Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αύξηση κατώτατου μισθού: Ενα βήμα μικρό αλλά αναγκαίο
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αύξηση κατώτατου μισθού: Ενα βήμα μικρό αλλά αναγκαίο

  • A-
  • A+

Σε μια χώρα που έχουμε να δούμε αυξήσεις από το 2011, όπως ήταν φυσικό, η αύξηση του κατώτατου μισθού και η κατάργηση του αντισυνταγματικού μέτρου του υποκατώτατου έγινε πρώτη είδηση. Κι όπως ήταν αναμενόμενο, την είδηση διάβασε κάθε κόμμα υπό το δικό του πρίσμα - εκτός της Νέας Δημοκρατίας που με μια πιρουέτα πολιτικού παραλογισμού... συνέδεσε το μακεδονικό με το μισθολογικό.

Κι ενώ η διεθνής επιστημονική κοινότητα πλέον συζητάει όχι το αν, αλλά το πόσο πρέπει να αυξηθεί ο κατώτατος μισθός -ακόμα και στις ΗΠΑ-, εδώ βρέθηκαν ώς και ακραία νεοφιλελεύθεροι που ζήτησαν μειώσεις και από το Δημόσιο.

Οι εργοδότες εμφανίστηκαν χλιαρά θετικοί για το μέτρο, ενώ η ΓΣΕΕ, που απείχε από όλες τις διαδικασίες, το αποκαλεί «φύλλο συκής για να μη γίνει αποδεκτό το αίτημα για άμεση επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ».

«Εκεί που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το βόδι», επιμένει το ΠΑΜΕ, χαρακτηρίζοντας την υπουργική απόφαση «κοροϊδία και προπαγάνδα».

Ο κατώτατος μισθός -που ξεκίνησε να εφαρμόζεται στη Νέα Ζηλανδία στα τέλη του 19ου και στην Ελλάδα κατακρεουργήθηκε μέσα σε μια άγρια μνημονιακή νύχτα του 2012- είναι άμεσα συνδεδεμένος με τους αγώνες της εργατικής τάξης.

Κι ενώ όλες αυτές τις μέρες ακούμε τοποθετήσεις επί τοποθετήσεων, δεν είδαμε αυτούς που στην πραγματικότητα αφορά: φτωχοί εργαζόμενοι και νέοι μιλάνε για τη ζωή με συν/πλην 50 ευρώ...

Ο κατώτατος μισθός με τα μάτια των φτωχών εργαζομένων

Ενα από τα νεοφιλελεύθερα επιχειρήματα κατά της αύξησης του κατώτατου μισθού είναι ότι θα οδηγήσει σε απολύσεις και λουκέτα λόγω της εκτίναξης του μισθολογικού κόστους. Η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική.

«Αυξήσεις της τάξης του 10% θεωρούμε ότι δεν θα έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην απασχόληση, ενώ η αύξηση στο μισθολογικό κόστος δεν φαίνεται να ξεπερνάει το 3%» μας ο είπε ο δρ Ιωάννης Καπλάνης, μέλος της επιτροπής οικονομολόγων που εξέδωσε το πόρισμα της διαβούλευσης για τον κατώτατο μισθό.

Κι όμως, οι ίδιοι οι χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι παραμένουν εξαιρετικά επιφυλακτικοί για το κατά πόσο θα δουν καλό στην τσέπη τους ή θα τους τα πάρουν από την άλλη τσέπη, είτε με μείωση του αφορολόγητου είτε με κάποιο εργοδοτικό τρικ.

Μικρό καλάθι κρατάει ο 30χρονος Νίκος, που εργάζεται σε μεγάλη εταιρεία κέτερινγκ και αμείβεται με τον κατώτατο μισθό.

 Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζει τον μνημονιακό νόμο Βρούτση που παρακάμπτει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Εμείς στον επισιτισμό ζητάμε να υιοθετήσει η κυβέρνηση, και όλα τα κόμματα, την πρόταση νόμου που έχουν καταθέσει 500 και πλέον συνδικαλιστικές οργανώσεις για επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για κλαδικές συμβάσεις και να γίνουν υποχρεωτικές. Εγώ το 2012 ξεκίνησα να δουλεύω με 800 ευρώ, όταν υπήρχε σύμβαση στον κλάδο. Τώρα παίρνω 500 ευρώ. Εχω οικογένεια, έχω παιδί. Εξαναγκάζουν τους εργαζόμενους να κάνουν δεύτερη και τρίτη δουλειά, συνήθως ανασφάλιστη. Εχουμε δει τι σημαίνει αυτό, με την εντατικοποίηση και την αύξηση των εργατικών ατυχημάτων. Στον κλάδο μας το βιώνουμε καθημερινά, ειδικά με τους ντελίβερι - εκεί το κακό έχει παραγίνει. Αν θα δω πραγματικά αύξηση μισθού, ρωτήστε με ξανά τον επόμενο μήνα. Μέχρι στιγμής η ιστορία δείχνει ότι τους εργοδότες δεν τους υποχρεώνει καμία κυβέρνηση, αλλά οι εργαζόμενοι με τον αγώνα τους στον χώρο δουλειάς.

Generation 400: «Δεν είμαστε λωτοφάγοι»

Ο Kώστας Χ. στα 33 του, με πτυχίο και μεταπτυχιακό, την τελευταία επταετία έχει αλλάξει επτά-οκτώ δουλειές: από τον τουρισμό στον επισιτισμό και από τα προγράμματα voucher σε εταιρεία διαχείρισης ακινήτων - καμιά δουλειά ώς τώρα δεν του πρόσφερε ασφαλείς όρους. Τώρα, δουλεύει πότε πρωί, πότε απόγευμα, κάποιες φορές και μετά τα μεσάνυχτα, για να πάρει τον βασικό μισθό και κάποια χρήματα μαύρα. Η πρακτική είναι εξαιρετικά διαδεδομένη εφόσον έτσι τα αφεντικά γλιτώνουν ασφαλιστικές εισφορές.

Ο Λεωνίδας είναι 27 χρόνων, έχει τελειώσει το πανεπιστήμιο και δουλεύει «από 8 ώρες τουλάχιστον μέχρι όσο πάει, πολλές φορές και τα Σαββατοκύριακα» ως λογιστής για 600 ευρώ.

Και οι δυο τους είναι μέλη της συλλογικότητας Generation 400 και εκπροσωπούν απολύτως τη γενιά που δέκα χρόνια αγωνιζόταν για... να μη γίνει η γενιά των 700 ευρώ.

Τώρα, για τους περισσότερους της γενιάς τους, εκείνους τους τυχερούς που βρίσκουν δουλειά, τα 700 ευρώ μοιάζουν με όνειρο.

❝ Η εμπειρία μάς δείχνει ότι, δεδομένου του εργασιακού μεσαίωνα και της αυθαιρεσίας που επικρατεί, μέτρα όπως η αύξηση του κατώτατου μισθού εύκολα παρακάμπτονται από την εργοδοσία. Μπορούν π.χ. να μετατρέψουν τις συμβάσεις από πλήρους σε μερικής απασχόλησης. Η αύξηση του κατώτατου είναι κάτι πραγματικό, αλλά δεν αρκεί, είναι ψίχουλα. Με απλή αριθμητική, με αυτόν τον μισθό κανείς δεν μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς και ανεξάρτητος. Ο υποκατώτατος είναι μέτρο που είχε δεχθεί τεράστια κατακραυγή και εμείς βάζαμε πάντα το αίτημα να καταργηθεί. Είναι θετικό που κερδήθηκε αυτό, μέσα από καταγγελίες και αγώνες. Δεν ξεχνάμε όμως ότι ο χρόνος είναι καθαρά προεκλογικός. Πενήντα ευρώ πάνω ή κάτω δεν έχουν σημασία: η γενιά μας ζει με αυτούς τους όρους μια ζωή χαμηλών προσδοκιών. Πρέπει να διεκδικήσουμε ακόμα περισσότερα. Πιστεύει η υπουργός ότι ένας νέος άνθρωπος με αυτούς τους μισθούς μπορεί να ζήσει; Η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας είναι συνομήλικοί μας και μας καταδικάζουν να επιβιώνουμε με αυτόν τον τρόπο. “Θα έπρεπε να ντρέπεστε” τους λέμε... Στην Ισπανία ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε τέσσερις φορές μετά τα μνημόνια και έχει πάει πάνω από 800 ευρώ. Αυτά πρέπει να κερδηθούν. Πρέπει να γίνει τουλάχιστον 751 για όλους, χωρίς προϋποθέσεις.

Ο Κώστας και ο Λεωνίδας καταλήγουν ότι «δεν είμαστε λωτοφάγοι, θυμόμαστε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από τέσσερα χρόνια είχε δεσμευτεί ότι αμέσως θα το νομοθετήσει. Ζητάμε λοιπόν να αλλάξει η μείωση του αφορολόγητου, η οποία είναι νομοθετημένη και θα ισχύσει από το 2020 - αυτό θα μας κόψει τουλάχιστον έναν μισθό. Εμείς ζητάμε να το πάρουν πίσω τώρα, να πάνε το αφορολόγητο στα 12.000 και να συνδυαστεί με μείωση έμμεσης φορολογία όπως ο ΦΠΑ».

Αλυσίδες πωλήσεων: εκπτώσεις στα εργασιακά δικαιώματα

Ο Κώστας είναι εργαζόμενος σε μεγάλη εταιρεία λιανικών πωλήσεων και δεν πρόκειται να δει την αύξηση στην τσέπη του, γιατί ο μισθός που παίρνει είναι μετά βίας λίγο παραπάνω από τον βασικό.

❝ Ο νεοπροσλαμβανόμενος στη δική μας αλυσίδα παίρνει 650 μικτά, ώστε η αλυσίδα να καλύπτεται και σε άλλα θέματα. Οπως για παράδειγμα δεν δίνουν επιδόματα γάμου και τριετίες. Οι συμβάσεις που υπογράφουμε είναι όλες ατομικές και οι ΣΣΕ έχουν καταργηθεί στην πράξη, αφού οι εργοδοτικές ενώσεις παίζουν κρυφτούλι και δεν υπογράφουν. Το βασικό μέσο συμπίεσης μισθού σε μας είναι μέσω της υπερωριακής εργασίας. Οι μισοί τουλάχιστον εργαζόμενοι είναι δεκάωροι που δηλώνονται ως οχτάωροι και απλώς τους δίνονται κάποια μπόνους. Μια άλλη κοινή πρακτική της εταιρείας μας, αλλά και άλλων, για μείωση του εργατικού κόστους είναι ότι στηρίζεται πάρα πολύ στους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους. Κάθε αποχώρηση στις αποθήκες της εταιρείας μας αντικαθίσταται από ενοικιαζόμενο, αντί για νέα πρόσληψη. Αυτό κατ’ αρχάς σημαίνει λιγότερα δικαιώματα για τον εργαζόμενο, που παίρνει πολύ λιγότερα χρήματα ενώ καλύπτει πάγιες ανάγκες. Εμείς ως επιχειρησιακό σωματείο σαφώς θα ζητήσουμε αυξήσεις με αφορμή και την αύξηση του κατώτατου μισθού. Θα τις πάρουμε; Δεν είμαι σίγουρος, αν και η εταιρεία μας είναι σταθερά κερδοφόρα.

Τα μνημόνια τον εξαφάνισαν σε μια νύχτα

Στην Ελλάδα, από το 1990 νόμος καθόριζε τους ελάχιστους όρους εργασίας που ισχύουν για τους εργαζόμενους όλης της χώρας. Η τελευταία Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας υπογράφηκε τον Ιούλιο του μακρινού 2010.

Στις αρχές του 2012, η ανεργία κατέγραφε ιστορικά ρεκόρ, φτάνοντας το 21,8%, ενώ οι μειώσεις εισοδήματος άγγιζαν μέχρι και το 35% για συγκεκριμένους κλάδους.

Οι διαδοχικές αυξήσεις του ΦΠΑ, οι διάφοροι φόροι κατανάλωσης και οι νέοι έκτακτοι φόροι εξουθένωναν όλους μας. Η τότε συγκυβέρνηση έφερε νέο μνημόνιο: εκεί προβλεπόταν κατάργηση 150.000 θέσεων εργασίας από τον δημόσιο τομέα, ατομικές ή επιχειρησιακές συμβάσεις, περικοπές στις επικουρικές συντάξεις, κατάργηση των Οργανισμών Εργατικής Κατοικίας και Εστίας, αύξηση αντικειμενικών αξιών και ενοποίηση φόρων στα ακίνητα - συν αλλαγές στη μισθοδοσία.

Στις 14 Φεβρουαρίου του 2012 με τον νόμο 4046/12 μειώνονται τα κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων της ΕΓΣΣΕ κατά 22% γενικά και ειδικότερα για τους νέους κάτω των 25 κατά 32% - θεσπίζεται δηλαδή ο υποκατώτατος μισθός. Η αγοραστική δύναμη του κατώτατου μισθού πέφτει περίπου 25%, χαμηλότερα δηλαδή και από τα επίπεδα του 1984.

Σταύρος Γαβρόγλου, διευθυντής Ενεργητικών Πολιτικών και Διεθνών Δικτύων στο Εθνικό Ινστιτούτο Εργασίας και Ανθρώπινου Δυναμικού
«Η Νέα Δημοκρατία έχει μια περίεργη σχέση με την αλήθεια»

«Μέχρι πριν από μια 20ετία η επικρατούσα λογική στους ακαδημαϊκούς κύκλους ήταν ότι η αύξηση στον κατώτατο μισθό θα μείωνε την απασχόληση. Εκτοτε έχουν γίνει μελέτες οι οποίες, η μια μετά την άλλη, έδειξαν ότι αυτό δεν ισχύει - και μάλιστα σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, που παραδοσιακά ακολουθούν μια νεοφιλελεύθερη τάση. Εκεί όπου η κάθε πολιτεία νομοθετεί το ποσό του κατώτατου, γίνονται συγκριτικές μελέτες για τις επιπτώσεις. Εχει λοιπόν αποδειχθεί ότι στην πράξη η αύξηση δεν είχε τις αρνητικές επιπτώσεις που φοβόντουσαν. Βρήκαν επίσης ότι οι εταιρείες αναβάλλουν τις μισθολογικές αυξήσεις για τους υψηλόμισθους, άρα το μισθολογικό κόστος δεν μεταβάλλεται συνολικά, γίνεται αναδιανομή.

Στη θέση που θέλει την αύξηση του κατώτατου μισθού να συνδέεται με την άνοδο του ποσοστού της ανασφάλιστης εργασίας, η απάντηση είναι πως η μαύρη εργασία είναι αποτέλεσμα ευκαιρίας και όχι ανάγκης - αν θέλει ο εργοδότης να παρανομήσει, θα το κάνει. Η λύση σε αυτό είναι να ενισχυθούν οι μηχανισμοί ελέγχου. Αλλωστε, όταν το 2012 μειώθηκε δραστικά ο κατώτατος, είδατε την επαύριον οι εργοδότες να ασφαλίζουν περισσότερο; Οι μισθοί πρέπει να αποσυμπιεστούν γενικότερα κι αυτό που πρέπει να μειωθεί είναι η φορολόγηση της εργασίας, το μη μισθολογικό κόστος και οι εισφορές.

Ο κατώτατος δίνει μια στοιχειώδη προστασία στους πιο αδύναμους εργαζόμενους. Στη Σουηδία δεν υπάρχει γιατί οι συλλογικές συμβάσεις είναι ισχυρές, καλύπτουν τους πάντες και τα συνδικάτα είναι ισχυρά επίσης. Το να θεσπίζει εδώ η κυβέρνηση την ελάχιστη προστασία δεν απαγορεύει στα συνδικάτα να διεκδικήσουν ψηλότερους μισθούς.

Εκτός από ορισμένους ακραίους νεοφιλελεύθερους οικονομολόγους, ουδείς πλέον ανταλλάσσει επιχειρήματα για το αν πρέπει να υπάρχει ή όχι κατώτατος, αλλά για το πόσος να είναι. Η Νέα Δημοκρατία έχει μια περίεργη σχέση με την αλήθεια, το είδαμε στο Μακεδονικό, το βλέπουμε και στον κατώτατο μισθό, επιχειρώντας να ικανοποιήσει διαφορετικά ακροατήρια: από τη μια ισχυρίζονται ότι η κυβέρνηση καθυστέρησε να τον αυξήσει κι από την άλλη ότι με την αύξησή του θα έρθει η καταστροφή».

Γιάννης Κουζής, κοσμήτορας της σχολής Πολιτικών Επιστημών του Παντείου  Πανεπιστημίου
«Θετικό μέτρο με μεγάλη καθυστέρηση, μικρή αποκατάσταση απωλειών»

«Στην Ελλάδα για επτά συνεχή χρόνια ο κατώτατος μισθός παρέμεινε ο ίδιος, και μάλιστα συμπιεσμένος σε σχέση με τον προηγούμενο κατά 22% και 32% - αυτό αποτελεί μοναδική περίπτωση στην Ευρώπη. Οι μισθολογικές απώλειες και η συνολική υποβάθμιση της εργασίας διαμόρφωσαν ένα νέο εργασιακό τοπίο. Αυτή η εξέλιξη σε συνάρτηση με την αποδιάρθρωση του συστήματος των συλλογικών συμβάσεων και τη διόγκωση της ευελιξίας είχε αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι με πλήρη και μερική απασχόληση, με αμοιβές μέχρι τα κατώτατα όρια του 2012, να εκτοξευτούν από το 18% στο 49% του συνόλου των μισθωτών.

Η αύξηση κατά 11% του κατώτατου μισθού και κυρίως η κατάργηση του υποκατώτατου σίγουρα αποτελεί ένα θετικό μέτρο. Ωστόσο γίνεται με σημαντική καθυστέρηση, λαμβάνοντας υπόψη ότι το δεύτερο μνημόνιο προέβλεπε την επανεξέταση του κατώτατου μισθού τον Απρίλιο του 2017, κάτι το οποίο δεν έγινε. Επίσης να υπενθυμίσω την απόπειρα σταδιακής επαναφοράς των κατώτατων μισθών στα 751 ευρώ για την περίοδο 2015-16, με επεξεργασμένο νομοσχέδιο, μαζί με τις διατάξεις για την αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, που έλαβε και γνωμοδότηση από την Οικονομική Κοινωνική Επιτροπή τον Ιούνιο του 2015, χωρίς ποτέ να κατατεθεί στη Βουλή.

Η αύξηση αυτή προφανώς απέχει πολύ από την αποκατάσταση των απωλειών όλων αυτών των χρόνων και η συνεπής στάση στη σταδιακή αποκατάστασή τους θα φανεί στην πορεία όλων των επόμενων χρόνων, ώστε το μέτρο αυτό να μην ερμηνεύεται ως προεκλογικό. Πρέπει κατ’ αρχάς να ελεγχθεί η εφαρμογή του από τους εργοδότες, να συνεχιστεί με περισσότερη τόλμη τις επόμενες χρονιές, να συνδυαστεί με την πλήρη αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων, την άρση των μνημονιακών και μεταμνημονιακών περιορισμών στις μισθολογικές αυξήσεις (π.χ. τριετίες, ωριμάνσεις), αλλά και με την πορεία του αφορολόγητου και των τιμών ώστε να μην παραμείνει αποσπασματικό μέτρο και εξαερωθεί».

Εφη Αχτσιόγλου, υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
«Ο κόσμος της εργασίας και η νεολαία στο προσκήνιο της νέας εποχής»

«Η αύξηση του κατώτατου μισθού και η κατάργηση του λεγόμενου υποκατώτατου μισθού για τους νέους έως 25 ετών είναι γεγονός από την 1η Φεβρουαρίου, δημιουργώντας νέα δεδομένα για το παρόν και το μέλλον της εργασίας στη χώρα μας.

Η βελτίωση του εισοδήματος των εργαζομένων και η ενίσχυση της διαπραγματευτικής τους θέσης είναι ένα χρέος που αναλάβαμε απέναντι στην κοινωνία. Το χρέος αυτό το υπηρετούμε τόσο με την αύξηση του κατώτατου μισθού όσο και με την επαναφορά των βασικών αρχών των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Θέλουμε τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία στο προσκήνιο της νέας εποχής, με καλύτερους μισθούς και μεροκάματα για όλους, με ενισχυμένα δικαιώματα και με ουσιαστική προστασία. Αυτοί είναι όροι και προϋποθέσεις για μία ανάπτυξη κοινωνικά δίκαιη και βιώσιμη.

Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε γι’ αυτό με όλες μας τις δυνάμεις και να κατευθύνουμε τα βήματά μας με πυξίδα τις ανάγκες και τις προσδοκίες της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας».

ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Από τη γενιά των 700 στη γενιά των 380 ευρώ
Είναι ρατσιστικό. Είναι αντισυνταγματικό και παραβιάζει μια σειρά από ευρωπαϊκές και διεθνείς συβάσεις. Είναι αβίωτο. Είναι πραγματικότητα εδώ και 8 χρόνια. Ο υποκατώτατος μισθός για νέους κάτω των 25 ετών,...
Από τη γενιά των 700 στη γενιά των 380 ευρώ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Τα κουπόνια των επιτήδειων και των απελπισμένων
«Και γιατί όχι;». Μ’ αυτές τις τρεις απολύτως αφοπλιστικές λέξεις η Α.Π. απαντά στο ερώτημα γιατί δέχεται να πληρώνεται με κουπόνια αντί για χρήματα. Και γιατί όχι - όταν η ανεργία βρίσκεται σε δυσθεώρητα ύψη....
Τα κουπόνια των επιτήδειων και των απελπισμένων
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
«Κοιτάζω τα παιδιά μου που πεινάνε και ντρέπομαι»
Τα στατιστικά στοιχεία το έχουν πολλάκις καταγράψει τα τελευταία χρόνια, οι δομές αλληλεγγύης αδυνατούν πλέον να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες των φτωχών οικογενειών, η ανεργία εξελίσσεται σε φαύλο κύκλο για...
«Κοιτάζω τα παιδιά μου που πεινάνε και ντρέπομαι»
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Απέκλεισαν την Αθηνών-Κορίνθου οι απλήρωτοι της Χαλυβουργικής
Την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων τους διεκδικούν οι εργαζόμενοι της Χαλυβουργικής, που πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το εργοστάσιο. 
Απέκλεισαν την Αθηνών-Κορίνθου οι απλήρωτοι της Χαλυβουργικής
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Η ΔΕΥΑ Πάτρας δίνει 13ο και 14ο μισθό στους εργαζομένους της αναδρομικά από το 2013 ώς το 2018
Με απόφαση του Ειρηνοδικείο Πάτρας έκανε δεκτό το αίτημα των εργαζομένων της Δημοτικής Επιχείρησης Υδρευσης Πάτρας για καταβολή του 13ου και του 14ου μισθού για την πενταετία 2013-2018.
Η ΔΕΥΑ Πάτρας δίνει 13ο και 14ο μισθό στους εργαζομένους της αναδρομικά από το 2013 ώς το 2018
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ζητώντας τα αυτονόητα
Εκπρόσωποι των σωματείων των σχολικών καθαριστριών πραγματοποίησαν συνάντηση με τον πρωθυπουργό ο οποίος ανακοίνωσε την αύξηση κατά 10% του μισθού τους και την ένταξή τους στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα
Ζητώντας τα αυτονόητα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας