσο ενημέρωσης διαλέγει να κολακεύσει το ίδιο "τάργκετ γκρουπ". Τα πράγματα έχουν αλλάξει από τότε που ιδρύθηκε η Κ.ΑΠ.Α. ("Κίνησις Αποφυλακίσεως Αξιωματικών") στις αρχές του 1987 από 60 φιλοχουντικά στελέχη. Σήμερα την αποφυλάκιση την υποστηρίζουν ανοιχτά πολλοί βουλευτές (κυρίως της Νέας Δημοκρατίας), κάποιοι μάλιστα την περιλαμβάνουν στο προεκλογικό τους πρόγραμμα. Και ήρθαν στο φως της δημοσιότητας χωρίς να διαψευστούν διαπραγματεύσεις τόσο της κυβέρνησης Μητσοτάκη όσο και της κυβέρνησης Παπανδρέου για να δοθεί μια λύση που θα οδηγεί στην τελική αποφυλάκιση, χωρίς να προηγηθεί αίτηση χάριτος, όπως προβλέπει ο νόμος».

Τη συναίνεσή του στην αποφυλάκιση των χουντικών είχε εκφράσει στις 28 Δεκεμβρίου 1990 ο τότε υπουργός της κυβέρνησης Μητσοτάκη, Μ. Εβερτ: "Κάθε άλλο παρά συμφέρει τη Νέα Δημοκρατία η αποφυλάκιση των χουντικών. Ομως το κάνουμε για ανθρωπιστικούς λόγους».

Εδώ και δέκα χρόνια, οι ασθένειες των χουντικών απασχολούν το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ. «Μετά την αυτοκτονία του Αγγελή, η ψυχολογία όλων είναι πολύ άσχημη. Αλλωστε οι περισσότεροι από τους πρωταίτιους είναι κοντά στα 70 και συνεχώς ζητούν ιατρικές εξετάσεις. Ο Παπαδόπουλος πάσχει από ορθοστατική πίεση. Ο Παττακός, ο Ζωιτάκης και ο Κ.Παπαδόπουλος έχουν σημαντικά προβλήματα με την καρδιά και γενικά με το κυκλοφοριακό τους. Προβλήματα υγείας αντιμετωπίζει και ο Λαδάς που υποστηρίζει ότι έχει συνεχώς μια αλμυρή γεύση στο στόμα. Ο Μακαρέζος συγγράφει συνεχώς τα απομνημονεύματά του και διάφορες οικονομικές μελέτες, αλλά βασανίζεται τα τελευταία χρόνια από μια αρθρίτιδα που έχει παραμορφώσει το χέρι του. ( Γιώργος Τράγκας, 'Η Βραδυνή', 21.4.1987)».

Τόση επιείκεια τόσος ανθρωπισμός και τόση συμπόνια τότε, για εγκληματίες ενός ολόκληρου λαού. Σήμερα όλα αυτά στερέψανε, όχι βέβαια για τους συγγενείς όλων των απανταχού θυμάτων που είναι φυσικό να θυμούνται, να μισούν και να μην θέλουν επιείκεια, αλλά για τα πολιτικά κόμματα του δημοκρατικού τόξου που εύκολα αρνούνται τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό που κατά τα άλλα τόσο πολύ και τόσο υποκριτικά υπολήπτονται.

ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Και τότε ξεκίνησε από μια μειοψηφία
Σήμερα το Πολυτεχνείο του ’73 και ό,τι σηματοδοτεί κινδυνεύει. Δεν κινδυνεύει από τις ακροδεξιές ρητορείες που μιλάνε για τον «μύθο του Πολυτεχνείου». Κινδυνεύει γιατί στη συνείδηση προοδευτικών ανθρώπων...
Και τότε ξεκίνησε από μια μειοψηφία
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Η προσωρινή διοίκηση του Γηροκομείου πριονίζει τα πόδια του ιδρύματος
Με πρόσχημα την ανάγκη διερεύνησης του μεγάλου οικονομικού σκανδάλου στο Γηροκομείο, την εγγραφή νέων μελών στο ίδρυμα και την αξιοποίησης της περιουσίας του, ο προσωρινός πρόεδρος Ζώης Κολιός ζήτησε την...
Η προσωρινή διοίκηση του Γηροκομείου πριονίζει τα πόδια του ιδρύματος
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Της επιστρέφουν την ύβριν
Ο Α. Πνευματικός, αντιστράτηγος και π. βουλευτής Ευβοίας με τη Ν.Δ., ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών και άλλοι αντιστασιακοί απαντούν στη Δόμνα Μιχαηλίδου για τα περί «ψυχικά νοσούντων»
Της επιστρέφουν την ύβριν
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Τα «βραχιολάκια» του... μεγάλου αδελφού και το δαχτυλίδι της ΕΥΠ
Ο φερόμενος αντικαταστάτης τού διοικητή της ΕΥΠ, Π. Κοντολέων, θεωρείται «προσεκτική επιλογή του περιβάλλοντος Μητσοτάκη», είναι γενικός διευθυντής στην Ελλάδα της πολυεθνικής εταιρείας security G4S.
Τα «βραχιολάκια» του... μεγάλου αδελφού και το δαχτυλίδι της ΕΥΠ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Χωρίς αποζημίωση οι συνεργάτες των βουλευτών του Β. Λεβέντη
Εφτά συνεργάτες των βουλευτών της Ενωσης Κεντρώων κατέθεσαν έγγραφες καταγγελίες μεταξύ 3 και 6 Ιουνίου, αναγγέλλοντας «διακοπή εργασιακής σχέσης μετά από άτακτη καταγγελία» από τους βουλευτές, ζητώντας...
Χωρίς αποζημίωση οι συνεργάτες των βουλευτών του Β. Λεβέντη
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι επιτίθενται (ξανά) με τον γνωστό τρόπο στο υπουργείο
Η Ομοσπονδία Σωφρονιστικών Υπαλλήλων με ανακοίνωσή της επιτίθεται κατά του υπουργείου Δικαιοσύνης, αυτή τη φορά σχετικά με την προχθεσινή συμπλοκή στις φυλακές Κορυδαλλού.
Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι επιτίθενται (ξανά) με τον γνωστό τρόπο στο υπουργείο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας