Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Αραγε υπάρχουν κι άλλοι νεκροί;»
Βασίλης Μαθιουδάκης

«Αραγε υπάρχουν κι άλλοι νεκροί;»

  • A-
  • A+

Οδοιπορικό στη Μάνδρα: H «Εφ.Συν.» περπάτησε, όσο... ήταν δυνατόν, στα λασπόνερα της πόλης και κατέγραψε τον πόνο για τους νεκρούς, την αγωνία για τους αγνοούμενους και για τη φροντίδα των πληγέντων, την αγανάκτηση για την εγκατάλειψη («πόσες φορές θα πνιγούμε μέχρι να κάνουν κάτι;»), το δημιουργικό πείσμα («εμείς θα τα ξαναχτίσουμε, αλλά γι’ αυτό το έγκλημα θα βρεθεί ο φταίχτης;»), την αυτοθυσία -μαζί και την ταπεινοφροσύνη- των πυροσβεστών που δεν νοιάζονται να φωτογραφηθούν («τι σημασία έχει το πρόσωπό μου, δεσποινίς; Θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε συνάδελφος, τη δουλειά μας κάνουμε») και το «πικρό» χιούμορ («περάστε παιδιά μου, μόνο μη λερώσετε»)

«Ο Τσίπρας, πού είναι ο Τσίπρας;»

«Η δήμαρχος, πού είναι η δήμαρχος;»

«Η Πολεοδομία φταίει…»

«Ο δήμος φταίει»

«Η Περιφέρεια φταίει…»

«Η κυβέρνηση φταίει...»

«Ολοι φταίνε»

«Ποιος φταίει;»

Με τα πόδια στη λάσπη και το βλέμμα στον μολυβένιο ουρανό που κατεβαίνει απειλητικά πάνω από την πόλη, στέκουν καταμεσής αυτού που κάποτε υπήρξε η κεντρική τους πλατεία.

Τώρα είναι ένας σωρός από μπάζα, «ξεκοιλιασμένα» μαγαζιά κι ένα βουνό από αυτοκίνητα.

Πιο τρομακτικό κι από το σκοτάδι, πιο αγριευτικό κι από τη μυρωδιά του πετρελαίου, πιο φοβερό κι από τα σπίτια που χάσκουν, είναι το ερώτημα που απευθύνουν ο ένας στον άλλο συνεχώς: «Αραγε υπάρχουν κι άλλοι νεκροί;»

«Αυτό κάποτε ήταν το αυτοκινητάκι μου, το αυτοκινητάκι μου… Το τελευταίο κάτω από τον σωρό… Θα μπορούσα να ήμουν μέσα. Αραγε, υπάρχουν άνθρωποι μέσα στα υπόλοιπα; Να ζουν; Δεν είναι ωραίο το αυτοκινητάκι μου, το γκριζάκι μου; Ξέρω, σου αρέσει - κι εμένα μου άρεσε. Το αυτοκινητάκι μου… Θα μπορούσα να είμαι μέσα… Ημουν… Αραγε είναι κι άλλοι;»

Η Δήμητρα έχει μόλις απλώσει το χέρι για να με τραβήξει από τη λάσπη: «Τι έχει σημασία πια; Μόνο οι άνθρωποι, οι άνθρωποι… Τον σταυρό μας να κάνουμε να μην υπάρχουν κι άλλοι μες στα ερείπια».

Βασίλης Μαθιουδάκης

Ολοι απλώνουν τα χέρια εδώ, όλοι στηρίζουν όλους - λες κι ημερεύουν οι άνθρωποι μπροστά στην καταστροφή, λες και βρίσκουμε όλοι το μέτρο μπροστά στον Θάνατο και το αληθινό μας μέγεθος απέναντι στη Φύση όταν εκείνη αγριεύει για να μας θυμίσει πως όλα τα ρέματα που μπαζώσαμε, όλα τα δάση που κάψαμε, όλα τα ποτάμια που ξεράναμε έχουν απλώς βρικολακιάσει: μοιάζουν νεκρά και πειθαρχημένα από την «ανάπτυξη», όμως μια μέρα ζωντανεύουν και μας εκδικούνται.

«Τι κάνεις, μωρέ πρωθυπουργέ;»

Βασίλης Μαθιουδάκης

«Εγώ που είμαι συντοπίτης του και συνονόματος θα του τα πω: Τι κάνεις, μωρέ πρωθυπουργέ; Πού είσαι; Τι ελέγχεις; Ποιος θα πληρώσει γι’ αυτούς τους νεκρούς; Ποιος φταίει; Η φτώχεια μάς έφερε να ζούμε εδώ, δεν το διαλέξαμε. Πού είσαι;».

Ο κύριος Αλέξανδρος με ένα καρότσι κουβαλάει ασταμάτητα λάσπη από την αυλή της γειτόνισσάς του.

Βασίλης Μαθιουδάκης

Η κυρία Χριστίνα ζει σ’ αυτό το σπιτάκι που χτίστηκε καμαράκι καμαράκι από το 1958: «Δεν έχουμε ξαναδεί τέτοιο κακό, πρώτα ήρθε το βουητό και μετά το νερό, κατάπιε τα πάντα… Τι απέμεινε; Ισως ούτε τα ντουβάρια δεν θα σωθούν, αλλά δεν πειράζει, ανθρώπους χάσαμε… Αυτοί όμως που μπάζωσαν τα ρέματα, αυτοί που έπρεπε να έχουν κάνει έργα για να συγκρατούν τα νερά, άραγε θα βρεθούν και θα πληρώσουν; Γι’ αυτό το έγκλημα θα βρεθεί ο φταίχτης;»

Μια κούκλα, ένα παπούτσι, μια φωτογραφία, κομμάτια μιας ζωής παρασυρμένα από το νερό. Τα παπούτσια κολλάνε στη λάσπη.

Βασίλης Μαθιουδάκης

Ο Βαγγέλης Γάσπαρης είναι αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ομάδας Ερευνας και Διάσωσης: «Οι άνθρωποι είναι απελπισμένοι κι αγριεμένοι, έντρομοι κι εξοργισμένοι. Το παραμικρό τούς κάνει έξαλλους. Επιτίθενται ακόμα και στους εθελοντές, επειδή φοράμε στολή και μας περνάνε για κρατικούς λειτουργούς. Εχουν υποστεί τεράστιο σοκ. Οι συνθήκες είναι δύσκολες, παρ’ όλο που τώρα έχουν ρεύμα σε αρκετά σημεία κι έχει φτάσει και νερό και τρόφιμα».

Η κυρία Ξένια έχει το φροντιστήριο αγγλικών στην πλατεία: «Απευθύνω ένα ερώτημα στους αρμόδιους: εμείς εδώ όλα θα τα ξαναχτίσουμε, θα επιμείνουμε. Αλλά είναι η πέμπτη φορά που πνιγόμαστε. Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη; Αυτή η τραγωδία έχει αυτουργούς, θα τους βρείτε;»

Αγρυπνοι και νηστικοί

Βασίλης Μαθιουδάκης

Η πόλη μοιάζει βομβαρδισμένη: οι τοίχοι έχουν γκρεμιστεί, τα έπιπλα έχουν πεταχτεί στον δρόμο, οι δρόμοι έχουν καλυφθεί από λάσπη, σειρήνες ακούγονται από παντού.

Οι άνθρωποι παλεύουν με το χάος: κάτοικοι με σκούπες, με φτυάρια, με κουβάδες, εργάτες με γερανούς που φορτώνουν αυτοκίνητα, αστυνόμοι και πυροσβέστες, εθελοντές κι απλοί πολίτες που φέρνουν με τα αυτοκίνητά τους τρόφιμα και νερά.

Βασίλης Μαθιουδάκης

Κι όπως κάθε φορά που μας βρίσκει το κακό, υπάρχουν φάροι καταμεσής της καταιγίδας: οι πυροσβέστες, οι μικροί θεοί της σωτηρίας.

Φυσικά και δεν θέλουν να φωτογραφηθούν: «Τι σημασία έχει το πρόσωπό μου, δεσποινίς; Θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε συνάδελφος, τη δουλειά μας κάνουμε».

Οι δυο άντρες είναι άγρυπνοι, νηστικοί, αφάνταστα ήρεμοι κι ευγενείς. Μετράνε κι οι δυο κάμποσα χρόνια στο Σώμα και λένε πως δεν έχουν μέτρο για να συγκρίνουν αυτό που αντιμετωπίζουν τώρα: η πλημμύρα στο Περιστέρι πριν από δύο χρόνια; Πιο παλιά στον Πειραιά;

«Τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί μ’ αυτό που έχει γίνει εδώ, υπάρχουν σημεία που το νερό φτάνει τα δύο μέτρα», λένε κι οι δυο.

«Η στάθμη του νερού είναι πάρα πολύ ψηλά στα υπόγεια, οι πολίτες μάς καλούν απεγνωσμένα και προσπαθούμε να τους εξηγήσουμε ότι όλες μας οι κινήσεις στο πεδίο είναι συντονισμένες κι έχουν μια λογική σειρά: πρώτα πρέπει να απεγκλωβίσουμε τους ανθρώπους, να υπάρχει δίοδος για τους γιατρούς. Το χειρότερο είναι πως στην περιοχή υπάρχουν πάρα πολλά υπόγεια, το νερό μπήκε ορμητικά και το κύμα πήρε τους ανθρώπους ακόμα και στον ύπνο τους. Υπάρχουν πάρα πολλοί ηλικιωμένοι που ζουν στα υπόγεια, δεν αντέχουν μέσα σε τόση υγρασία, πρέπει να απομακρύνουν τους παππούδες και τις γιαγιάδες αμέσως από εδώ».

Ασφάλιστρα; Ας γελάσω...

Βασίλης Μαθιουδάκης

Μέσα στα ερείπια προσπαθείς να μαντέψεις τι ακριβώς βρισκόταν εδώ πριν από μόλις δυο μέρες: ένα κομμωτήριο, ένας φούρνος, ένα οδοντιατρείο.

«Ελα να σου δείξω κι αν τα καταφέρεις να μπεις μέσα σε τόση λάσπη, μαγκιά σου», μας λέει ένας άνθρωπος μέσα στο σκοτάδι.

Περπατάμε κάνοντας ζιγκ ζαγκ πάνω από πεσμένα δοκάρια και σπασμένες τζαμαρίες.

«Είμαι ο μικροβιολόγος, εδώ ήταν το εργαστήριό μου, έχουμε πνιγεί, έχουμε ξαναπνιγεί, πόσες φορές θα χρειαστεί να πνιγούμε ακόμα;»

Βασίλης Μαθιουδάκης

Πιο δίπλα το μαγαζί με τα ρούχα. Ανάμεσα στις σπασμένες κούκλες, οι άνθρωποι γελάνε πικρά όταν τους ρωτάω για ασφάλιστρα και κάλυψη της ζημιάς.

«Θα αστειεύεσαι… Είναι η τρίτη φορά που χάνουμε τα πάντα. Αυτό δεν σώζεται με τίποτα».

Βασίλης Μαθιουδάκης

Δίπλα ακριβώς είναι το σπίτι του Γιώργου: «Μόνο μη μου λερώσετε», μας λέει γελώντας καθώς ανοίγει την πόρτα.

Η λάσπη φτάνει ψηλά στους τοίχους, το κύμα πέταξε τις ηλεκτρικές συσκευές, αναποδογύρισε τα έπιπλα, τούμπαρε τα παιδικά κρεβάτια.

Εδώ το νερό όρμηξε από το παράθυρο του μπάνιου, σ’ άλλα σπίτια μπήκε από τις πόρτες, αλλού από τις αυλές.

Ο Γιώργος γυρεύει απαντήσεις σ’ ένα πλήθος από ερωτήσεις – όπως κι όλοι οι άλλοι: ποιος φταίει; Τι έγινε; Τι δεν έγινε και φτάσαμε εδώ; Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη; Κι άραγε, σε λίγους μήνες, θα θυμάται κανείς;

Βασίλης Μαθιουδάκης

Αυτά τα λασπωμένα ερείπια ήταν κάποτε τα σπίτια τους. Αυτοί οι βομβαρδισμένοι δρόμοι ήταν κάποτε οι δρόμοι τους. Κι ετούτη εδώ η πνιγμένη πόλη ήταν κάποτε η πόλη τους.

Αυτά τα σπίτια, αυτοί οι δρόμοι, αυτή η πόλη θα μπορούσαν να είναι τα δικά μας. Κι όλοι αυτοί οι νεκροί είναι δικοί τους – και δικοί μας.

ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Η φτωχολογιά της Μάνδρας κρατά το κεφάλι ψηλά
«Οποιος περνάει αυτήν την Πύλη, ας εγκαταλείψει κάθε ελπίδα». Ο Δάντης ασφαλώς δεν είχε δει τη Μάνδρα, αλλά ο στίχος του περιγράφει αυτό που νιώθεις μπαίνοντας στην πόλη. Είναι μια κόλαση από τόνους λάσπης,...
Η φτωχολογιά της Μάνδρας κρατά το κεφάλι ψηλά
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
«Στόχος είναι πλέον να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα»
Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τον κίνδυνο των πλημμυρών στην Αττική. Με δεδομένη την κλιματική αλλαγή και τις υφιστάμενες ανθρωπογενείς παρεμβάσεις, δεν μπορεί να εκμηδενιστεί το ενδεχόμενο καταστροφών....
«Στόχος είναι πλέον να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα»
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Νεκρός ο αγνοούμενος, εξέπνευσε η 83χρονη
Τους 23 έφτασαν οι νεκροί από τις πλημμύρες που έπληξαν τη Δ. Αττική. Τα σωστικά συνεργεία της Πυροσβεστικής ανέσυραν χθες το πρωί, κοντά στο αμαξοστάσιο του δήμου της Μάνδρας, το πτώμα ενός άνδρα που...
Νεκρός ο αγνοούμενος, εξέπνευσε η 83χρονη
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Αμέρικαν μπαρ το δημοτικό συμβούλιο Μάνδρας
Επεισοδιακό ήταν το έκτακτο δημοτικό συμβούλιο που συνεδρίασε χτες στη Μάνδρα. Σύμφωνα με το βίντεο που κυκλοφόρησε χτες, ένας από τους συμβούλους της παράταξης Νέα Εποχή, που στηρίζεται από τη Νέα Δημοκρατία,...
Αμέρικαν μπαρ το δημοτικό συμβούλιο Μάνδρας
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Υπάρχουν κάτι μυστήριοι άνθρωποι...
«Κι ήρθαν τρία παιδιά, σχολιαρόπαιδα, μικρά και...». Ο άνθρωπος απέναντί μου καταρρέει. Από την κούραση, αφού τέσσερα μερόνυχτα δεν έχει σταθεί λεπτό, αλλά κυρίως από τη συγκίνηση. Σ' αυτόν έπεσε το βαρύ...
Υπάρχουν κάτι μυστήριοι άνθρωποι...
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
2 δισ. ευρώ χρειάζονται για τη θωράκιση της Αττικής
Πάνω από 2 δισ. ευρώ, σύμφωνα με παλαιότερες εκτιμήσεις της ΕΥΔΑΠ, πρέπει να διατεθούν για την αντιπλημμυρική θωράκιση της Αττικής. Αφορούν κυρίως μεγάλες διευθετήσεις ρεμάτων, της Ραφήνας στην Ανατολική...
2 δισ. ευρώ χρειάζονται για τη θωράκιση της Αττικής

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας